ពលរដ្ឋ​នៅ​ខេត្ត​មួយ​ចំនួន​មិន​ពេញ​ចិត្ត​ការ​បិទ​ស្ថានីយ​វិទ្យុ​ផ្សាយ​បន្ត​ព័ត៌មាន​វិទ្យុ​បរទេស

0:00 / 0:00

ប្រជាពលរដ្ឋ​រស់​នៅ​តាម​បណ្តា​ខេត្ត​មួយ​ចំនួន​ដូចជា ខេត្ត​បាត់ដំបង ខេត្ត​កំពង់ធំ កំពង់ចាម ជាដើម មិន​ពេញ​ចិត្ត​ចំពោះ​វិធានការ​របស់​ក្រសួង​ព័ត៌មាន ដែល​បាន​បញ្ឈប់​ការ​ផ្សាយ​របស់​ស្ថានីយ​វិទ្យុ​តាម​បណ្ដា​ខេត្ត​ទាំង​នេះ ដែល​ជា​វិទ្យុ​ផ្សាយ​បន្ត​ព័ត៌មាន​ឯករាជ្យ ក្រោម​ហេតុផល​នៃ​ការ​អនុវត្ត​ច្បាប់។ ពួកគាត់​យល់​ថា វិធានការ​នេះ​គឺ​រឹតតែ​ធ្វើ​ឱ្យ​ពលរដ្ឋ​បាត់បង់​ជំនឿ​ទុកចិត្ត​លើ​រាជរដ្ឋាភិបាល​ទៅ​វិញ។

ពលរដ្ឋ​តាម​បណ្តា​ខេត្ត​មួយ​ចំនួន​ចាត់​ទុក​ការ​បិទ​ស្ថានីយ​វិទ្យុ ដែល​ទទួល​ផ្សាយ​បន្ត​ព័ត៌មាន​ពី​វិទ្យុ​អាស៊ីសេរី (RFA) វិទ្យុ​សំឡេង​សហរដ្ឋអាមេរិក វី.អូ.អេ (VOA) វិទ្យុ​សំឡេង​​ប្រជាធិបតេយ្យ វី.អូ.ឌី (VOD) ព្រមទាំង​វិទ្យុ​ដែល​គណបក្ស​ប្រឆាំង​ធ្លាប់​ជួល​ម៉ោង​ផ្សាយ​គោលនយោបាយ​របស់​ខ្លួន​នោះ ថា​ជា​ការ​បំបិទ​សិទ្ធិ​សេរីភាព​ទទួល​បាន​ព័ត៌មាន​ពិត។ មិន​តែ​ប៉ុណ្ណោះ​ពួកគាត់​ខ្លះ​យល់​ថា ការ​បិទ​ប្រព័ន្ធ​ផ្សាយ​មួយ​ចំនួន គឺ​បង្ហាញ​ថា កម្ពុជា​ហាក់​វិល​ត្រឡប់​ទៅ​កាន់​ទសវត្ស​ឆ្នាំ​១៩៧០ ពិសេស​សម័យ​ខ្មែរក្រហម​តែម្តង។

​ក្រុម​ពលរដ្ឋ និង​សង្គម​ស៊ីវិល​នៅ​ខេត្ត​បាត់ដំបង យល់​ថា ការ​បិទ​ផ្សាយ​ស្ថានីយ​វិទ្យុ​ចំនួន​ពីរ​គឺ វិទ្យុ​ស្ទឹងខៀវ និង​វិទ្យុ​ឃ្លាំងមឿង គឺ​ជា​ការ​គាប​សង្កត់​ផ្នែក​សិទ្ធិ​សេរីភាព​ព័ត៌មាន ពិសេស​ទទួល​បាន​ព័ត៌មាន​ពិត និង​ឯករាជ្យ ដែល​ជា​ប្រយោជន៍​ដល់​មនុស្ស​ទូទៅ៖ «ដល់​តែ​សម័យ​នេះ​ទៅ​ហើយ​ដល់​យើង​ទទួល​បាន​ការ​បិទ​ព័ត៌មាន​មិន​ឱ្យ​ពលរដ្ឋ​ដឹង​អី គឺ​ហាក់​បី​ដូច​ជា​លទ្ធិប្រជាធិបតេយ្យ​ហ្នឹង​ឆ្ងាយ​មែនទែន (សំឡេង​ទី​១)។ ខ្ញុំ​ចង់ឱ្យ​ដាក់​វិញ គ្រាន់​បាន​ដឹង​រឿង​ប្រទេស​ជាតិ​យើង​យ៉ាង​ណា​យ៉ាង​ណី។ មិន​ជា​ធ្វើ​ស្អី​គេ​កើត​ទេ ប៉ុន្តែ​គ្រាន់​ស្តាប់ៗ​ទៅ កុំ​ឱ្យ​ដូច​កង្កែប​ក្នុង​អណ្តូង (សំឡេង​ទី២)។ ក្នុង​នាម​ខ្ញុំ​សង្គម​ស៊ីវិល​មាន​ការ​សោកស្ដាយ​យ៉ាង​ខ្លាំង ហើយ​សំណូមពរ​ឱ្យ​រាជរដ្ឋាភិបាល​គួរ​គិត​ពិចារណា​វិញ ព្រោះ​នេះ​ជា​ផ្នែក​មួយ បើ​និយាយ​ពី​សិទ្ធិ​មនុស្ស​វិញ គឺ​ប៉ះពាល់​លើ​សិទ្ធិ​បញ្ចេញ​មតិ​សិទ្ធិ​ក្នុង​ការ​ទទួល​បាន​ព័ត៌មាន (សំឡេង​ទី​៣)»

