មនុស្ស​ជាង​១០​នាក់​រួម​គ្នា​អភិរក្ស​សហគមន៍​នេសាទ​មួយ​នៅ​ខេត្ត​បន្ទាយមានជ័យ

ដោយ ហ៊ុំ ចំរើន
2017-02-20
Share
បឹង​តង្កៀប​ក្ដាម បន្ទាយមានជ័យ ២០១៧ ៨៥៥ រោង​ស្នាក់នៅ​ការពារ​របស់​សហគមន៍​នេសាទ​បឹង​តង្កៀប​ក្ដាម ឃុំ​ប្រាសាទ ស្រុក​ព្រះនេត្រព្រះ ខេត្ត​បន្ទាយមានជ័យ នៅ​ថ្ងៃ​ទី​១១ ខែ​កុម្ភៈ ឆ្នាំ​២០១៧។ RFA/Hum Chamroeun
RFA/Hum Chamroeun

ក្រុម​ប្រជា​សហគមន៍​នេសាទ​មួយ​កន្លែង​ដែល​មាន​សមាជិក​ជាង ១០​នាក់​នៅ​ស្រុក​ព្រះនេត្រព្រះ ខេត្ត​បន្ទាយមានជ័យ បំពេញ​ការងារ​ក្នុង​សហគមន៍​ដូចជា​ការ​ដាក់​វេន​គ្នា​យាម​ថែរក្សា​បឹង​អភិរក្ស ឬ​ត្រូវ​បង្ខំ​ចិត្ត​រស់នៅ​បែក​ពី​ប្រពន្ធ​កូន​ជា​រៀង​រាល់​ឆ្នាំ។ តើ​ប្រជា​សហគមន៍​មួយ​នេះ​ជួប​ប្រទះ​ការ​លំបាក​អ្វី​ខ្លះ​ក្នុង​ការ​ថែ​រក្សា​បឹង​មួយ​នេះ?

នៅ​អំឡុង​ខែ​កុម្ភៈ ឆ្នាំ​នេះ តំបន់​អភិរក្ស​បឹង​តង្កៀប​ក្ដាម​នៃ​ឃុំ​ប្រាសាទ ស្រុក​ព្រះនេត្រព្រះ ដែល​ក្រុម​ប្រជា​សហគមន៍​យាម​ការពារ​ប្រចាំ​ទាំង​យប់​ទាំង​ថ្ងៃ​នោះ នៅ​ក្នុង​បឹង​មួយ​នេះ​មាន​ទឹក​ល្ហល្ហាច​ព្រៀប​មាត់​ច្រាំង និង​មាន​រោង​ស្នាក់នៅ​ប្រក់​ស័ង្កសី​មួយ​កន្លែង​នៅ​ជាប់​មាត់​បឹង​នេះ​តែ​ម្ដង។

នៅ​ពេល​អ្នក​យក​ព័ត៌មាន​អាស៊ីសេរី ទៅ​ដល់​មាត់​បឹង​មួយ​នេះ​ភ្លាម ក្រុម​ប្រជា​សហគមន៍​ដែល​អង្គុយ​ខាង​ក្រោម​រោង​ស្នាក់នៅ​នោះ បាន​ចេញ​មក​ស្វាគមន៍​ដោយ​មាន​ទឹក​មុខ​ញញឹមញញែម​បង្ហាញ​អារម្មណ៍​សប្បាយ​រីករាយ ហាក់​បញ្ជាក់​ថា មាន​ភ្ញៀវ​មក​ពី​ឆ្ងាយ​ទៅ​លេង​ពួក​គាត់។

ប្រធាន​សហគមន៍​នេសាទ​បឹង​តង្កៀប​ក្ដាម លោក ឡំ ឡាយ ផ្ដល់​បទសម្ភាសន៍​ឲ្យ​អាស៊ីសេរី នៅ​មាត់​បឹង​តង្កៀប​ក្ដាម​ថា មិន​សូវ​មាន​អ្នក​យក​ព័ត៌មាន ឬ​មន្ត្រី​អង្គការ​សង្គម​ស៊ីវិល​មក​លេង​ពួក​គាត់​នោះ​ទេ។ បុរស​សម្បុរ​ស្រអែម​វ័យ ៥០​ឆ្នាំ​ប្លាយ​រូប​នេះ បន្ថែម​ដោយ​សម្ដី​មួយៗ​ថា បើ​ទោះ​ជា​ពុំ​មាន​មនុស្ស​មក​លេង ឬ​យក​អំណោយ​ទៅ​ចែក​ឲ្យ​ពួក​គាត់​ក្ដី ក៏ប៉ុន្តែ​លោក​ថា ទឹក​ចិត្ត​របស់​ពួក​គាត់​នៅ​តែ​ស្រឡាញ់​ការងារ​អភិរក្ស​នេះ​ជានិច្ច។

