តើ​សែស្រឡាយ​មេដឹកនាំ​មាន​សិទ្ធិ​ធ្វើ​ជំនួញ​ឬ​ទេ?

0:00 / 0:00

0:00 / 0:00

នាទី​វេទិកា​អ្នក​ស្ដាប់​វិទ្យុ​អាស៊ីសេរី នៅ​យប់​ថ្ងៃ​ទី​៨ ខែ​កក្កដា ពិភាក្សា​អំពី៖ «តើ​សែស្រឡាយ​មេដឹកនាំ​មាន​សិទ្ធិ​ធ្វើ​ជំនួញ​ឬ​ទេ?»។

វាគ្មិន​ចូល​រួម​ក្នុង​កម្មវិធី​នេះ​រួម​មាន​លោក​បណ្ឌិត មាស នី អ្នក​ស្រាវជ្រាវ​ការ​អភិវឌ្ឍ​សង្គម និង​លោក​បណ្ឌិត កែម ឡី អ្នក​ស្រាវជ្រាវ​ការ​អភិវឌ្ឍ​សង្គម។

អ្នក​សម្របសម្រួល៖ លោក យាង សុជាមេត្តា

ទស្សនាវីដេអូ​នៃ​កិច្ចពិភាក្សា​នេះ​ទាំងមូលដូច​តទៅ៖Opens in new window ]

អត្ថបទ​ខាង​ក្រោម ជា​អត្ថបទ​ប្រែ​សម្រួល​ពី​វេទិកា​អ្នក​ស្ដាប់!

លោក យាង សុជាមេត្តា៖ តើ​របាយការណ៍​របស់​អង្គការ គ្លបល វីនេស (Global Witness) ធ្វើ​ឲ្យ​កម្ពុជា ចំណេញ​អី ឬ​ខាត​អី?

លោក​បណ្ឌិត កែម ឡី៖ តាម​ពិត​ទៅ អង្គការ គ្លបល វីនេស (Global Witness)បាន​ចេញ​របាយការណ៍ ៣​សំខាន់ៗ។ របាយការណ៍​ទី​១ ចេញ​នៅ​ឆ្នាំ​២០០៧ ដែល​មាន​កម្រាស់ ៩៤​ទំព័រ។ របាយការណ៍​នេះ​និយាយ​អំពី Family Tree គេ​ហៅ​ថា សែស្រឡាយ​អ្នក​លួច​ជាតិ ទាក់ទង​ច្រើន​នឹង​ក្រុមហ៊ុន​កាប់​ឈើ។ របាយការណ៍​ទី​២ គឺ​២០០៩ ដែល​មាន​កម្រាស់​ប្រហែល ៦០​ទំព័រ។ ជាទូទៅ​របាយការណ៍​នីមួយៗ ខ្ញុំ​តាម​មើល​ឯកសារ​យោង ពីព្រោះ​វា​សំខាន់។ ឯកសារ​យោង​របាយការណ៍​ទី​១ មាន ៤៤០​ឯកសារ​ជា​ប្រភព ហើយ​ឯកសារ​ទី​២ ៤២៩​ប្រភព ហើយ​យើង​តាម​ដាន​លម្អិត ថា​តើ​ប្រភព​នីមួយៗ​គាត់​យក​មក​ពី​ណា? សរសេរ​យ៉ាង​ដូច​ម្ដេច? វិធីសាស្ត្រ​យ៉ាង​ដូច​ម្ដេច? ថ្មីៗ​នេះ​មាន ៤១​ទំព័រ​ទេ ប៉ុន្តែ​មាន​ឯកសារ​យោង​រហូត​ដល់ ៣៧១​ឯកសារ។ នៅ​ក្នុង​ហ្នឹង​មាន​តារាង​នីមួយៗ មាន​ឈ្មោះ​អី? នរណា​កាន់​កាប់? មាន​ភាគហ៊ុន​ប៉ុន្មាន? ឆ្នាំ​ណា? ហើយ​ឯកសារ​យោង​យក​មក​ពី​ណា?

ភាគ​ច្រើន​ក្រុមហ៊ុន​នីមួយៗ​យក​ពី​ការ​ចុះ​បញ្ជី​សាជីវកម្ម​របស់​ក្រសួង​ពាណិជ្ជកម្ម ទៅ​ទៀត។ អ៊ីចឹង​ក្រុមហ៊ុន​នេះ​វា​មិន​មែន​ជា​ក្រុមហ៊ុន​ខ្មោច​ទេ។ ក្រុមហ៊ុន​នេះ​មាន​នៅ​កម្ពុជា ហើយ​ប្រតិបត្តិការ​នៅ​ក្នុង​ប្រទេស​កម្ពុជា។ ប៉ុន្តែ​របាយការណ៍​នេះ​គាត់​បាន​ដាក់​ឈ្មោះ​នីមួយៗ។

ខ្ញុំ​មិន​ទាន់​និយាយ​ពី​ភាព​ពិត​នៃ​របាយការណ៍​ទេ ប៉ុន្តែ​វិធីសាស្ត្រ​មួយៗ​ដែល​ជា​លក្ខណៈ​អន្តរជាតិ​អ៊ីចឹង មាន​ការ​សរសេរ មាន​ឯកសារ​យោង​ច្រើន ហើយ​ភាគ​ច្រើន​ក្នុង​ឯកសារ​យោង​ហ្នឹង​មាន​កុងត្រា មាន​លេខ​កូដ​មាន​អី​ទាំងអស់។ ខ្ញុំ​មើល​សំខាន់ គឺ​មិន​មែន​ជា​ឯកសារ​ដែល​ធ្វើ​ការ​សិក្សា​ស្រាវជ្រាវ​ធម្មតា​ទេ ទី​១។ ទី​២ បើ​ទោះ​បី​ជា​រឿង​ហ្នឹង​អាក្រក់ ឬ​ល្អ​យ៉ាង​ណា ប៉ុន្តែ​វា​មាន​ប្រយោជន៍​សម្រាប់​អ្នក​ជំនួញ​នៅ​ក្នុង​ស្រុក​ក្ដី នៅ​ក្រៅ​ស្រុក​ក្ដី ក្នុង​ការ​ធ្វើ​សេចក្ដី​សម្រេច​ចិត្ត​ថា តើ​គាត់​បន្ថែម​ទុន​របស់​គាត់​ដើម្បី​ធ្វើ​ការ​សហការ​ជាមួយ​ក្រុមហ៊ុន​ទាំងអស់​ហ្នឹង​ទេ ឬ​មួយ​គាត់​ត្រូវ​ដក​ក្រុមហ៊ុន​គាត់​ចេញ? គាត់​សម្រេច​ថា ធ្វើ​ការ​រក​ស៊ី​នៅ​ស្រុក​ខ្មែរ​បន្ថែម​ទៀត​ទេ ឬ​មួយ​ត្រូវ​ដក​ចេញ? អា​ហ្នឹង​យើង​មាន​ប្រយោជន៍​សម្រាប់​ក្រុមហ៊ុន​ធ្វើ​សេចក្ដី​សម្រេច​ចិត្ត ពីព្រោះ​ទិន្នន័យ​នេះ​ជា​ទិន្នន័យ​មួយ​ដែល​ល្អ ហើយ​មិន​ងាយ​រក​ទេ។ ខ្ញុំ​មើល​ឃើញ​របាយការណ៍​នេះ​របៀប​ជា Under estimate បាន​ន័យ​ថា វា​ទាប​ជាង​ស្ថានភាព​ជាក់ស្ដែង។ ធម្មតា​ កាល​ណា​យើង​រក​ស៊ី​មិន​ត្រឹមត្រូវ ចេញ​មក​ទាំងអស់​ហើយ។ ខ្ញុំ​ច្រើន​ឧទាហរណ៍​ដូច​ត្រី​ដែល​នៅ​ក្នុង​ទឹក បើ​យើង​ឃើញ​លោត​មក​ត្រី​បួន​ដប់ យើង​មិន​មែន​សន្និដ្ឋាន​ថា ត្រី​ហ្នឹង​មាន​តែ​បួន​ដប់​ហ្នឹង​ទេ ហើយ​បើ​សិន​គណនា​តម្លៃ​នេះ​មាន ២០០​លាន​ដុល្លារ ឬ ៤០០​ដុល្លារ វា​មិន​មែន​ប្រាកដ​ថា​មាន​តែ​ប៉ុណ្ណឹង​ទេ ពីព្រោះ​អា​នេះ​វា​មាន​តែ​នៅ​ក្នុង​បញ្ជី បាន​ន័យ​ថា មាន​នៅ​លើ​តុ ប៉ុន្តែ​នៅ​ក្រោម​តុ​អា​ហ្នឹង​រឿង​មួយ​ផ្សេង។

