បញ្ហាយកតម្លៃសេវាសាធារណៈនៅតាមបណ្ដាអាជីវកម្មមួយចំនួន ដូចជា ភាស៊ីផ្សារ ទូកដចម្លង ចំណតរថយន្ត តម្លៃក្រដាសផ្សេងៗនៅខេត្តកំពង់ចាម គឺមិនបានគោរពតាមសៀវភៅណែនាំរបស់អាជ្ញាធរខេត្តនោះឡើយ។
ការយកតម្លៃលើសពីសៀវភៅបន្ទុកនេះ ធ្វើឱ្យប្រជាពលរដ្ឋខេត្តកំពង់ចាម មិនពេញចិត្តទៅនឹងចំណាត់ការរបស់អាជ្ញាធរ។ ប៉ុន្តែអាជ្ញាធរខេត្តបញ្ជាក់ថា នឹងចាត់វិធានការចំពោះម្ចាស់អាជីវកម្មណាដែលមិនបានគោរពតាមសៀវភៅបន្ទុកទៅតាមនីតិវិធី។
ប្រជាពលរដ្ឋខេត្តកំពង់ចាម បានធ្វើការរិះគន់ដល់អាជ្ញាធរខេត្តដែលមិនព្រមមានចំណាត់ការឱ្យមានប្រសិទ្ធភាព ចំពោះម្ចាស់អាជីវកម្ម ដូចជា ម្ចាស់ទូកដចម្លង ភាស៊ីផ្សារ និងថ្លៃសេវាសាធារណៈផ្សេងៗ ដែលមិនបានគោរពតាមតម្លៃសៀវភៅបន្ទុកកំណត់នោះឡើយ។
ប្រជាពលរដ្ឋម្នាក់រស់នៅឃុំរកាគយ ស្រុកកងមាស ខេត្តកំពង់ចាម សុំមិនឱ្យបញ្ចេញឈ្មោះ ឱ្យដឹងថា បញ្ហារបស់ម្ចាស់អាជីវកម្មចម្លងទូកដនៅខេត្តកំពង់ចាម លោកសង្កេតឃើញថា មិនគោរពតាមកិច្ចសន្យាដែលកំណត់ឡើងដោយអាជ្ញាធរនោះឡើយ។ ផ្ទុយទៅវិញ ម្ចាស់អាជីវកម្មទាំងនោះតែងយកតម្លៃសេវាកម្មរបស់ខ្លួនពីប្រជាពលរដ្ឋ លើសពីតម្លៃកំណត់របស់រដ្ឋជានិច្ច។ លោកបន្តថា មានម្ចាស់ទូកចម្លងជាច្រើននៅខេត្តកំពង់ចាម ដូចជានៅស្រុកកងមាស ឆ្លងទៅស្រុកស្រីសន្ធរ និងទៅស្រុកកោះសូទិន ទូកចម្លងក្រុងកំពង់ចាម ឆ្លងទៅកោះប៉ែន ទូកចម្លងនៅស្រុកស្ទឹងត្រង់ ឆ្លងទៅស្រុកក្រូចឆ្មារ ជាដើមនោះ គឺសុទ្ធតែយកតម្លៃលើសពីតម្លៃក្នុងសៀវភៅកំណត់តម្លៃទាំងអស់៖ «ទូកដនៅព្រែកពោធិ៍ ឆ្លងមកឃុំរការអា យកម្នាក់ ១ពាន់។ ទូកដនៅស្វាយសាច់ភ្នំ ឆ្លងមកថ្លុកជ្រៅ យកម្នាក់ ១ពាន់ ហើយទូកដពាមជីកង ឆ្លងទៅកោះអណ្ដែតក៏ដោយ ម្នាក់ ១ពាន់ដែរ។ ទូកដខ្ញូង ភូមិថ្មី ក៏យកម្នាក់ ១ពាន់ដែរ ម៉ូតូមក ១ពាន់ដែរ ហើយគោមួយក្បាលយក ៨ពាន់ទៅ ១ម៉ឺន ហើយសៀវភៅបន្ទុកឱ្យយកតែ ៥០០ទេ។ ហើយរថយន្តធុនតូចឱ្យយកតែ ៦ពាន់ទេ យកដល់ទៅ ១៥.០០០ ហើយដល់ពេលប្រជាពលរដ្ឋសួរដល់បញ្ហាសៀវភៅបន្ទុក គេថាបើនិយាយសៀវភៅបន្ទុក ឱ្យទៅជិះសៀវភៅបន្ទុកទៅ»។
