“មគ្គុទ្ទេសក៍​ទេសចរណ៍​ជនជាតិ​វៀតណាម​មិន​មាន​អាជ្ញាប័ណ្ណ​កើន​ឡើង​នៅ​កម្ពុជា”

0:00 / 0:00

សមាជិក​សមាគម​មគ្គុទ្ទេសក៍​ទេសចរណ៍​តំបន់​រាជធានី​ភ្នំពេញ ផ្នែក​ភាសា​វៀតណាម សម្ដែង​ការ​ព្រួយ​បារម្ភ​ពី​ការ​កើន​ឡើង​នៃ​វត្តមាន​របស់​មគ្គុទ្ទេសក៍​ទេសចរណ៍​ជនជាតិ​វៀតណាម ដែល​មិន​បាន​ឆ្លង​កាត់​ការ​បណ្តុះបណ្តាល និង​មិន​មាន​អាជ្ញាប័ណ្ណ​ពី​ក្រសួង​ទេសចរណ៍ ប៉ុន្តែ​ពួក​គេ​អាច​នាំ​ភ្ញៀវ​ទេសចរ​ជនជាតិ​វៀតណាម នៅ​លើ​ទឹក​ដី​កម្ពុជា បាន។

ការ​កើន​ឡើង​នេះ ធ្វើ​ឲ្យ​មគ្គុទ្ទេសក៍​ទេសចរណ៍​ជនជាតិ​ខ្មែរ ផ្នែក​ភាសា​វៀតណាម ដែល​ឆ្លង​កាត់​ការ​បណ្តុះបណ្តាល និង​ទទួល​បាន​អាជ្ញាប័ណ្ណ​ពិត​ប្រាកដ​នោះ បែរ​ជា​ខ្វះ​ការងារ​ធ្វើ​ទៅ​វិញ។

ស្រប​ពេល​ដែល​ភ្ញៀវ​ទេសចរ​ជនជាតិ​វៀតណាម ដែល​មក​ទស្សនា​នៅ​ប្រទេស​កម្ពុជា មាន​ការ​កើន​ឡើង និង​ស្ថិត​នៅ​ក្នុង​លំដាប់​ថ្នាក់​លេខ​១ បើ​ប្រៀបធៀប​ទៅ​នឹង​ភ្ញៀវ​ទេសចរ​បរទេស​ផ្សេងៗ​ទៀត មគ្គុទ្ទេសក៍​ទេសចរណ៍​ជនជាតិ​ខ្មែរ ដែល​និយាយ​ភាសា​វៀតណាម បែរ​ជា​រអ៊ូរទាំ​ពី​ការ​គ្មាន​ភ្ញៀវ​ទេសចរ​ជនជាតិ​វៀតណាម សម្រាប់​ពួក​គេ​នាំ​ដើរ​ទៅ​វិញ។

អនុប្រធាន​សមាគម​មគ្គុទ្ទេសក៍​ទេសចរណ៍​តំបន់​រាជធានី​ភ្នំពេញ ផ្នែក​ភាសា​វៀតណាម តែ​សុំ​មិន​បញ្ចេញ​ឈ្មោះ មាន​ប្រសាសន៍​នៅ​ថ្ងៃ​ទី​៣ ខែ​កក្កដា ថា មូលហេតុ​ដែល​នាំ​ឲ្យ​មគ្គុទ្ទេសក៍​ទេសចរណ៍​ជនជាតិ​ខ្មែរ ផ្នែក​ភាសា​វៀតណាម ពុំ​សូវ​មាន​ការងារ​ធ្វើ គឺ​ដោយសារ​មាន​វត្តមាន​មគ្គុទ្ទេសក៍​ទេសចរណ៍​ជនជាតិ​វៀតណាម ដែល​ចូល​មក​ផ្ទាល់​ពី​ប្រទេស​វៀតណាម និង​ដោយសារ​ការ​កើន​ឡើង​នៃ​ចំនួន​មគ្គុទ្ទេសក៍​ទេសចរណ៍​ជនជាតិ​វៀតណាម នៅ​កម្ពុជា ដែល​ពុំ​មាន​អាជ្ញាប័ណ្ណ​ត្រឹមត្រូវ។

