អំពើ​ពុករលួយ​បង្ក​ផល​ប៉ះពាល់​ធ្ងន់ធ្ងរ​ដល់​វិស័យ​អាជីវកម្ម

ការ​ស្រាវជ្រាវ​ជា​ច្រើន​បាន​រក​ឃើញ​ថា ការ​សូក​ប៉ាន់​និង​ការ​ផ្ដល់​កម្រៃ​ក្រៅ​ផ្លូវ​ការ គឺ​ជា​ឧបសគ្គ​ដល់​​ការ​ធ្វើ​អាជីវកម្ម​នៅ​កម្ពុជា។ ទឹក​ប្រាក់​រាប់​រយ​លាន​ដុល្លារ​អាមេរិក ត្រូវ​បាន​ចំណាយ​លើ​ការ​ខាត​បង់​ដោយសារ​អំពើ​ពុក​រលួយ​​នៅ​ក្នុង​វិស័យ​អាជីវកម្ម។ ស្ថាប័ន​អន្តរជាតិ​ជា​ច្រើន​បាន​កត់​សម្គាល់​ថា អំពើ​ពុករលួយ​ក្នុង​ការ​ធ្វើ​អាជីវកម្ម​នេះ​ហើយ ​ធ្វើ​ឲ្យ​សេដ្ឋកិច្ច​កម្ពុជា ថយ​ចុះ​ប្រមាណ ១០% រៀង​រាល់​ឆ្នាំ។

​វិស័យ​សហគ្រាស​ខ្នាត​តូច​និង​មធ្យម​បាន​ចាត់​ទុក​​ជា​​ប្រភព​នៃ​ការ​បង្កើត​ការងារ និង​កំណើន​សេដ្ឋកិច្ច​កម្ពុជា។ ប៉ុន្តែ​ការ​ធ្វើ​អាជីវកម្ម​​នោះ មិន​ត្រូវ​បាន​លើក​ទឹក​ចិត្ត​ពី​ស្ថាប័ន​ពាក់ព័ន្ធ​ក្រៅ​ពី​​អាជីវករ​​​ផ្ទាល់​ ព្យាយាម​រក្សា​ស្ថិរភាព​អាជីវកម្ម​របស់​ខ្លួន​តាម​រយៈ​ការ​សូក​ប៉ាន់​ដល់​មន្ត្រី​នានា។

ការ​ស្រាវជ្រាវ​ជា​ច្រើន​បាន​រក​ឃើញ​ថា អាជីវករ​បាន​សូក​ប៉ាន់​ដើម្បី​ទទួល​បាន​កិច្ច​សន្យា​អាជីវកម្ម ការ​បង់​ពន្ធ និង​​ការ​ផ្ដល់​វត្ថុ​អនុស្សាវរីយ៍​ជា​ច្រើន ដើម្បី​រក្សា​ទំនាក់​ទំនង​ល្អ​ដល់​ការ​រក​ស៊ី។ របាយការណ៍​អន្តរជាតិ​ខាង​ការងារ​ដែល​ហៅ​កាត់​ថា អាយឡូ (ILO) ដែល​ចេញ​ផ្សាយ​នៅ​ខែ​មីនា ឆ្នាំ​២០១៤ បាន​បង្ហាញ​ថា អំពើ​ពុក​រលួយ​​​នៅ​តែ​​ជា​បញ្ហា​ចម្បង​រាំង​ស្ទះ​ដល់​កំណើន​សេដ្ឋកិច្ច​កម្ពុជា។ របាយការណ៍​នោះ​បាន​សម្ភាស​​​ប្រធាន​ក្រុមហ៊ុន​ចំនួន ៣០០ បាន​អះអាង​ថា ការ​សុំ​ច្បាប់​អនុញ្ញាត​ធ្វើ​អ្វី​មួយ​មាន​ភាព​ស្មុគស្មាញ ដែល​បញ្ហា​នេះ មិន​មាន​ភាព​ប្រសើរ​ឡើង​ឡើយ​បើ​ធៀប​នឹង​ឆ្នាំ​២០១៣។

ប្រធាន​អង្គការ​តម្លាភាព​កម្ពុជា លោក ព្រាប កុល បាន​សង្កេត​ឃើញ​ថា ឈ្មួញ​នៅ​​ប្រទេស​កម្ពុជា តែង​មាន​ទំនាក់​ទំនង​ល្អ​រវាង​មន្ត្រី​មួយ​ចំនួន​មក​ពី​គណបក្ស​​កាន់​អំណាច។ លោក​បញ្ជាក់​ថា ប្រទេស​ក្រីក្រ​ដែល​មាន​ប្រព័ន្ធ​គ្រប់គ្រង​អភិបាលកិច្ច និង​ច្បាប់​ទម្លាប់​មាន​កម្រិត​ទាប នឹង​​ធ្វើ​ឲ្យ​ដឹក​នាំ​ប្រទេស ផ្ដល់​ផល​ប្រយោជន៍​ច្រើន​ដល់​ឈ្មួញ​ធំ​​ទាំង​នោះ​ តាម​រយៈ​ការ​ផ្ដល់​លាភ​សក្ការៈ​ទាំង​សង​ខាង។