ជាទូទៅ គេតែងឃើញតម្លៃនៅតារាងសៀវភៅបន្ទុក ឬក៏បិទជាស្លាកនៅកន្លែងកំពង់ចម្លងនីមួយៗ ដែលនិយាយអំពីការយកតម្លៃតាមសៀវភៅបន្ទុកសម្រាប់ការឆ្លងមួយលើកៗ រួមមាន មនុស្សម្នាក់ គឺយកតម្លៃ ៤០០រៀល កង់ ១គ្រឿង ២០០រៀល ម៉ូតូ ១គ្រឿង ៥០០រៀល។ រទេះគោ ឬក្របី ២ពាន់រៀល រទេះសេះ ១.៥០០រៀល រថយន្តទេសចរណ៍ ១គ្រឿង ៦.០០០រៀល រថយន្តធុនមធ្យម ១ម៉ឺនរៀល។ ម៉ូតូសណ្ដោងរ៉ឺម៉ក ២.០០០រៀល គោក្របី ឬសេះ តម្លៃ ៥០០រៀល។ ចំណែកឯទំនិញចាប់ពី ៦០គីឡូឡើងទៅ ត្រូវយក ២០០រៀលជាដើម។ ក្រៅពីតម្លៃក៏មានប្រជាពលរដ្ឋខ្លះត្អូញត្អែរចំពោះទូកចម្លងកន្លែងខ្លះ មានសភាពចាស់ទ្រុឌទ្រោមខ្លាំងទៅហើយ តែម្ចាស់ទូកដនៅតែយកមកចម្លងប្រជាពលរដ្ឋទៀត។ ចំណែករឿងចំណតកង់ ឬម៉ូតូវិញ កង់អាជ្ញាធរកំណត់យក ២០០រៀល ម៉ូតូ ៣០០ ទៅ ៥០០រៀល ប៉ុន្តែពេលយកប្រាក់ពីប្រជាពលរដ្ឋដែលផ្ញើជាក់ស្តែង កង់ ១គ្រឿងយក ៥០០រៀល ម៉ូតូអាចយក ១.០០០រៀល ទៅ ១.៥០០រៀលទៅវិញ។ ការយកតម្លៃរបស់ម្ចាស់អាជីវកម្មទាំងនោះលើសពីការកំណត់ គឺពួកគេមិនបានអនុវត្តតាមលក្ខខណ្ឌឡើយ ដែលធ្វើឱ្យប្រជាពលរដ្ឋយល់ថា បញ្ជា ឬការណែនាំរបស់រដ្ឋាភិបាលគ្មានតម្លៃនោះទេ។ លើសពីនេះទៀត ធ្វើឱ្យពួកគាត់យល់ថា បញ្ហានេះអាចមានអំពើពុករលួយនៅពីក្រោយទៀតផង។
អាជីវករនៅផ្សារធំ ក្នុងក្រុងកំពង់ចាម វិញ សម្ដែងអារម្មណ៍ងឿងឆ្ងល់ថា កំណែទម្រង់ស៊ីជម្រៅរបស់រដ្ឋាភិបាល រឹតតែធ្វើឱ្យប្រជាពលរដ្ឋមានការលំបាកក្នុងការទទួលបានតម្លៃផ្តល់សេវាមួយដ៏ត្រឹមត្រូវទៅវិញ។ អាជីវករម្នាក់សុំមិនបញ្ចេញឈ្មោះ និងសំឡេងបញ្ជាក់ថា កាលពីអាណត្តិមុន ពេលដែលពួកគាត់ធ្វើលិខិតជួលតូប គឺតម្លៃ ៥ពាន់រៀល ប៉ុន្តែឥឡូវនេះវិញ ស្រាប់តែឡើង ១៥.០០០រៀល។ ប្រភពដដែលយល់ថា វាជារឿងមិនត្រឹមត្រូវ និងជារឿងខ្វះតម្លាភាពក្នុងការបំពេញការងាររបស់អាជ្ញាធរទាំងនោះ។
ទាក់ទងបញ្ហានេះ អភិបាលរងខេត្តកំពង់ចាម លោក ជីម លាវ មានប្រសាសន៍កាលពីថ្ងៃទី៩ សីហា ថា អាជ្ញាធរខេត្តបានចេញវិធានការលើបញ្ហាទាំងនេះជាញឹកញាប់ និងបានប្រជុំពិភាក្សាឱ្យម្ចាស់អាជីវកម្មទាំងនោះ អនុវត្តតាមសៀវភៅបន្ទុកជាដាច់ខាត។ លោកបន្តថា ប្រសិនបើម្ចាស់អាជីវកម្មទាំងនោះនៅតែមិនអនុវត្តតាម លើកទីមួយ គឺអាជ្ញាធរត្រូវផាកពិន័យ ២០% នៃប្រាក់ដែលបង់ចូលថវិការដ្ឋ។ ហើយបើមិនព្រមអនុវត្តទៀត លើកទីពីរ ត្រូវផាកពិន័យ ៥០% និងលើកទី៣ ត្រូវបញ្ឈប់តែម្តង។ លោកបន្ថែមទៀតថា បើទោះបីជាកន្លងមក អាជ្ញាធរមិនទាន់បានចាត់វិធានការលើម្ចាស់អាជីវកម្មណាក៏ដោយ ប៉ុន្តែបើនៅតែមិនស្តាប់ទៀត គឺអាជ្ញាធរត្រូវបញ្ឈប់ទាំងស្រុង៖ «កន្លងមក យើងអត់ទាន់បានធ្វើទេ តែយើងបានដាក់បញ្ញត្តិ ហើយថាលើកនេះមិនមែនជាលើកទីមួយ លើកទីពីរ លើកទីបីទេ បើសិនជាមិនមានការអនុវត្តតាមសៀវភៅបន្ទុកមានប្ដឹងពីប្រជាពលរដ្ឋច្បាស់លាស់ គឺត្រូវតែបញ្ឈប់តែម្តង»។
មន្ត្រីសម្របសម្រួលនៃសមាគមការពារសិទ្ធិមនុស្សអាដហុក (ADHOC) ប្រចាំខេត្តកំពង់ចាម លោក នាង សុវ៉ាត យល់ថា មិនមែនម្ចាស់អាជីវកម្មទាំងនោះមិនចង់អនុវត្តតាមសៀវភៅបន្ទុកនោះទេ ប៉ុន្តែនៅពេលពួកគាត់ដេញថ្លៃម្តងៗ អាចមានអំពើពុករលួយនៅក្នុងនោះ ហើយប្រសិនបើពួកគាត់មិនយកតម្លៃលើសសៀវភៅបន្ទុក គឺមានតែខាត។ ដូចនេះ ម្ចាស់អាជីវកម្មទាំងនោះមានតែត្រូវគាបសង្កត់ប្រជាពលរដ្ឋតែប៉ុណ្ណោះ៖ «អាពេលដេញថ្លៃ គឺមានអំពើពុករលួយនៅពេលដេញថ្លៃ ដល់ពេលអ៊ីចឹង គាត់ចំណាយរដ្ឋតែដប់ឧទាហរណ៍ ប៉ុន្តែគាត់ត្រូវចំណាយមួយរយកៅសិបរៀលទៀត អាចរកបានតាមរយៈការដំឡើងថ្លៃហ្នឹងឯង។ ការគាបសង្កត់ពីប្រជាពលរដ្ឋហ្នឹងឯង។ អ៊ីចឹង បើមន្ត្រីទទួលខុសត្រូវ គាត់យកលុយពីឈ្មួញដូចច្របាច់កប្រជាពលរដ្ឋអ៊ីចឹងឯង អត់ខុសទេ ហើយបន្ទោសឈ្មួញអត់បានទេ គឺបន្ទោសអ្នកយកលុយណោះ»។
លោកយល់ថា ជាការប្រសើរដើម្បីដោះស្រាយបញ្ហានេះ រាជរដ្ឋាភិបាលគប្បីស្រាវជ្រាវឱ្យបានលម្អិតនូវឫសគល់ដែលនាំឱ្យម្ចាស់អាជីវកម្មទាំងនោះ មិនបានអនុវត្តតាមការណែនាំរបស់រដ្ឋាភិបាល។ បន្ថែមពីនេះទៀត រដ្ឋាភិបាលមិនត្រូវជឿលើរបាយការណ៍ថ្នាក់ក្រោមទាំងស្រុងនោះទេ គប្បីតាមដាននូវរាល់បទបញ្ជា ឬសេចក្តីណែនាំរបស់ខ្លួនឱ្យបានច្បាស់លាស់ និងជឿលើទុក្ខលំបាករបស់ប្រជាពលរដ្ឋវិញ។ បើមិនដូច្នេះទេ អាជ្ញាធរគ្រប់ជាន់ថ្នាក់ នឹងមិនអាចទទួលបានសេចក្តីជឿទុកចិត្តពីសំណាក់ប្រជាពលរដ្ឋឡើយ៕
កំណត់ចំណាំចំពោះអ្នកបញ្ចូលមតិនៅក្នុងអត្ថបទនេះ៖
ដើម្បីរក្សាសេចក្ដីថ្លៃថ្នូរ យើងខ្ញុំនឹងផ្សាយតែមតិណា ដែលមិនជេរប្រមាថដល់អ្នកដទៃប៉ុណ្ណោះ។