លោក​ថា មគ្គុទ្ទេសក៍​ទេសចរណ៍​ជនជាតិ​វៀតណាម ទាំង​នោះ ខ្លះ​មិន​ទាំង​ចេះ​និយាយ​ភាសា​ខ្មែរ​ផង៖ «ក្រៅ​ពី​ធ្វើ​ឲ្យ​មគ្គុទ្ទេសក៍​ទេសចរណ៍​ក្នុង​ស្រុក​អត់​មាន​ការងារ​ធ្វើ វា​អាច​ប៉ះពាល់​ទៅ​ដល់​ផ្នែក​ប្រវត្តិសាស្ត្រ​មគ្គុទ្ទេសក៍​ទេសចរណ៍​ដែល​មក​ដាយរែឃ (Direct) ពី​វៀតណាម ហ្នឹង គាត់​អត់​ចេះ​ភាសា​ខ្មែរ ពេល​ខ្លះ​គាត់​និយាយ​ប្រវត្តិសាស្ត្រ​តែ​ផ្ដេសផ្ដាស វា​ត្រឹមត្រូវ​ទៅ​តាម​អ្វី​ដែល​ហ្កាយ (Guide) នៅ​ក្នុង​ស្រុក​ហ្នឹង គេ​ឆ្លង​កាត់​វគ្គ​បណ្តុះបណ្តាល មគ្គុទ្ទេសក៍​ទេសចរណ៍​ជា​ឧទាហរណ៍ ដូច​ហ្កាយ​មួយ​ចំនួន ដែល​គាត់​អត់​ចេះ​ភាសា​ខ្មែរ គាត់​ជិះ​កាត់​រដ្ឋសភា គាត់​ថា​វត្ត មក​អំពី​រដ្ឋសភា​ហ្នឹង​គេ​ដាក់​ភាសា​ខ្មែរ ថា​រដ្ឋសភា អ៊ីចឹង​អត់​មាន​ដាក់​ភាសា​អង់គ្លេស​ទេ ដល់​ពេល​ភ្ញៀវ​សួរ​ថា អា​ហ្នឹង​ជា​ស្អី មគ្គុទ្ទេសក៍​ទេសចរណ៍​លើ​ឡាន​ហ្នឹង គាត់​ថា​អា​ហ្នឹង​វត្ត អា​ហ្នឹង​ជា​ភាព​ជាក់ស្តែង​មួយ»

អនុប្រធាន​សមាគម​មគ្គុទ្ទេសក៍​ទេសចរណ៍​រូប​នេះ ទទួល​ស្គាល់​ថា មគ្គុទ្ទេសក៍​ជនជាតិ​ខ្មែរ​មិន​អាច​និយាយ​ភាសា​វៀតណាម បាន​ល្អ​ដូច​មគ្គុទ្ទេសក៍​ជនជាតិ​វៀតណាម ឡើយ តែ​ទោះ​ជា​យ៉ាង​ណា លោក​ថា ពួក​គេ​មិន​មែន​ជា​ជនជាតិ​ខ្មែរ មិន​បាន​ឆ្លង​កាត់​ការ​បណ្តុះបណ្តាល​របស់​ក្រសួង​ទេសចរណ៍​កម្ពុជា ហើយ​ក៏​មិន​ទទួល​បាន​អាជ្ញាប័ណ្ណ ដែល​ទទួល​ស្គាល់​ដោយ​ក្រសួង​ទេសចរណ៍ ផង​ដែរ។ លោក​ស្នើ​ឲ្យ​ក្រសួង​ទេសចរណ៍ មាន​យន្តការ និង​ធ្វើ​ការ​ផាក​ពិន័យ​ចំពោះ​ជន​ទាំង​ឡាយ​ណា ដែល​មិន​ទទួល​បាន​អាជ្ញាប័ណ្ណ ប៉ុន្តែ​នាំ​ភ្ញៀវ​ទេសចរ​ដើរ​ផ្ដេសផ្ដាស។

វិទ្យុ​អាស៊ីសេរី មិន​ទាន់​អាច​សុំ​ការ​ឆ្លើយ​តប​ពី​ប្រធាន​នាយកដ្ឋាន​អប់រំ​បណ្តុះបណ្តាល​មគ្គុទ្ទេសក៍​ទេសចរណ៍​ក្រសួង​ទេសចរណ៍ លោក សែន រតនា បាន​ឡើយ នៅ​ថ្ងៃ​ទី​៣ ខែ​កក្កដា។ ចំណែក​រដ្ឋមន្ត្រី​ក្រសួង​ទេសចរណ៍ លោក ថោង ខុន វិញ​ឆ្លើយ​ថា លោក​ជាប់​រវល់​ប្រជុំ។