ក្រសួង​ព័ត៌មាន​សម្រេច​លុបចោល​ប្រកាស​អនុញ្ញាត​ធ្វើ​អាជីវកម្ម​វិទ្យុ​ទាំង​ពីរ​នេះ កាល​ពី​ថ្ងៃ​ទី​២១ ខែ​សីហា ដោយ​អ្នក​គ្រប់គ្រង​ស្ថានីយ​ខ្លះ​សម្រេច​បិទ​នៅ​ថ្ងៃ​ទី​២៣ ខែ​សីហា និង​ខ្លះ​សម្រេច​បិទ​នៅ​ថ្ងៃ​ទី​២៥ ខែ​សីហា ក្រោយ​ពេល​ពួកគេ​ទទួល​បាន​លិខិត​ប្រកាស​របស់​ក្រសួង​ព័ត៌មាន។ ក្រៅ​ពី​បិទ​ស្ថានីយ​វិទ្យុ​ទាំង​នេះ​ហើយ ក្រសួង​ព័ត៌មាន ក៏​បាន​ចេញ​លិខិត​លុបចោល​ប្រកាស និង​ដកហូត​ហ្វ្រេកង់​ពី​បណ្ដា​ស្ថានីយ​នៅ​តាម​ខេត្ត​ផ្សេង​ទៀត ដូចជា​ស្ថានីយ​វិទ្យុ​គិរីដងរែក ខេត្ត​ឧត្តរមានជ័យ វិទ្យុ​ស្ទឹងសែន ខេត្ត​កំពង់ធំ វិទ្យុ​កំពង់ចាម ខេត្ត​កំពង់ចាម និង​វិទ្យុ​មហានគរ ជាដើម ក្រោម​ហេតុផល​ថា​ បាន​រំលោភ​ប្រកាស​អនុញ្ញាត​ធ្វើ​អាជីវកម្ម និង​កិច្ចសន្យា​ដែល​តម្កល់​ទុក​នៅ​ក្រសួង​ព័ត៌មាន។

​ចំណែក​ពលរដ្ឋ​នៅ​ខេត្ត​កំពង់ធំ លោក ធុន ផល្លា មាន​ប្រសាសន៍​ថា ការ​បិទ​រាល់​ស្ថានីយ​ផ្សាយ​បន្ត​ព័ត៌មាន​អាស៊ីសេរី និង​សំឡេង​សហរដ្ឋអាមេរិក គឺ​មិន​ខុស​ពី​ការ​បិទ​ស្ថាប័ន​សារព័ត៌មាន​ទាំង​ពីរ​នេះ​ប៉ុន្មាន​ទេ។ លោក​បន្ត​ថា ផល​ប៉ះពាល់​ខ្លាំង​គឺ​ពលរដ្ឋ​នៅ​តាម​ជនបទ​ដែល​មិន​មាន​មធ្យោបាយ​ស្តាប់​ព័ត៌មាន​តាម​បច្ចេកវិទ្យា​ទំនើប ពោល​គឺ​ពឹង​ផ្អែក​ទៅ​លើ​វិទ្យុ​ផ្សាយ​បន្ត​ដើម្បី​ទទួល​បាន​ព័ត៌មាន​ផ្សេងៗ​នៅ​ក្នុង​សង្គម៖ «ព្រោះ​អី​ការ​បិទ​នេះ គឺ​ធ្វើ​ឱ្យ​ប៉ះពាល់ ព្រោះ​ប្រជាពលរដ្ឋ​ទាំង​អស់​ត្រូវការ​យល់​ដឹង​ពី​មជ្ឈដ្ឋាន​ទូទៅ​មុន​បោះឆ្នោត»

