ក្រុមជនជាតិដើមភាគតិចរួមមាន ព្នង និង កួយជាដើម បាននាំគ្នាចងក្រណាត់ក្រហមនៅនឹងដៃ ក្បាល និងក ដើម្បីធ្វើពិធីសាសនា និងដុតទីងមោងដាក់បណ្ដាសាក្រុមហ៊ុនសាងសង់ទំនប់វារីអគ្គិសនីសេសាន ក្រោម២។ ពិធីនេះធ្វើឡើងនៅខ្ទមអ្នកតាក្រហមក ស្ថិតនៅភូមិស្រែគរ ស្រុកសេសាន ខេត្តស្ទឹងត្រែង ដែលជាទីតាំងមួយនៅមិនឆ្ងាយប៉ុន្មានពីការដ្ឋានសាងសង់ទំនប់ វារីអគ្គិសនី។
ការវិនិយោគទំនប់វារីអគ្គិសនីសេសានក្រោម២ កំពុងឈានទៅមុខជាបន្តបន្ទាប់ ដោយទទួលបានភ្លើងខៀវពីរដ្ឋាភិបាល ហើយកំហឹងរបស់ជនជាតិដើមភាគតិចដែលប្រឆាំងនឹងគម្រោងនេះក៏ផ្ទុះ ឡើងជាបន្តបន្ទាប់ដែរ។ ពាក្យបណ្ដាសាមានដូចជា សុំឲ្យក្រុមហ៊ុនរលាយក្ស័យធន ម្ចាស់ក្រុមហ៊ុនវិនាសអន្តរាយ ពាក្យសម្រែកអង្វរសុំបន្ទន់ចិត្តប្រមុខរដ្ឋាភិបាល ត្រូវបានក្រុមអ្នកភូមិជនជាតិដើមភាគតិចស្រែកពេញៗមាត់ និងដាក់បណ្ដាសាទៅក្រុមហ៊ុនមួយនោះ។
អ្នកភូមិថា គម្រោងនេះធ្វើឲ្យបាត់បង់វប្បធម៌ ប្រពៃណី ទំនៀមទម្លាប់ព្រៃអារក្ស ផ្នូរដូនតា និងប៉ះពាល់យ៉ាងខ្លាំងដល់មុខរបរពួកគេដែលអាស្រ័យផលលើព្រៃនិង ទន្លេ។ អ្នកភូមិដែលមានគ្នាជាង ២០០នាក់ កាលពីថ្ងៃទី២៨ ខែកុម្ភៈ បាននាំគ្នាលើកបដាដែលជាពាក្យប្រឆាំងការវិនិយោគទំនប់វារីអគ្គិសនី ដើរហែក្បួនជុំវិញភូមិរួចហើយនាំគ្នាជិះគោយន្ត ១០គ្រឿង ទៅអាស្រមអ្នកតាក្រហមក ក្នុងព្រៃជ្រៅ ដែលមានចម្ងាយជាង ១៥គីឡូម៉ែត្រពីភូមិស្រុក។
ប្រជាពលរដ្ឋម្នាក់ លោកស្រី គិ មន្ត ប្រឆាំងដាច់ខាតការសាងសង់ទំនប់វារីអគ្គិសនីសេសានក្រោម២នេះ និងលើកឡើងថា គម្រោងនេះធ្វើឲ្យបាត់បង់ធនធានក្នុងទន្លេ។ លោកស្រីបួងសួងបន់ស្រន់សុំអ្នកតាក្រហមក ឲ្យផ្ដន្ទាទោសអ្នកប្រព្រឹត្តខុសដែលបណ្ដេញពលរដ្ឋចេញពីភូមិ៖ «ប្រឆាំងដាច់ខាត មិនគាំទ្រដាច់ខាតគម្រោងទំនប់វារីអគ្គិសនីទេ។ អ្នកណាធ្វើខុស អ្នកតាកាច់អ្នកនោះទៅ»។
អ្នកភូមិរស់នៅតាមដងទន្លេមានមានជំនឿថា អ្នកតាក្រហមក មានបារមីពូកែសក្ដិសិទ្ធិ ហើយពួកគេតែងបន់ស្រន់នៅពេលធ្វើដំណើរតាមទន្លេដើម្បីសេចក្ដីសុខ។ ប៉ុន្តែពិធីសែនព្រេនបញ្ជាន់អារក្សដាក់បណ្ដាសានៅពេលនេះ ដោយសារពួកគេកំពុងខឹងសម្បានឹងក្រុមហ៊ុនដោយចោទប្រកាន់ថា មករំខានយាយីការរស់នៅរបស់ពួកគេ។