ទី​២ វា​សំខាន់​ដែរ​សម្រាប់​ជា​សារ​ដល់​ប្រជាពលរដ្ឋ ដូច​នៅ​ថៃ អ៊ីចឹង ក្រុមហ៊ុន ថាក់ស៊ីន បង​ប្អូន ថាក់ស៊ីន (Thaksin Shinawatra) ហ្នឹង​ក៏​ច្រើន​ដែរ នៅ​ពេល​គាត់​ធ្វើ​នាយក​រដ្ឋមន្ត្រី ប៉ុន្តែ​សំខាន់ តើ​ប្រជាពលរដ្ឋ​ថៃ បោះ​ឆ្នោត​ឲ្យ ថាក់ស៊ីន បន្ត ឬ​បោះ​ឆ្នោត​ទម្លាក់? ដូច​គ្នា​នេះ​ដែរ ព័ត៌មាន​អ៊ីចេះៗ សំខាន់​ប្រជាពលរដ្ឋ​គាំទ្រ​ទេ បើ​សិន​ជា​ត្រកូល​មួយ​មាន​ក្រុមហ៊ុន​ច្រើន​រក​ស៊ី​គ្រប់​មុខ ហើយ​នៅ​ក្នុង​តំណែង នៅ​ក្នុង​អំណាច​ទៅ​ទៀត។ បើ​សិន​អ្នក​ហ្នឹង​គិត​ថា អត់​អី​ទេ គាត់​បន្ត​គាំទ្រ​ទៅ​ទៀត អា​ហ្នឹង​គាត់​ត្រូវ​តែ​គាំទ្រ​ទៀត​ហើយ ប៉ុន្តែ​បើ​អ្នក​ផ្សេង​គាត់​ថា ទេ! អត់​កើត​ទេ ក្រុមហ៊ុន​ច្រើន​អ៊ីចឹង កូន​នាយក​រដ្ឋមន្ត្រី​អី​អ៊ីចឹង ឧទាហរណ៍​ទេ គាត់​អាច​អត់​បន្ត​គាំទ្រ អា​ហ្នឹង​ជា​សិទ្ធិ​អំណាច។

មួយ​ទៀត​សំខាន់ របាយការណ៍​នេះ ខ្ញុំ​គិត​ថា រដ្ឋាភិបាល​ក៏​ត្រូវ​តែ​ទទួល​ស្គាល់​ថា វា​មាន​សារសំខាន់​ក្នុង​ការ​ស្វែង​យល់​ក្រុមហ៊ុន​មួយៗ ថា​តើ​ក្រុមហ៊ុន​ហ្នឹង​វា​ពិត​ប្រាកដ ឬ​ទេ? ហើយ​ធ្វើ​ការ​បកស្រាយ​ទៅ​ដល់​ប្រជាពលរដ្ឋ​ក្នុង ១១៤​ក្រុមហ៊ុន​ហ្នឹង ឧទាហរណ៍។ ក្រុមហ៊ុន​ហ្នឹង​មាន​ចែក​ចេញ​ជា​ផ្នែកៗ​ល្អ​ណាស់ មាន​ពាណិជ្ជកម្ម មាន​ហិរញ្ញវត្ថុ មាន​ទេសចរណ៍ ឬ​សំណង់​ជាដើម។ល។ ប្រសិន​បើ​ក្នុង​ករណី​នេះ បើ​និយាយ​ពី​ផល​វិបាក​វិញ កាល​ណា​យើង​នៅ​ក្នុង​តំណែង​នាម​ជា​កូន​នាយក​រដ្ឋមន្ត្រី តំណែង​ជា​យោធា​ជា​អី​អ៊ីចឹង នៅ​ពេល​ដែល​អ្នក​ដទៃ​ចង់​រក​ស៊ី​ប្រកួត​ប្រជែង​ដូច​គ្នា គឺ​ពិបាក​នឹង​ប្រកួត​ប្រជែង​ទី​១។ ទី​២ ពិបាក​ទៅ​ដល់​មន្ត្រី​សាធារណៈ​ដែល​គាត់​ចង់​ចាប់ បង់​ពន្ធ​បង់​អី ឧទាហរណ៍​ថា​គាត់​នៅ​ក្នុង​តំណែង បើ​គាត់​ហ៊ាន​ចាប់​ផ្ដេសផ្ដាស ឲ្យ​បង់​ពន្ធ​ផ្ដេសផ្ដាស បើ​សិន​ជា​ក្រុមហ៊ុន​ហ្នឹង​មិន​បង់​ពន្ធ តែ​បើ​ក្រុមហ៊ុន​ហ្នឹង​បង់​ពន្ធ​មិន​អី​ទេ បើ​ក្រុមហ៊ុន​ហ្នឹង​អត់​បង់​ពន្ធ ហើយ​ចាប់​ផ្ដេសផ្ដាស ធ្លាក់​ពី​តំណែង អ៊ីចឹង​អា​ហ្នឹង​មាន​ការ​លំបាក។ បើ​យើង​និយាយ​ពី​និយម​ន័យ​អន្តរជាតិ បាន​ន័យ​ថា Conflict of interest បាន​ន័យ​ថា ទំនាស់​ផល​ប្រយោជន៍ ហើយ​បើ​យើង​និយាយ​ពី​និយមន័យ​អំពើ​ពុក​រលួយ​របស់​អង្គការ​តម្លាភាព​វិញ គឺ​ជា​ប្រភេទ​អំពើ​ពុក​រលួយ​ដែរ។

របាយការណ៍​នេះ​ខ្ញុំ​មើល​ទៅ​ឃើញ​វា​ទាក់ទិន​គ្នា ភាសា​អង់គ្លេស​ហៅ​ថា Correlation រវាង​របាយការណ៍​ទី​១ ដែល​និយាយ​អំពី​សែស្រឡាយ​អ្នក​លួច​ជាតិ​ហ្នឹង ២០០៧ អា​ហ្នឹង​ទាក់ទង​ទៅ​នឹង​ព្រៃ​ឈើ ទាក់ទង​នឹង​រ៉ែ ហើយ​ក្រុមហ៊ុន​មួយ​ចំនួន​បាន​ដាក់​ចូល​ក្នុង​របាយការណ៍​ហ្នឹង ហើយ​ក្រុមហ៊ុន​ហ្នឹង គឺ​វា​លេច​ឡើង​ពី​ការ​ចាត់​វិធានការ​របស់​រដ្ឋាភិបាល​ដែរ​កន្លង​មក ដូចជា​ដក​អតីត​ប្រធាន​រដ្ឋបាល​ព្រៃ​ឈើ​អី ជាដើម។ ទី​២ ដល់​ពេល​២០០៩ នេះ វា​ទាក់ទង​ទៅ​នឹង Country for sale បាន​ន័យ​ថា ប្រទេស​សម្រាប់​លក់ អា​ហ្នឹង​វា​ទាក់ទង​ទៅ​នឹង​ដី​សម្បទាន​សេដ្ឋកិច្ច ដី​សម្បទាន​រ៉ែ ដូច​បឹងកក់ បុរីកីឡា អី​នេះ។ អ៊ីចឹង​កាល​ណា​ក្រុមហ៊ុន​ឯកជន​ដែល​ជា​សែស្រឡាយ​អ្នក​មាន​អំណាច វា​មិន​មែន​តែ​នាយក​រដ្ឋមន្ត្រី​មួយ​ទេ មាន​រដ្ឋមន្ត្រី​ច្រើន​ទៀត​មាន​អ៊ីចឹង។ អ៊ីចឹង​នៅ​ពេល​ដែល​ដេញ​ថ្លៃ​អគារ​រដ្ឋ​នេះ រដ្ឋាភិបាល តុលាការ​កំពូល​ស្អីៗ​ទាំងអស់​ហ្នឹង សំណួរ​សួរ​ថា តើ​ដេញ​ថ្លៃ​យ៉ាង​ម៉េច? ពីព្រោះ​អ្នក​ជំនួញ​ចង់​បាន​ចំណេញ បើ​សិន​ជា​អត់​បង់​ពន្ធ ទិញ​ថោក គឺ​ត្រូវ​ការ​ចំណេញ​តែ​ម្ដង។ ម្នាក់​អ្នក​ស៊ីញេ ម្នាក់​អ្នក​អនុម័ត ព្រោះ​លក់​អគារ​រដ្ឋ ដោះ​ដូរ​អគារ​រដ្ឋ​ធំៗ មិន​មែន​រដ្ឋមន្ត្រី​សាមញ្ញ​សម្រេច​បាន​ទេ វា​ទាល់​តែ​នាយក​រដ្ឋមន្ត្រី។ ចុះ​បើ​ក្រុមហ៊ុន​ច្រើន​ទាក់ទង​នឹង​សែស្រឡាយ​ក្នុង​ការ​សម្រេច អា​ហ្នឹង​ហើយ​ដែល​គេ​ហៅ​ថា Abuse of power for private game បាន​ន័យ​ថា រំលោភ​អំណាច​ដើម្បី​ផល​ប្រយោជន៍​ឯកជន នៅ​ក្នុង​និយមន័យ​របស់​អង្គការ​តម្លាភាព អា​ហ្នឹង​រឿង​មួយ។

