ក្នុងវ័យជាង ២០ឆ្នាំ កញ្ញា ស្រី រដ្ឋា កំពុងជាប់ពន្ធនាគារនៅប្រទេសម៉ាឡេស៊ី បន្ទាប់ពីត្រូវចាប់ខ្លួនកាលពីថ្ងៃទី៩ ខែកញ្ញា។
អ្នកស្រី ថាន់ អៀង ម្ដាយរបស់ រដ្ឋា មានប្រសាសន៍ថា រដ្ឋា មានជំងឺតាំងពីពេលនាងបានទៅដល់ប្រទេសម៉ាឡេស៊ី បានមួយឆ្នាំ។ ហើយកាលពីខែមិថុនា នាងត្រូវពិនិត្យសុខភាពជាថ្មី ដើម្បីបន្តការងាររយៈពេល ១ឆ្នាំទៀត ប៉ុន្តែបានធ្លាក់ ហើយតម្រូវអោយរៀបចំសំណុំបែបបទត្រឡប់មកស្រុកវិញ។
ស្រី រដ្ឋា បានទៅធ្វើជាកម្មកររោងចក្រកាត់ដេរនៅប្រទេសម៉ាឡេស៊ី កាលពីខែកក្កដា ឆ្នាំ២០១១ តាមរយៈក្រុមហ៊ុននាំពលករ។ កិច្ចសន្យាការងាររបស់នាងមានរយៈពេល ៣ឆ្នាំ គឺនឹងបញ្ចប់នៅក្នុងឆ្នាំ២០១៤។
បញ្ហារបស់ កញ្ញា ស្រី រដ្ឋា ក៏ដូចពលការិនីដទៃទៀតដែរ គឺនាងត្រូវនិយោជកនៅក្នុងប្រទេសម៉ាឡេស៊ី ដកហូតលិខិតឆ្លងដែន។ ហេតុនេះ នាងពុំត្រូវអនុញ្ញាតអោយវិលមកស្រុកវិញភ្លាមៗទេ គឺបន្តធ្វើការរហូតដល់នាងត្រូវចាប់ឃុំខ្លួន។
ក្រុមអង្គការមិនមែនរដ្ឋាភិបាលធ្វើការងារលើកកម្ពស់សិទ្ធិពលករចំណាកស្រុក បានជួយដាក់សំណើទៅស្ថាប័នពាក់ព័ន្ធ ដើម្បីអន្តរាគមន៍នាំ កញ្ញា ស្រី រដ្ឋា ត្រឡប់មកវិញនៅថ្ងៃខាងមុខ។
ប្រធានផ្នែកសិទ្ធិការងារនៃមជ្ឈមណ្ឌលអប់រំច្បាប់សម្រាប់សហគមន៍ លោក មឿន តុលា មានប្រសាសន៍ថា អង្គការរបស់លោកកំពុងសហការជាមួយតំណាងក្រសួងការបរទេស ក្នុងសំណុំរឿងពលការិនី ស្រី រដ្ឋា។ លោកថា ក្រុមហ៊ុនដែលនាំពលកររូបនេះទៅធ្វើការ គឺជាភាគីដំបូងបំផុតដែលត្រូវទទួលខុសត្រូវចំពោះបញ្ហាដែលកើតឡើង រួមនឹងភាគីពាក់ព័ន្ធមួយចំនួនទៀត។
ទោះជាយ៉ាងណា លោក មឿន តុលា លើកឡើងដែរថា តាមការសង្កេត ភាគីក្រុមហ៊ុនតែងរលាស់ដៃយករួចខ្លួន ចំពោះបញ្ហាដែលកើតឡើងក្រោយពេលពលករត្រូវបញ្ជូនទៅដល់កន្លែងការងារនៅក្រៅប្រទេស។
កាលពីខែតុលា ឆ្នាំ២០១១ កន្លងទៅ រដ្ឋាភិបាលកម្ពុជា បានប្រកាសផ្អាកបណ្ដោះអាសន្នការបញ្ជូនពលករបម្រើតាមផ្ទះទៅប្រទេសម៉ាឡេស៊ី គឺនៅចំពេលដែលមានរឿងអាស្រូវជាច្រើន អំពីការរំលោភបំពានដែលបានកើតឡើងនៅក្រុមហ៊ុនជ្រើសរើសពលករនៅបរទេស និងនៅមណ្ឌលបណ្ដុះបណ្ដាលពលករនៅកម្ពុជា។
កាលពីឆ្នាំ២០១២ កន្លងទៅ តំណាងវិស័យការងាររបស់កម្ពុជា និងប្រទេសម៉ាឡេស៊ី បានដោះដូរសេចក្ដីព្រាងអនុស្សរណៈយោគយល់គ្នា ក្នុងការបញ្ជូនពលករខ្មែរទៅប្រទេសម៉ាឡេស៊ី ប៉ុន្តែមកដល់ពេលនេះ នៅមិនទាន់មានលទ្ធផលនៅឡើយ។
តើពលករខ្មែរដែលកំពុងជួបបញ្ហាក្នុងប្រទេសម៉ាឡេស៊ី ត្រូវដោះស្រាយបញ្ហាយ៉ាងណាខ្លះ ដើម្បីសុវត្ថិភាពពួកគេក្នុងពេលកម្ពុជា និងប្រទេសម៉ាឡេស៊ី នៅមិនទាន់រកច្រកចេញក្នុងការការពារពួកគេតាមផ្លូវច្បាប់បាន?
