កាលពីសប្តាហ៍កន្លងទៅ លោក ថា សុមេធ អ្នកបណ្តុះផ្សិតនៅបឹងត្រកួន ស្រុកថ្មពួក ខេត្តបន្ទាយមានជ័យ បានរៀបរាប់ប្រាប់អំពីវិធីលាយល្បាយអាចម៍រណារ កន្ទក់ និងកំបោរ។
វិធីសម្គាល់ថាល្បាយមានលក្ខណៈសមស្របអាចយកទៅប្រើបាន គឺឲ្យក្តាប់ល្បាយអាចម៍រណារក្នុងដៃ ច្របាច់ឲ្យណែន បើមានទឹកហូរច្រោកចេញតាមចង្វែកម្រាមដៃ បានសេចក្តីថាមានទឹកច្រើនពេក ឲ្យថែមអាចម៍រណារស្ងួត តែបើលាតដៃទៅពំនូតល្បាយបែកជាបំណែក មិនរក្សាទម្រង់ជាដុំ បានសេចក្តីថាទឹកតិចពេកត្រូវថែមទឹក។
ក្នុងដំណាក់កាលច្រកថង់ លោក ថា សុមេធ ពិពណ៌នាថា ត្រូវច្រកល្បាយកុំឲ្យណែនពេក គឺច្រកតែ១,២គីឡូ ឬ ១,៤គីឡូ បានហើយ ៖ «អត់សូវល្អទេ ខ្ញុំសាកច្រក ១,៦គីឡូ មេវាដើរអត់ចង់រួចទេ វាណែនពេក»។
លុះច្រកល្បាយចូលក្នុងស្បោងហើយ ត្រូវយកខ្សែចងមាត់ថង់ឲ្យជិតមុនយកចូលឡចំហុយ ៖ «ចងដូចរាងប្រទាក់កឆ្កែ យើងត្រូវការកន្រ្តាក់ ចេញតែម្ដង យើងចង់ប្រទាក់កឆ្កែ»។
នៅក្នុងឡចំហុយដែលអាចជាឡធុងកៅស៊ូ បើគ្មានលទ្ធភាពប្រើឡចំហុយធំៗ គេយកកញ្ចប់ល្បាយមកតម្រៀបបញ្ឈរពីក្រោមឡើងលើទាល់តែពេញធុង ដែលគេចាក់ទឹកនៅខាងក្រោមសន្ទះមាត់ដែលទើរនៅលើឥដ្ឋកំណល់ ៤ដុំ។ ទឹកចាក់កុំឲ្យលិចដល់ធ្នើ គឺទុកចន្លោះមួយមេដៃ។
លោក ថា សុមេធ តឿនថា បើធ្វើមិនប្រយ័ត្នប្រយែងអាចបណ្តាលឲ្យកញ្ចប់ល្បាយខូចបាន ៖ «បើធ្វើអត់ប្រយ័ត្ន ខូច ១,០០០កញ្ចប់ ខូចអស់ ១០០-២០០កញ្ចប់»។
លោក ថា សុមេធ មានប្រសាសន៍ថា មូលហេតុសំខាន់ គឺមិនចេះស្មានបរិមាណទឹក ៖ «អ៊ីចេះទេ បានច្រើនខូច គឺអ្នកថែមទឹក ព្រោះអ្នកហ្នឹងរៀនអត់ទាន់ដល់ តែថែមទឹកខូចហើយ គេខ្លាចទឹកវារីង កាលណាទឹករីងវាខូចធុងយើង ប៉ុន្តែយើងចេះស្មាន យើងដាក់ទឹកប៉ុណ្ណឹងទៅ អត់រីងទេ។ ថែមទឹកវាលិច ជួនកាលលិចរហូតដល់ពាក់កណ្ដាលកញ្ចប់ វាខូច»។
លោកក៏ឲ្យដឹងដែរថា បើផលិតកញ្ចប់ល្បាយរាប់ពាន់កញ្ចប់ គេអាចប្រើឡម្តង ៤ ហើយឡនោះគេដុតធ្យូងក៏បាន អុសក៏បាន អង្កាមក៏បាន។ ឡនីមួយៗអាចដាក់កញ្ចប់ល្បាយបាន ៦០-៧០កញ្ចប់ តែលោក សុមេធ កែច្នៃឲ្យដាក់បានច្រើនជាងនេះ។
លោក ថា សុមេធ ឲ្យដឹងដូច្នេះ ៖ «ខ្ញុំដាក់ឲ្យហួសពីធុង ខ្ញុំតម្រៀបហើយយកកៅស៊ូគ្រប ហើយខ្ញុំចង បើកាលណាអត់យកកៅស៊ូចងទេ បានតែ ៦០ទេ។ ខ្ញុំដាក់ឡើងទៅលើ ខ្ញុំចងកៅស៊ូប្លាស្ទិកយើង កៅស៊ូក្រាសយើងដាក់ទៅលើចងវាទៅ ចងឲ្យជាប់ កុំឲ្យជាប់ណែនពេក យើងចងធូរល្មម ឲ្យចំហាយខ្លាំងទៅ វាចេញ ឲ្យវាចេញចំហាយខ្លះ បើថាចងជាប់ពេកផ្ទុះ»។