រឿង​មួយ​ទៀត មិន​ចាំបាច់​រឿង​ដេញ​ថ្លៃ​ធំៗ​ទេ ដេញ​ថ្លៃ​តូចៗ ដេញ​ថ្លៃ​ជា Consultant ទីប្រឹក្សា​ដើម្បី​ធ្វើ​កិច្ចការ​មួយៗ អា​លុយ​ជំនួយ​របស់ Development partner របស់​ដៃគូ​អភិវឌ្ឍន៍ ក៏​ក្រសួង​មួយៗ​ហ្នឹង​ព្យាយាម​បង្កើត​ក្រុមហ៊ុន (បុគ្គលិក​ក្រសួង) ដើម្បី​ទៅ​ដេញ​ថ្លៃ បើ​មិន​ហ៊ាន​ដាក់​ឈ្មោះ​ខ្លួន​ឯង ក៏​ដាក់​ឈ្មោះ​ប្អូន​ឲ្យ​មិត្តភ័ក្ដិ​អី​ទៅ​ធ្វើ​ក្រុមហ៊ុន​បួន​ប្រាំ ហើយ​ដល់​ពេល​ដេញ​ថ្លៃ​ម្ដងៗ គឺ​ក្រុមហ៊ុន​ខ្លួន​ឯង​ដដែល​ហ្នឹង​ទី​១។ មួយ​ទៀត​រឿង quotation។ កាលណា​យើង​បង្កើត​ក្រុមហ៊ុន​ហ្នឹង​វា​ទាក់ទង​រឿង​យក quot យក​មក​ប្រៀបធៀប។ ឧទាហរណ៍ quot បី​ដើម្បី​សម្រេច​យក​មួយ អា​ហ្នឹង​វា​ទាក់ទង​នឹង Conflict of interest ហើយ​នៅ​ក្នុង​និយមន័យ​នៃ​អំពើ​ពុក​រលួយ​ទំនាស់​ផល​ប្រយោជន៍​ធំ​ដុំ។

លោក យាង សុជាមេត្តា៖ ប៉ុន្តែ​ទោះ​បី​ជា​យ៉ាង​ណា​ក៏ដោយ កាល​ពី​ថ្ងៃ​ទី​៧ កក្កដា សារព័ត៌មាន​ក្នុង​ស្រុក​មួយ​បាន​ចុះ​ដក​ស្រង់​សម្ដី​របស់​អ្នក​នាំ​ពាក្យ​ក្រសួង​ពាណិជ្ជកម្ម គាត់​ឆ្លើយ​តប​នឹង​របាយការណ៍​នេះ​ថា កម្ពុជា ជា​ទីផ្សារ​សេរី អ្នក​មាន​លុយ​អាច​វិនិយោគ​តាម​គេ​ចង់ មិន​ថា​គេ​ជា​នរណា​នោះ​ទេ ទី​១។ ហើយ​ក្នុង​ហ្នឹង​ខាង​ភ្នំពេញ​ប៉ុស្តិ៍ ក៏​បាន​ដក​ស្រង់​សម្ដី​របស់​លោក ហ៊ុន តូ ដែល​លោក​ថា រឿង​រក​ស៊ី​ជា​រឿង​របស់​គេ កុំ​ឲ្យ​តែ​គេ​ធ្វើ​ខុស​ច្បាប់ កុំ​ឲ្យ​តែ​គេ​ទៅ​ប្លន់​អ្នក​ដទៃ។ ហើយ​លោក សុខ ឥសាន ឆ្លើយ​ជាមួយ​វិទ្យុ​អាស៊ីសេរី ថា បើ​អ្នក​ផ្សេង​ធ្វើ​បាន រឿង​អី​សាច់ញាតិ ឬ​កូន​ចៅ​របស់​លោក​នាយក​រដ្ឋមន្ត្រី ហ៊ុន សែន ធ្វើ​មិន​បាន? អ៊ីចឹង​ឧទាហរណ៍​ថា បើ​សិន​ជា​អ្វី​ដែល​គាត់​ធ្វើ​ហ្នឹង​ស្រប​ច្បាប់​ត្រឹមត្រូវ​មែន ហេតុ​អី​វា​ជា​បញ្ហា?

លោក​បណ្ឌិត កែម ឡី៖ ឧទាហរណ៍​ប្រធាន​អង្គភាព​ប្រឆាំង​អំពើ​ពុក​រលួយ រាយការណ៍​ទៅ​នាយក​រដ្ឋមន្ត្រី​ផ្ទាល់ បើ​សិន​ជា​ជាប់​សែស្រឡាយ រក​ឃើញ​ស្ថានភាព​បែប​នេះ ១០០​ភាគរយ ច្បាស់​ជា​មិន​ហ៊ាន​ទៅ​ស៊ើប​អង្កេត​ទេ បើ​សិន​ជា​ឃើញ​ក៏​មិន​ថា​ដែរ អា​ហ្នឹង​ជា​សត្យានុម័ត​ដែល​មិន​អាច​ប្រកែក​បាន។ មួយ​ទៀត បើ​ទោះ​បី​ជា​យ៉ាង​ម៉េច​ក៏ដោយ មន្ត្រី​រាជការ​ដែល​ជា​អ្នក​រក​ស៊ី​ថ្នាក់​ធំ​អ៊ីចឹង តិច ឬ​ក៏​ច្រើន មាន​អំណាច​នៅ​ក្នុង​ហ្នឹង​ហើយ។ យើង​ត្រូវ​ប្រកាស​ថា ក្រុមហ៊ុន​យើង​មាន​ប៉ុន្មាន មុន​នឹង​យើង​ចូល​ធ្វើ​ការ ក្នុង​អំឡុង​ពេល ប្រាប់​ឲ្យ​ច្បាស់។ នៅ​ពេល​ដែល​យើង​ធ្វើ​ការ​សម្រេច​ចិត្ត វា​ប៉ះពាល់​ដល់​ប្រយោជន៍​ក្រុមហ៊ុន​ហ្នឹង អា​ហ្នឹង​គឺ​រំលោភ​ក្នុង​និយមន័យ​នៃ​អំពើ​ពុក​រលួយ។ អ៊ីចឹង​យើង​ត្រូវ​ឲ្យ​ច្បាស់ បើ​មិន​អ៊ីចឹង​ទេ វា​មាន​ការ​ពាក់ព័ន្ធ។ ខ្ញុំ​ឧទាហរណ៍ គយ​មួយ​ចំនួន​ដែល​ខ្ញុំ​ឧស្សាហ៍​ជួប ច្រើន​ច្រក​ដែរ គាត់​ថា​ឡាន​ដែល​ដឹក​អីវ៉ាន់​មក ជួនកាល​ដប់​ម្ភៃ​ឡាន។ គាត់​ជា​គយ​ហ្នឹង គាត់​មិន​ហ៊ាន​ទាំង​ទៅ​ជិត​ឡាន​គេ​ផង គ្រាន់​តែ​មើល​ឡាន​គេ ហើយ​គេ​យក (លុយ) មក​បង់​ថ្លៃ​បាយ មួយ​ក្បាល​ឡាន ១០០​ដុល្លារៗ ដប់​ម្ភៃ​ឡាន​បាន​មួយ​ពាន់ ពីរ​ពាន់ យក​មក​ចែក​គ្នា​ហូប​បាយ មិន​ហ៊ាន​ទេ។ អា​ហ្នឹង​ហើយ​ដែល​យើង​ត្រូវ​តែ​ពិនិត្យ​មើល។ កាលណា​អ្នក​មាន​អំណាច​មាន​ក្រុមហ៊ុន​វា​ទាក់ទង អា​ហ្នឹង​មួយ។ មួយ​ទៀត រឿង​យោធា​ទៅ​ទៀត។ ឡាន​យោធា​ច្រើន​ណាស់ ឡាន​ដឹក​ដី​ផង ឡាន​យីឌុប​ធំៗ​ផង យើង​ឃើញ​ថា ឡាន​ដឹក​ដី​សុទ្ធតែ​ដឹក​ទំនិញ។ អ៊ីចឹង​កាលណា​នៅ​មាន​អំណាច យើង​ត្រូវ​មាន​បញ្ហា​ទាំងអស់​ហ្នឹង​កើត​ឡើង។ អា​ហ្នឹង​ជា​ឧទាហរណ៍​ខ្លីៗ​សម្រាប់​យើង​ដឹង។