​មិន​ខុស​គ្នា​នេះ ពលរដ្ឋ​រស់​នៅ​ក្រុង​កំពង់ចាម លោក ប៉ែន សឿន មាន​ប្រសាសន៍​ថា ការ​បិទ​ស្ថានីយ​វិទ្យុ​ទទួល​ផ្សាយ​បន្ត​ព័ត៌មាន ដែល​ទទួល​ប្រាក់​ឧបត្ថម្ភ​ពី​ក្រៅ​ប្រទេស គឺ​បង្ហាញ​ថា ប្រទេស​កម្ពុជា ហាក់​វិល​ទៅ​រក​ស្ថានភាព​មួយ​ដែល​កើត​ឡើង​នៅ​ក្នុង​ទសវត្ស​ឆ្នាំ​១៩៧០។ លោក​ថា គ្រា​នោះ​នៅ​ពេល​ខ្មែរ​ក្រហម​គ្រប់គ្រង​នៅ​តាម​ជនបទ​បាន គឺ​ពួកគេ​មិន​ឱ្យ​ស្តាប់​វិទ្យុ​ដែល​គាំទ្រ​ដោយ​បរទេស និង​វិទ្យុ​សាធារណរដ្ឋ​ខ្មែរ​ឡើយ ប៉ុន្តែ​អនុញ្ញាតឱ្យ​ពលរដ្ឋ​ស្តាប់​តែ​វិទ្យុ​ខ្មែរ​រំដោះ​តែប៉ុណ្ណោះ។ លោក​ព្រួយ​បារម្ភ និង​សោកស្តាយ​ចំពោះ​ចំណាត់ការ​របស់​រាជ​រដ្ឋាភិបាល៖ «វា​ប៉ះពាល់​ខ្លាំង​គឺ​ប្រជាពលរដ្ឋ​គាត់​មិន​អាច​ទទួល​បាន​ព័ត៌មាន។ ធ្វើ​ឱ្យ​ពួកគាត់​កាន់​តែ​ធុញថប់ និង​ធ្វើ​ឱ្យ​ពួកគាត់​កាន់​តែ​មាន​ការ​គិត និង​ពិចារណា ហើយ​លែង​គាំទ្រ​ទៅ​លើ​រាជរដ្ឋាភិបាល»

ស្ថានីយ​វិទ្យុ​ដែល​ទទួល​ផ្សាយ​ព័ត៌មាន​អាស៊ីសេរី ព័ត៌មាន​សំឡេង​សហរដ្ឋអាមេរិក និង​សំឡេង​របស់​គណបក្ស​សង្គ្រោះ​ជាតិ តាម​រលកធាតុអាកាស​ហ្វេសអឹម (FM) គឺ​បិទ​ស្ទើរ​តែ​អស់​ទៅ​ហើយ នៅ​ឡើយ​សល់​តែ​ស្ថានីយ​វិទ្យុ​សំបុកឃ្មុំ ស្ថានីយ​វិទ្យុ​ស្ត្រី ជាដើម។

កាល​ពី​ថ្ងៃ​ទី​២៤ ខែ​សីហា រដ្ឋមន្ត្រី​ក្រសួង​ព័ត៌មាន លោក ខៀវ កាញារីទ្ធ មាន​ប្រសាសន៍​នៅ​ក្នុង​សន្និសីទ​សារព័ត៌មាន​ថា ក្រសួង​មិន​បាន​បិទ​ការ​ផ្សាយ​វិទ្យុ​អាស៊ីសេរី និង​វិទ្យុ​សំឡេង​សហរដ្ឋអាមេរិក​ទេ ប៉ុន្តែ​បិទ​តែ​បណ្ដា​ស្ថានីយ​ទាំង​ឡាយ​ណា​ដែល​ខុស​ច្បាប់​ប៉ុណ្ណោះ។

