កម្មករ​រោងចក្រ​មួយចំនួន​នៅតែ​ត្អូញត្អែរ​ពី​ជីវភាព​សម្រាប់​ប្រាក់​ឈ្នួល ២០៤​ដុល្លារ ដែល​រដ្ឋាភិបាល​កំណត់

ដោយ ប្រាជ្ញ ចេវ
2024.04.03
កម្មករ​រោងចក្រ​មួយចំនួន​នៅតែ​ត្អូញត្អែរ​ពី​ជីវភាព​សម្រាប់​ប្រាក់​ឈ្នួល ២០៤​ដុល្លារ ដែល​រដ្ឋាភិបាល​កំណត់ កម្មកររោងចក្រមួយកន្លែងនៅរាជធានីភ្នំពេញ ចេញសម្រាក​ម៉ោងបាយថ្ងៃត្រង់ កាលពីថ្ងៃទី១ កញ្ញា ២០២៣។
រូប​៖ ពលរដ្ឋ​ផ្តល់ឱ្យ

កម្មករ​រោងចក្រ​កាត់ដេរ​មួយចំនួន ត្អូញត្អែរ​ថា ប្រាក់​ឈ្នួល​អប្បបរមា​ប្រចាំខែ​របស់​ពួកគាត់​ចំនួន ២០៤​ដុល្លារ ដែល​រដ្ឋាភិបាល​កំណត់​ឱ្យ មិន​គ្រប់គ្រាន់​សម្រាប់​ឱ្យ​កម្មករ​ផ្គត់ផ្គង់​ជីវភាព​ក្នុង​មួយ​ខែ​ឡើយ​។ ពួកគាត់​ថា ជីវភាព​របស់​កម្មករ​នៅតែ​ដុនដាប ដោយសារ​ប្រាក់​ឈ្នួល​ដែល​ដំឡើង​ឱ្យ​កម្មករ​ចំនួន ៤​ដុល្លារ​នេះ មិនអាច​ប្រៀប​ទៅ​នឹង​តម្លៃ​ទំនិញ​នៅ​លើ​ទីផ្សារ​កាន់តែ​ឡើងថ្លៃ បាន​នោះ​ទេ។

បន្ទាប់​ពី​ទទួល​បាន​ប្រាក់​ឈ្នួល​អប្បបរមា​ប្រចាំខែ​ចំនួន ២០៤​ដុល្លារ រយៈពេល​បី​ខែ​ជាប់ៗ​គ្នា​មកនេះ កម្មករ​រោងចក្រ​មួយចំនួន​ត្អូញត្អែរ​ថា ជីវភាព​របស់​ពួកគាត់ កាន់តែ​លំបាក​ជាង​មុន ពីព្រោះ​ថា ប្រាក់​ឈ្នួល ដែល​ភាគី​រដ្ឋាភិបាល និង​ថៅកែ​ក្រុមហ៊ុន ចរចា​គ្នា​ដំឡើង​ឱ្យ​នៅ​ចុងកន្ទុយ​ចំនួន ៤​ដុល្លារ​នោះ តិចតួច​ខ្លាំង​ណាស់ និង​មិន​សម​នឹង​តម្លៃ​ទំនិញ ម្ហូបអាហារ និង​បន្ទប់​ជួល ដែល​ឡើងថ្លៃ​ទន្ទឹមគ្នា​ជាមួយ​ប្រាក់ខែ​កម្មករ​នោះ​ទេ។