បើ​ក្រុមហ៊ុន​រ៉ែ​ទៀត សំខាន់​ណាស់ ព្រោះ​អី​ភាគ​ច្រើន​យើង​មើល​កុងត្រា​ក្រុមហ៊ុន​រ៉ែ​នៅ​ក្នុង​របាយការណ៍​របស់ អូឌីស៊ី (ODC) របស់​អង្គការ​ក្រៅ​រដ្ឋាភិបាល​មួយ ដែល​យើង​តែង​តែ​ស្រង់​អា​ហ្នឹង ភាគ​ច្រើន​ក្រុមហ៊ុន​រ៉ែ​មាន​អាជ្ញាប័ណ្ណ​តែ​រុករក​រ៉ែ រក​ពី​កន្លែង​មួយ​អស់​ហើយ ទៅ​កន្លែង​មួយ​ទៀត ហើយ​អត់​ទាន់​មាន​អាជ្ញាប័ណ្ណ​ធ្វើ​អាជីវកម្ម​ទេ ប៉ុន្តែ​រ៉ែ​កន្លែង​ហ្នឹង​ខ្ទេចខ្ទី​អស់​ហើយ ប៉ុន្តែ​សុទ្ធតែ​រុក​រក ហើយ​នៅ​ស្រុក​ខ្មែរ​យើង បើ​កាលណា​មាន​ក្រុមហ៊ុន​អ៊ីចឹងៗ គឺ​គេ​ដាក់​អា​ក្រុមហ៊ុន​រុក​រក​ហ្នឹង​អត់​ទាន់​បង់​ពន្ធ​ទេ បាន​រ៉ែ​ក៏ដោយ ក៏​អត់​ទាន់​បង់​ពន្ធ​ដែរ ព្រោះ​វា​ស្ថិត​នៅ​ក្នុង​ក្របខ័ណ្ឌ​រុក​រក សុំ​តែ​អាជ្ញាប័ណ្ណ​រុក​រក បង់​តែ​អាជ្ញាប័ណ្ណ​រុក​រក​ហ្នឹង នៅ​តែ​រុក​រក​រហូត ប៉ុន្តែ​រ៉ែ​យើង​វា​អស់។ អា​ហ្នឹង​ហើយ​ដែល​យើង​ថា បើ​រក​ស៊ី​ត្រឹម​ត្រូវ​មិន​អី​ទេ ចុះ​បើ​មិន​ត្រឹមត្រូវ​ទៅ​វិញ? នៅ​ពេល​នេះ​យើង​មិន​អាច​លាក់​បាំង​បាន​ទេ ដូច​ខ្ញុំ​និយាយ​ថា ទឹក​ថ្លា ពលរដ្ឋ​មើល​ឃើញ​ច្បាស់។

បើ​សិន ២០​ឆ្នាំ​មុន​យើង​អាច​ឆ្លើយ​បដិសេធ យើង​អាច​ថា​មិន​ខ្វល់ ព្រោះ​ពួក​ហ្នឹង​សុទ្ធតែ​ពួក​ផ្ដល់​ព័ត៌មាន​មិន​ពិត ប៉ុន្តែ​ពេល​នេះ ក្រុមហ៊ុន​ទាំងអស់​នេះ បើ​ក្រុមហ៊ុន​ទូរទស្សន៍​វិញ ផ្សាយ​ទូរទស្សន៍​ហើយ​ហ្នឹង ក្រុមហ៊ុន​ទឹក​សុទ្ធ ផ្សាយ​លក់​ទឹក​សុទ្ធ។ ឧទាហរណ៍​ថា យើង​ធ្វើ​ក្រុមហ៊ុន​ទឹក​សុទ្ធ នៅ​ពេល​ដែល​យើង​ឲ្យ​គេ​ប្រកួត​ប្រជែង​ដើម្បី​ផ្គត់ផ្គង់​ស្ថាប័ន​រដ្ឋ ហើយ​កូន​យើង​ទៅ​ប្រកួត​ប្រជែង​ដែរ តើ​នរណា​ដែល​បាន? ក្រុមហ៊ុន​ស្រាបៀ ឧទាហរណ៍​មាន​ក្រុមហ៊ុន​ស្រាបៀ​ឯកជន​ផ្សេង​មក​ប្រកួត​ប្រជែង ហើយ​យើង​មក​ចែក​ផ្សាយ យើង​ទៅ​កុម្ម៉ង់​ឲ្យ​ទិញ​អី​អ៊ីចឹង។ អា​ហ្នឹង​វា​ជា​ប្រព័ន្ធ​ទំនាស់​ផល​ប្រយោជន៍​ជា​ស្វ័យ​ប្រវត្តិ​តែ​ម្ដង ហើយ​ខ្ញុំ​សរសើរ​ណាស់​ដែល​គាត់​មាន​កូន ហើយ​គាត់​ពូកែៗ​រក​ស៊ី ព្រោះ​មាន​កូន​អ្នក​ធំ​ខ្លះ គ្រឿង​ញៀន​គ្រឿង​អី​អ៊ីចឹង។ គាត់​អត់​ចូល​ចិត្ត​រក​ស៊ី​ទេ។ ប៉ុន្តែ​បើ​ខ្ញុំ​វិញ បើ​សិន​ជា​មាន​កូន​មាន​ក្រុមហ៊ុន​ច្រើន​រក​ស៊ី​អ៊ីចឹង ត្រូវ​ឲ្យ​កូន​លាលែង​ពី​អំណាច​រដ្ឋ ដើម្បី​កុំ​ឲ្យ​មាន​ទំនាស់​ផល​ប្រយោជន៍។ គាត់​អាច​មាន​សិទ្ធិ​រក ហើយ​កងទ័ព​ទៀត គឺ​មិន​អាច​រក​បាន​ទៀត។ កងទ័ព មន្ត្រី​រាជការ អ្នក​ធំ​អ្នក​តូច​ក៏ដោយ គេ​ឲ្យ​យើង​សម្រាក ដើម្បី​យក​កម្លាំង​ទៅ​ធ្វើ​ការ​ថ្ងៃ​ច័ន្ទ ថ្ងៃ​អង្គារ។ ថ្ងៃ​ត្រង់ ឬ​ក៏​យប់ គេ​ឲ្យ​យើង​សម្រាក ប៉ុន្តែ​រដ្ឋ​ត្រូវ​ធានា​ឲ្យ​មាន​ប្រាក់​គ្រប់គ្រាន់។