​ចំណែក​អ្នកនាំពាក្យ​ក្រសួង​ព័ត៌មាន លោក អ៊ុក គឹមសេង ថ្លែង​ប្រាប់​អាស៊ីសេរី កាល​ពី​ថ្ងៃ​ទី​២៤ ខែ​សីហា ថា ប្រសិនបើ​ម្ចាស់​ស្ថានីយ​វិទ្យុ​ទាំង​ឡាយ​ណា​ដែល​ត្រូវ​បាន​ក្រសួង​ដក​ហូត​អាជ្ញាប័ណ្ណ​ទាំង​ស្រុង មិន​ពេញ​ចិត្ត​នឹង​ចំណាត់ការ​របស់​ក្រសួង​ពេល​នេះ ពួកគេ​អាច​មក​ជួប​តវ៉ា​ជាមួយ​ក្រសួង​បាន។

​ម្ចាស់​ស្ថានីយ​វិទ្យុ​ស្ទឹងខៀវ ខេត្ត​បាត់ដំបង លោក គុយ សំរិទ្ធី មាន​ប្រសាសន៍​ថា លោក​នឹង​ទៅ​ជួប​មន្ត្រី​មន្ទីរ​ព័ត៌មាន​ខេត្ត ហើយ​នឹង​ទៅ​ជួប​មន្ត្រី​ក្រសួង​ព័ត៌មាន ដើម្បី​បញ្ជាក់​អំពី​បញ្ហា​នេះ​ឱ្យ​បាន​ច្បាស់លាស់។ ការ​បិទ​ស្ថានីយ​វិទ្យុ​របស់​លោក​ទាំង​ស្រុង គឺ​ប៉ះពាល់​ច្រើន​ដល់​ដៃគូ​ផ្សាយ​ពាណិជ្ជកម្ម ប៉ះពាល់​បុគ្គលិក​ធ្វើការ ព្រម​ទាំង​ប៉ះពាល់​ដល់​ប្រជាពលរដ្ឋ​ដែល​តែងតែ​និយម​ស្តាប់​កម្មវិធី​មួយ​ចំនួន និង​ព័ត៌មាន​ផ្សេងៗ ពិសេស​ព័ត៌មាន​ពិត។

ដោយ​ឡែក​អ្នក​មើល​ការ​ខុស​ត្រូវ​ឱ្យ​ស្ថានីយ​វិទ្យុ​ស្ទឹងសែន វិទ្យុ​គិរីដងរែក និង​វិទ្យុ​ឃ្លាំងមឿង លោក ញឹក ប៊ុនឈី សុំ​មិន​ធ្វើ​អត្ថាធិប្បាយ​ជុំវិញ​ការ​បិទ​ស្ថានីយ​របស់​ខ្លួន​ឡើយ។

​ម្ចាស់​ស្ថានីយ​វិទ្យុ​កំពង់ចាម លោក ថាន សុរិទ្ធ មាន​ប្រសាសន៍​ថា ប្រសិនបើ​ក្រុម​ម្ចាស់​ស្ថានីយ​វិទ្យុ​ដែល​ក្រសួង​ព័ត៌មាន​បិទ​ទាំង​អស់​រួម​គ្នា​ទៅ​ជួប​ក្រសួង លោក​នឹង​ចូលរួម​ដែរ ពីព្រោះ​លោក​យល់​ថា បើសិន​ពួកគាត់​ឡើង​ទៅ​ជួប​ម្នាក់​ម្តង គឺ​មិន​មាន​ប្រសិទ្ធភាព​ទេ។ ជាមួយ​គ្នា​នេះ​លោក​ស្នើ​ឱ្យ​ក្រសួង​ចាត់​វិធានការ​ឱ្យ​បាន​ស្មើ​ភាព​គ្នា និង​មាន​តម្លាភាព ជា​ជាង​ចាត់​វិធានការ​តែ​ក្រុម​មួយ ពិសេស​ក្រុម​ដែល​ទទួល​ផ្សាយ​បន្ត​ព័ត៌មាន​ឯករាជ្យ​នោះ៖ «ត្រួត​ពិនិត្យ​ស៊ើប​អង្កេត​ទាំង​អស់​គ្នា ហើយ​ដាក់​បង្ហាញ​ជា​សាធារណៈ​មក ឱ្យ​មាន​តម្លាភាព​ជាមួយ​ម្ចាស់​ស្ថានីយ​ទាំង​អស់​ដែល​ក្រសួង​បាន​បិទ និង​ក្រសួង​មិន​បាន​បិទ»

