តំបន់រមណីយដ្ឋានទឹកជ្រោះប៊ូស្រា ក្នុងខេត្តមណ្ឌលគិរី បានក្លាយជាតំបន់គ្មានទឹកសម្រាប់អ្នកទេសចរងូតកម្សាន្តនៅរដូវចូលឆ្នាំកន្លងទៅនេះ។ អ្នកទេសចរជាច្រើន សម្ដែងការខកចិត្ត និងនាំក្រុមគ្រួសារចាកចេញពីតំបន់រមណីយដ្ឋានធ្វើដំណើរទៅកម្សាន្តតំបន់ផ្សេងវិញ។ អ្នកខ្លះរិះគន់ចំពោះការគ្មានទឹកនៅតំបន់កម្សាន្តល្បីឈ្មោះមួយនេះ ដោយសារតែពួកគេធ្វើដំណើរមកពីតំបន់ឆ្ងាយ។
ការបិទទឹកអូរធម្មជាតិចំនួនពីរជាប្រភពទឹកដើមនៃតំបន់ទឹកជ្រោះប៊ូស្រា ដើម្បីបូមស្រោចស្រពដីកសិកម្ម គឺជាកត្តាសំខាន់ដែលធ្វើឲ្យតំបន់ទឹកជ្រោះប៊ូស្រា ឆ្នាំនេះគ្មានទឹកសម្រាប់អ្នកទេសចរមកកម្សាន្ត។
តំបន់អូរប្លាយ និងអូរប៉ុល ក្នុងឃុំប៊ូស្រា ស្រុកពេជ្រាដា ខេត្តមណ្ឌលគិរី បានហូរចាក់ចូលមកតំបន់ទឹកជ្រោះប៊ូស្រា ច្រើនជំនាន់មកហើយ ខណៈតំបន់នោះឋិតនៅជាតំបន់សម្បូរទៅដោយព្រៃឈើ និងការអភិរក្សរបស់សហគមន៍ជនជាតិដើមភាគតិចព្នង។
តំណាងសហគមន៍ព្នង ឃុំប៊ូស្រា លោក ក្រើង តុលា បន្ទោសទៅលើក្រុមហ៊ុនសម្បទានសេដ្ឋកិច្ច និងម្ចាស់ចម្ការម្រេចឯកជន ដែលមានដីកសិកម្មជាប់អូរប្លាយ និងអូរប៉ុល ថាបានរាំងខ្ទប់អូរយកទឹកស្រោចស្រពដំណាំក្នុងកសិដ្ឋាន ដែលធ្វើឲ្យប្រភពទឹកអូរដ៏សំខាន់គ្មានទឹកគ្រប់គ្រាន់ហូរចូលមកតំបន់ទឹកជ្រោះប៊ូស្រា ជាតំបន់រមណីយដ្ឋានទេសចរណ៍។ លោកបារម្ភថា ទៅថ្ងៃអនាគត តំបន់ទឹកជ្រោះប៊ូស្រា នឹងបាត់ឈ្មោះជាតំបន់ទេសចរណ៍ធម្មជាតិដូចសម័យមុន ដោយសារការប្រែប្រួលអាកាសធាតុ និងការរាំងខ្ទប់ទឹក ដោយគ្មានការត្រួតពិនិត្យពីមន្ត្រីពាក់ព័ន្ធតំបន់រមណីយដ្ឋាន៖ « អូរប្លាយ ជិតដាច់មែនទែនហើយ ផលប៉ះពាល់ដោយសារក្រុមហ៊ុនវៀតណាមខាងលើ និងអ្នកមានដាំម្រេច។ តាមការគិតរបស់សហគមន៍ គាត់បារម្ភខ្លាចបាត់បង់តំបន់ទេសចរណ៍ធម្មជាតិ។ គាត់តែងបាតុកម្មតវ៉ាច្រើនដងពីមុន »។
វិទ្យុអាស៊ីសេរី មិនអាចរកតួលេខជាក់លាក់នៃចំនួនអ្នកទេសចរមកកម្សាន្តនៅខេត្តមណ្ឌលគិរី រយៈពេលបុណ្យចូលឆ្នាំខ្មែរចាប់ពីថ្ងៃទី១៣ ដល់ថ្ងៃទី១៦ ខែមេសា បានទេ ដោយសារមិនអាចទាក់ទងសុំការបញ្ជាក់ពីប្រធានមន្ទីរទេសចរណ៍ខេត្តមណ្ឌលគិរី បាននៅថ្ងៃទី១៩ ខែមេសា។