លោក យាង សុជាមេត្តា៖ លោក​បណ្ឌិត​លើក​ឡើង​អ៊ីចឹង ចុះ​ចំណែក​លោកស្រី ហ៊ុន ម៉ាណា គាត់​អត់​មាន​តួនាទី​ក្នុង​ស្ថាប័ន​រដ្ឋ​ទេ ហើយ​លោក ហ៊ុន ម៉ាណែត ជា​យោធា​មែន ប៉ុន្តែ​នៅ​ក្នុង​របាយការណ៍ គ្លបល វីនេស (Global Witness)ហ្នឹង គាត់​មាន​ដាក់​ថា គាត់​មាន​ពាក់ព័ន្ធ​ក្រុមហ៊ុន​ទេ តែ​ប្រពន្ធ​គាត់ ទី​១។ ទី​២ លោក ហ៊ុន ម៉ានី អ៊ីចឹង​ដែរ។ គាត់​ជា​តំណាង​រាស្ត្រ ប៉ុន្តែ​ប្រពន្ធ​គាត់​មាន Share (ភាគ​ហ៊ុន) មាន​អី​ខ្លះ​ក្នុង​ក្រុមហ៊ុន។ បើ​លោកស្រី ហ៊ុន ម៉ាណា តែ​ម្ដង គាត់​មិន​មែន​ជា​អ្នក​នយោបាយ មិន​កាន់​តួនាទី​ការងារ​រដ្ឋ​ទេ?

លោក​បណ្ឌិត កែម ឡី៖ កន្លែង​នេះ​ខ្ញុំ​លើក​ទឹក​ចិត្ត! ពីព្រោះ​របាយការណ៍​នេះ​ខ្ញុំ​បាន​អាន​តាំង​ពី​របាយការណ៍​ទី​១ ទី​២ ទី​៣។ ខ្ញុំ​អាន​លម្អិត​ណាស់។ រដ្ឋ​ត្រូវ​តែ​រៀបចំ​យន្តការ​មួយ​ដើម្បី​សិក្សា​លើ​របាយការណ៍​ហ្នឹង ថា​តើ​ចំណុច​ណា​ពិត? ចំណុច​ណា​មិន​ពិត? ដើម្បី​បញ្ជាក់​ឲ្យ​ដឹង​ថា កន្លែង​នេះ​ពិត កន្លែង​នេះ​មិន​ពិត ហើយ​កូន​គាត់​ខ្លះ​នៅ​ក្នុង​រដ្ឋ ខ្លះ​អត់​នៅ​ក្នុង​រដ្ឋ​ទេ អាច​មាន​សិទ្ធិ​រក​ស៊ី​បាន។ ប៉ុន្តែ​នៅ​ក្នុង​ការ​ដេញ​ថ្លៃ នៅ​ក្នុង​ការ​ប្រកួត​ប្រជែង​ពាណិជ្ជកម្ម ត្រូវ​ឲ្យ​ច្បាស់​ដើម្បី​ប្រាប់​ទៅ​ដល់​ប្រជាពលរដ្ឋ។

លោក​បណ្ឌិត មាស នី៖ ខ្ញុំ​គិត​ថា ក្នុង​កាលៈទេសៈ​បែប​នេះ សូម្បី​តែ​ក្រុម​ប្រឆាំង​អំពើ​ពុក​រលួយ ក៏​មាន​តួនាទី​សំខាន់​ណាស់​សម្រាប់​ស្ដារ​កិត្តិយស​គ្រួសារ​ត្រកូល ហ៊ុន គឺ​អាច​ធ្វើ​ការ​ស៊ើប​អង្កេត ដើម្បី​បង្ហាញ​ទៅ គ្លបល វីនេស (Global Witness)វិញ​ថា តើ​នៅ​ក្នុង​ជំនួញ​ទាំងអស់​ហ្នឹង​មាន​បញ្ហា​អី​កើត​ឡើង? ប៉ុន្តែ​សំខាន់​មាន​អី​ដែល​យើង​ជឿជាក់​ថា ក្រុម​ប្រឆាំង​អំពើ​ពុក​រលួយ មាន​ឯករាជ្យ​សម្រាប់​ធ្វើ​កិច្ចការ​ហ្នឹង។

លោក យាង សុជាមេត្តា៖ តែ​ស៊ើប​អង្កេត​ទាល់​តែ​មាន​អ្នក​ប្ដឹង?

លោក​បណ្ឌិត កែម ឡី៖ មិន​ចាំបាច់​មាន​អ្នក​ប្ដឹង​ទេ។ កាលណា​មាន​ព័ត៌មាន​ដែល​ប៉ះពាល់​ទៅ​ដល់​បុគ្គលិក​រដ្ឋ យើង​ត្រូវ​តែ​ស៊ើប​អង្កេត​ហើយ ដើម្បី​លាង​ខ្លួន ដូច​មាស​សុទ្ធ​មិន​ខ្លាច​ភ្លើង។ ប៉ុន្តែ​បើ​សិន​ជា​អង្គភាព​ប្រឆាំង​អំពើ​ពុក​រលួយ ចង់​ធ្វើ​ការ​ស៊ើប​អង្កេត ខ្ញុំ​លើក​ទឹក​ចិត្ត​ឲ្យ​មាន​ការ​ចូលរួម​ពី​អង្គការ​ក្រៅ​រដ្ឋាភិបាល អង្គការ​តម្លាភាព ឬ​ប្រជាពលរដ្ឋ ឬ​ពី​ក្រុម​ឯករាជ្យ​ដែល​គេ​ចង់​ចូលរួម។ ដើម្បី​យើង​បញ្ជាក់​ច្បាស់​ថា អា​ហ្នឹង​វា​ស ឬ​ខ្មៅ។ បើ​មិន​អ៊ីចឹង​ទេ វា​នៅ​ស្រពេចស្រពិល លាង​មិន​ជ្រះ​ទេ ព្រោះ​អី​ពលរដ្ឋ​គាត់​ឆ្លាត​តើ! គាត់​ចេះ​ជាង​អ្នក​នយោបាយ​ច្រើន​ណាស់។ គាត់​រៀន​ពី​គ្រប់​ជ្រុង ព្រោះ​អ្នក​នយោបាយ​គាត់​អាង​គាត់​ចេះ ហើយ​គាត់​មិន​សូវ​រៀន​ទេ។ មួយ​ទៀត ខ្ញុំ​ឧទាហរណ៍​លេង​ទេ។ ខ្ញុំ​ធ្លាប់​មើល​រឿង​កុន បុរស​ម្នាក់​គាត់​ទៅ​ហាត់​ក្បួន ស្មាន​ថា​គាត់​ស្រាត​ទៅ​គេ​មើល​អត់​ឃើញ ហាត់​ក្បួន​បំបាំង ហើយ​ចេះ​តែ​ដើរ​ស្រាត​ឲ្យ​គេ​មើល​ទៅ។ ប៉ុន្តែ​ការ​ពិត​ឥឡូវ​នេះ យើង​មិន​អាច​ចេះ​តែ​បដិសេធ មិន​អាច​ចេះ​តែ​ឆ្លើយ​តប​យ៉ាង​លឿន មិន​មើល​របាយការណ៍​ឲ្យ​គ្រប់​ជ្រុងជ្រោយ គ្រប់​ចំណុច​ទេ ពីព្រោះ​របាយការណ៍​នីមួយៗ​សុទ្ធតែ​ជា​វិទ្យាសាស្ត្រ ហើយ​ស្តង់ដារ​ទៀត។

លោក យាង សុជាមេត្តា៖ ដូច្នេះ​ឃើញ​ថា អ្វី​ដែល​ជា​បញ្ហា ដូចជា​ប្រព័ន្ធ​នៃ​ការ​ត្រួត​ពិនិត្យ ឧទាហរណ៍​ថា​មាន​បញ្ហា តើ​ស្ថាប័ន​ណា​ហ៊ាន​ចេញ​មក​ដើម្បី​ស្រាវជ្រាវ​រក​ការ​ពិត?អ៊ីចឹង​ស្ដាប់​មើល​ទៅ បញ្ហា​ហ្នឹង​គឺ​ប្រព័ន្ធ​នៃ​ការ​ត្រួត​ពិនិត្យ​ទៅ​វិញ​ទេ។ បើ​សិន​ជា​គាត់​ជា​មេ​ដឹកនាំ​ក៏ដោយ ប៉ុន្តែ​គាត់​ធ្វើ​ម៉េច​រៀបចំ​ប្រព័ន្ធ​ដ៏​ល្អ អា​ហ្នឹង​អត់​មាន​បញ្ហា​អី​ទេ?