ស្ត្រីម្នាក់ដែលជាចាស់ទុំក្នុងភូមិបានយកក្រណាត់ក្រហមមករុំ នៅខ្លួន និងចងនៅក្បាលដើម្បីធ្វើពិធីបញ្ចូលរូប ដោយមានរៀបចំគ្រឿងសំណែនដូចជា ក្បាលជ្រូកខ្វៃ ម្លូ ស្លា ស្រា បារី និងបំពេដោយភ្លេងអារក្សដើម្បីសុំឲ្យអ្នកតាមកសណ្ឋិត។
មេឃុំស្រែគរ ស្រុកសេសាន លោក សៀក មេគង្គ គាំទ្រការធ្វើពិធីរបស់អ្នកភូមិ ហើយក៏មិនជំទាស់គម្រោងទំនប់វារីអគ្គិសនីដែរ។ ប៉ុន្តែលោកទាមទារឲ្យរដ្ឋាភិបាលនៅពេលផ្ដល់សំណងជូនពលរដ្ឋត្រូវចុះ មកសិក្សាដល់ទីតាំងពិត និងស្ដាប់ការស្នើសុំរបស់ពលរដ្ឋ មិនមែនធ្វើការសម្រេចចិត្តពីថ្នាក់លើមិនសួរនាំពីពលរដ្ឋដូចនេះ ទេ៖ «សុំឲ្យរដ្ឋាភិបាលពិចារណាឈប់វប្បធម៌គាបសង្កត់ទៀតទៅ បែរមកប្រើវប្បធម៌សន្ទនា»។
ក្រៅពីជនជាតិដើមភាគតិចដែលរស់នៅតាមបណ្ដោយទន្លេក្នុងខេត្ត ស្ទឹងត្រែង និងរតនគិរី ក៏មានចូលរួមពីប្រជាពលរដ្ឋក្នុងប្រទេសក្បែរខាងកម្ពុជា គឺ ឡាវ វៀតណាម និងថៃ ដោយមានការចូលរួមអង្កេតពីសំណាក់សង្គមស៊ីវិលជាតិនិងអន្តរជាតិ ព្រមទាំងអាជ្ញាធរមូលដ្ឋានផងដែរ។
ជនជាតិថៃ ម្នាក់ដែលចូលរួម លោក ប្រាកកូក ស្នកូកា (Prakkok Snkoka) រៀបរាប់ឲ្យដឹងពីការទាមទាររបស់ប្រជាជនថៃថា ប្រជាជនចំណាយពេល ២៥ឆ្នាំ ទម្រាំបញ្ឈប់គម្រោងទំនប់វារីអគ្គិសនីបាន។ លោកថា ប្រជាជនថៃ ទាមទារក៏មិនខុសគ្នាប៉ុន្មានពីពលរដ្ឋខ្មែរធ្វើនៅពេលនេះដែរ គឺទាមទារដោយសន្តិវិធី ធ្វើតាមបែបសាសនាជាដើម៖ «គម្រោងទំនប់អគ្គិសនីដែលមិនអាចសាងសង់បាន ព្រោះពលរដ្ឋចាប់ដៃឯកភាពគ្នាថា មិនចាកចេញពីលំនៅឋាន»។
ផ្អែកតាមសេចក្ដីប្រកាសរបស់រដ្ឋាភិបាលកម្ពុជា កាលពីចុងឆ្នាំ២០១២ បង្ហាញថា ទំនប់វារីអគ្គិសនីសេសានក្រោម២ ដែលមានថាមពល ៤០០មេហ្គាវ៉ាត់ អាចចែកចាយអគ្គិសនីទៅខេត្តក្រចេះ ស្ទឹងត្រែង កំពង់ចាម និងភ្នំពេញ។
ប្រធានអង្គភាពប្រតិកម្មរហ័ស និងជារដ្ឋលេខាធិការនៃទីស្ដីការគណៈរដ្ឋមន្ត្រី លោក ផៃ ស៊ីផាន និយាយថា រដ្ឋាភិបាលមិនអាចបញ្ឈប់គម្រោងនេះបានទេ ព្រោះវាជាតម្រូវការរបស់មនុស្សភាគច្រើន ហើយអ្វីដែលរដ្ឋាភិបាលធ្វើគឺទទួលបានការយល់ព្រមពីរដ្ឋសភា។ ចំពោះការផ្ដល់សំណងត្រូវបានមន្ត្រីរបស់រដ្ឋាភិបាលរូបនេះពន្យល់ថា រដ្ឋាភិបាលមិនអាចផ្ដល់ស្មើតម្លៃនៅលើទីផ្សារបានទេ។