បន្ថែម​លើ​នេះ របាយការណ៍​របស់​វេទិកា​សេដ្ឋកិច្ច​ពិភពលោក​បាន​កត់​សម្គាល់​ឃើញ​ថា អំពើ​ពុករលួយ​​ជា​បញ្ហា​ធ្ងន់ធ្ងរ​ដល់​ការ​ធ្វើ​អាជីវកម្ម​កម្ពុជា។ ស្ថាប័ន​នេះ​ប៉ាន់ស្មាន​​ចំពោះ​ការ​ខាតបង់​ដោយ​សារ​អំពើ​ពុក​រលួយ​ប្រមាណ ១.៧០០​​លាន​ដុល្លារ​អាមេរិក ឬ ១០% នៃ​ទំហំ​សេដ្ឋកិច្ច​កម្ពុជា​ ដែល​មាន​ទឹក​ប្រាក់​ជាង ១​ម៉ឺន​៧​​​ពាន់​លាន​ដុល្លារ​អាមេរិក​នៅ​ឆ្នាំ​២០១៤។

បញ្ហា​នេះ លោក ព្រាប កុល បាន​បញ្ជាក់​ថា​ ការ​រក​ឃើញ​នេះ​ គឺ​ឆ្លុះ​បញ្ចាំង​​ស្រដៀង​គ្នា​ចំពោះ​ការ​​ស្រាវ​ជ្រាវ​របស់​អង្គការ​តម្លា​ភាព​កម្ពុជា។

«សំឡេង»

របាយការណ៍​របស់ ILO ដដែល បាន​បញ្ជាក់​ថា សហគ្រាស​ជាង ៣០% ​មិន​ខ្វល់​អំពី​ការ​ចាត់​វិធានការ​ប្រឆាំង​នឹង​​អំពើ​ពុករលួយ ប្រមាណ ២០% មាន​វិធានការ​ប្រឆាំង​លើ​ការ​ចំណាយ​លើ​អំពើ​ពុក​រលួយ​ ១៦% បាន​ហ្វឹកហាត់​បុគ្គលិក​​របស់​ខ្លួន​ដើម្បី​ជៀសវាង​ការ​ចំណាយ​​លើ​អំពើ​ពុក​រលួយ និង​ប្រមាណ ៥% មាន​វិធានការ​ជាក់លាក់​មិន​បង់​កម្រៃ​ផ្សេង​​​ឡើយ។

អនុ​ប្រធាន​អង្គភាព​ប្រឆាំង​អំពើ​ពុក​រលួយ លោក ឆាយ សាវុធ​ មាន​ប្រសាសន៍​ថា​ លោក​មិន​អាច​អត្ថាធិប្បាយ​បាន​ឡើយ ដោយសារ​លោក​មិន​ទាន់​ឃើញ និង​អាន​របាយការណ៍​ស្រាវជ្រាវ​របស់​អង្គការ​អន្តរជាតិ​ខាង​ការងារ។

«សំឡេង»

ទោះ​ជា​យ៉ាង​ណា​ក៏​ដោយ​ របាយការណ៍​របស់ ILO បាន​បង្ហាញ​ថា​ អាជីវកម្ម ៧៥% ដែល​​អង្កេត​ បាន​ឆ្លើយ​ថា មន្ត្រី​​ដែល​ធ្វើ​ការ​ពាក់​ព័ន្ធ​​នឹង​កិច្ចការ​ពុក​រលួយ មិន​​បាន​ធ្វើ​អ្វី​ទាល់​តែ​សោះ​ចំពោះ​ការ​លើក​ឡើង​​របស់​វិស័យ​ឯកជន​ដែល​បាន​លើក​ឡើង។

ចំណែក​របាយការណ៍​របស់​ស្ថាប័ន​ស្រាវជ្រាវ​របស់​អង់គ្លេស (EIU) បាន​បង្ហាញ​ថា​ ការ​គំរាម​កំហែង​ ឬ​ការ​បង្ក​ឧក្រិដ្ឋកម្ម​​​ផ្សេងៗ​ពី​សំណាក់​​យោធា​និង​​ប៉ូលិស​ ជា​ឧបសគ្គ​ចម្បង​ដល់​ការ​ធ្វើ​អាជីវកម្ម។ ជា​ពិសេស​អ្នក​ប្រកប​អាជីវកម្ម​តូច​តាច​តែង​តែ​សូក​ប៉ាន់​ដល់​​​មន្ត្រី​មូលដ្ឋាន ដើម្បី​រក្សា​ទំនាក់ទំនង​ល្អ​ដល់​ការ​ប្រកប​អាជីវកម្ម​​របស់​គេ។