លោក​បន្ថែម​ថា ពួក​គាត់​មាន​សមាជិក​ចំនួន ១១​នាក់​មក​ស្នាក់នៅ​ការពារ​តំបន់​អភិរក្ស​មួយ​នេះ​រយៈពេល​ប្រមាណ ៧​ខែ​ក្នុង​មួយ​ឆ្នាំ គឺ​ចាប់​ពី​ខែ​ធ្នូ រហូត​ដល់​ខែ​កក្កដា ជា​រៀង​រាល់​ឆ្នាំ៖ «ព្រោះ​សមាជិក​ក្នុង​សហគមន៍​ដាក់​វេន​គ្នា ៤​ថ្ងៃ​មួយ​វេន ថ្ងៃ​សល់​ទំនេរ​ទៅ​ធ្វើ​ការងារ​រក​ចំណូល​ដោះស្រាយ​ក្នុង​គ្រួសារ។ ជួប​ការ​លំបាក​ខ្វះខាត​ថវិកា​ដោះស្រាយ​ជីវភាព​គ្រួសារ និង​ថវិកា​ចាក់​សាំង​ធ្វើ​ដំណើរ​ទៅ​ការពារ​តំបន់​អភិរក្ស​ដែល​មាន​ផ្លូវ​ឆ្ងាយ»

នៅ​ជុំវិញ​រោង​ស្នាក់នៅ​របស់​សហគមន៍​ឃើញ​មាន​ចាន និង​ឆ្នាំ​ដាំ​បាយ​មួយ​ចំនួន និង​មាន​ទូក ២​គ្រឿង​ចត​នៅ​មាត់​បឹង សម្រាប់​ជា​មធ្យោបាយ​ដើរ​ល្បាត​ការពារ​អ្នក​លួច​ធ្វើ​នេសាទ​នៅ​តំបន់​អភិរក្ស។

លោក ឡំ ឡាយ មាន​ប្រសាសន៍​ថា ពួក​គាត់​រស់នៅ​បែក​ប្រពន្ធ​កូន​មក​ការពារ​តំបន់​អភិរក្ស​ទាំង​យប់​ទាំង​ថ្ងៃ ដើម្បី​ថែរក្សា​ធនធាន​ធម្មជាតិ រួម​មាន​ត្រី និង​សត្វ​ស្លាប​នៅ​តំបន់​អភិរក្ស​មួយ​នេះ​ឲ្យ​គង់វង្ស៖ «បាទ! ចំពោះ​ថវិកា​ដោះស្រាយ​យាម​ក្នុង​តំបន់​អភិរក្ស​នេះ យើង​ដោះស្រាយ​ដោយ​ខ្លួន​ឯង ពុំ​អ្នក​ណា​គេ​ចេញ​ឲ្យ​ពួក​ខ្ញុំ​ទេ»

នៅ​ពេល​មាន​ថ្ងៃ​ក្ដៅ​ខ្លាំង ពួក​គាត់​នាំ​គ្នា​អង្គុយ​នៅ​ក្រោម​រោង​ស្នាក់នៅ ដោយ​អ្នក​ខ្លះ​ក៏​សម្រាក​នៅ​លើ​អង្រឹង ហើយ​ភ្នែក​មើល​បឹង​អភិរក្ស​ក្រែង​លោ​មាន​អ្នក​លួច​ធ្វើ​នេសាទ​ខុស​ច្បាប់។