​វិធានការ​របស់​ក្រសួង​ព័ត៌មាន ចំពោះ​ស្ថានីយ​វិទ្យុ​ផ្សាយ​បន្ត​ព័ត៌មាន​អាស៊ីសេរី ព័ត៌មាន​សំឡេង​សហរដ្ឋអាមេរិក សំឡេង​ដើម្បី​ប្រជាធិបតេយ្យ ព្រម​ទាំង​ស្ថានីយ​វិទ្យុ​ដែល​ទទួល​ចាក់​ផ្សាយ​គោលនយោបាយ​គណបក្ស​ប្រឆាំង​ពេល​នេះ គឺ​ធ្វើ​ឡើង​ស្រប​គ្នា និង​ប្រញាប់ប្រញាល់​ទៀត​ផង។

មន្ត្រី​សម្របសម្រួល​អង្គការ​លីកាដូ (LICADHO) ខេត្ត​បាត់ដំបង លោក ហេង សាយហុង បង្ហាញ​ការ​សោកស្ដាយ​ចំពោះ​វិធានការ​របស់​ក្រសួង​ព័ត៌មាន នៅ​ពេល​នេះ។ លោក​បន្ត​ថា ផល​ប៉ះពាល់​ខ្លាំង​ជាង​គេ គឺ​ពលរដ្ឋ​នៅ​តាម​ជនបទ​ដាច់​ស្រយាល ដែល​ត្រូវ​ការ​ទទួល​បាន​ព័ត៌មាន​ពិត និង​បញ្ចេញ​សំឡេង​របស់​ខ្លួន​តាម​ប្រព័ន្ធ​ផ្សព្វផ្សាយ។ ចំណាត់ការ​នេះ គឺ​បង្ហាញ​ថា សិទ្ធិ​បញ្ចេញ​មតិ និង​សិទ្ធិ​ទទួល​បាន​ព័ត៌មាន​ពិត​កាន់​តែ​រួម​តូច​ចង្អៀត ឬ​បាត់បង់​តែម្តង៖ «អ៊ីចឹង​ធម្មតា​សេរីភាព​ទទួល​បាន​ព័ត៌មាន ការ​ស្តាប់​នូវ​ព័ត៌មាន​គ្រប់យ៉ាង​ទាំង​ក្រដាស​កាសែត ទាំង​សំឡេង គប្បី​ត្រូវ​រីក​សុះសាយ»

​ជាមួយ​គ្នា​នេះ មន្ត្រី​សម្របសម្រួល​សមាគម​អាដហុក (ADHOC) លោក នាង សុវ៉ាត យល់​ថា ប្រសិនបើ​ក្រសួង​ព័ត៌មាន​យក​ហេតុផល​នៃ​ការ​រំលោភ​ប្រកាស​របស់​ខ្លួន ដោយ​លក់​សិទ្ធិ​ធ្វើ​អាជីវកម្ម​ដល់​អ្នក​ដទៃ ឬ​ជួល​ម៉ោង​ផ្សាយ​ដល់​ស្ថាប័ន​ដទៃ គឺ​មិន​អាច​ឈាន​ដល់​ការ​បិទ​ស្ថានីយ​នោះ​បាន​ទេ ព្រោះ​ត្រូវ​ការ​ពិភាក្សា​គ្នា ព្រម​ទាំង​ធ្វើ​ឡើង​តាម​ជំហានៗ ជាមុន​សិន ដូចជា​ការ​ចេញ​លិខិត​ព្រមាន ឬ​ហៅ​ទៅ​ណែនាំ និង​ចុង​ក្រោយ​ទើប​ឈាន​ដល់​ដំណាក់កាល​បិទ​ស្ថានីយ​នោះ​ជា​ផ្លូវ​ការ គឺ​មិន​អាច​ចេញ​ប្រកាស​បិទ​ភ្លាមៗ​បែប​នេះ​ទេ៕

កំណត់ចំណាំចំពោះអ្នកបញ្ចូលមតិនៅក្នុងអត្ថបទនេះ៖

ដើម្បី​រក្សា​សេចក្ដី​ថ្លៃថ្នូរ យើង​ខ្ញុំ​នឹង​ផ្សាយ​តែ​មតិ​ណា ដែល​មិន​ជេរ​ប្រមាថ​ដល់​អ្នក​ដទៃ​ប៉ុណ្ណោះ។