នាយកប្រតិបត្តិអង្គការខារ៉ាម លោក យ៉ា ណាវុធ មានប្រសាសន៍ថា ពលករម្នាក់ៗត្រូវមានលេខទូរស័ព្ទទាក់ទងទៅតំណាងស្ថានទូតកម្ពុជា ប្រចាំនៅប្រទេសម៉ាឡេស៊ី រួមនឹងអង្គការមិនមែនរដ្ឋាភិបាលមួយចំនួន។
ចំណែកមន្ត្រីកម្មវិធីនៃមជ្ឈមណ្ឌលអប់រំច្បាប់សម្រាប់សហគមន៍ លោក ហ៊ុយ ពេជ្រសុវណ្ណ មានប្រសាសន៍ថា ពលករត្រូវទាក់ទងមកគ្រួសារជាប្រចាំ ហើយប្រាប់រាល់ព័ត៌មានពាក់ព័ន្ធនឹងការងារ។ ពួកគេត្រូវផ្ដល់ដំណឹងដល់ក្រុមគ្រួសារអោយច្បាស់លាស់ពីទីកន្លែងដែលពួកគេធ្វើការ ពីឈ្មោះក្រុមហ៊ុន ឬឈ្មោះអ្នកដែលជួលអោយពួកគេធ្វើការ។
យ៉ាងនេះក្ដី បញ្ហាប្រឈមចម្បង គឺពួកគេពុំមានលិខិតឆ្លងដែនដែលនៅដៃ ដែលពិបាកនឹងអោយពួកគេមានសេរីភាព បន្ទាប់ពីកិច្ចសន្យាការងារត្រូវបញ្ចប់។
ករណីនេះ លោក យ៉ា ណាវុធ លើកឡើងនូវគំនិតមួយថា អាជ្ញាធរគួរផ្ដល់លិខិតសម្គាល់ការងារផ្សេងពីលិខិតសម្គាល់អត្តសញ្ញាណ ឬលិខិតឆ្លងដែនរបស់ពលករ។
រដ្ឋលេខាធិការក្រសួងមហាផ្ទៃ អ្នកស្រី ជូ ប៊ុនអេង ដែលទទួលបន្ទុកកិច្ចការពារប្រឆាំងការជួញដូរមនុស្ស មានប្រសាសន៍ថា ការដកលិខិតសម្គាល់អត្តសញ្ញាណ គឺជាទង្វើខុសច្បាប់ ប៉ុន្តែភាគីកម្ពុជា មានការពិបាកក្នុងការចរចាជាមួយភាគីម៉ាឡេស៊ី ពោលគឺត្រូវតែរង់ចាំរហូតដល់មានកិច្ចព្រមព្រៀងយោគយល់គ្នារវាងប្រទេសទាំងពីរអាចប្រើប្រាស់បាន។
តួលេខពីក្រសួងការងារ និងបណ្ដុះបណ្ដាលវិជ្ជាជីវៈ អោយដឹងថា បច្ចុប្បន្ននេះមានពលករខ្មែរចំនួន ១២ម៉ឺន ៥ពាន់នាក់ (១២៥.០០០នាក់) ធ្វើការនៅកូរ៉េខាងត្បូង ម៉ាឡេស៊ី ថៃ និងជប៉ុន ហើយការប៉ាន់ប្រមាណអាចនាំចំណូលចូលស្រុកវិញប្រមាណ ២០០លានដុល្លារ ក្នុងមួយឆ្នាំ។ ក្នុងនោះ មានពលករខ្មែរប្រមាណ ៥ម៉ឺននាក់ កំពុងចំណាកស្រុកទៅធ្វើការនៅប្រទេសម៉ាឡេស៊ី៕
កំណត់ចំណាំចំពោះអ្នកបញ្ចូលមតិនៅក្នុងអត្ថបទនេះ៖
ដើម្បីរក្សាសេចក្ដីថ្លៃថ្នូរ យើងខ្ញុំនឹងផ្សាយតែមតិណា ដែលមិនជេរប្រមាថដល់អ្នកដទៃប៉ុណ្ណោះ។