កម្មករ​រោងចក្រ​សិនតៃ ហ្គាមែន (Zhen Tai Garment Cambodia) លោកស្រី ហ៊ី មុំ ថ្លែង​ថា ប្រាក់​ឈ្នួល​ប្រចាំខែ​ចំនួន ២០៤​ដុល្លារ ដែល​លោកស្រី​ទទួល​បាន​បី​មកនេះ មិន​គ្រប់គ្រាន់​ក្នុង​ការ​ចំណាយ​សម្រាប់​រយៈពេល​មួយ​ខែ​នោះ​ទេ​។ លោកស្រី​បន្ត​ថា ចាប់តាំងពី​ការ​រីក​រាលដាល​ជំងឺ​កូ​វីដ​១៩ មក កម្មករ​រោងចក្រ​ពឹងផ្អែក​តែ​ទៅលើ​ប្រាក់​ឈ្នួល​ប្រចាំខែ​ប៉ុណ្ណោះ ដោយ​មិន​សូវ​មាន​ការងារ​ថែម​ម៉ោង​ដូច​កាលពីមុន​នោះ​ទេ ហើយ​ស្ថិត​ក្នុង​ស្ថានភាព​ប្រាក់កម្រៃ​តិច​ដូច្នេះ កម្មករ​ធ្វើការ​រស់​ទាំង​ត្រដរ។

លោកស្រី ហ៊ី មុំ៖ «ប្រាក់ខែ​ឡើង ផ្ទះ​ឡើងថ្លៃ ការ​ហូបចុក​ឡើងថ្លៃ អង្ក​ឡើងថ្លៃ ឱ្យ​តែ​ប្រាក់ខែ​ឡើង ហើយ​ឡើង​តែ ៤​ដុល្លារ​ទេ​។ អីវ៉ាន់​ការ​ហូបចុក​ឡើងថ្លៃ គេ​បូក​គុណ​ចែក​ទៅ គិតថា​ឡើង ដូច​តែ​អត់​ឡើង​ដដែល​។ ទំនិញ​ឡើង​ច្រើនជាង​ប្រាក់ខែ​។ យើង​បូក​មួយ​នេះ​បន្តិច​ទៅ ពីរ​បី​រយ បូក​មួយ​នោះ​បួន​ប្រាំ​រយ​ទៅ យើង​បូក​ថ្លៃ​ផ្ទះ​ឡើង បី​បួន​ដុល្លារ​ទៅ»

កម្មការិនី​ម្នាក់ទៀត ធ្វើការ​នៅ​រោងចក្រ នីអាន់ ឃីដ (NYAN KIDS) កញ្ញា មៀន រតនា ឱ្យ​ដឹង​ថា ស្ថានភាព​កម្មករ​ក្នុង​សម័យកាល​ប្រាក់​ឈ្នួល​អប្បបរមា ២០៤​ដុល្លារ រឹតតែ​លំបាក​ជាង​ឆ្នាំមុន​ទៅទៀត​។ កញ្ញា​រៀបរាប់​ថា ការ​លំបាក​នោះ គឺ​នៅ​ត្រង់​ថា ប្រាក់​ឈ្នួល​កម្មករ​ឡើង​បាន ៤​ដុល្លារ ប៉ុន្តែ​រោងចក្រ​បាន​កាត់​ប្រាក់​សោធន​ចំនួន ៤​ដុល្លារ​ពី​កម្មករ​ទៅវិញ ចំណែកឯ​តម្លៃ​បន្ទប់​ជួល បូករួម​ថ្លៃ​ទឹក​ភ្លើង​ក្នុង​មួយ​ខែ កម្មករ​ត្រូវ​ចំណាយ​លើស​ពី ៦០​ដុល្លារ​។ ដូច្នេះ ប្រាក់​ឈ្នួល​ដែល​កម្មករ​នៅសល់​សម្រាប់​ចំណាយ​ក្នុង​មួយ​ខែ​តែ​ជាង ១​រយ​ដុល្លារ​ប៉ុណ្ណោះ ហើយ​បើ​ចែក​ជា​ប្រចាំថ្ងៃ​វិញ កម្មករ​មានលទ្ធភាព​ចំណាយ​ប្រាក់​តែ​ជាង ១​ម៉ឺន​រៀល​ប៉ុណ្ណោះ សម្រាប់​ចំណាយ​លើ​អាហារ​បី​ពេល។