ប្រជា​សហគមន៍​បឹង​តង្កៀប​ក្ដាម​ម្នាក់​ទៀត លោក លាក់ យឿម ផ្ដល់​សម្ភាស​ឲ្យ​អាស៊ីសេរី ថា លោក​ស្ម័គ្រ​ចិត្ត​ធ្វើ​ជា​អ្នក​អភិរក្ស​ក្នុង​សហគមន៍​មួយ​នេះ​ជាង ៣​ឆ្នាំ​ហើយ។ បុរស​វ័យ ៣០​ឆ្នាំ​ប្លាយ​រូប​នេះ​បន្ថែម​ដោយ​សម្ដី​មួយៗ​ថា មូលហេតុ​ដែល​លោក​ចូល​ធ្វើ​ជា​មន្ត្រី​សហគមន៍​ដោយ​ស្រឡាញ់​ធនធាន​ធម្មជាតិ និង​ចង់​ថែរក្សា​សម្បត្តិ​ទាំងអស់​នេះ​ឲ្យ​បាន​គង់វង្ស​យូរ​អង្វែង​ទៅ​មុខ​ទៀត៖ «ខ្ញុំ​ស្នើសុំ​ឲ្យ​បង​ប្អូន​ក្នុង​ប្រាសាទ ឲ្យ​យល់​ពី​តម្លៃ​ដែល​ពួក​ខ្ញុំ​មក​យាម​នេះ គឺ​ដើម្បី​ថែរក្សា​ទេ មិន​មែន​ដើម្បី​ប្រយោជន៍​ផ្ទាល់​ខ្លួន​នោះ​ទេ។ សុំ​ឲ្យ​ប្រជាពលរដ្ឋ​ជួយ​ការពារ​អភិរក្ស​តំបន់​សហគមន៍​យើង​ទាំងអស់​គ្នា»

តំបន់​អភិរក្ស​បឹង​តង្កៀប​ក្ដាម ឃុំ​ប្រាសាទ ស្រុក​ព្រះនេត្រព្រះ ខេត្ត​បន្ទាយមានជ័យ នៅ​ថ្ងៃ​ទី​១១ ខែ​កុម្ភៈ ឆ្នាំ​២០១៧។ RFA/Hum Chamroeun
តំបន់​អភិរក្ស​បឹង​តង្កៀប​ក្ដាម ឃុំ​ប្រាសាទ ស្រុក​ព្រះនេត្រព្រះ ខេត្ត​បន្ទាយមានជ័យ នៅ​ថ្ងៃ​ទី​១១ ខែ​កុម្ភៈ ឆ្នាំ​២០១៧។ RFA/Hum Chamroeun
RFA/Hum Chamroeun

នៅ​ជុំវិញ​តំបន់​អភិរក្ស​បឹង​តង្កៀប​ក្ដាម មាន​ព្រៃ​រនាម និង​ដើម​រាំង​ទឹក​ដុះ​ព័ទ្ធ​ជុំវិញ។ ចំណែក​ផ្ទៃ​បឹង​ទាំងមូល​វិញ ប្រមាណ ៦០​ភាគរយ​នៃ​តំបន់​អភិរក្ស​មាន​ដើម​ឈូក និង​ដើម​សម្លោក ដុះ​នៅ​ផ្ទៃ​ទឹក​មាន​ស្លឹក​ពណ៌​បៃតង​គួរ​ឲ្យ​ចង់​គយគន់។ ក្រៅ​អំពី​នោះ មាន​ដើម​សារាយ ដុះ​បណ្ដែត​រាយប៉ាយ​លើ​ទឹក ដែល​ជា​ទីកន្លែង​កម្សាន្ត​របស់​ត្រី និង​សត្វ​ស្លាប​ហែល​លេង​រួម​គ្នា។

