សហគមន៍​ព្នង​ដាក់​ពាក្យ​ប្ដឹង​ទៅ​ស្ថាប័ន​បី​រឿង​កាប់​រាន​ព្រៃ​ឈើ​ដែន​ជម្រក​សត្វ​ព្រៃ

0:00 / 0:00

តំណាង​សហគមន៍​ជនជាតិ​ដើម​ភាគតិច​ព្នង ឃុំ​ប៊ូស្រា ស្រុក​ពេជ្រាដា និង​ឃុំ​ដាក់ដាំ ស្រុក​អូររាំង ខេត្ត​មណ្ឌលគិរី នាំ​គ្នា​យក​ពាក្យ​បណ្ដឹង​មក​ជូន​ក្រសួង​បរិស្ថាន ក្រសួង​រៀបចំ​ដែនដី នគរូបនីយកម្ម និង​សំណង់ និង​រដ្ឋសភា ឲ្យ​ជួយ​ដោះស្រាយ​ករណី​កាប់​រាន​ព្រៃ​យក​ដី​នៅ​ដែន​ជម្រក​សត្វ​ព្រៃ​ភ្នំ​ណាំលៀ ក្រោយ​ពេល​សហគមន៍​ដាក់​ពាក្យ​បណ្ដឹង​ដូច​គ្នា​នេះ​ទៅ​ស្ថាប័ន​អយ្យការ​សាលា​ដំបូង​ខេត្ត​មណ្ឌលគិរី។

ពាក្យ​បណ្ដឹង​ចំនួន​បី​ផ្សេង​គ្នា​ផ្ដិត​មេដៃ​ដោយ​តំណាង​សហគមន៍​ប៊ូស្រា និង​សហគមន៍​ដាក់ដាំ ចំនួន ៩​នាក់ បាន​ដាក់​ជូន​ស្ថាប័ន​ថ្នាក់​ជាតិ​ចំនួន​បី នៅ​ថ្ងៃ​ទី​១ ខែ​កុម្ភៈ ដើម្បី​ជួយ​ទប់ស្កាត់ និង​ចាត់​វិធានការ​ទៅ​លើ​ជន​ពាក់ព័ន្ធ​កាប់​រាន​ព្រៃ​ឈើ​យក​ដី។

តំណាង​សហគមន៍ លោក ក្រើង តុលា បញ្ជាក់​ថា មន្ត្រី​រដ្ឋបាល​ក្រសួង​បរិស្ថាន ក្រសួង​រៀបចំ​ដែនដី នគរូបនីយកម្ម និង​សំណង់ រួម​ទាំង​មន្ត្រី​ស្ថាប័ន​រដ្ឋសភា បាន​ទទួល​យក​ពាក្យ​បណ្ដឹង​របស់​សហគមន៍​រួច​ហើយ ក៏ប៉ុន្តែ​មិន​ទាន់​មាន​ការ​ឆ្លើយតប​បែប​ណា​នៅ​ឡើយ។ លោក​បន្ត​ថា គោល​បំណង​របស់​សហគមន៍​ដែល​ដាក់​ពាក្យ​បណ្ដឹង​មក​ស្ថាប័ន​ជំនាញ និង​ស្ថាប័ន​រដ្ឋសភា​នេះ គឺ​សហគមន៍​ទាមទារ​ឲ្យ​ស្ថាប័ន​ទាំង​បី​នេះ ជួយ​រក​យុត្តិធម៌ និង​ចាត់​វិធានការ​បន្ថែម​ទប់ស្កាត់​កុំ​ឲ្យ​បទល្មើស​ព្រៃ​ឈើ​នេះ​កើត​មាន​ត​ទៅ​ទៀត៖ « សហគមន៍​ទាំងអស់​សង្ឃឹម​ថា តុលាការ និង​ក្រសួង​ទាំងអស់ នឹង​ចាត់​វិធានការ​ឲ្យ​ពួក​គាត់។ សុំ​ចុះ​អន្តរាគមន៍​ជា​បន្ទាន់ ហើយ​បញ្ឈប់​ការ​កាប់​ទន្ទ្រាន​ហ្នឹង ហើយ​មិន​ឲ្យ​ប្រើប្រាស់​តែ​ម្តង »