កញ្ញា មៀន រតនា៖ «ប្រាក់ខែ​ប៉ុណ្ណឹង​តិច​ណាស់ ចាយ​អត់​គ្រប់​ទេ បើសិនជា​ថែម​ម៉ោង​ដូច​រាង​គ្រាន់បើ​បន្តិច ប៉ុន្តែ​បើ​អត់​ថែម​ម៉ោង​ទេ ចាយ​អត់​គ្រប់​ទេ»

រដ្ឋាភិបាល​កាលពី​ខែ​សីហា ឆ្នាំ​២០២៣ បាន​ដំឡើង​ប្រាក់​ឈ្នួល​កម្មករ ដល់ ២០៤​ដុល្លារ​ក្នុង​មួយ​ខែ។ តែ​យ៉ាងណា ប្រាក់​ឈ្នួល​ឆ្នាំ​ថ្មី​នេះ លើស​ឆ្នាំ​ចាស់​តែ ៤​ដុល្លារ​ប៉ុណ្ណោះ ខណៈ​កម្មករ​និយោជិក​ទាមទារ ២១៥​ដុល្លារ។

ប៉ុន្តែ នៅ​ចំពោះមុខ​ការ​ខកចិត្ត​របស់​កម្មករ លោកនាយក​រដ្ឋមន្ត្រី ហ៊ុន ម៉ាណែត និង​ក្រសួង​ការងារ បាន​បង្ហាញ​ការ​អបអរសាទរ​ដល់​កម្មករ កម្មការិនី ផ្នែក​វាយនភណ្ឌ កាត់ដេរ ផលិត​ស្បែកជើង​និង​ផលិតផល​ធ្វើដំណើរ និង​កាបូប ដែល​ទទួល​បាន​ប្រាក់​ឈ្នួល​អប្បបរមា​ថ្មី​សម្រាប់​ឆ្នាំ​២០២៤ គឺ ២០៤​ដុល្លារ ក្នុង ១​ខែ។

លោកនាយក​រដ្ឋមន្ត្រី ហ៊ុន ម៉ាណែត ធ្លាប់​បាន​ថ្លែង​ជា​សាធារណៈ កាលពី​ខែ​តុលា ឆ្នាំ​២០២៣ ក្នុង​ពេល​ចុះ​ជួប​កម្មករ​ជាង ២​ម៉ឺន​នាក់ ថា ប្រាក់​ឈ្នួល​ក្នុង​វិស័យ​កាត់ដេរ របស់​កម្មករ​នៅ​កម្ពុជា ខ្ពស់​ជាង​ប្រទេស​ចំនួន ៥​ផ្សេងទៀត​នៅក្នុង​តំបន់ ដូចជា​វៀតណាម (Vietnam) ស្រីលង្កា (Sri Lanka) បង់ក្លាដេស (Bangladesh) ឡាវ​(Lao) និង​មីយ៉ាន់ម៉ា (Myanmar) ជាដើម។

លោក ហ៊ុន ម៉ាណែត៖ «អ្វី​ដែល​យើង​បាន​នេះ វា​មិន​ដូច​អ្វី​ដែល​យើង​រំពឹង​ទុក ប៉ុន្តែ​វា​ច្រើន​ហើយ ហើយ​ប្រទេស​ទាំងអស់​នោះ ខ្ញុំ​គិតថា​កម្មករ កម្មការិនី​ប្រសិនបើ​គេ​ងាក​មក​កម្ពុជា ប្រហែលជា​គេ (ថា) កម្មករ​ខ្មែរ​សំណាង​ណាស់ ដែល​ប្រាក់ខែ​ដំឡើង​ហើយ ខ្ពស់​ជាង​ប្រទេស​គេ​ហើយ តែ​ឆ្នាំនេះ​រដ្ឋាភិបាល​ដំឡើង​ឱ្យ​ទៀត នេះ​គួរតែ​អបអរសាទរ​ទៅ»