លោក​បណ្ឌិត កែម ឡី៖ កន្លែង​នេះ​យើង​មាន​ការ​សង្ស័យ​ចំពោះ​ឧកញ៉ា​មួយ​ចំនួន ដូចជា អ៊ឹង ម៉េងជឺ ថោង សារ៉ាត់ មាន​ការ​បាញ់​សម្លាប់ បិទ​សំណុំ​រឿង​ចោល ហើយ​ឧកញ៉ា​ថ្មីៗ​ខាង​អចលនទ្រព្យ​អី​នេះ។ កាលណា​មាន​ឧក្រិដ្ឋកម្ម​ទាក់ទង​បញ្ហា​អ៊ីចឹងៗ ភាគ​ច្រើន​ទាក់ទង​នឹង​ការ​ប្រកួត​ប្រជែង។ យើង​ត្រូវ​តែ​មើល​អា​ហ្នឹង។ ខ្ញុំ​មាន​មិត្តភ័ក្ដិ​នៅ​នាយកដ្ឋាន​ទំនាក់ទំនង​ផ្នែក​ឯកជន ក្រសួង​សេដ្ឋកិច្ច និង​ហិរញ្ញវត្ថុ។ គាត់​ថា​មួយ​ថ្ងៃៗ​ឈ្មោះ​គ្នា​ដោះស្រាយ​តែ​បញ្ហា។ កាល​មុន ឪ និង​ឪ ស្រួល​ដោះស្រាយ​ទេ។ ដល់​ពេល​កូន និង​កូន​មាន​បញ្ហា​ឈ្លោះ​គ្នា ពិបាក​ដោះ ស្មុគស្មាញ។ ហើយ​មួយ​ទៀត បើ​សិន​ជា​យើង​មាន​សេចក្ដី​ក្លាហាន​មែន​ទែន យើង​លើក​ទឹក​ចិត្ត​ឲ្យ​រដ្ឋាភិបាល ឬ​បុគ្គល​ខ្លួន​ឯង បើ​សិន​ជា​របាយការណ៍​ហ្នឹង​មិន​ពិត យើង​អាច​ប្ដឹង​ទៅ​រដ្ឋាភិបាល​អង់គ្លេស ព្រោះ គ្លបល វីនេស នៅ​អង់គ្លេស។ បើ​យើង​ស្អាតស្អំ​មែន យើង​ប្ដឹង ប្ដឹង​ថា​របាយការណ៍​ហ្នឹង​មិន​ពិត មិន​ត្រឹមត្រូវ​ទេ ហើយ​រដ្ឋាភិបាល​អង់គ្លេស ត្រូវ​តែ​ហៅ​មក​សាកសួរ មក​ស៊ើប​អង្កេត​ហើយ ប៉ុន្តែ​សំណួរ​សួរ​ថា តើ​យើង​មាន​សេចក្ដី​ក្លាហាន​ហ៊ាន​ទៅ​ប្ដឹង​ទេ? បើ​មិន​ហ៊ាន​ទៅ​ប្ដឹង ខ្ញុំ​លើក​ទឹក​ចិត្ត​ឲ្យ​សិក្សា​ស៊ី​ជម្រៅ ហើយ​បកស្រាយ​ជា​លក្ខណៈ​សាធារណៈ​ឲ្យ​បាន​គ្រប់​ជ្រុងជ្រោយ គ្រប់​ទម្រង់។ ខ្ញុំ​ជឿ​ថា វា​ចំណេញ​ភ្លាម ដើម្បី​កុំ​ឲ្យ​មាន​បញ្ហា​ហ្នឹង​ត​ទៅ​ទៀត។

ខ្ញុំ​លើក​ចំណុច​មួយ​ដែល​សំខាន់ ហើយ​យើង​ទាំងអស់​គ្នា​គួរ​ដឹង ជា​ទ្រឹស្ដី ការ​សិក្សា​ជាច្រើន​បាន​បញ្ជាក់​ថា មនុស្ស​យើង​មាន​ការ​លោភលន់។ កាលណា​យើង​ឡើង​កាន់​អំណាច យើង​កំណាញ់​ទៀត យើង​លោភលន់​ណាស់ យើង​ទ្រព្យ​សម្បត្តិ ធនធាន​ធម្មជាតិ ធនធាន​រដ្ឋ​ទាំងអស់ យើង​ចង់​តែ​យក​មក​ម្នាក់​ឯង។ អ៊ីចឹង​ដើម្បី​ធ្វើ​ម៉េច​កុំ​ឲ្យ​មនុស្ស​ហ្នឹង​លោភលន់ គឺ​ត្រូវ​ការ​ឲ្យ​មាន​តុលាការ​ឯករាជ្យ។ បើ​អ្នក​ឯង​លោភលន់​ខុស​ពី​ច្បាប់ យើង​ត្រូវ​តែ​ធ្វើ​ការ​ស៊ើប​អង្កេត​ចោទ​ប្រកាន់។ អ៊ីចឹង​ហើយ​បាន​គេ​ត្រូវ​មាន​សភា ពីព្រោះ​អ្នក​កាន់​រដ្ឋាភិបាល​ជា​អ្នក​សម្រេច អ្នក​រក​ស៊ី គេ​ឲ្យ​មាន​សភា​ដើម្បី​តាម​ដាន​រដ្ឋាភិបាល​ដើម្បី​ទប់ស្កាត់​ភាព​លោភលន់​របស់​មនុស្ស​ហ្នឹង។ គេ​ត្រូវ​មាន​ច្បាប់​ប្រឆាំង​អំពើ​ពុក​រលួយ ត្រូវ​ប្រកាស​ទ្រព្យ​សម្បត្តិ​ជា​ចំហ ជា​លក្ខណៈ​គ្រួសារ ហើយ​មាន​ការ​ស៊ើប​អង្កេត បើ​សិន​ទ្រព្យ​សម្បត្តិ​កើន​ខុស​ពី​ធម្មតា ដើម្បី​ទប់ស្កាត់​មនុស្ស​ដែល​លោភលន់។ ភាគ​ច្រើន​មនុស្ស​ណា​ដូច​មនុស្ស​ណា​ដែរ លោភលន់ ប៉ុន្តែ​ដើម្បី​ទប់ស្កាត់​កុំ​ឲ្យ​លោភលន់ ឲ្យ​មាន​តម្លាភាព ទាល់​តែ​មាន​យន្តការ​តុល្យភាព​អំណាច ដើម្បី​ទប់ស្កាត់​កុំ​ឲ្យ​មនុស្ស​លោភលន់។ បើ​មិន​អ៊ីចឹង​ទេ នៅ​ពេល​មនុស្ស​មាន​អំណាច​កាន់​តែ​ខ្លាំង គឺ​នឹង​យក​អំណាច​ហ្នឹង​មក​ធ្វើ​ជា​ទ្រព្យ​សម្បត្តិ​របស់​ខ្លួន​ឯង​គ្រប់ៗ​គ្នា​ហ្នឹង។

