នៅខេត្តសៀមរាប ពេលបច្ចុប្បន្នមានសមត្ថកិច្ចខ្លះ ពេលចាប់ខ្លួនអ្នកពាក់ព័ន្ធនឹងបទល្មើសអ្វីមួយ គឺតែងតែយករថយន្ត ឬម៉ូតូ ដែលជារបស់ជនសង្ស័យ ទៅប្រើប្រាស់ផ្ទាល់ខ្លួន ឬក៏ប្រើសម្រាប់អង្គភាព ដោយពុំមានការសម្រេចត្រឹមត្រូវយល់ព្រមពីតុលាការជាមុនទេ។ អំពើបែបនេះ តែងកើតមានបញ្ហាខ្លះៗនៅពេលដែលតុលាការបានសម្រេចប្រគល់ត្រឡប់មកឱ្យម្ចាស់ដើមវិញ។
ស្ត្រីវ័យកណ្ដាលម្នាក់នៅស្រុកសូទ្រនិគម ភាគខាងកើតពីទីរួមខេត្តសៀមរាប បានពឹងពាក់អង្គការសិទ្ធិមនុស្សក្រៅរដ្ឋាភិបាល ឱ្យជួយធ្វើពាក្យបណ្ដឹង ដើម្បីប្ដឹងអធិការនគរបាលនៃស្រុកនោះ ពីបទថា បានយករថយន្តរបស់គាត់១គ្រឿង ទៅកែច្នៃខុសទ្រង់ទ្រាយដើម ហើយតម្រូវឱ្យម្ចាស់បង់ប្រាក់ផង នៅមុនពេលប្រគល់ទៅឱ្យម្ចាស់វិញ។
អ្នកភូមិបន្ទាយស្រី នៃឃុំដំដែក គឺអ្នកស្រី ពេជ្រ សុផា។ អ្នកស្រីបានមានប្រសាសន៍កាលពីព្រឹកថ្ងៃច័ន្ទ ទី១៧ ខែកុម្ភៈ ថា កាលពីថ្ងៃទី៥ ខែឧសភា ឆ្នាំ២០១៣ កន្លងទៅ ប៉ូលិសស្រុកសូទ្រនិគម បានចាប់ខ្លួនប្ដីរបស់គាត់ឈ្មោះ ទិន ភាន់ ហៅ ឌី ពីបទពាក់ព័ន្ធករណីគ្រឿងញៀន។ ក្នុងការចាប់ខ្លួននោះ អធិការដ្ឋាននគរបាលបានឃាត់ទុករថយន្តកាមរី (Camry) ស៊េរីឆ្នាំ១៩៩១ ពណ៌សម្បកឪឡឹក ដែលជារបស់អ្នកស្រី១គ្រឿង និងម៉ូតូធំម៉ាក ហុងដា អែស.អិល (SL) ១គ្រឿង។
អ្នកស្រី ពេជ្រ សុផា បានមានប្រសាសន៍ទៀតថា កាលពីថ្ងៃទី១៤ ខែធ្នូ ឆ្នាំ២០១៣ កន្លងទៅ ចៅក្រមនៃសាលាដំបូងខេត្តសៀមរាប បានជំនុំជម្រះ និងប្រកាសសាលក្រមឱ្យប្ដីរបស់អ្នកស្រីជាប់ពន្ធនាគារ ក៏ប៉ុន្តែមិនបានសម្រេចរឹបអូសយករថយន្ត១គ្រឿង និងម៉ូតូ១គ្រឿងនោះឡើយ។ ដោយសារតែខ្វះខាតជីវភាព អ្នកស្រីក៏បានស្នើសុំទៅតុលាការ ដើម្បីយករថយន្តនោះពីប៉ូលិសមកប្រើប្រាស់វិញ។ ក៏ប៉ុន្តែ នៅពេលដែលតុលាការចេញដីកាសម្រេចប្រគល់ឱ្យម្ចាស់ដើមវិញ គឺប៉ូលិសបានយករថយន្តនោះទៅប្រើប្រាស់ ហើយបាញ់ថ្នាំខុសពណ៌ពីមុន ព្រមទាំងដូរម៉ាស៊ីនទៀតផង។
អ្នកស្រី ពេជ្រ សុផា បានបញ្ជាក់ថា នៅពេលដែលអ្នកស្រីកាន់ដីការបស់តុលាការទៅសុំរថយន្តមកវិញ បែរជាអធិការនគរបាលស្រុកសូទ្រនិគម ទាមទារឱ្យអ្នកស្រីបង់ប្រាក់ថ្លៃជួសជុលឡាននោះជាមុន៖ «គាត់ថាឃើញដីកាធ្លាក់មក គាត់ឱ្យ ប៉ុន្តែយើងត្រូវជួយគាត់ ១.០០០ដុល្លារវិញ។ គាត់ថាគាត់ដាក់ម៉ាស៊ីនឆ្លាមអស់ ៤០០ដុល្លារ ហើយបាញ់ថ្នាំពណ៌សអស់ ៤០០ដុល្លារ និងជួលជុលអស់ ២០០ដុល្លារទៀត។ កាលពីដំបូង ខ្ញុំឱ្យគាត់ ៥០០ដុល្លារដែរ តែឥឡូវប្ដីខ្ញុំគាត់ថា សុំដាក់ពាក្យប្ដឹងតែម្ដង»។