ទោះជា​បែបនេះ​ក្ដី នៅ​ពីក្រោយ​ឆាក នៃ​សំឡេង​ទះដៃ​ការ​ថ្លែង​របស់​លោក ហ៊ុន ម៉ាណែត នេះ កម្មករ​លើកឡើង​ថា ការ​ថ្លែង​របស់​លោក​នាយករដ្ឋមន្ត្រី ហ៊ុន ម៉ាណែត ដោយ​យក​ប្រាក់ខែ​កម្មករ​នៅ​កម្ពុជា ទៅ​ប្រៀបធៀប​ជាមួយ​ប្រទេស​នេះ ឬ​ប្រទេស​នោះ បែបនេះ គឺ​មិន​ឆ្លុះបញ្ចាំង​ពី​ទំនួល​ខុសត្រូវ​ចំពោះ​កម្មករ​នោះ​ទេ។ ពួកគាត់​ថា ការដំឡើង​ប្រាក់​ឈ្នួល​ឱ្យ​កម្មករ គួរ​ផ្អែក​ទៅ​លើ​ស្ថានភាព​សេដ្ឋកិច្ច និង​តម្លៃ​ទំនិញ​លើ​ទីផ្សារ និង​វាយតម្លៃ​ថា តើ​ប្រាក់ខែ​ប៉ុន្មាន ទើប​កម្មករ​អាច​រស់​បាន​ដោយ​សមរម្យ ទើប​ជា​ដំណោះស្រាយ​ល្អ។

កម្មករ​រោងចក្រ​សិនតៃ ហ្គាមែន (Zhen Tai Garment Cambodia) លោក គឹម សុភេន ឱ្យ​ដឹង​ថា កម្មករ​ភាគច្រើន​នៅតែ​បន្ត​ហូបចុក​ត្បិតត្បៀត និង​ខ្ចីបុល​បន្ថែម​ដើម្បី​បំពេញ​ក្រពះ និង​ភាព​ខ្វះខាត​នៅក្នុង​គ្រួសារ។

លោក គឹម សុភេន៖ «បច្ចុប្បន្ន​បងប្អូន​កម្ម​ករ​យើង​អាច​រស់​បាន​ដោយសារតែ​គាត់​ធ្វើការ​ថែម​ម៉ោង​។ ទាល់តែ​មាន​ការងារ​បន្ថែម​ម៉ោង ចាប់ពី​ពីរ​ម៉ោង ទៅ​បួន​ម៉ោង​ទើប​ពួកគាត់​ទប់ទល់​នឹង​ការ​ចំណាយ​របស់​គាត់​ប្រចាំខែ​បាន​។ បើសិនជា​អត់​បាន​ថែម​ម៉ោង​ទេ គឺ​ពិបាក​ណាស់​ប្រាក់ខែ​ប៉ុណ្ណឹង​។ មានតែ​ខ្ចី​គេ​ថែម​ដើម្បី​ទប់​នឹង​ការ​ចំណាយ​ប្រចាំខែ»

នៅ​តាម​មុខ​រោងចក្រ​ក្នុង​ម៉ោង​សម្រាក​ថ្ងៃត្រង់ កម្មករ​ខ្លះ​នៅតែ​ខ្ចប់​បាយ​ពី​ផ្ទះ​ដែល​មិន​សូវ​មាន​ជីវជាតិ ឯ​អ្នកខ្លះ​បន្ត​ទិញ​អាហារ​នៅមុខ​រោងចក្រ​ដែល​មាន​តម្លៃថោក​សម្រាប់​បរិភោគ បើ​ទោះ​បី​អាហារ​ខ្លះ មិន​សូវ​មាន​អនាម័យ និង​សារធាតុចិញ្ចឹម​គ្រប់គ្រាន់ យ៉ាងណាក្ដី។

