គ្រួសារ​នៅ​កំពង់ស្ពឺ​សុំ​ឲ្យ​ជួយ​ស្វែង​រក​កូន​៤​នាក់​បាត់​ដំណឹង​ជាង​១០​ឆ្នាំ​នៅ​ម៉ាឡេស៊ី

0:00 / 0:00

ស្ត្រី​មេម៉ាយ​ជា​ជនជាតិ​ចាម ម្នាក់ បាន​ទៅ​សុំ​ឲ្យ​សមាគម​អាដហុក (Adhoc) ប្រចាំ​ខេត្ត​កំពង់ស្ពឺ ជួយ​ស្វែង​រក​កូន​ចំនួន ៤​នាក់ ដែល​បាត់​ដំណឹង​នៅ​ក្នុង​ប្រទេស​ម៉ាឡេស៊ី តាំង​ពី​ឆ្នាំ​២០០២ មក។ ស្ត្រី​រូប​នោះ​បញ្ជាក់​ថា កូន​ស្រី​នៃ​ប្ដី​ដើម​របស់​គាត់​ដែល​ជា​អ្នក​នាំ​មនុស្ស​ពី​ប្រទេស​កម្ពុជា យក​ទៅ​ប្រទេស​ម៉ាឡេស៊ី ដោយ​ឆ្លង​កាត់​តាម​ប្រទេស​ថៃ បាន​មក​សុំ​កូន​ទាំង ៤​នាក់ ទៅ​រស់​នៅ​ប្រទេស​ម៉ាឡេស៊ី។

គាត់​សុំ​ឲ្យ​ក្រសួង​ពាក់ព័ន្ធ និង​សមាគម​អាដហុក ជួយ​នាំ​កូន​មក​វិញ ឬ​ធ្វើ​យ៉ាង​ម៉េច​ឲ្យ​គាត់​បាន​ជួប​កូន​ម្តង​ផង ព្រោះ​បាត់​ដំណឹង​កូន​ជាង ១០​ឆ្នាំ​ហើយ។ បញ្ហា​នេះ ក្រសួង​មហាផ្ទៃ សន្យា​ជួយ​រក​កូន​ទាំង​នោះ​ឲ្យ​បាន លុះត្រា​តែ​មាន​ពាក្យ​បណ្ដឹង។

សមាគម​អាដហុក ដាក់​ពាក្យ​ប្ដឹង​ទៅ​អាជ្ញាធរ​ពាក់ព័ន្ធ​ភ្លាមៗ ក្រោយ​ពី​ស្ត្រី​មេម៉ាយ​មួយ​រូប​បាន​ប្ដឹង​សុំ​ឲ្យ​ជួយ​ចាប់​ខ្លួន​ស្ត្រី​ដែល​ជា​កូន​ប្ដី​ដើម ដោយ​ចោទ​ថា បាន​ឆបោក​នាំ​កូន​គាត់ ៤​នាក់ យក​ទៅ​ប្រទេស​ម៉ាឡេស៊ី ជាង ១០​ឆ្នាំ​មក​ហើយ។

មន្ត្រី​សមាគម​អាដហុក ខេត្ត​កំពង់ស្ពឺ អ្នកស្រី អ៊ូច បូរ ថ្លែង​ថា រឿង​ហេតុ​កើត​ឡើង​ជាង ១០​ឆ្នាំ​ហើយ ទើប​ម្តាយ​មក​ប្ដឹង​សុំ​ឲ្យ​ជួយ​រក​កូន ដោយសារ​គាត់​ទើប​ទទួល​ដំណឹង​ថា អ្នក​នាំ​កូន​គាត់​ចេញ​ទៅ​ប្រទេស​ម៉ាឡេស៊ី នោះ មាន​វត្តមាន​ក្នុង​ប្រទេស។ អ្នកស្រី​ថា ករណី​នាំ​ក្មេង​ទៅ​បាត់ ហើយ​ផ្តាច់​ទំនាក់ទំនង​មក​គ្រួសារ អាច​ជាប់​ក្នុង​ការ​សង្ស័យ​ជួញ​ដូរ និង​ឆបោក៖ «ការ​ដែល​យក​កូន​ទៅ ហើយ​អត់​ឲ្យ​អាជ្ញាធរ​ដែន​ដី​នៅ​ខាង​ខេត្ត​កំពង់ស្ពឺ នេះ​ដឹង មាន​ន័យ​ថា មិន​ដែល​ផ្តល់​ដំណឹង​មក​ម៉ែ​គេ​ទៀត អ៊ីចឹង​មាន​ន័យ​ថា កូន​ហ្នឹង​ប្រហែល​មាន​ន័យ​ពីរ អាច​យក​ទៅ​ធ្វើ​ជា​ខ្ញុំ​បម្រើ​គ្រួសារ​ហ្នឹង ហើយ​ក៏​អាច​លក់​ក្មេង​ទាំង​៤​ហ្នឹង​ដែរ»