បញ្ហា​នេះ ប្រធាន​សម្ពន្ធ​សមាគម​សហគ្រាស​ខ្នាត​តូច​និង​មធ្យម​ លោក​ឧកញ៉ា តែ តាំងប៉ បាន​អះអាង​ថា ការ​សូក​ប៉ាន់​និង​ការ​បង់​កម្រៃ​ក្រៅ​ផ្លូវ​ការ​ តែង​តែ​កើត​មាន​​ចំពោះ​ការ​ធ្វើ​អាជីវកម្ម​ ប៉ុន្តែ​បញ្ហា​នេះ នឹង​ត្រូវ​ដោះស្រាយ​​​បាន​យ៉ាង​ឆាប់​រហ័ស​នៅ​រយៈ​ពេល​ដ៏​ខ្លី​ខាង​មុខ តាម​រយៈ​ការ​បង្កើត​ច្រក​​ចុះ​បញ្ជី​តែ​មួយ​ រួម​ទាំង​ការ​កំណត់​ចំនួន​ទឹក​ប្រាក់​ដែល​ត្រូវ​បង់ និង​ពេល​វេលា​ដែល​បាន​កំណត់​យ៉ាង​ច្បាស់​លាស់។ លោក​បញ្ជាក់​ថា​ ការ​ចំណាយ​លើ​ការ​សូក​ប៉ាន់ និង​ការ​ចំណាយ​ក្រៅ​ផ្លូវ គឺ​​តែង​កើត​ឡើង​លើ​​អ្នក​រក​ស៊ី​​លើ​របប​ម៉ៅការ ឬ​អាជីវកម្ម​ជា​លក្ខណៈ​គ្រួសារ។

«សំឡេង»

ការ​ធ្វើ​ជំរឿន​សហគ្រាស​កន្លង​ទៅ​ធ្លាប់​បាន​បង្ហាញ​ថា សហគ្រាស​នៅ​កម្ពុជា​ មាន​ចំនួន​ជាង ៥៣​ម៉ឺន​សហគ្រាស ប៉ុន្តែ​ការ​ចុះ​បញ្ជី​ជា​ផ្លូវ​​ការ​មាន​ចំនួន​តែ ៥​ម៉ឺន​សហគ្រាស​តែ​ប៉ុណ្ណោះ។

អ្នក​សេដ្ឋកិច្ច​បាន​​អះអាង​ថា ការ​លើក​ទឹក​ចិត្ត​ឲ្យ​សហគ្រាស​ចុះ​បញ្ជី​​នៅ​ស្ថាប័ន​ពាក់ព័ន្ធ​​​ជា​ផ្លូវ​ការ ជា​ប្រភព​ចំណូល​ថវិកា​ជាតិ ប៉ុន្តែ​ក្រុមហ៊ុន​ដែល​មិន​ចុះ​បញ្ជី​នោះ​អាច​​មក​ពី​កត្តា​សំខាន់​បី​ គឺ​ទី​មួយ នីតិវិធី​ចុះ​បញ្ជី​មាន​ភាព​ស្មុគស្មាញ ទី​ពីរ ការ​​ចុះ​បញ្ជី​ផ្លូវ​ការ​ម្ចាស់​សហគ្រាស​អាច​ប្រឈម​ចំណាយ​កាន់​តែ​ខ្ពស់​តាម​រយៈ​ការ​បង់​ពន្ធ។ កត្តា​សំខាន់​ទី​បី ម្ចាស់​សហគ្រាស​​​តូច​តាច​មាន​ភាព​ងាយ​ស្រួល​ក្នុង​ការ​បង់​កម្រៃ​ក្រៅ​ផ្លូវ​ការ​ និង​ចំណាយ​កាន​តែ​តិច​បើ​ធៀប​នឹង​​សហគ្រាស​ផ្លូវការ​​ ស្រប​ពេល​​ម្ចាស់​សហគ្រាស​ភាគ​ច្រើន​​​​មាន​ចំណេះ​ដឹង​តិច​តួច​លើ​ការ​ចុះ​បញ្ជី​​អាជីវកម្ម។

របាយការណ៍​របស់​អង្គការ​អន្តរជាតិ​ខាង​ការងារ ​បាន​​រក​ឃើញ​ថា ការ​សូក​ប៉ាន់ ការ​បង់​កម្រៃ​ក្រៅ​ផ្លូវការ​ រួម​ទាំង​អំពើ​ពុក​រលួយ​ផ្សេងៗ ដែល​អាជីវករ​បាន​ចំណាយ​ដល់​មន្ត្រី​ពាក់ព័ន្ធ​ទាំង​អស់​មាន​ទឹក​ប្រាក់​​​ប្រមាណ ១.៧០០​​​លាន​ដុល្លារ​អាមេរិក​​នៅ​ក្នុង​ឆ្នាំ​២០១៤៕

កំណត់ចំណាំចំពោះអ្នកបញ្ចូលមតិនៅក្នុងអត្ថបទនេះ៖

ដើម្បី​រក្សា​សេចក្ដី​ថ្លៃថ្នូរ យើង​ខ្ញុំ​នឹង​ផ្សាយ​តែ​មតិ​ណា ដែល​មិន​ជេរ​ប្រមាថ​ដល់​អ្នក​ដទៃ​ប៉ុណ្ណោះ។