មេ​ឃុំ​ប្រាសាទ លោក ជឹម ជុត មាន​ប្រសាសន៍​ថា អ្នក​ស្ម័គ្រ​ចិត្ត​ធ្វើ​ការងារ​នៅ​ក្នុង​សហគមន៍​នេះ ពុំ​មាន​ប្រាក់​ខែ​សម្រាប់​ឧបត្ថម្ភ​ពួក​គាត់​នោះ​ទេ។ លោក​បន្ថែម​ថា ពួក​គាត់​ទាំងអស់​នោះ​បាន​សហការ​យ៉ាង​ជិតស្និទ្ធ​ជាមួយ​អាជ្ញាធរ​ឃុំ ជាពិសេស​មន្ត្រី​ប៉ូលិស នៅ​ពេល​ដែល​មាន​បទល្មើស​កើត​ឡើង​ទ្រង់ទ្រាយ​ធំ ដែល​អ្នក​ប្រព្រឹត្តិ​មាន​គ្នា​ច្រើន ហើយ​ពួក​គាត់​មិន​អាច​ទប់ស្កាត់​បាន គឺ​ពួក​គាត់​តែងតែ​អន្តរាគមន៍​ទៅ​មន្ត្រី​ប៉ូលិស​ភ្លាមៗ ដើម្បី​ឲ្យ​ចុះ​ទៅ​ជួយ​ពួក​គាត់​ដល់​ទី​កន្លែង៖ «បាទ! កុំ​មាន​ពួក​គាត់​ចូលរួម​ការពារ​ត្រី​នៅ​បឹង​អភិរក្ស​នេះ មិន​សល់​ទេ។ កន្លង​ប្រជាពលរដ្ឋ​បាន​រិះគន់​ពួក​គាត់​ធ្វើ​ដើម្បី​ប្រយោជន៍​ពួក​គាត់ មិន​ត្រឹមត្រូវ​ទេ តាម​ពិត​គាត់​ដាក់​មង​បន្តិចបន្តួច​គ្រាន់​ដោះស្រាយ​ថ្លៃ​សាំង​ម៉ូតូ​ធ្វើ​ដំណើរ​របស់​ពួក​គាត់​ទេ»

បឹង​មួយ​នេះ​ជា​ទី​កន្លែង​អភិរក្ស​ត្រី​ដ៏​ធំ​នៅ​ក្នុង​ស្រុក​ព្រះនេត្រព្រះ ដែល​អាច​ជួយ​បង្កើន​ពូជ​ត្រី​ឲ្យ​កាន់​តែ​ច្រើន​នៅ​រដូវ​ទឹក​ឡើង។ ទន្ទឹម​គ្នា​នេះ ប្រសិន​បើ​ពុំ​មាន​អ្នក​អភិរក្ស​នៅ​តំបន់​នេះ​ឲ្យ​បាន​ល្អ​ទេ នឹង​ធ្វើ​ឲ្យ​ធនធាន​មច្ឆជាតិ​ថយ​ចុះ ហើយ​ប៉ះពាល់​ដល់​របរ​ធ្វើ​នេសាទ​របស់​ពលរដ្ឋ​នៅ​តំបន់​នោះ​នៅ​ថ្ងៃ​ខាង​មុខ​ជា​ពុំ​ខាន។

មន្ត្រី​សម្របសម្រួល​អង្គការ​សម្ពន្ធភាព​ដើម្បី​អភិរក្ស​ធនធាន​ជលផល​ជុំវិញ​បឹង​ទន្លេសាប អ្នកស្រី នូ សារឹម មាន​ប្រសាសន៍​ថា ប្រជា​សហគមន៍​នេសាទ​ស្ទើរ​គ្រប់​ទីកន្លែង​នៅ​ជុំវិញ​បឹង​ទន្លេសាប គឺ​ពួក​គាត់​ធ្វើ​ការ​លះបង់​កម្លាំង​កាយ និង​ចិត្ត ដើម្បី​ថែរក្សា​ធនធាន​ធម្មជាតិ​ជា​ប្រយោជន៍​រួម។ អ្នកស្រី​កត់​សម្គាល់​ថា កន្លង​ទៅ អាជ្ញាធរ​ហាក់​មិន​សូវ​សហការ​ជាមួយ​ពួក​គាត់​ឲ្យ​បាន​ពេញលេញ​នោះ​ទ គឺ​ពួក​គាត់​ប្រឹងប្រែង​ធ្វើ​ការងារ​ដោយ​ខ្លួន​ឯង។ អ្នកស្រី​សង្កត់​ធ្ងន់​ថា សហគមន៍​នេសាទ​មាន​សារសំខាន់​ណាស់​ក្នុង​ការ​រួម​ចំណែក​ថែរក្សា​ធនធាន​មច្ឆជាតិ ជាពិសេស​ថែរក្សា​ពូជ​ត្រី ដើម្បី​ពង​កូន​បន្ត​ពូជ​ទៅ​មុខ​ទៀត៖ «កន្លង​មក​យើង​ឃើញ​ថា សូម្បី​តែ​ផែនការ​កម្មវិធី​វិនិយោគ​ឃុំ យើង​ឃើញ​ថា​សហគមន៍​នេសាទ​គាត់​ខំ​លើក​ជា​ផែនការ​ដាក់​បញ្ចូល​ទៅ​ក្នុង​ផែនការ​អភិវឌ្ឍន៍​ឃុំ ដើម្បី​អភិរក្ស​ធនធាន​ជលផល ក៏ប៉ុន្តែ​ផែនការ​ទាំងនោះ​ភាគច្រើន​បាន​ត្រឹម​ដាក់​បញ្ចូល ប៉ុន្តែ​ឆ្លើយតប​នៅ​មាន​ការ​ខ្វះខាត​យ៉ាង​ច្រើន​មិន​ឆ្លើយតប​ឲ្យ​ស៊ី​ជម្រៅ​ទៅ​លើ​ផែនការ​របស់​គាត់»