វិទ្យុ​អាស៊ីសេរី​មិន​អាច​ទាក់ទង​អ្នកនាំពាក្យ​ក្រសួង​ការងារ លោក កត្តា អ៊ន និង​អគ្គលេខាធិការ​នៃ​សមាគម​រោងចក្រ​កាត់ដេរ​នៅ​កម្ពុជា លោក ខេន លូ ដើម្បី​សុំ​ការ​បកស្រាយ​ជុំវិញ​បញ្ហា​នេះ​បានទេ នៅ​ថ្ងៃទី​២ ខែ​មេសា។

ទាក់ទិន​រឿង​នេះ ប្រធាន​សហភាព​ការងារ​កម្ពុជា លោក អាត់ ធន់ លើកឡើង​ថា តួលេខ​ប្រាក់​ឈ្នួល​ឆ្នាំ​២០២៤ នេះ មិន​សមាមាត្រ​នឹង​ចំនួន​អតិផរណា​ដែល​មាន​ចំនួន​៣​ភាគរយ​នោះ​ឡើយ ខណៈ​ទំនិញ​លើ​ទីផ្សារ​ឡើងថ្លៃ​ខ្ពស់ តែ​ប្រាក់​ឈ្នួល​កម្មករ​ឡើង​បានតែ ៤​ដុល្លារ។ លោក​បន្ត​ថា រដ្ឋាភិបាល​គួរ​មាន​យន្តការ​ដោះស្រាយ​ទម្លាក់​តម្លៃ​ទំនិញ ឬ​ទប់ស្កាត់​កុំឱ្យ​ឡើង​ខ្ពស់​ជាង​នេះ ចំណែក​សហជីព​នៅ​តាម​រោងចក្រ​អាច​បើក​ការចរចា ជាមួយ​ភាគី​និយោជក​ដោយ​ផ្អែកលើ​កិច្ចព្រមព្រៀង​រួម​ជា​លក្ខណៈ​ទ្វេភាគី។

លោក អាត់ ធន់៖ «បើ​យើង​ប្រៀបធៀប​ប្រទេស​ខ្លះ​ដូច​ភូមា ដូច​ឡាវ​អី យើង​ច្បាស់​ជាច្រើន​ជាងគេ​ហើយ​។ តែបើ​ប្រៀបធៀប​(​ជាមួយ​) វៀតណាម ឥណ្ឌូណេស៊ី ថៃ ឬក៏​ម៉ាឡេស៊ី អី យើង​ហ្នឹង​វា​ទាប​ជាងគេ​ទេ​។ អ៊ីចឹង​ចំនួន​ខ្ញុំ​គិតថា​វា​មិន​សំខាន់​ទេ​! វា​សំខាន់​ថា​តើ​រដ្ឋ​នេះ​មាន​វិធីសាស្ត្រ ឬ​យន្តការ​អី ដែល​ធ្វើ​ឱ្យ​ទំនិញ​លើ​ទីផ្សារ​គ្រប់​ប្រភេទ​ហ្នឹង​វា​ធ្លាក់ចុះ ដែល​អាច​ឱ្យ​កម្មករនិយោជិត​ហ្នឹង​គាត់​អាច​ចាយ​នៅក្នុង​រង្វង់​ទឹកប្រាក់​ដែល​គាត់​មាន​ប៉ុណ្ណឹង ដែល​មាន​គាត់​មាន​ត្រឹម​២០៤​ដុល្លារ​ហ្នឹង​បាន វា​ជា​រឿង​សំខាន់»