កាលពីថ្ងៃទី១៣ ខែកុម្ភៈ ឆ្នាំ២០១៤ ព្រះរាជអាជ្ញារងអមសាលាដំបូងខេត្តសៀមរាប និងជាតំណាងអយ្យការនៃរឿងក្តីនោះ បានចេញដីកាសម្រេចប្រគល់វត្ថុចាប់យកនោះទៅឱ្យម្ចាស់ដើមប្រើប្រាស់វិញ។ ដីកាសម្រេចប្រគល់នោះ បានបញ្ជាក់ថា ការប្រគល់រថយន្តម៉ាកកាមរី១គ្រឿង និងម៉ូតូ១គ្រឿង ទៅឱ្យម្ចាស់ដើមវិញ គឺមិនប៉ះពាល់នីតិវិធីស៊ើបសួរទេ ពីព្រោះចៅក្រមបានជំនុំជម្រះ និងប្រកាសសាលក្រមនៃសំណុំរឿងនោះរួចហើយ។ ឯសាលក្រមព្រហ្មទណ្ឌលេខ៦៥ថ ចុះថ្ងៃទី១៩ ធ្នូ ឆ្នាំ២០១៣ របស់សាលាដំបូងខេត្តសៀមរាប ក៏ពុំបានសម្រេចអំពីវត្ថុចាប់យករថយន្ត និងម៉ូតូនោះឡើយ។
ទោះយ៉ាងណា អធិការនគរបាលស្រុកសូទ្រនិគម លោក ទេព ចាន់ណា បានឆ្លើយបំភ្លឺរឿងនោះយ៉ាងខ្លី ដោយបញ្ជាក់ថា វាមិនពិតដូចស្ត្រីឈ្មោះ ពេជ្រ សុផា បានចោទប្រកាន់មកលើរូបលោកនោះទេ។
មេធាវីការពារក្តីឱ្យជនជាប់ចោទ លោក សួង សុភា បានមានប្រសាសន៍ថា លោកបានដឹងថា តុលាការអនុញ្ញាតឱ្យអធិការដ្ឋាននគរបាលស្រុកសូទ្រនិគម រក្សាទុក និងប្រើប្រាស់រថយន្តកូនក្ដីរបស់លោកជាបណ្ដោះអាសន្ន។ លោកក៏ទទួលស្គាល់ថា ធម្មតាការប្រើប្រាស់រថយន្តនៅក្នុងអង្គភាព គឺត្រូវការជួសជួលខ្លះ ក៏ប៉ុន្តែអ្វីដែលខ្វែងគំនិតគ្នារវាងអធិការប៉ូលិសជាមួយកូនក្តីរបស់លោក គឺនៅត្រង់ថា ប៉ូលិសមិនបានបង្ហាញតម្លៃជួសជុលពិតនៅមុនពេលប្រគល់រថយន្តឱ្យម្ចាស់វិញ។
អ្នកសម្របសម្រួលរបស់អង្គការការពារសិទ្ធិមនុស្សលីកាដូ (LICADHO) ខេត្តសៀមរាប លោក នូ ពុទ្ធិ បានរកឃើញថា ក្នុងករណីនេះ គឺអធិការនគរបាលស្រុកសូទ្រនិគម បានបំពានទៅលើសេចក្តីសម្រេចរបស់តុលាការ ដែលតម្រូវឱ្យប្រគល់រថយន្តទៅឱ្យម្ចាស់វិញ។ បញ្ហាមួយទៀតដែលប៉ូលិសយករថយន្តរបស់គេ ទៅបាញ់ថ្នាំពណ៌ផ្សេង ព្រមទាំងដូរម៉ាស៊ីនចោលផងនោះ គឺបានបំពានលើសិទ្ធិចាត់ចែងរបស់ម្ចាស់ទ្រព្យ ដោយសារតែការបម្លែងវត្ថុប្រើប្រាស់ឱ្យខុសពីសភាពដើមនោះ៕
កំណត់ចំណាំចំពោះអ្នកបញ្ចូលមតិនៅក្នុងអត្ថបទនេះ៖
ដើម្បីរក្សាសេចក្ដីថ្លៃថ្នូរ យើងខ្ញុំនឹងផ្សាយតែមតិណា ដែលមិនជេរប្រមាថដល់អ្នកដទៃប៉ុណ្ណោះ។