កម្មករ​រោងចក្រ​ស្បែក​ជើង​នៅ​កំពង់ចាម​មិន​ធ្វើ​ការ​បន្ទាប់​ពី​រោងចក្រ​ពន្យារ​ពេល​ចរចា

0:00 / 0:00

កម្មករ​បម្រើ​ការងារ​នៅ​ក្នុង​រោងចក្រ​ស្បែក​ជើង ជូហួយ (JUHUI) ជាច្រើន​ពាន់​នាក់ នៅ​ស្រុក​ជើងព្រៃ ខេត្ត​កំពង់ចាម នាំ​គ្នា​ដើរ​ចេញ​ពី​កន្លែង​ការងារ​រៀងៗ​ខ្លួន បន្ទាប់​ពី​សំណើ​សុំ​ចរចា​លក្ខខណ្ឌ​ការងារ​របស់​ពួក​គាត់ ត្រូវ​ខាង​តំណាង​ក្រុមហ៊ុន​ពន្យារ​ពេល។ ចំណែក​ភាគី​រោងចក្រ​បញ្ជាក់​ថា បញ្ហា​នេះ​ត្រូវ​បញ្ចប់​តាម​នីតិវិធី​រួច​រាល់​ហើយ ហើយ​កម្មករ​នៅ​តែ​តវ៉ា ប៉ុន្តែ​ខាង​ភាគី​រោងចក្រ​នៅ​តែ​បើក​ផ្លូវ​ចរចា​ជាមួយ​ពួក​គាត់​រហូត។

កម្មករ​រោងចក្រ ជូហួយ ទាំងអស់​ដែល​មាន​ប្រមាណ​ជា ៦​ពាន់​នាក់ បាន​នាំ​គ្នា​ដើរ​ចេញ​ពី​រោងចក្រ​ភ្លាមៗ កាល​ពី​ថ្ងៃ​ទី​១២ កញ្ញា បន្ទាប់​ពី​ពួក​គេ​បំពេញ​ការងារ​បាន​មួយ​ព្រឹក។ ការ​ដើរ​ចេញ​នោះ ក្រោយ​ពេល​ដែល​កម្មករ​ដឹង​ថា ម៉ោង​ដែល​ពួក​គាត់​ស្នើសុំ​ចរចា​ជាមួយ​ភាគី​រោងចក្រ​នៅ​ម៉ោង ១​រសៀល ត្រូវ​ពន្យារ​ពេល​ទៅ​ម៉ោង ៣​រសៀល ប៉ុន្តែ​កម្មករ​យល់​ថា នេះ​គ្រាន់​តែ​ជា​លេស​ឱ្យ​ពួក​គាត់​លើក​ឥវ៉ាន់​ដាក់​កុងតឺន័រ​ឱ្យ​ហើយ បន្ទាប់​មក​ក៏​គ្មាន​ការ​ចរចា​ទៀត។

អនុប្រធាន​សម្ព័ន្ធ​សហជីព​ប្រជាធិបតេយ្យ​កម្មករ​កាត់​ដេរ​កម្ពុជា ប្រចាំ​រោងចក្រ ជូហួយ អ្នកស្រី ម៉ុន សារ៉ែម ឱ្យ​ដឹង​ថា ប្រតិកម្ម​នេះ​កើត​ឡើង​បន្ទាប់​ពី​ក្រុម​កម្មករ​ទាំងអស់ បាន​នាំ​គ្នា​ធ្វើ​កូដកម្ម​ជាច្រើន​លើក​ច្រើន​សា ប៉ុន្តែ​ខាង​ភាគី​រោងចក្រ​នៅ​តែ​មិន​អាច​ស្វែងរក​ការ​ដោះស្រាយ​ណា​មួយ​ជូន​ពួក​គាត់​បាន។ លើស​ពី​នេះ កម្មករ​យល់​ថា ខាង​ភាគី​រោងចក្រ​តែង​តែ​គេចវេស​ក្នុង​ការ​ដោះស្រាយ​ជូន​ពួក​គាត់ ហើយ​ចេះ​តែ​ពន្យារ​ពេល​ក្នុង​ការ​ចរចា​ជាមួយ​កម្មករ​រហូត​មក៖ «ប៉ុន្តែ​ថ្ងៃ​ហើយ ធ្វើ​កូដកម្ម​ដោយ​មិន​មាន​ដំណោះស្រាយ។ ទី​ពីរ​ក្តី បង្គាប់​ពី​តុលាការ​មក គេ​ចប់​ត្រឹម​ថ្ងៃ​ម្សិលមិញ គេ​ឱ្យ​ចប់​ត្រឹម ៤៨​ម៉ោង ត្រូវ​តែ​ចូល។ ឥឡូវ​ពួក​គាត់​ចូល​ហើយ ហើយ​ការ​ចរចា​ថ្ងៃ​នេះ ពួក​ខាង​ខ្ញុំ​ស្នើ​ម៉ោង​រសៀល បែរ​ជា​ខាង​ក្រុមហ៊ុន​ចរចា​ម៉ោង​បី។ ដល់​អ៊ីចឹងៗ ខាង​កម្មករ​គាត់​បាក់​ទឹក​ចិត្ត គាត់​លែង​ជឿ​ហើយ»

