ប្រជាពលរដ្ឋនៅស្រុកក្រគរ ខេត្តពោធិ៍សាត់ រិះគន់អាជ្ញាធរមូលដ្ឋានចំពោះការមិនអើពើ និងទប់ស្កាត់សកម្មភាពជីកស្រះបន្ថែម និងការចិញ្ចឹមត្រីឆ្ដោរខុសច្បាប់នៅភូមិក្រឡាញ់ នៃឃុំក្បាលត្រាច។ សកម្មភាពនេះបានធ្វើឲ្យប្រជាពលរដ្ឋក្នុងភូមិព្រួយបារម្ភអំពីការបាត់បង់ធនធានមច្ឆាជាតិផង និងខ្លាចទឹកនៅក្នុងទំនប់គជនប់ រីងស្ងួត ដោយសារតែការបូមទឹកនោះទៅដាក់ក្នុងស្រះចិញ្ចឹមត្រី។
ប្រជាពលរដ្ឋរស់នៅភូមិក្រឡាញ់ ជាច្រើននាក់ឲ្យដឹងនៅថ្ងៃទី៣០ ខែមេសា ថា ស្រះចិញ្ចឹមត្រីប្រា និងត្រីឆ្ដោរខុសច្បាប់ចំនួន ១០កន្លែង និងសកម្មភាពជីកស្រះបន្ថែមមួយចំនួនទៀត បានកើតមានជាបន្តបន្ទាប់ ប៉ុន្តែខាងមន្ត្រីជំនាញ និងអាជ្ញាធរមូលដ្ឋាន ហាក់មានការត្រូវរ៉ូវគ្នាក្នុងការប្រព្រឹត្តសកម្មភាពនេះ។
ប្រជាពលរដ្ឋម្នាក់ លោក គុជ វេង មានប្រសាសន៍ថា ស្រះចិញ្ចឹមត្រីទំហំទទឹងប្រហែល ៣០ម៉ែត្រ និងបណ្ដោយ ៧០ម៉ែត្រចំនួន ១០ស្រះ កំពុងតែដំណើរការ ហើយលោកទទួលព័ត៌មានថាគេនឹងជីកស្រះចិញ្ចឹមត្រីចំនួន ១០ បន្ថែមទៀតនៅចុងភូមិក្រឡាញ់ ក្បែរទំនប់គជនប់៖ «ប្រជាពលរដ្ឋក៏ឃើញ យើងក៏បានឃើញដែរ។ ដឹកឡានខ្ញុំឃើញដឹកត្រីឆ្ដោរចេញមកពីហ្នឹងហ្មង។ បានឥឡូវគេកំពុងតែពង្រីកស្រះហ្នឹងបន្ថែមទៀត»។
ចំណែកប្រជាពលរដ្ឋម្នាក់ទៀត អ្នកស្រី ឡោន ស៊ីវី ថ្លែងបញ្ជាក់ថា សកម្មភាពចិញ្ចឹមត្រីនេះបានធ្វើឲ្យទឹកនៅក្នុងអាងទឹកគជនប់ ដែលប្រជាពលរដ្ឋប្រើប្រាស់ប្រចាំថ្ងៃនោះ ត្រូវរីងបណ្ដើរៗ ដោយសារតែការបូមទឹកបញ្ចូលស្រះចិញ្ចឹមឯកជនទាំងនោះ។ អ្នកស្រីសន្និដ្ឋានថា នៅបាតអាងទឹកទំនប់គជនប់ អាចនឹងមានវត្ថុបុរាណមានតម្លៃ ហើយពលរដ្ឋកំពុងព្រួយបារម្ភខ្លាចបាត់បង់វត្ថុបុរាណទាំងនោះ ខណៈដែលទឹកនៅក្នុងទំនប់នេះត្រូវបានគេបូមស្ទើររីងស្ងួត៖ «ឆ្នាំនេះអត់មាននរណាធ្វើស្រែផង បើអត់មានទឹកនោះ។ ជីកស្រះហ្នឹងតាំងពីឆ្នាំ២០១៣ អាស្រះដប់មុនឥឡូវចាប់ផ្ដើមជីកស្រះបន្ថែមទៀតហើយ អានេះយើងឃើញគេកំពុងធ្វើរាល់ថ្ងៃ ប៉ុន្តែឮថាជីកស្រះដប់ថែមទៀត។ បើជីកត្រង់ហ្នឹង បូមទឹកពីទំនប់គជនប់ ហ្នឹង អ៊ីចឹងប្រជាពលរដ្ឋអត់មានទឹកឲ្យគោឲ្យក្របីផឹកទេ ហើយក៏គ្មានទឹកសម្រាប់ធ្វើស្រែប្រាំងដែរ»។