ចំណែក​សហ​ប្រធាន​ក្រុម​ទេសចរណ៍​កម្ពុជា លោក ហូ វណ្ឌី វិញ កត់​សម្គាល់​ថា បញ្ហា​នេះ​បាន​កើត​ឡើង​ជា​យូរ​មក​ហើយ ប៉ុន្តែ​ក្រសួង​ទេសចរណ៍ មិន​បាន​ចាត់​វិធានការ​ប្រសិទ្ធភាព ដើម្បី​ដោះស្រាយ​បញ្ហា​នេះ​ឡើយ។ លោក​ថា ការ​អូស​បន្លាយ​មិន​ស្វែងរក​ដំណោះស្រាយ​នេះ វា​ធ្វើ​ឲ្យ​ប៉ះពាល់​ដល់​ការ​ប្រកប​របរ​ចិញ្ចឹម​ជីវិត​របស់​មគ្គុទ្ទេសក៍​ទេសចរណ៍ ដែល​ទទួល​បាន​ការ​បណ្តុះបណ្តាល និង​មាន​អាជ្ញាប័ណ្ណ​ត្រឹមត្រូវ។

លោក ហូ វណ្ឌី៖ «កន្លង​មក​យើង​ឃើញ​ហើយ ធ្លាប់​មាន​បាតុភាព​ហ្នឹង​កើត​ឡើង មិន​ត្រឹម​តែ​មគ្គុទ្ទេសក៍​ភាសា​វៀតណាម ទេ សូម្បី​តែ​មគ្គុទ្ទេសក៍​ភាសា​ចិន ក៏​មាន​បញ្ហា សូម្បី​មគ្គុទ្ទេសក៍​ភាសា​កូរ៉េ ក៏​មាន​បញ្ហា​ដែរ។ ដូច្នេះ វិធានការ​ទៅ​ថ្ងៃ​ក្រោយ ប្រសិន​ជា​យើង​មិន​បាន​ចាត់​វិធានការ​ណា​មួយ​តឹងតែង ឬ​ក៏​តឹងរ៉ឹង​ណា​មួយ​យក​ផ្លូវ​ច្បាប់​មក​និយាយ​ទេ បញ្ហា​នៅ​តែ​កើត​មាន​អ៊ីចឹង ហើយ​ចាំ​តែ​ដោះស្រាយ​ទៅ ដោះស្រាយ​មួយ​ថ្ងៃ​ហ្នឹង ស្អែក​វា​កើត​ឡើង​ទៀត ដោយសារ​អី​ច្បាប់​ធូរ​រលុង»

យោង​តាម​អនុក្រឹត្យ​ស្ដីពី​មគ្គុទ្ទេសក៍​ទេសចរណ៍ ចែង​ថា ក្រសួង​ទេសចរណ៍ ជា​ស្ថាប័ន​មាន​សមត្ថកិច្ច​ក្នុង​ការ​គ្រប់គ្រង​មគ្គុទ្ទេសក៍​ទេសចរណ៍ និង​ផ្តល់​អាជ្ញាប័ណ្ណ ហើយ​អ្នក​ដែល​អាច​ក្លាយ​ជា​មគ្គុទ្ទេសក៍​ទេសចរណ៍​បាន លុះ​ណា​តែ​បុគ្គល​នោះ​មាន​សញ្ជាតិ​ខ្មែរ និង​ឆ្លង​កាត់​ការ​បណ្តុះបណ្តាល​ជំនាញ​មគ្គុទ្ទេសក៍​ទេសចរណ៍ ដែល​ទទួល​ស្គាល់​ដោយ​ក្រសួង​ទេសចរណ៍។

លើស​ពី​នេះ អនុក្រឹត្យ​ស្ដីពី​មគ្គុទ្ទេសក៍​ទេសចរណ៍ ក៏​ចែង​ដែរ​ថា គ្មាន​បុគ្គល​ណា​ម្នាក់​អាច​ប្រកប​អាជីវកម្ម​ជា​មគ្គុទ្ទេសក៍​ទេសចរណ៍​បាន​ទេ ប្រសិន​បើ​បុគ្គល​នោះ​មិន​បាន​ទទួល​ការ​ផ្តល់​អាជ្ញាប័ណ្ណ​មគ្គុទ្ទេសក៍​ទេសចរណ៍​ពី​ក្រសួង​ទេសចរណ៍ ឬ​រដ្ឋបាល​ថ្នាក់​ក្រោម​ជាតិ៕

កំណត់ចំណាំចំពោះអ្នកបញ្ចូលមតិនៅក្នុងអត្ថបទនេះ៖

ដើម្បី​រក្សា​សេចក្ដី​ថ្លៃថ្នូរ យើង​ខ្ញុំ​នឹង​ផ្សាយ​តែ​មតិ​ណា ដែល​មិន​ជេរ​ប្រមាថ​ដល់​អ្នក​ដទៃ​ប៉ុណ្ណោះ។