រយៈពេលចំហុយកញ្ចប់ល្បាយគឺ ៤ម៉ោង ៖ «ដុតភ្លើងហើយទឹកពុះ ចាប់ពីទឹកពុះទៅ ៤ម៉ោង»។
លោក ថា សុមេធ អធិប្បាយបន្ថែមថា ៖ «៤ម៉ោងយើងលើកចេញមក យើងយកមកដាក់... កន្លែងខ្លះដាក់ឲ្យសុវត្ថិភាពកុំឲ្យត្រូវទឹក។ យើងលើកមក យើងយកមកតម្រៀប ហើយយើងចង់ដាក់ក្នុងធុងចំហុយទៀតដាក់ទៅ យើងលើកយកមកដាក់តម្រៀបក្នុង ២៤ម៉ោងបានយើងអាចមានសិទ្ធិដាក់មេបាន»។
ស្តីពីឡចំហុយកញ្ចប់ល្បាយនេះ លោក ថា សុមេធ អធិប្បាយថា គេអាចកែច្នៃយកខ្ទះត្នោតមកធ្វើក៏បាន បើសិនជាមានលទ្ធភាព ៖ «អ្នកមានលុយគេមានខ្ទះត្នោតយើងហ្នឹង យកទៅឲ្យជាងគេវ៉ៃដូចស៊ីឡាំងអ៊ីចឹង មួយខ្ទះត្នោតហ្នឹងគេដាក់បាន ២៥០កញ្ចប់។ ឲ្យគេវ៉ៃស៊ីឡាំងវាទៅ តពីខ្ទះទៅ គេដាក់បាន ២៥០កញ្ចប់។ គេធ្វើឡើងមានភ្ជាប់ ធ្វើគម្របអីត្រឹមត្រូវ យើងចូលតម្រៀបខាងក្នុងហ្នឹងឯង វាធំ បើសិនជាធុងសាំងយើងចូលអត់រួចទេ យើងអើតទម្លាក់ បើធុងហ្នឹងអើតទម្លាក់អត់ដល់ទេ ទាល់តែយើងចុះទៅក្នុងហ្នឹង មានអ្នកហុចផ្សេងទៀត»។
កញ្ចប់ល្បាយដែលចំហុយសម្លាប់មេរោគហើយ ២០កញ្ចប់ ត្រូវការមេផ្សិតមួយដប។ រីឯវិធីផ្ទេរមេផ្សិតពីដបចូលក្នុងកញ្ចប់ល្បាយ លោក ថា សុមេធ អធិប្បាយថា ដំបូងត្រូវស្រាយខ្សែដែលចងមាត់ថង់បើកចំហ រួចឆ្កឹះមេពីដបទម្លាក់ចូលថង់ប្រមាណ ២០-៣០គ្រាប់ស្រូវ លៃយ៉ាងណាឲ្យមេមួយដបអាចដាក់បាន ២០កញ្ចប់ រួចហើយយកកងធ្វើពីបំពង់ទុយោប្លាស្ទិកមកច្រកមាត់ថង់ ទាញព្រលាត់យកកៅស៊ូកងចងឲ្យជាប់។
លោក ថា សុមេធ អធិប្បាយដូច្នេះ ៖ «ដាក់មេរួចយើងយកដៃទាញថង់ យើងញាត់ចូលក្នុងកង ដៃទាញទៅ ទាញយឺតៗទៅវាទៅហើយ បើអត់ណែនទេយើងយកកៅស៊ូកងចងពីរបីជុំទៅជាប់ហើយ។ វិធីចងមាត់វា លោកយកក្រដាសសៀវភៅយើងកាត់ជា៤ ដាក់ពីលើ រួចយើងដាក់កៅស៊ូកងពីលើទៀត បិទមាត់ បើមិនបិទមាត់ទេខូចហើយ ដង្កូវស៊ី។ ដាក់ហ្នឹងមិនមែនការពារអីទេ ការពារដង្កូវ តែវាពងដាក់ខូចហើយ»។
លុះបិទមាត់ថង់ហើយទើបយកទៅតម្រៀបជាជួរនៅតាមជញ្ជាំង បានតែ ៣ថ្ងៃ ស្ព័រនឹងចាប់ផ្តើមចុះ ហើយក្នុងរយៈពេល ២៥ថ្ងៃ ឬ ១ខែ វានឹងដើរដល់បាតកញ្ចប់ ៖ «ដើរដល់បាតហើយ យើងយកទៅតម្រៀបតាមជញ្ជាំង តាមត្រង់ណាក៏ដោយឲ្យតែកន្លែងមានខ្យល់ចេញចូលខ្លះ កុំឲ្យហប់ពេក ហើយស្រោចទឹកទៅ ស្រោចទឹកតែ ៧ថ្ងៃ បានផ្សិតចេញមកហើយ ៧ថ្ងៃ»។
វិធីធ្វើកញ្ចប់ល្បាយសម្រាប់បណ្តុះផ្សិតអំបោះសន្មតថាចប់ត្រឹមនេះ៕