កាល​ពី​ថ្ងៃ​ទី​២៥ ខែ​មករា តំណាង​សហគមន៍​ឃុំ​ប៊ូស្រា និង​ឃុំ​ដាក់ដាំ បាន​ដាក់​ពាក្យ​បណ្ដឹង​បរិហារ​មន្ត្រី​ជំនាញ​បរិស្ថាន​ខេត្ត​ពីរ​នាក់ និង​មន្ត្រី​មូលដ្ឋាន​ស្រុក​អូររាំង និង​ស្រុក​ពេជ្រាដា ចំនួន ៥​នាក់​ទៅ​ស្ថាប័ន​អយ្យការ​សាលា​ដំបូង​ខេត្ត​មណ្ឌលគិរី ពី​បទ​បណ្តែតបណ្តោយ​ឲ្យ​មាន​ការ​កាប់​រាន​ព្រៃ​ក្នុង​ដែន​សមត្ថកិច្ច​របស់​ខ្លួន។

សហគមន៍​ជនជាតិ​ដើម​ភាគតិច​ព្នង ឃុំ​ប៊ូស្រា ស្រុក​ពេជ្រាដា ខេត្ត​មណ្ឌលគិរី ចុះ​ពិនិត្យ​កន្លែង​កាប់​រាន​ព្រៃ​ឈើ​ក្នុង​ដែន​ជម្រក​សត្វ​ព្រៃ​ណាំលៀ លើក​ទី​ពីរ ថ្ងៃ​ទី​២៧ ខែ​ធ្នូ ឆ្នាំ​២០១៦។ RFA/Ratha Visal
សហគមន៍​ជនជាតិ​ដើម​ភាគតិច​ព្នង ឃុំ​ប៊ូស្រា ស្រុក​ពេជ្រាដា ខេត្ត​មណ្ឌលគិរី ចុះ​ពិនិត្យ​កន្លែង​កាប់​រាន​ព្រៃ​ឈើ​ក្នុង​ដែន​ជម្រក​សត្វ​ព្រៃ​ណាំលៀ លើក​ទី​ពីរ ថ្ងៃ​ទី​២៧ ខែ​ធ្នូ ឆ្នាំ​២០១៦។ RFA/Ratha Visal (RFA/Ratha Visal)

អ្នក​នាំ​ពាក្យ​ក្រសួង​បរិស្ថាន លោក សៅ សុភាព បញ្ជាក់​ថា លោក​មិន​ទាន់​បាន​ឃើញ​ពាក្យ​បណ្ដឹង​នោះ​នៅ​ឡើយ ក៏ប៉ុន្តែ​ប្រសិន​បើ​មន្ត្រី​រដ្ឋបាល​បាន​ទទួល​ពាក្យ​បណ្ដឹង​ពី​ពលរដ្ឋ​ហើយ នោះ​ថ្នាក់​ដឹកនាំ​ក្រសួង នឹង​ពិនិត្យ រួច​ចាត់​វិធានការ​ជាក់ស្តែង​តាម​ការ​វាយ​តម្លៃ​របស់​មន្ត្រី​ពាក់ព័ន្ធ។ លោក​បន្ត​ថា ក្រសួង​មាន​តួនាទី​ដោះស្រាយ​បណ្ដឹង​បរិហារ​របស់​ពលរដ្ឋ ទាក់ទិន​ការ​បំពេញ​តួនាទី​របស់​មន្ត្រី​ក្រោម​ឱវាទ ដើម្បី​ស្វែងរក​ការពិត និង​ដោះស្រាយ​ការ​ប្ដឹង​នោះ៖ « ក្នុង​ករណី​មាន​ពាក្យ​ប្ដឹង និង​មាន​ព័ត៌មាន​ជាក់លាក់ យើង​ត្រូវ​ដោះស្រាយ​តាម​បែបបទ​ក៏​ដូច​រចនាសម្ព័ន្ធ​របស់​យើង។ ជំនាញ​គាត់​ត្រូវ​ចុះ​ពិនិត្យ និង​សិក្សា​ស្រាវជ្រាវ​ថា បញ្ហា​ហ្នឹង​វា​កើត​មាន​យ៉ាង​ម៉េច ហើយ​អ្នក​ណា​ទទួល​ខុស​ត្រូវ »