ទោះបែបនេះក្តីលោកថា ប្រសិនបើប្រជាពលរដ្ឋណាមិនព្រមទទួលយកសំណងនេះ ពួកគេអាចប្ដឹងទៅតុលាការ៖ «រដ្ឋាភិបាលមានគម្រោងផ្ដល់សំណងត្រឹមត្រូវជូនពលរដ្ឋ។ ពលរដ្ឋដែលមិនព្រមទទួលយកសំណងអាចប្ដឹងទៅតុលាការ»។
ក្រុមហ៊ុនក្នុងស្រុក និងក្រុមហ៊ុនវៀតណាម ទទួលបានសិទ្ធិវិនិយោគក្នុងទំហំទឹកប្រាក់ជាង ៧៨១លានដុល្លារ។ រដ្ឋាភិបាលរំពឹងទុកថា នឹងទទួលបានចំណូលពន្ធសរុបជាមធ្យមជិត ៣០លានដុល្លារអាមេរិកក្នុង១ឆ្នាំ។ គម្រោងនេះត្រូវបានសិក្សាចាប់តាំងពីឆ្នាំ២០០៤។ ក្រុមហ៊ុនមានរយៈពេល ៤៥ឆ្នាំដើម្បីធ្វើអាជីវកម្ម ពេលចប់កុងត្រាត្រូវប្រគល់ជូនរដ្ឋគ្រប់គ្រង។
តំណាងក្រុមហ៊ុនទំនប់វារីអគ្គិសនីសេសានក្រោម២ លោក វ៉ាង អ៊ី មិនបង្ហាញប្រតិកម្មតបចំពោះការដាក់បណ្ដាសានេះទេ ដោយលោកបញ្ជាក់ថា គម្រោងនេះទទួលបានការអនុញ្ញាតត្រឹមត្រូវពីគ្រប់ស្ថាប័នរបស់រដ្ឋ៖ «យើងមិនឆ្លងឆ្លើយអ្វីជាមួយពួកគាត់ (ប្រជាពលរដ្ឋ) ទេ។ យើងនៅតែបន្តធ្វើទំនប់វារីអគ្គិសនីនេះដដែលដើម្បីអនុវត្តឲ្យបាន សម្រេចតាមគោលដៅរដ្ឋាភិបាល»។
របាយការណ៍របស់អង្គការទន្លេបីរកឃើញថា ទំនប់វារីអគ្គិសនីដែលមានកម្ពស់ ៤០ម៉ែត្រ ប្រវែង ៤គីឡូម៉ែត្រនេះ នឹងធ្វើឲ្យទឹកលិចភូមិចំនួន ៧ ប៉ះពាល់ភូមិជាង ១០០ នៃផ្នែកខាងលើនៃទំនប់ ប៉ះពាល់បឹងទន្លេសាប ទន្លេសេសាន និងទន្លេស្រែពក។
អ្នកសម្របសម្រួលបណ្ដាញទន្លេបី លោក មៀច មាន យល់ថា គម្រោងនេះនឹងក្លាយជាជំងឺប្រចាំរបស់ពលរដ្ឋដែលប៉ះពាល់។ លោកព្រួយបារម្ភថា នៅពេលទំនប់នេះបញ្ចប់អាជីវកម្មនឹងធ្វើឲ្យទឹកទន្លេរីងស្ងួត។
លោក មៀច មាន ទាមទារឲ្យរដ្ឋាភិបាល គិតគូរផ្ដល់សំណងជូនពលរដ្ឋឲ្យសមស្របនឹងការប៉ះពាល់របស់ពលរដ្ឋ៖ «ផលប៉ះពាល់កើតមានជាបន្តបន្ទាប់ ដូច្នេះរដ្ឋាភិបាលត្រូវដោះស្រាយឲ្យមានប្រសិទ្ធភាពជូនពលរដ្ឋ»។
ក្រុមប្រជាពលរដ្ឋប្រដូចទន្លេទៅនឹងសរសៃឈាម ប្រសិនបើមានអ្វីមករាំងខ្ទប់នឹងធ្វើឲ្យបាត់បង់ជីវិត។ ពួកគេថា នៅតែអះអាងថា នឹងធ្វើការទាមទារតទៅទៀត ប្រសិនរដ្ឋាភិបាល និងក្រុមហ៊ុនមិនខ្វល់ខ្វាយពីកង្វល់របស់ពលរដ្ឋ៕
កំណត់ចំណាំចំពោះអ្នកបញ្ចូលមតិនៅក្នុងអត្ថបទនេះ៖
ដើម្បីរក្សាសេចក្ដីថ្លៃថ្នូរ យើងខ្ញុំនឹងផ្សាយតែមតិណា ដែលមិនជេរប្រមាថដល់អ្នកដទៃប៉ុណ្ណោះ។