យើង​ឃើញ​មេ​ដឹកនាំ​មួយ​ចំនួន​នៅ​អារ៉ាប់ មួយ​ចំនួន​នៅ​អាស៊ី ក៏​អ៊ីចឹង​ដែរ។ អ៊ីចឹង​ហើយ​បាន​ចិន វៀតណាម អី​មិន​មាន​នរណា​ឈរ​លើ​ច្បាប់​ទេ។ កាលណា​ពុក​រលួយ ដូច ប៉ូស៊ីឡាយ អី ជាប់​ពន្ធនាគារ​តែ​ម្ដង ហើយ​រដ្ឋមន្ត្រី​នៅ​វៀតណាម អី​ជាប់​ពន្ធនាគារ​តែ​ម្ដង។ គេ​មិន​ចង់​ឲ្យ​ប្រព័ន្ធ​មួយ​ខូច​ដោយសារ​អ្នក​មាន​អំណាច​នោះ​ទេ។ កន្លែង​នេះ​ដែល​អង្គការ API តែង​តែ​ទាមទារ​ឲ្យ​មាន​ច្បាប់​ស្ដី​អំពី​សិទ្ធិ​ទទួល​បាន​ព័ត៌មាន ពីព្រោះ​រដ្ឋ​មួយ នាយក​រដ្ឋមន្ត្រី ប្រធានាធិបតី​ដែល​ចង់​ឲ្យ​មាន​តម្លាភាព ហើយ​ចង់​ឲ្យ​ស្រួល​ខ្លួន ខ្លួន​មិន​សូវ​មាន​បញ្ហា ធ្វើ​ម៉េច​លើក​ទឹក​ចិត្ត​ពលរដ្ឋ​ឲ្យ​សកម្ម ធ្វើ​ម៉េច​ឲ្យ​គាត់​អាច​ទទួល​ព័ត៌មាន​បាន។ មាន​ក្រុមហ៊ុន​ប៉ុន្មាន មាន​វិនិយោគ​ប៉ុន្មាន ធ្វើ​ម៉េច​ឲ្យ​គាត់​ដឹង​គ្រប់​ជ្រុង​ជ្រោយ ដើម្បី​ឲ្យ​មាន​តម្លាភាព។ កាលណា​កើន​ទ្រព្យ​សម្បត្តិ​បន្តិច សង្ស័យ​បន្តិច ប្រជាជន​អាច​ប្ដឹង​បាន​ហើយ។ អ៊ីចឹង​បើ​រដ្ឋាភិបាល ឬ​អ្នក​ដឹកនាំ​ឆ្លាត ធ្វើ​ម៉េច​ឲ្យ​ពលរដ្ឋ​មាន​ការ​ចូលរួម​យ៉ាង​សកម្ម។ អា​ហ្នឹង​គឺ​ជួយ​កែប្រែ​ស្រុក​ទេស​យើង​បាន កាត់​បន្ថយ​អំពើ​ពុក​រលួយ កាត់​បន្ថយ​ការ​លោភលន់ កាត់​បន្ថយ​ការ​រំលោភ​អំណាច​បន្ត​ទៅ​ទៀត។

អ្នក​ហៅ​ចូល​ឈ្មោះ ទ្រី ម៉ៅ ពី​ភ្នំពេញ៖ តើ​ការ​ចេញ​របាយការណ៍​របស់ គ្លបល វីនេស នេះ គឺ​ដើម្បី​ធ្វើ​ឲ្យ​បរិយាកាស​នយោបាយ​ពុល ហើយ​មាន​បំណង​ធ្វើ​ឲ្យ​ពលរដ្ឋ​ខឹង ហើយ​ស្អប់​រដ្ឋាភិបាល ហើយ​ជា​ចេតនា​ជួយ​ឃោសនា​ឲ្យ​គណបក្ស​សង្គ្រោះ​ជាតិ អាច​ជាប់​ឆ្នោត​នៅ​ឆ្នាំ​ក្រោយៗ​ទេ? ហើយ​របាយការណ៍​នេះ​ដែរ អាច​ជា​សន្លឹក​បៀ​មួយ​ដើម្បី​ឲ្យ​គណបក្ស​សង្គ្រោះ​ជាតិ មាន​ហេតុផល​ដើម្បី​ចរចា​ជាមួយ​រដ្ឋាភិបាល​ឬ​ទេ? សំណួរ​ទី​៣ ខ្ញុំ​ចេះ​តែ​ឆ្ងល់​ថា ភាគ​ច្រើន​នៃ​ការ​ផ្សាយ​របស់​វិទ្យុ​អាស៊ីសេរី គាត់​ច្រើន​តែ​វាយ​ប្រហារ​មក​លើ​រដ្ឋាភិបាល ហើយ​ការពារ​សង្គម​ស៊ីវិល ឬ​បក្ស​ប្រឆាំង...។

លោក​បណ្ឌិត កែម ឡី៖ សំណួរ​ល្អ! របាយការណ៍​របៀប​នេះ បើ​សិន​ជា​រដ្ឋាភិបាល​មិន​មាន​ការ​ឆ្លើយ​តប​សមស្រប អាច​ជា​សន្លឹក​បៀ​ដែល​គណបក្ស​ប្រឆាំង​អាច​ទទួល​បាន​ប្រជាប្រិយភាព។ ប៉ុន្តែ​បើ​សិន​ជា​រដ្ឋាភិបាល​សិក្សា​ស្រាវជ្រាវ កែ​តម្រូវ​កុំ​ឲ្យ​មាន​ទំនាស់​ផល​ប្រយោជន៍ នោះ​វា​ជា​សន្លឹក​បៀ​របស់​គណបក្ស​កាន់​អំណាច។ កាលណា​កែ​ឲ្យ​ស្ថាប័ន​ហ្នឹង​ល្អ អត់​មាន​អំពើ​ពុក​រលួយ អត់​មាន​ទំនាស់​ផល​ប្រយោជន៍ ហើយ​ច្បាស់លាស់ នរណា​រក​ស៊ី​ដឹង​រក​ស៊ី។ នរណា​ធ្វើ​ការ​ដឹង​ធ្វើ​ការ។ នោះ​រដ្ឋាភិបាល​ចំណេញ​ប្រជាប្រិយភាព។ អា​ហ្នឹង​ត្រូវ​តែ​ទទួល​ស្គាល់។ ដូច​ទំនាស់​ដីធ្លី​អ៊ីចឹង បើ​សិន​យើង​ទុក​ឲ្យ​រ៉ាំរ៉ៃ វា​ចំណេញ​ដល់​បក្ស​ប្រឆាំង តែ​បើ​យើង​ព្យាយាម​ដោះស្រាយ ប្រជាជន​សប្បាយ​ចិត្ត ចំណេញ​ដល់​គណបក្ស​កាន់​អំណាច ហើយ​គណបក្ស​កាន់​អំណាច​ទទួល​បាន​ដំណោះស្រាយ​ជូន​ពលរដ្ឋ ទទួល​ប្រិយភាព​ពី​ពលរដ្ឋ។ អា​ហ្នឹង​ហើយ​គឺ​ជា​ការ​ប្រកួត​ប្រជែង​ខាង​ផ្នែក​នយោបាយ។

មួយ​ទៀត បើ​សិន​យល់​ថា វិទ្យុ​អាស៊ីសេរី វីអូអេ អី​លម្អៀង ខ្ញុំ​សំណូមពរ​ដែរ រដ្ឋាភិបាល អ្នក​ជំនាញៗ អ្នក​ខ្លាំងៗ​ហ្នឹង​មក​ឆ្លើយ ឬ​អញ្ជើញ NGO ដែល​ធ្លាប់​ឆ្លើយ​អ៊ីចឹង​ទៅ​ទូរទស្សន៍ ហើយ​យើង​សួរ​ដេញដោល​អ៊ីចឹង​ដូច​គ្នា​ទៅ អញ្ជើញ​បក្ស​ប្រឆាំង​ទៅ​ទូរទស្សន៍​ម្នាក់​ឯង គាប​ពីរ​នាក់ ហើយ​សួរ​ដេញដោល​ទៅ វា​ចំណេញ ព្រោះ​វា​បាន​ព័ត៌មាន​ទៅ​ដល់​ពលរដ្ឋ ប៉ុន្តែ​យើង​មិន​សូវ​ចូលរួម​ប្រកួត​ទេ​មើល​ទៅ! កាល​ពី​២០០៧ ចេញ​ម្ដង បោះឆ្នោត​២០០៨ បោះឆ្នោត​ហើយ ២០០៨ ក៏​ចេញ​ដែរ ២០០៩ Country for sale។ ហើយ​មួយ​ទៀត ចេញ​ពេល​នេះ​មិន​មែន​ជិត​បោះ​ឆ្នោត​ទេ នៅ​សល់ ២​ឆ្នាំ​ទៀត​ឯណោះ។ អ៊ីចឹង​ខ្ញុំ​គិត​ថា របាយការណ៍​នេះ គោល​បំណង​ជួយ​រដ្ឋាភិបាល​សម្បើម​ណាស់ នៅ​ពេល​ដែល​រដ្ឋាភិបាល​សិក្សា​ហើយ​យក​ទៅ​ឆ្លើយ​តប តាំង​ពី​របាយការណ៍​លើក​ទី​១ ឯណោះ ឆ្នាំ​២០០៧។ ខ្ញុំ​ឧទាហរណ៍​មួយ​ទៀត​ថា អាវ​យើង​រហែក ហើយ​គេ​ប្រាប់​ថា អាវ​រហែក​ហើយ យើង​មិន​ព្រម​ដេរ ចេះ​តែ​ពាក់​ទៅ មនុស្ស​នៅ​ក្នុង​ផ្សារ​ហ្នឹង​ឃើញ​រហូត​ទៅ។ ប៉ុន្តែ​បើ​យើង​ដេរ​ឲ្យ​ជិត ដើរ​ទៅ​គេ​លែង​ឃើញ​ហើយ។ អ៊ីចឹង​ចំណេញ ឬ​ខាត? ដោយសារ​តែ​យើង​មិន​ចង់​កែប្រែ​ប៉ុណ្ណឹង​ទេ។