បើ​តាម​តារាង​បង្ហាញ​ពី​ប្រាក់​ឈ្នួល​របស់​កម្មករនិយោជិត​ក្នុង​វិស័យ​វាយ​ន​ភណ្ឌ របស់​ក្រុម​ប្រឹក្សាជាតិ​ប្រាក់​ឈ្នួល​អប្បបរមា បង្ហាញថា រយៈពេល​៥​ឆ្នាំ​ចុង​ក្រោយនេះ ពោលគឺ​ចាប់ពី​ឆ្នាំ​២០២០ មក ការចរចា ដំឡើង​ប្រាក់​ឈ្នួល​ប្រចាំឆ្នាំ មាន​តួលេខ​កាន់តែ​ទាប​ទៅៗ ដោយ​ក្នុង​ឆ្នាំ​២០២០ រដ្ឋាភិបាល​បាន​ដំឡើង​ប្រាក់​ឈ្នួល​ចំនួន ៨​ដុល្លារ​។ ចំណែក​ឆ្នាំ​២០២១ និង​ឆ្នាំ​២០២២ រដ្ឋាភិបាល​បាន​ដំឡើង​ប្រាក់​ឈ្នួល ២​ដុល្លារ​ពីរ​ឆ្នាំ​ជាប់​គ្នា​និង​ឆ្នាំ​២០២៣ ដំឡើង​បាន​៦​ដុល្លារ និង​ចុងក្រោយ​ក្នុង​ឆ្នាំ​២០២៤ ដំឡើង​បាន​៤​ដុល្លារ។

កម្មករ​លើកឡើង​ថា ក្នុងចំណោម​ពួកគាត់​ខ្លះ​ធ្វើការ​រោងចក្រ​ជិត ១០​ឆ្នាំ និង​ខ្លះទៀត​រហូតដល់​ជិត ២០​ឆ្នាំ​ទៅ​ហើយ ប៉ុន្តែ​ពួកគាត់​គ្មាន​សល់​លុយកាក់ ឬ​ទ្រព្យសម្បត្តិ​អ្វី​នោះ​ទេ ក្រៅពី​បំណុល និង​ជំងឺ​។ កម្មករ​ស្នើ​ដល់​រដ្ឋាភិបាល បង្កើន​តួលេខ​ក្នុង​ពេល​ចរចា​ដំឡើង​ប្រាក់​ឈ្នួល និង​ដោះស្រាយ​បញ្ហា​ទំនិញ​លើ​ទីផ្សារ ដើម្បី​ឱ្យ​ពួកគាត់​អាច​ទទួល​បាន​ការរស់នៅ​ក្នុង​ជីវភាព​សមស្រប និង​ជៀស​ផុត​ពី​វិបត្តិ​បំណុល ដែល​កើត​ចេញ​ពី​ភាព​ខ្វះខាត​ដូច​សព្វថ្ងៃ៕

កំណត់​ចំណាំ​ចំពោះ​អ្នក​បញ្ចូល​មតិ​នៅ​ក្នុង​អត្ថបទ​នេះ៖ ដើម្បី​រក្សា​សេចក្ដី​ថ្លៃថ្នូរ យើង​ខ្ញុំ​នឹង​ផ្សាយ​តែ​មតិ​ណា ដែល​មិន​ជេរ​ប្រមាថ​ដល់​អ្នក​ដទៃ​ប៉ុណ្ណោះ។

បញ្ចេញ​មតិយោបល់៖

បញ្ចូលមតិរបស់អ្នកដោយបំពេញទម្រង់ខាងក្រោមជាអក្សរសុទ្ធ។ មតិនឹងត្រូវសម្រេចដោយអ្នកសម្របសម្រួល និងអាចពិនិត្យកែប្រែឲ្យស្របតាម លក្ខខណ្ឌនៃការប្រើប្រាស់ របស់វិទ្យុអាស៊ីសេរី។ មតិនឹងមិនអាចមើលឃើញភ្លាមៗទេ។ វិទ្យុអាស៊ីសេរី មិនទទួលខុសត្រូវចំពោះខ្លឹមសារនៃមតិដែលបានចុះផ្សាយឡើយ។ សូមគោរពមតិរបស់អ្នកដទៃ ហើយប្រកាន់ខ្ជាប់នូវការពិត។