ការិយាល័យអង្គការសហប្រជាជាតិ នៅកម្ពុជា និងសមាគមសារព័ត៌មាននានា តែងប្រារព្ធរួមគ្នានូវទិវាសេរីភាពសារព័ត៌មាន នៅថ្ងៃទី៣ ឧសភា។ ឆ្នាំ២០១៧ នេះជាទិវាសេរីភាពសារព័ត៌មានពិភពលោកលើកទី២៦ និងទិវាសេរីភាពសារព័ត៌មាននៅកម្ពុជា ខួបទី១៦។
ក្រសួងព័ត៌មាន គ្រោងប្រារព្ធទិវានេះនៅស្តូបមុខសណ្ឋាគារ Raffles Hotel Le Royal ក្បែរវត្តភ្នំ និងនៅក្រសួងព័ត៌មាន ក្រោមប្រធានបទ "ការលើកកម្ពស់សក្ដានុពលរបស់ប្រព័ន្ធផ្សព្វផ្សាយក្នុងការជំរុញឲ្យមានសន្តិភាព"។
ថ្វីត្បិតតែប្រព័ន្ធផ្សព្វផ្សាយសារព័ត៌មាននៅកម្ពុជា មានច្រើន ទាំងទូរទស្សន៍ វិទ្យុ កាសែត ទស្សនាវដ្ដី រហូតដល់បណ្ដាញសង្គមក្ដី ប៉ុន្តែពលរដ្ឋនៅតែយល់ថា ពួកគេមិនទាន់ទទួលបានព័ត៌មានគ្រប់គ្រាន់នៅឡើយ។
អ្នករត់ម៉ូតូឌុបនៅក្បែរខ្លោងទ្វារវត្តស្ទឹងមានជ័យ ម្នាក់ លោក ថោង សារិន ថា សារព័ត៌មាននៅកម្ពុជា បច្ចុប្បន្ន បានជួយលោកច្រើន ហើយមិនមែនតែលោកទេ ដែលទទួលបានអត្ថប្រយោជន៍ពីសារព័ត៌មាន សូម្បីតែមន្ត្រីរាជការ អាជីវករ រហូតដល់កម្មកររោងចក្រ ក៏ត្រូវការចង់ដឹង និងទទួលបានអត្ថប្រយោជន៍ពីសារព័ត៌មានដែរ។
លោក ថោង សារិន៖ «ខ្ញុំមើលទូរទស្សន៍ផង និង Radio (វិទ្យុ) ផង ហើយបើមានកាសែតអី ខ្ញុំអាន បានមើលខ្លះៗដែរ។ យល់! បានចេះដឹងខ្លះ»។
ស្ត្រីវ័យកណ្ដាលម្នាក់ កំពុងអង្គុយលក់បាយសម្លនៅជាប់របងវត្តស្ទឹងមានជ័យ លោកស្រី សេង ធា យល់ថា ដឹងព័ត៌មានគឺល្អ ប៉ុន្តែលោកស្រីមិនមានពេលមើលទូរទស្សន៍ ឬស្ដាប់វិទ្យុទេ។ លោកស្រីបានទទួលព័ត៌មានបន្តិចបន្តួច តាមរយៈទូរស័ព្ទដៃដែលកូនបើកឲ្យមើលពេលលោកស្រីលក់បាយសម្ល៖ «មើលៗទៅឃើញដូចហេតុការណ៍ភ្លាមៗ ដល់អ៊ីចឹងខ្ញុំយល់ថា ល្អហើយ លួចបានមើលរបស់កូនឆែកឲ្យមើលតិចហ្នឹង»។
បុរសកម្មករសំណង់ម្នាក់ គឺលោក វ៉ាន់ នឿន និយាយថា លោកជឿលើសារព័ត៌មានដែលលោកបានមើលរាល់ថ្ងៃ។ ទោះជាយ៉ាងណា កម្មករសំណង់រូបនេះ មិនសូវមានពេលវេលាមើលព័ត៌មានប្រចាំថ្ងៃនោះទេ។ លោកចូលចិត្តមើលព័ត៌មានតាមទូរទស្សន៍ ពិសេសព័ត៌មានចរាចរណ៍៖ «ចូលចិត្តមើល (ព័ត៌មាន) តាមដានមើលចរាចរណ៍ ព្រោះអីស្លាប់ទាន់ហេតុការណ៍ពេក»។