លោក យាង សុជាមេត្តា៖ ប៉ុន្មាន​ថ្ងៃ​មុន​នេះ លោក​នាយក​រដ្ឋមន្ត្រី ហ៊ុន សែន លើក​ឡើង​ថា នរណា​ក៏ដោយ​ឲ្យ​តែ​ធ្វើ​ឲ្យ​គ្រួសារ​គាត់​មិន​បាន​សុខ គាត់​មិន​ឲ្យ​អ្នក​ហ្នុង​សុខ​ដូច​គ្នា?

លោក​បណ្ឌិត កែម ឡី៖ ប៉ុន្តែ​រឿង​នេះ បើ​ចង់​ប្ដឹង ទាល់​តែ​ប្ដឹង​ក្រសួង​ពាណិជ្ជកម្ម ពីព្រោះ​អា​នេះ​គាត់​យក​ចេញ​ពី​ការ​ចុះ​បញ្ជី​សាជីវកម្ម​របស់​ក្រសួង​ពាណិជ្ជកម្ម ហ្នឹង អា​អត់​ចុះ​បញ្ជី​ផ្សេងៗ​ទៀត គាត់​មិន​ដាក់​ចូល​ផង...។

សំណួរ​អ្នក​ស្ដាប់​ឈ្មោះ ផានី៖ រឿង​មុខ​របរ​ជំនួញ​របស់​គ្រួសារ​អ្នក​ដឹកនាំ​ស្រុក​ខ្មែរ​យើង ប្រជាជន​ស្រុក​ស្រែ​ស្រុក​ចម្ការ​ក៏​គេ​ដឹង​ដែរ គ្រាន់​តែ​គ្នា​មិន​ចេះ​និយាយ។ គេ​ដឹង កុំ​ប្រកែក​ថា​មិន​ពិត។ អរគុណ គ្លបល វីនេស ដែល​ចេញ​របាយការណ៍​ហ្នឹង​មក បើ​ឲ្យ​ខ្ញុំ​និយាយ ក៏​មិន​ដឹង​ក្បាល​កន្ទុយ​ឯ​ណា​ដែរ។ ប្រជាជន​នៅ​ខេត្ត​ឧត្តរមានជ័យ ផ្លូវ​ជាតិ​លេខ​៥ នរណា​ក៏​ដឹង​ថា​ឡាន​ដែល​ដឹក​គោ​ធំៗ វែងៗ ស៊ីផ្លេ​ខ្លាំងៗ បើក​លឿនៗ ទាំង​ខ្ញុំ​ទាំង​គេ ឲ្យ​តែ​ឃើញ​ឡាន​ហ្នឹង​ឈប់​ហើយ អត់​ហ៊ាន​ទៅ​ក្បែរ​ទេ ព្រោះ​គេ​ប្រាប់​ថា ឡាន​ហ្នឹង​សុខ​ចិត្ត​បុក​មនុស្ស​ឲ្យ​ងាប់ គេ​មិន​ឲ្យ​ងាប់​គោ​គេ​ទេ ព្រោះ​សែ​គេ​ធំ​ណាស់ ដល់​អ៊ីចឹង​ប្រជាជន​ម្នាក់ៗ​នរណា​ក៏​ខ្លាច​ឡាន​ដឹក​គោ​ហ្នុង​ដែរ។ នេះ​ជា​ឧទាហរណ៍។ ខ្ញុំ​មាន​សំណួរ​មួយ​ថា តើ​លោក​វាគ្មិន​ទាំង​ពីរ​ថា តើ​មុន​នឹង​មាន​របាយការណ៍​ហ្នឹង​ចេញ​មក លោក​ដែល​ទទួល​បាន​ព័ត៌មាន​ពី​ការ​រក​ស៊ី​របស់​គ្រួសារ​អ្នក​ដឹកនាំ​ខ្មែរ​ហ្នឹង​ទេ? ឬ​ក្រោយ​ចេញ​របាយការណ៍​ហ្នឹង​ហើយ​បាន​យើង​និយាយ គេ​ចោទ​ថា​យើង​នាំ​គ្នា​បន្ទរ?

លោក​បណ្ឌិត កែម ឡី៖ តាម​ពិត​យើង​តាមដាន​សកម្មភាព។ យើង​តាមដាន​ស្ថានការណ៍​សង្គម​រាល់​ថ្ងៃ។ មិន​មាន​អី​លាក់​កំបាំង​ទេ រឿង​ហាង សូម្បី​ភោជនដ្ឋាន​ដែល​ខ្ញុំ​ទៅ​ហូប​រាល់​ថ្ងៃ ខ្ញុំ​សួរ​ថា ឥឡូវ​លក់​ដាច់​ទេ​ស្រាបៀ នៅ​ពេល​ដែល​គេ​ចាប់​ហើយ​ពិន័យ​ឲ្យ​កក់​លុយ ១​ពាន់​ដុល្លារ​អី​អ៊ីចឹង? គាត់​ថា តាំង​ពី​ចាប់​ផ្ដើម​ធ្វើ​អ៊ីចឹង​មក លក់​លែង​ដាច់​ហើយ។ ចុះ​បើ​លក់​លែង​ដាច់​ធ្វើ​ម៉េច? គាត់​ថា ទេ! តែ​នេះ​គាត់​ដោះស្រាយ​លែង​ផាក​អា​ផ្លុំ​អាល់កុល​ហ្នឹង​ហើយ។ អ៊ីចឹង​នៅ​ពេល​ដែល​យើង​ចាប់​ផ្ដើម​អនុវត្ត​ច្បាប់ ហើយ​រក​ស៊ី​ផង ទំនាស់​ផល​ប្រយោជន៍​ចេញ​មក​តែ​ម្ដង អា​ហ្នឹង​ហើយ​ដែល​សង្គម​យើង​ធ្វើ​ឲ្យ​ទន់​ទៅៗ។ ខ្ញុំ​មើល​ឃើញ​ថា មិន​ចាំ​បាច់​តែ​ខ្ញុំ​អ្នក​តាមដាន​ស្ថានការណ៍​សង្គម​ទេ មន្ត្រី​រាជការ ទាហាន ពលរដ្ឋ​ហ្នឹង​មើល​ឃើញ​រាល់​ថ្ងៃ។ ហើយ​ក្រុមហ៊ុន​ទាំងអស់​នេះ​នៅ​លើ​គោក ដើរ​តាម​ថ្នល់​ក៏​ឃើញ​ដែរ៕

វេទិកាអ្នកស្ដាប់៖ តើ​សែស្រឡាយ​មេដឹកនាំ​មាន​សិទ្ធិ​ធ្វើ​ជំនួញ​ឬ​ទេ?

កំណត់ចំណាំចំពោះអ្នកបញ្ចូលមតិនៅក្នុងអត្ថបទនេះ៖

ដើម្បី​រក្សា​សេចក្ដី​ថ្លៃថ្នូរ យើង​ខ្ញុំ​នឹង​ផ្សាយ​តែ​មតិ​ណា ដែល​មិន​ជេរ​ប្រមាថ​ដល់​អ្នក​ដទៃ​ប៉ុណ្ណោះ។