ប្រជាពលរដ្ឋនៅភូមិកំពង់សំរិទ្ធិ ឃុំមៀន ស្រុកព្រៃឈរ ខេត្តកំពង់ចាម ចោទអាជ្ញាធរភូមិ ថាចុះស្រង់ឈ្មោះប្រជាពលរដ្ឋដែលក្រីក្រដោយមិនស្មើភាពគ្នា។
ពួកគាត់អះអាងថា អ្នកមានផ្ទះមានសម្បែងត្រឹមត្រូវ មានដីស្រែ បែរជាទទួលប័ណ្ណក្រីក្រ ប៉ុន្តែសម្រាប់អ្នកគ្មានផ្ទះសម្បែងគ្មានដីស្រែរស់នៅ បែរជាមេភូមិរំលងទៅវិញ។ ប៉ុន្តែមេភូមិបានបដិសេធនឹងការចោទប្រកាន់នេះ ដោយថាការជ្រើសរើសនោះ គឺថ្នាក់លើជាអ្នកសម្រេច។
ប្រជាពលរដ្ឋនៅភូមិកំពង់សំរិទ្ធិ ឃុំមៀន លោក រ៉ែន រ៉ាន់ ឱ្យដឹងថា នៅក្នុងភូមិលោក គឺមានអ្នកទីទ័លក្រជាច្រើនគ្រួសារ ដោយពួកគាត់មិនមានផ្ទះសម្បែង គ្មានដីស្រែសម្រាប់បង្កបង្កើនផល រស់នៅជាមួយគេ ប៉ុន្តែពេលធ្វើប័ណ្ណក្រីក្រ គឺមេភូមិមិនបានប្រាប់ ឬសម្ភាសពួកគាត់ទាំងនោះឡើយ។ លោកបន្តថា រូបលោកផ្ទាល់ គឺសុំផ្ទះគេនៅ ពិការដៃ ហើយរស់នៅពឹងលើផលនេសាទនៅក្នុងបឹងធំតែប៉ុណ្ណោះ ប៉ុន្តែមិនត្រូវបានគេហៅឱ្យធ្វើប័ណ្ណក្រីក្រនោះទេ។
លោកយល់ថា ទង្វើនេះ មេភូមិ គឺមានភាពរើសអើង ចុចជ្រើសរើសតែសែស្រឡាយ និងអ្នកដែលខ្លួនស្គាល់ប៉ុណ្ណោះ។ ក្រៅពីនេះ ស្ត្រីមេម៉ាយដែលរស់នៅផ្ញើស៊ាំជាមួយគេ ក៏មិនត្រូវបានអាជ្ញាធរភូមិយកចិត្តទុកដាក់នោះដែរ៖ «ខ្ញុំគិតឃើញថា គាត់ប្រកាន់បក្ខពួក! ក្នុងនាមមេភូមិអព្យាក្រឹត្យ ប៉ុន្តែគាត់ប្រកាន់បក្ខពួកគាត់។ ដូចថា ដាក់តែសែស្រឡាយគាត់អ៊ីចឹងទៅ ដូចថាអ្នកមានក៏គាត់ឱ្យៗតែសែស្រឡាយគាត់។ មែនទែន មានទាំងផ្ទះក្បឿងពីរខ្នងកាំជណ្ដើរឡើង៨ ឬ ៩កាំ ឱ្យមានប័ណ្ណក្រីក្រទៀត ព្រមទាំងបុកអណ្ដូងបុកអីឱ្យនៅជាប់កាំជណ្ដើរផ្ទះទៀត»។
លោកបន្តថា ការទទួលបានប័ណ្ណក្រីក្រ អាចធ្វើឱ្យពួកគាត់មានសិទ្ធិទទួលបានអំណោយខ្លះពីខាងអង្គការមនុស្សធម៌ និងអាចចូលសម្រាកព្យាបាលជំងឺនៅមន្ទីរពេទ្យរដ្ឋដោយឥតគិតថ្លៃ ជាដើម។