ប៉ុន្តែ​មេ​ឃុំ​ប្រាសាទ បញ្ជាក់​ថា អាជ្ញាធរ​ឃុំ​តែង​សហការ​ល្អ​ជាមួយ​សហគមន៍​ទាំង​ការ​គ្រប់គ្រង និង​ការងារ​អភិវឌ្ឍន៍​តំបន់​អភិរក្ស។ លោក​បន្ថែម​ថា កន្លង​ទៅ ការ​អភិវឌ្ឍ​មិន​បាន​ទូលំទូលាយ​ដោយសារ​ខាង​ឃុំ​គ្មាន​ថវិកា​គ្រប់គ្រាន់​ជួយ​ដល់​សហគមន៍។

មេ​ឃុំ​ប្រាសាទ ឲ្យ​ដឹង​ទៀត​ថា នៅ​ក្នុង​ឃុំ​មួយ​នេះ​មាន​សហគមន៍​នេសាទ​ទាំង​តូច​ទាំង​ធំ​ប្រមាណ ៥​កន្លែង។ លោក​អះអាង​ថា សហគមន៍​នេសាទ​ដែល​ធំ ហើយ​មាន​សារសំខាន់​ជាង​គេ គឺ​សហគមន៍​បឹង​តង្កៀប​ក្ដាម ដែល​មាន​ផ្ទៃ​បឹង​ទទឹង ៥០០​ម៉ែត្រ និង​បណ្ដោយ ១​ពាន់​ម៉ែត្រ និង​មាន​ចម្ងាយ​ប្រមាណ ១០​គីឡូម៉ែត្រ​ពី​ឃុំ​ប្រាសាទ៕

កំណត់ចំណាំចំពោះអ្នកបញ្ចូលមតិនៅក្នុងអត្ថបទនេះ៖ ដើម្បី​រក្សា​សេចក្ដី​ថ្លៃថ្នូរ យើង​ខ្ញុំ​នឹង​ផ្សាយ​តែ​មតិ​ណា ដែល​មិន​ជេរ​ប្រមាថ​ដល់​អ្នក​ដទៃ​ប៉ុណ្ណោះ។

ព័ត៌មាន (0)

មើល​មតិ​ទាំង​អស់.

បញ្ចេញ​មតិយោបល់៖

បញ្ចូលមតិរបស់អ្នកដោយបំពេញទម្រង់ខាងក្រោមជាអក្សរសុទ្ធ។ មតិនឹងត្រូវសម្រេចដោយអ្នកសម្របសម្រួល និងអាចពិនិត្យកែប្រែឲ្យស្របតាម លក្ខខណ្ឌនៃការប្រើប្រាស់ របស់វិទ្យុអាស៊ីសេរី។ មតិនឹងមិនអាចមើលឃើញភ្លាមៗទេ។ វិទ្យុអាស៊ីសេរី មិនទទួលខុសត្រូវចំពោះខ្លឹមសារនៃមតិដែលបានចុះផ្សាយឡើយ។ សូមគោរពមតិរបស់អ្នកដទៃ ហើយប្រកាន់ខ្ជាប់នូវការពិត។

គេហទំព័រ​ទាំងមូល