យ៉ាងនេះក្តី អ្នកទេសចរមួយចំនួនអះអាងថា ពួកគេបាននាំក្រុមគ្រួសារចាកចេញពីតំបន់ទឹកជ្រោះប៊ូស្រា ដោយសោកស្ដាយ និងខកចិត្តដោយសារតំបន់ទឹកជ្រោះក្លាយជាវាលផ្ទាំងថ្ម។
អ្នកទេសចរមកពីខេត្តរតនគិរី លោក ប្រុង សុផាន់ណា កត់សម្គាល់ថា មានអ្នកទេសចររាប់រយនាក់បានមកដល់តំបន់ទឹកជ្រោះប៊ូស្រា នាថ្ងៃចូលឆ្នាំ ដោយរំពឹងថា តំបន់ទឹកជ្រោះអាចងូតលេងត្រជាក់កាយ ខណៈធាតុអាកាសឆ្នាំនេះឡើងកម្តៅរហូតជាង ៤០អង្សា។ ជាក់ស្តែងនៅបាតជ្រោះធ្លាប់មានទឹកហូរត្របាញ់ បែរជានៅសល់តែកូនប្រឡាយមានទឹកហូររឹមៗតែប៉ុណ្ណោះ៖ « បំណងទៅលេងហ្នឹង គឺមើលទឹកជ្រោះធ្លាក់សប្បាយត្រជាក់ ប៉ុន្តែសម្រាប់ការខកចិត្តវិញ គឺខកចិត្តទាំងស្រុង។ អនាគតនឹងបាត់បង់ហើយ ដោយសារទឹកជ្រោះហ្នឹងពីមុនមកល្បីល្បាញ។ ឥឡូវបាត់បង់ទេសភាពអ៊ីចឹង »។
ដូចគ្នានេះដែរ អ្នកទេសចរមកពីខេត្តបាត់ដំបង លោក គង់ យុទ្ធរិទ្ធ កត់សម្គាល់ដែរថា ព្រៃឈើនៅតាមដងផ្លូវទៅកាន់ទឹកជ្រោះប៊ូស្រា ក៏កំពុងរងការកាប់រានអស់ស្ទើរគ្មានសល់។ ហេតុនេះ តំបន់ទឹកជ្រោះប៊ូស្រា អស់មានសម្រស់ព្រៃឈើត្រជាក់ត្រជុំដូចមុនហើយ។ លោកថា អ្នកទេសចរមួយចំនួនបានសម្រេចចាកចេញទៅកម្សាន្តនៅតំបន់ទឹកជ្រោះនាខេត្តរតនគិរី ឬខេត្តស្ទឹងត្រែង ដែលនៅមានប្រភពទឹកងូតលេងសប្បាយ៖ « និយាយតាមត្រង់មានអារម្មណ៍ដូចចាញ់បោកគេអត់មានទឹកជាសំខាន់ ដីក៏ហុយ ព្រៃកាប់អស់សងខាងផ្លូវ។ធ្លាប់ឃើញតាមឌីវីឌី អ៊ីនធឺណិតមានទឹកហូរមានព្រៃ ដល់ទៅដល់វាខុស។ មានអារម្មណ៍ថាខកចិត្តខំជិះពីបាត់ដំបង ទៅដល់ហ្នឹង បែរជាអត់អ្វីមើល។ ទេសចរប្រហែលពីរបីរយនាក់ទៅដល់ហើយមកវិញ »។
ទឹកជ្រោះប៊ូស្រា ត្រូវបានអាជ្ញាធរខេត្តវិនិយោគទៅឲ្យក្រុមហ៊ុន ម្យូរ៉ា (Moyoura) តាំងពីឆ្នាំ២០០៨។ បច្ចុប្បន្ន ក្រុមហ៊ុននេះលក់សំបុត្រចូលកម្សាន្តរមណីយដ្ឋាននេះតម្លៃ ១ពាន់រៀលសម្រាប់អ្នកទេសចរក្នុងស្រុកម្នាក់ និង ៤ពាន់រៀលសម្រាប់អ្នកទេសចរបរទេសម្នាក់។ ដោយឡែករថយន្តទេសចរណ៍មួយគ្រឿង ត្រូវទិញសំបុត្រតម្លៃ ៥ពាន់រៀលផ្សេងទៀត។