លោកស្រី សឿន អ៊ីសះ អាយុ ៤៥​ឆ្នាំ អ្នក​ភូមិ​កណ្ដោលដុំ ក្រុង​ច្បារមន ខេត្ត​កំពង់ស្ពឺ បាន​រត់​ទៅ​ប្ដឹង​សមាគម​អាដហុក ខេត្ត​នោះ ចោទ​ថា​ស្ត្រី​ឈ្មោះ សា ហ្វីយ៉ា រស់​នៅ​ប្រទេស​ម៉ាឡេស៊ី ជា​កូន​ដើម​របស់​ប្ដី​គាត់ បាន​មក​ទំនាក់ទំនង​គាត់​ដើម្បី​នាំ​រូប​គាត់ និង​កូន ៤​នាក់ ទៅ​រស់​នៅ​ប្រទេស​ម៉ាឡេស៊ី។ ប៉ុន្តែ ស្ត្រី សា ហ្វីយ៉ា សុំ​នាំ​កូន​គាត់ ៤​នាក់ ទៅ​ប្រទេស​ម៉ាឡេស៊ី មុន។ ស្ត្រី សា ហ្វីយ៉ា នោះ បាន​នាំ​កូន​ទាំង ៤​នាក់​ទៅ​ប្រទេស​ម៉ាឡេស៊ី តាម​ប្រទេស​ថៃ តាំង​ពី​ខែ​មករា ឆ្នាំ​២០០២ ហើយ​សន្យា​មក​យក​គាត់​ជា​ម្តាយ​ចុង​ទៅ​តាម​ក្រោយ។ ប៉ុន្តែ​ក្រោយ​ពេល​នាំ​កូន​គាត់​ទៅ​បាត់ ស្រាប់​តែ​ស្ត្រី​នោះ​ផ្តាច់​ទំនាក់ទំនង​បិទ​ទូរស័ព្ទ​រហូត​ដល់​បច្ចុប្បន្ន។ គាត់​ទើប​តែ​ដឹង​ថា ស្ត្រី សា ហ្វីយ៉ា ឧស្សាហ៍​ឡើង​ចុះ​ប្រទេស​កម្ពុជា គាត់​ក៏​រហ័ស​ដាក់​ពាក្យ​ប្ដឹង៖ «បើ​វា​យក​ទៅ​បាត់​យូរ​ហើយ មាន​តែ​វា​ជួញ​ដូរ​ហើយ បើ​អត់​ឲ្យ​ឮ​ដំណឹង​ផង។ សុខ​ទុក្ខ​យ៉ាង​ម៉េច​ក៏​មិន​ដឹង មិន​ដឹង​ស្លាប់ ឬ​រស់។ ហើយ​ខ្ញុំ​ខំ​បង្កើត​អស់​ចាស់​អស់​ឈាម ចិញ្ចឹម​ធំ​ហើយ​ខ្ញុំ​ឯណា​ទៅ​ឲ្យ​គេ​ធ្វើ​អ៊ីចឹង ហើយ​បើ​គិត​ដល់​ឥឡូវ កូន​ហ្នឹង​អាយុ ២០​ជាង គឺ ២២-២៣​ឆ្នាំ​ហើយ»