ឆ្លើយតបបញ្ហានេះ ម្ចាស់ស្រះចិញ្ចឹមត្រី អ្នកស្រី អ៊ឹង ស្រីណាក់ មានប្រសាសន៍ថា ស្រះចិញ្ចឹមត្រីចំនួន១០ ដែលអ្នកស្រីបានជីក និងជួលឲ្យទៅប្រជាពលរដ្ឋពីរបីឆ្នាំទៅហើយនោះ គឺពួកគេបានចិញ្ចឹមប្រភេទត្រីចម្រុះ។ ចំណែកស្រះចិញ្ចឹមត្រីចំនួន២ ដែលទើបកាយ ហើយនៅក្បែរនោះ គឺមិនមែនជាកម្មសិទ្ធិរបស់អ្នកស្រីឡើយ៖ «ស្រះហ្នឹងខ្ញុំជួលឲ្យប្រជាជនបន្តិចៗម្នាក់ដូចមួយស្រះទៅពីរបីពាន់ម្នាក់ អ៊ីចឹងទៅខ្លះគេចិញ្ចឹមត្រីប្រាអ៊ីចឹងទៅ អាខ្លះត្រីទីឡាព្យា អាខ្លះមានត្រីឆ្ដោរ ប៉ុន្តែអាត្រីឆ្ដោរហ្នឹងអូនអ្ហើយ! ពីរពាន់ម្នាក់បីពាន់ តែជលផលគេអត់ដែលមើលផងហ្នឹង ព្រោះអីដឹងពួកវាល្ហេមល្ហាមនោះ»។
អ្នកស្រីបញ្ជាក់ថា ទឹកនៅក្នុងអាងគជនប់ បើទោះបីជាមិនបានបូមបញ្ចូលស្រះចិញ្ចឹមត្រីទាំងនោះ ក៏នៅតែរីងស្ងួតដែរនៅក្នុងរដូវប្រាំង ប៉ុន្តែបញ្ហានេះខាងអ្នកស្រីបានជួយចាក់ដីសហគមន៍នៅតាមផ្លូវទំនប់នោះដែរ។ យ៉ាងណា អ្នកស្រីមិនជឿថានៅបាតអាងនោះមានវត្ថុបុរាណដូចជាការលើកឡើងរបស់ប្រជាពលរដ្ឋឡើយ។
វិទ្យុអាស៊ីសេរី មិនអាចស្វែងរកប្រភពទាក់ទងប្រធានរដ្ឋបាលជលផលខេត្តពោធិ៍សាត់ លោក ភុំ វិមល ដើម្បីសុំការអត្ថាធិប្បាយជុំវិញបញ្ហានេះបានទេ នៅថ្ងៃទី៣០ ខែមេសា។
យ៉ាងណា មេឃុំក្បាលត្រាច លោក ដួង សារិន មានប្រសាសន៍ទទួលស្គាល់ថា នៅក្នុងឃុំរបស់លោកពិតជាមានស្រះចិញ្ចឹមត្រីច្រើនមែន ប៉ុន្តែកន្លងមកលោកធ្លាប់ចុះហាមឃាត់ទៅលើសកម្មភាពទាំងនោះដែរ។ លោកបន្តថា បច្ចុប្បន្នមានស្រះតិចតួចបំផុតដែលកំពុងដំណើរការ ប៉ុន្តែលោកមិនទាន់ក្ដាប់បានថាស្រះទាំងនោះ ប្រជាពលរដ្ឋចិញ្ចឹមត្រីប្រភេទអ្វីខ្លះនោះទេ៖ «ខ្ញុំអត់ក្ដាប់បានដែរ។ ស្រះចិញ្ចឹមត្រីវាមានប្រហែលជាប្រាំទៅប្រាំមួយទេ ប៉ុន្តែស្រះដែលអត់ចិញ្ចឹមនោះវាច្រើន ព្រោះយើងធ្វើទំនប់នោះ ម្ល៉ោះហើយវាស្រះច្រើន»។
ការចិញ្ចឹមត្រីឆ្ដោរ ឬត្រីរ៉ស់ គឺជាសកម្មភាពខុសច្បាប់ និងបង្កឲ្យមានផលប៉ះពាល់ដល់ធនធានមច្ឆាជាតិ និងប្រភេទត្រីកម្រមួយចំនួន ដោយសារតែសកម្មភាពចាប់យកត្រីទាំងតូចទាំងធំទៅធ្វើជាចំណីត្រីឆ្ដោរនៅតាមស្រះទាំងនោះក្នុង១ថ្ងៃៗរាប់រយគីឡូក្រាម៕
កំណត់ចំណាំចំពោះអ្នកបញ្ចូលមតិនៅក្នុងអត្ថបទនេះ៖
ដើម្បីរក្សាសេចក្ដីថ្លៃថ្នូរ យើងខ្ញុំនឹងផ្សាយតែមតិណា ដែលមិនជេរប្រមាថដល់អ្នកដទៃប៉ុណ្ណោះ។