ចំណែកព្រះសង្ឃមួយអង្គនៅកុដិលេខ១៩ នៃវត្តស្ទឹងមានជ័យ ព្រះតេជព្រះគុណ អ៊ុក ប៊ុណ្ណឫទ្ធី មានព្រះថេរដីកាថា សារព័ត៌មានបានជួយបង្កើនចំណេះដឹងច្រើនដល់ព្រះអង្គ។ ប៉ុន្តែព្រះអង្គសំណូមពរឲ្យអ្នកសារព័ត៌មានដែលផ្សាយតាមបណ្ដាញសង្គមហ្វេសប៊ុក ផ្សាយព័ត៌មានជាក់លាក់ដើម្បីឲ្យមានការជឿទុកចិត្តពីពលរដ្ឋ៖ «គ្រប់សារព័ត៌មានទាំងអស់មិនថា តាមកាសែត តាមបណ្ដាញសង្គម ឬក៏ទូរទស្សន៍ វិទ្យុ ក្ដីទេ ធ្វើម៉េចផ្សាយទៅឲ្យវាមានគេហៅថា ភាពស្មោះត្រង់ ហើយនិងពិតប្រាកដដែលអាចឲ្យប្រជាពលរដ្ឋជឿទុកចិត្តបាន»។
ស្រដៀងគ្នានេះ និស្សិតឆ្នាំទី២ ជំនាញរដ្ឋបាលសាធារណៈនៃសាកលវិទ្យាល័យភូមិន្ទនីតិសាស្ត្រ និងវិទ្យាសាស្ត្រសេដ្ឋកិច្ច លោក អ៊ុក សាវេត ក៏យល់ថា ព័ត៌មានខ្លះមិនគួរឲ្យជឿជាក់ដែរ។ និស្សិតរូបនេះថា មានសារព័ត៌មានខ្លះក៏ចូលចិត្តមួលបង្កាច់ បង្ខូចគេដែរ៖ «ខ្ញុំគិតថា សារព័ត៌មានផ្ដល់អត្ថប្រយោជន៍ដល់យើងដូចជា រឿងរ៉ាវនៅក្នុងសង្គម នៅក្នុងប្រទេសយើង ឬមួយនៅក្រៅប្រទេស។ ពេលខ្លះយើងមិនអាចដឹងដែរ កាលណាយើងអាច យើងតាមដានព័ត៌មាន ឬមួយក៏ស្ដាប់វិទ្យុ ឬមួយបណ្ដាញសង្គមផ្សេងៗ យើងអាចដឹងពីពិភពខាងក្រៅ»។
ការអានព័ត៌មានលាយឡំនឹងការលែបខាយពាក្យពេចន៍របស់ពិធីក គឺជាចំណាប់អារម្មណ៍របស់បុរសវ័យចំណាស់រុញរទេះលក់ដូងតាមដងផ្លូវម្នាក់។
លោក សំ ហឿង វ័យប្រហែល ៧០ឆ្នាំ ថា លោកជឿជាក់លើសារព័ត៌មានដែលផ្សាយដោយពិធីកតាមកញ្ចក់ទូរទស្សន៍ ព្រោះលោកឃើញមានការអភិវឌ្ឍស្ពាន ថ្នល់ ពិតមែន៖ «គេផ្សាយតហើយ ដល់ពេលហើយ គេកំប្លែង បញ្ចូលបន្តិចទៅ។ ខ្ញុំឃើញកន្លែងជាក់ស្ដែងវាច្រើន»។
ទោះបីជាយ៉ាងណាក៏ដោយ ទាំងអ្នករត់ម៉ូតូឌុប ទាំងកម្មករសំណង់ ព្រះសង្ឃ និស្សិត និងអ្នកលក់ដូរ ចង់ឲ្យសារព័ត៌មានដែលផ្សាយតាមប្រព័ន្ធផ្សព្វផ្សាយមានភាពស្មោះត្រង់ និងជាព័ត៌មានពិតដែលពលរដ្ឋអាចទុកចិត្តបាន។
ក្នុងឱកាសទិវាសេរីភាពសារព័ត៌មានពិភពលោក២០១៧ ក្លឹបអ្នកកាសែតកម្ពុជា នឹងប្រារព្ធទិវាសេរីភាពសារព័ត៌មានពិភពលោកឆ្នាំ២០១៧ ក្រោមប្រធានបទ «ប្រព័ន្ធផ្សព្វផ្សាយបែបថ្មី ឱកាសថ្មី និងការប្រឈមថ្មី៖ តួនាទីរបស់ប្រព័ន្ធផ្សព្វផ្សាយក្នុងការលើកស្ទួយឲ្យសង្គមមានយុត្តិធម៌ ការរួបរួម និងសន្តិភាព» ដែលនឹងត្រូវរៀបចំឡើងនៅថ្ងៃទី៣ ខែឧសភា ម៉ោង ៨:០០ព្រឹក នៅភោជនីយដ្ឋានទន្លេបាសាក់២៕
កំណត់ចំណាំចំពោះអ្នកបញ្ចូលមតិនៅក្នុងអត្ថបទនេះ៖
ដើម្បីរក្សាសេចក្ដីថ្លៃថ្នូរ យើងខ្ញុំនឹងផ្សាយតែមតិណា ដែលមិនជេរប្រមាថដល់អ្នកដទៃប៉ុណ្ណោះ។