អ្នកស្រី​បន្ថែម​ថា លក្ខខណ្ឌ​ការងារ​ជាង ១០​ចំណុច ដែល​កម្មករ​ទាមទារ​នោះ គឺ​មិន​មែន​ហួស​ហេតុ​ពេក​នោះ​ទេ ពីព្រោះ​រោងចក្រ​ផ្សេង គឺ​គេ​មាន​ប្រាក់​លើក​ទឹក​ចិត្ត​កម្មករ​មាន​ប្រាក់​បាយ មាន​ប្រាក់​ធ្វើ​ដំណើរ ជាដើម ប៉ុន្តែ​រោងចក្រ ជូហួយ វិញ គឺ​មិន​មាន​ឡើយ។ អ្នកស្រី​បញ្ជាក់​ថា កម្មករ​បាន​អត់ធ្មត់​ជាច្រើន​លើក​ច្រើន​សា​មក​ហើយ ប៉ុន្តែ​ភាគី​ក្រុមហ៊ុន​ទៅ​វិញ​ទេ ដែល​តែង​តែ​បោកប្រាស់​កម្មករ មិន​ព្រម​ចរចា​រក​ដំណោះស្រាយ​នោះ។

ទាក់ទង​បញ្ហា​នេះ ប្រធាន​ផ្នែក​រដ្ឋបាល​ក្នុង​រោងចក្រ ជូហួយ លោក តេង សម្បត្តិ លើក​ឡើង​ថា មូលហេតុ​នៃ​ការ​លើក​ម៉ោង​ចរចា គឺ​ដោយសារ​តែ​ថៅកែ​រោងចក្រ​មិន​មាន​ពេល​ទំនេរ​នៅ​ម៉ោង ១​រសៀល គឺ​ពួក​គេ​ទំនេរ​នៅ​ម៉ោង ៣​រសៀល។ លោក​បន្ត​ថា ខាង​រោងចក្រ​បាន​ដោះស្រាយ​បញ្ហា​នេះ​តាម​ផ្លូវ​ច្បាប់​រួច​រាល់​ហើយ ប៉ុន្តែ​ខាង​កម្មករ​ទៅ​វិញ​ទេ នៅ​តែ​ស្នើ​សុំ​ឱ្យ​ភាគី​រោងចក្រ​ធ្វើ​ការ​ចរចា​ទៀត។

លោក តេង សម្បត្តិ៖ «តាម​ផ្លូវ​ច្បាប់ ដូចជា​ចប់​សព្វគ្រប់​អស់​ហើយ ប៉ុន្តែ​ពួក​គាត់​នៅ​តែ​យក​ចំណុច​ពិភាក្សា​ថ្មីៗៗ​រហូត មក​ដាក់​ក្នុង​ការ​ពិភាក្សា។ លើក​មុន​ដប់​ចំណុច លើក​ក្រោយ​ទៀត ១៦​ចំណុច លើក​ក្រោយ​នេះ​ឡើង ១៨​ចំណុច។ អ៊ីចឹង​គាត់​ចេះ​តែ​លើក​យក​ចំណុច​មក​ដាក់​រហូត ដើម្បី​ពិភាក្សា។ តែ​ខាង​រោងចក្រ​ជួប​សភាព​បែប​ហ្នឹង តែ​ខាង​រោងចក្រ​នៅ​តែ​បើក​ទ្វារ​ចរចា​ជាមួយ​គាត់​ដែរ ពីព្រោះ​រឿង​នេះ​មិន​មែន​ជា​រឿង​ថ្មី​ទេ​បង​ប្រាថ្នា! គឺ​ជា​រឿង​ចាស់​ដែល​ខាង​ក្រុមហ៊ុន​បាន​ដោះស្រាយ​ចប់​សព្វគ្រប់​នៅ​ក្រុមប្រឹក្សា​អាជ្ញា​កណ្ដាល​ហើយ ហើយ​ក្រុម​ប្រឹក្សា​អាជ្ញា​កណ្ដាល ក៏​បាន​បដិសេធ​សំណើ​របស់​គាត់​ហ្នឹង​ហើយ​ដែរ​ហើយ»