មេឃុំប៊ូស្រា លោក យើត សារីន ឲ្យដឹងដែរថា អាជ្ញាធរមិនមានសិទ្ធិគ្រប់គ្រងតំបន់រមណីយដ្ឋានដូចមុនទេ។ ហេតុនេះ ទាក់ទិនទៅនឹងបញ្ហាជ្រោះខ្វះទឹក អាជ្ញាធរមិនបានដឹងមូលហេតុយ៉ាងណានោះឡើយ។ លោកទទួលស្គាល់ថា ការប្រែប្រួលអាកាសធាតុគ្មានភ្លៀងកក់ខែនៅរដូវប្រាំង ធ្វើឲ្យតំបន់អូរប្លាយ និងអូរប៉ុល កាន់តែរីងអស់ទឹក។ លើសពីនេះ ការបូមទឹកស្រោចស្រពដំណាំរបស់កសិករ ក៏ជាកត្តាសំខាន់ធ្វើឲ្យប្រភពទឹកនៅតំបន់ខាងលើទឹកជ្រោះប៊ូស្រា កាន់តែខ្សត់ទឹក។ ហេតុនេះ ទើបទឹកជ្រោះប៊ូស្រា គ្មានទឹកដូចសម័យមុន។
ទឹកជ្រោះប៊ូស្រា មានកម្ពស់ពីមាត់ជ្រោះខាងលើទៅដល់បាតជ្រោះជាង ៤០ម៉ែត្រ ទទឹងមាត់ជ្រោះខាងលើប្រវែង ៣០ម៉ែត្រ និងទទឹងផ្ទៃខាងក្រោមជាង ១០ម៉ែត្រ និងមានជម្រៅទឹកជាង ២ម៉ែត្រនៅរដូវប្រាំង។
មន្ត្រីឃ្លាំមើលបញ្ហាព្រៃឈើនៃសមាគមអាដហុក (ADHOC) ខេត្តមណ្ឌលគិរី លោក សុក រដ្ឋា ថ្លែងថា ការកាប់បំផ្លាញព្រៃឈើ គឺជាកត្តាធ្វើឲ្យមានការប្រែប្រួលអាកាសធាតុ ដូចជាការកើនឡើងកម្តៅ និងគ្រោះរាំងស្ងួត។ លោកប៉ាន់ប្រមាណថា ប្រសិនបើគ្មានវិធានការទប់ស្កាត់ការកាប់បំផ្លាញព្រៃឈើ និងអភិរក្សប្រភពទឹកអូរធម្មជាតិនៅតំបន់ប៊ូស្រា បានទេនោះ តំបន់រមណីយដ្ឋានទឹកជ្រោះប៊ូស្រា នឹងក្លាយជាតំបន់រហោឋាន មានតែផ្ទាំងថ្មដែលនឹងធ្វើឲ្យអ្នកទេសចរបោះបង់ឈប់មកកម្សាន្តនៅតំបន់នោះនៅថ្ងៃអនាគត៖ « អាជ្ញាធរខេត្តស្រុកហ្នឹងដែលគាត់ត្រូវយកចិត្តទុកដាក់កុំឲ្យកាប់បំផ្លាញព្រៃឈើ បិទតំបន់ផ្លូវទឹកខាងលើទៅតំបន់ទេសចរណ៍នៅមានទឹក។ បើសិនអូរប្លាយគ្មានទឹក តំបន់ទឹកជ្រោះក៏គ្មានទឹក »។
កាលពីទសវត្សឆ្នាំ១៩៧០ ទឹកជ្រោះប៊ូស្រា ត្រូវបានកវីនិពន្ធជាបទចម្រៀងរៀបរាប់សម្រស់ព្រៃភ្នំធម្មជាតិស្រស់ត្រកាល មានទឹកជ្រោះថ្លាឈ្វេង និងសំឡេងទឹកហូរដូចតន្ត្រីធម្មជាតិ។ បច្ចុប្បន្ន សម្រស់ព្រៃឈើនៃតំបន់ទឹកជ្រោះប៊ូស្រា លែងមានអត្ថន័យដូចបទចម្រៀងទៀតហើយ ពីព្រោះតំបន់នោះនៅសល់តែផ្ទាំងថ្ម និងប្រឡាយទឹកតូចមួយហូរកាត់គួរឲ្យសោកស្ដាយ៕
កំណត់ចំណាំចំពោះអ្នកបញ្ចូលមតិនៅក្នុងអត្ថបទនេះ៖
ដើម្បីរក្សាសេចក្ដីថ្លៃថ្នូរ យើងខ្ញុំនឹងផ្សាយតែមតិណា ដែលមិនជេរប្រមាថដល់អ្នកដទៃប៉ុណ្ណោះ។