មន្ត្រី​បរិស្ថាន​ចំនួន​ពីរ​នាក់​រួម​មាន អនុប្រធាន​ដែន​ជម្រក​សត្វ​ព្រៃ​ភ្នំ​ណាំលៀ លោក ហាន ខន និង​ប្រធាន​មន្ទីរ​បរិស្ថាន​ខេត្ត​មណ្ឌលគិរី លោក កែវ សុភ័ក្រ រួម​ទាំង​មេ​ភូមិ​ពូឡេះ លោក ព្យឺយ គីម មេ​ឃុំ​ដាក់ដាំ លោក សម វណ្ណី មេ​ឃុំ​ប៊ូស្រា លោក យើត សារីន អភិបាល​ស្រុក​ពេជ្រាដា លោក នួន សារ៉ន អភិបាល​ស្រុក​អូររាំង លោក ណង ទុនណ្ណារី ត្រូវ​បាន​សហគមន៍​ប្ដឹង​បរិហារ​ពី​បទ​បណ្តែតបណ្តោយ​ឲ្យ​ព្រៃ​ឈើ​ក្នុង​តំបន់​ដែន​ជម្រក​សត្វ​ព្រៃ​ភ្នំ​ណាំលៀ រង​ការ​កាប់​រាន​យក​ដី។

មន្ត្រី​សម្របសម្រួល​សមាគម​អាដហុក (ADHOC) ខេត្ត​មណ្ឌលគិរី លោក សុក រដ្ឋា កត់​សម្គាល់​ថា ការ​សម្រេច​ចិត្ត​ដាក់​ពាក្យ​ប្ដឹង​របស់​សហគមន៍​ទៅ​ស្ថាប័ន​នីតិប្រតិបត្តិ និង​ស្ថាប័ន​នីតិប្បញ្ញត្តិ​បន្ថែម​ទៀត គឺ​ជា​សិទ្ធិ​របស់​ប្រជាពលរដ្ឋ។ លោក​ថា ស្ថាប័ន​កំពូល​ទាំង​បី​ថ្នាក់ មាន​ភារៈ​ផ្តល់​យុត្តិធម៌​ជូន​ពលរដ្ឋ គ្រា​ដែល​ប្រជាពលរដ្ឋ​សុំ​កិច្ច​អន្តរាគមន៍​ពី​ស្ថាប័ន​ទាំងនោះ៖ « តុលាការ​ក្តី សមត្ថកិច្ច​ក្តី ក្រសួង​ក្តី គឺ​មាន​សិទ្ធិ​បន្ត និង​ដំណើរ​ការ​ពាក្យ​ប្ដឹង​ដែល​គាត់​បាន​ប្ដឹង »

តំណាង​សហគមន៍​ឃុំ​ប៊ូស្រា និង​ឃុំ​ដាក់ដាំ បញ្ជាក់​ថា ព្រៃ​ឈើ​ក្នុង​ដែន​ជម្រក​សត្វ​ព្រៃ​ឋិត​ក្រោម​ការ​គ្រប់គ្រង​របស់​ក្រសួង​បរិស្ថាន ក៏ប៉ុន្តែ​ព្រៃ​ឈើ​នោះ សហគមន៍​ធ្លាប់​អាស្រ័យ​ផល និង​អភិរក្ស​ជា​ព្រៃ​ជំនឿ​សក្ការៈ​របស់​ជនជាតិ​ដើម​ភាគតិច។ សហគមន៍​ទាមទារ​ឲ្យ​ស្ថាប័ន​ពាក់ព័ន្ធ ស្វែងរក​ជន​ប្រព្រឹត្តិ​ល្មើស និង​មន្ត្រី​ពាក់ព័ន្ធ​កាប់​រាន​ព្រៃ មក​ទទួល​ខុស​ត្រូវ​ចំពោះ​មុខ​ច្បាប់ និង​ផ្តល់​សំណង​សែនព្រេន​ព្រៃ​សក្ការៈ​ដែល​រង​ការ​កាប់​បំផ្លាញ​ជា​ប្រាក់​ចំនួន ២០​លាន​រៀល៕

កំណត់ចំណាំចំពោះអ្នកបញ្ចូលមតិនៅក្នុងអត្ថបទនេះ៖

ដើម្បី​រក្សា​សេចក្ដី​ថ្លៃថ្នូរ យើង​ខ្ញុំ​នឹង​ផ្សាយ​តែ​មតិ​ណា ដែល​មិន​ជេរ​ប្រមាថ​ដល់​អ្នក​ដទៃ​ប៉ុណ្ណោះ។