ត្បិត​តែ​ខាង​ភាគី​រោងចក្រ​អះអាង​ថា នៅ​តែ​បើក​ទ្វារ​ចរចា​ជាមួយ​ខាង​តំណាង​កម្មករ​ក៏ដោយ ប៉ុន្តែ​ប្រធាន​រដ្ឋបាល​ដដែល មិន​ទាន់​អាច​ជម្រាប​ជូន​បាន​ថា តើ​ខាង​ថៅកែ​រោងចក្រ នឹង​មាន​ការ​សម្រប​សម្រួល ឬ​យល់​ព្រម​ចំពោះ​ការ​ទាមទារ​របស់​កម្មករ​យ៉ាង​ណា​ទេ ពីព្រោះ​ថៅកែ​ទាំង​នោះ​កំពុង​ប្រជុំ​ពិភាក្សា​គ្នា​លើ​បញ្ហា​នេះ។

ប្រធាន​មន្ទីរ​ការងារ និង​បណ្តុះ​បណ្តាល​វិជ្ជាជីវៈ ខេត្ត​កំពង់ចាម លោក ចេង ហ៊ាង មាន​ប្រសាសន៍​ថា លោក​មិន​ទាន់​ទទួល​ព័ត៌មាន​នេះ​នៅ​ឡើយ​ទេ។ ម្យ៉ាង​ទៀត រឿង​នេះ​ក៏​បាន​ផុត​ដែន​សមត្ថកិច្ច​ខាង​មន្ទីរ​ហើយ​ដែរ ពីព្រោះ​ភាគី​កម្មករ​បាន​ជ្រើស​រើស​យក​វិធី​ធ្វើ​កូដកម្ម រីឯ​ខាង​ភាគី​រោងចក្រ ជ្រើស​រើស​យក​ប្រព័ន្ធ​តុលាការ។ ដូច​នេះ លោក​មិន​អាច​ជម្រាប​ជូន​ថា ត្រូវ​សម្រប​សម្រួល​យ៉ាង​ណា​ឡើយ?

ដោយ​ឡែក​ការ​ពន្យារ​ពេល​ក្នុង​ការ​ចរចា​រក​ដំណោះស្រាយ​ជាមួយ​កម្មករ ថា​នឹង​ត្រូវ​ធ្វើ​ឡើង​នៅ​ម៉ោង ៣​រសៀល​នោះ គឺ​ត្រូវ​បាន​ខកខាន​វិញ ដោយ​ភាគី​រោងចក្រ​រំសាយ​កិច្ច​ចរចា។ តែ​យ៉ាង​ណា ខាង​តំណាង​កម្មករ​អះអាង​ថា នឹង​អាច​មាន​កូដកម្ម​បន្ត​ទៀត គ្រាន់​តែ​ពួក​គាត់​មិន​ទាន់​កំណត់​ពេល​វេលា​ជាក់​លាក់​ប៉ុណ្ណោះ៕

កំណត់ចំណាំចំពោះអ្នកបញ្ចូលមតិនៅក្នុងអត្ថបទនេះ៖

ដើម្បី​រក្សា​សេចក្ដី​ថ្លៃថ្នូរ យើង​ខ្ញុំ​នឹង​ផ្សាយ​តែ​មតិ​ណា ដែល​មិន​ជេរ​ប្រមាថ​ដល់​អ្នក​ដទៃ​ប៉ុណ្ណោះ។