ស្ត្រី​ដដែល​បន្ត​ថា រឿង​ហេតុ​កូន​ដើម​មក​ល្បួង​សុំ​យក​កូន​គាត់​នេះ បាន​កើត​ឡើង​ក្រោយ​ពី​ប្ដី​គាត់​បាន​ស្លាប់​កាល​ពី​ឆ្នាំ​២០០០។ នៅ​ឆ្នាំ​២០០២ គាត់​ក៏​យល់​ព្រម​ឲ្យ​កូន​ទាំង ៤​នាក់ ទៅ​តាម​ស្ត្រី​ឈ្មោះ សា ហ្វីយ៉ា នោះ។ កាល​នោះ កូន​ស្រី​ទី​១ ឈ្មោះ កូប សីលខ អាយុ​ទើប​តែ​បាន ១៣​ឆ្នាំ កូន​ទី​២ ប្រុស ឈ្មោះ កូប ការីម អាយុ​ទើប​តែ ១០​ឆ្នាំ កូន​ទី​៣ ស្រី ឈ្មោះ កូប ហាម៉ី អាយុ​ទើប​តែ ៨​ឆ្នាំ និង​កូន​ប្រុស​ឈ្មោះ កូប គ្រីយ៉ា អាយុ​ទើប​តែ ៣​ឆ្នាំ។

ចៅ​សង្កាត់​កណ្ដោលដុំ ក្រុង​ច្បារមន ខេត្ត​កំពង់ស្ពឺ លោក ឌី ណន បាន​ឲ្យ​ដឹង​ថា ក្មេង​ទាំង ៤​នាក់ ពេល​ចេញ​ទៅ​ប្រទេស​ម៉ាឡេស៊ី មិន​បាន​ឆ្លង​កាត់​អាជ្ញាធរ​មូលដ្ឋាន​ដឹង​ឮ​ទេ គឺ​ក្រុម​ជនជាតិ​ចាម ឃុបឃិត​គ្នា​បំពេញ​ឯកសារ​នាំ​យក​ក្មេង​ចេញ​ពី​ប្រទេស​កម្ពុជា។ ឥឡូវ​ម្តាយ​មក​ប្ដឹង​ឲ្យ​អាជ្ញាធរ​ជួយ ទើប​គាត់​ជួយ​រៀប​ចំ​ឯកសារ ដើម្បី​ប្ដឹង​ទៅ​ក្រសួង​មហាផ្ទៃ ឲ្យ​ឃាត់​ខ្លួន​ស្ត្រី​នាំ​មនុស្ស​ឆ្លង​ដែន៖ «សម្រប​សម្រួល​ស្រាវជ្រាវ​ឲ្យ​ដំណឹង​មក​ឲ្យ​ម្តាយ​គ្នា​ដឹង​ផង»

នាយ​ការិយាល័យ​ប្រឆាំង​ការ​ជួញ​ដូរ​មនុស្ស​ឆ្លង​ដែន នៃ​ក្រសួង​មហាផ្ទៃ លោក សូ វណ្ណឌី ថ្លែង​ថា គ្រួសារ​ដែល​មាន​កូន​ចៅ​រង​ការ​ជួញ​ដូរ​ឆ្លង​ដែន ត្រូវ​ដាក់​ពាក្យ​ប្ដឹង​ទៅ​ប៉ូលិស​មូលដ្ឋាន ទើប​ក្រសួង​មហាផ្ទៃ ចាត់​វិធាន​ការ​ស្វែង​រក​តាម​រយៈ​ក្រសួង​ការ​បរទេស និង​មន្ត្រី​ស្ថានទូត​ពាក់ព័ន្ធ៖ «ឲ្យ​គេ​ប្ដឹង​សិន​ទៅ ដាក់​ពាក្យ​ទៅ​ប៉ូលិស គេ​ផ្ញើ​មក​ឲ្យ​ខ្ញុំ​ហើយ ខ្ញុំ​ឃើញ ខ្ញុំ​នឹង​ចាត់​ការ​បន្ត»

សមាគម​អាដហុក ខេត្ត​កំពង់ស្ពឺ បាន​ឲ្យ​ដឹង​ថា ក្រុម​គ្រួសារ​ដាក់​ពាក្យ​ប្ដឹង​សុំ​ឲ្យ​ជួយ​រក​កូន​នៅ​ប្រទេស​ម៉ាឡេស៊ី នៅ​ឆ្នាំ​២០១៤ ទើប​មាន​មួយ​ករណី​នេះ​ទេ៕

កំណត់ចំណាំចំពោះអ្នកបញ្ចូលមតិនៅក្នុងអត្ថបទនេះ៖

ដើម្បី​រក្សា​សេចក្ដី​ថ្លៃថ្នូរ យើង​ខ្ញុំ​នឹង​ផ្សាយ​តែ​មតិ​ណា ដែល​មិន​ជេរ​ប្រមាថ​ដល់​អ្នក​ដទៃ​ប៉ុណ្ណោះ។