ឆ្លើយតបទៅនឹងការចោទប្រកាន់នេះ មេភូមិកំពង់សំរិទ្ធិ លោក គ្រី គឹមហ៊ាង មានប្រសាសន៍បដិសេធទៅនឹងការចោទប្រកាន់ថាលោកជ្រើសរើសតែបក្ខពួកខ្លួន សែស្រឡាយនោះ គឺជារឿងមិនពិតនោះឡើយ។ លោកបញ្ជាក់ថា ការជ្រើសរើសនោះ គឺខាងក្រសួងខាងលើទេដែលជាអ្នកសម្រេច ចំណែកលោកវិញ គឺបានត្រឹមតែហៅប្រជាពលរដ្ឋដែលមានសភាពក្រីក្រមកឆ្លើយទៅនឹងកម្រងសំណួរដែលមានស្រាប់តែប៉ុណ្ណោះ។ ប្រសិនបើគ្រប់លក្ខខណ្ឌនោះ ថ្នាក់លើជាអ្នកជ្រើសដើម្បីធ្វើប័ណ្ណប្រគល់ជូន៖ «បាទ! អាអ្នកនិយាយៗមិនទៀងត្រង់ អាអ្នកនិយាយហ្នឹង។ និយាយហ្នឹងនិយាយបង្ខូចខ្ញុំ ហើយនិយាយហ្នឹងមិនមែនធម្មតានិយាយនេះ។ អ៊ីចឹងបានថាចេញអាប័ណ្ណក្រីក្រនាំឈឺក្បាល អាមួយបាន អាមួយមិនបាន នាំទាស់គ្នា។ អាមានស៊ីល្មមៗក៏ថាវាក្រដែរ»។
លោកបន្ថែមទៀតថា ប័ណ្ណក្រីក្រនោះ គឺមិនមានអំណោយអ្វីធំដុំពីរដ្ឋាភិបាលនោះទេ បានត្រឹមតែចូលព្យាបាលនៅមន្ទីរពេទ្យរដ្ឋដោយឥតគិតថ្លៃតែប៉ុណ្ណោះ ហើយប្រជាពលរដ្ឋខ្លះដែលអន់ចិត្តក្នុងរឿងនេះ គឺប្រជាពលរដ្ឋដែលមានហូបមានចុកគួរសមដែរ ប៉ុន្តែពួកគាត់បែរជាចង់បានពាក្យជាអ្នកក្រទៅវិញ។ លក្ខខណ្ឌដែលអាចទទួលបានប័ណ្ណក្រីក្រនោះ គឺទាល់តែរកឃើញថា គ្រួសារនោះ ឬបុគ្គលនោះពិតជាត្រឹមត្រូវទៅតាមកម្រងសំណួរ ដែលបានរៀបចំដោយអាជ្ញាធរថ្នាក់លើ រួមនឹងអង្គការជាដៃគូ ទើបមានការសម្ភាសសម្រេចចុងក្រោយ ដើម្បីផ្តល់ប័ណ្ណក្រីក្រជូនពួកគាត់។
មន្ត្រីសម្របសម្រួលនៃសមាគមការពារសិទ្ធិមនុស្សអាដហុក (ADHOC) ខេត្តកំពង់ចាម លោក នាង សុវាត យល់ថា មានបញ្ហាជាច្រើនដែលកើតឡើងជុំវិញរឿងប័ណ្ណក្រីក្រនេះ គឺកើតចេញពីការងារដោយមិនតម្លាភាព បក្ខពួកនិយម និងការរើសអើងផ្នែកនយោបាយ ជាដើម។ លោកបន្ថែមថា ប័ណ្ណក្រីក្រ គឺជំនួយរបស់អង្គការអន្តរជាតិ ភ្នាក់ងាររបស់អង្គការសហប្រជាជាតិ សហការជាមួយរដ្ឋាភិបាលកម្ពុជា ដើម្បីផ្តល់ឱកាសសម្រាប់ជនក្រីក្រពិតប្រាកដ ឱ្យមានលទ្ធភាពព្យាបាលជំងឺដោយឥតបង់ប្រាក់។ ប៉ុន្តែ បើសិនអាជ្ញាធរមូលដ្ឋានមិនបានបំពេញការងារឱ្យបានត្រឹមត្រូវនោះទេ វានឹងអាចធ្វើឱ្យប្រជាពលរដ្ឋទាំងនោះ អាចបែកបាក់សាមគ្គីគ្នា។ ជាងនេះទៅទៀត បញ្ហានឹងនៅតែកើតមានឡើងគ្មានទីបញ្ចប់ ប្រសិនបើរដ្ឋាភិបាលមិនពិនិត្យឡើងវិញពីបញ្ហានេះ ឱ្យបានច្បាស់លាស់នោះទេ៕
កំណត់ចំណាំចំពោះអ្នកបញ្ចូលមតិនៅក្នុងអត្ថបទនេះ៖
ដើម្បីរក្សាសេចក្ដីថ្លៃថ្នូរ យើងខ្ញុំនឹងផ្សាយតែមតិណា ដែលមិនជេរប្រមាថដល់អ្នកដទៃប៉ុណ្ណោះ។