រោងចក្រផលិតស្ករសដ៏ធំរបស់ចិន មានទីតាំងនៅខេត្តព្រះវិហារ ត្រូវបានសម្ពោធជាផ្លូវការនៅព្រឹកថ្ងៃទី១៩ មេសា។ ប្រមុខរដ្ឋាភិបាលកម្ពុជា លោក ហ៊ុន សែន ជឿជាក់ថា រោងចក្រនេះនឹងបង្កើតការងារកាន់តែច្រើនសម្រាប់ប្រជាពលរដ្ឋកម្ពុជា។ ទោះបីបែបនេះក្តី អង្គការសង្គមស៊ីវិលក្នុងខេត្តព្រះវិហារ អះអាងថា អាជ្ញាធរត្រូវតែដោះស្រាយបញ្ចប់ទំនាស់ដីធ្លីរវាងប្រជាពលរដ្ឋមូលដ្ឋាន ជាមួយក្រុមហ៊ុនចិន ជាមុនសិន ទើបជាការអភិវឌ្ឍពិតប្រាកដ។
លោកនាយករដ្ឋមន្ត្រី ហ៊ុន សែន ថ្លែងនៅព្រឹកថ្ងៃទី១៩ មេសា ថា រោងចក្រផលិតស្ករសរបស់ក្រុមហ៊ុន រ៉ូយ ហ្វេង (Rui Feng Cambodia International Co., Ltd) គឺជារោងចក្រដែលមានខ្សែសង្វាក់ផលិតកម្មធំជាងគេនៅអាស៊ី។
លោក ហ៊ុន សែន បន្តថា រោងចក្រនេះនឹងត្រូវការកម្លាំងពលកម្មរហូតដល់ ១ម៉ឺន ៤ពាន់នាក់ ដែលជាការបង្កើតការងារដ៏ច្រើនសម្រាប់ពលរដ្ឋកម្ពុជា៖ « ខ្ញុំព្រះករុណាចង់និយាយឡើងវិញទៅលើរបៀបរៀបចំនៃការវិនិយោគផ្នែកកសិកម្មនេះ។ ការអនុវត្ត កន្លែងខ្លះធ្វើបានល្អ កន្លែងខ្លះទៀតក៏ធ្វើមិនបានល្អ នៅត្រង់ថា យើងត្រូវធ្វើសុខដុមនីយកម្មរវាងទីតាំងវិនិយោគដំណាំឧស្សាហកម្មនេះជាមួយនឹងប្រជាពលរដ្ឋ »។
រោងចក្រផលិតស្ករសរបស់ក្រុមហ៊ុន រ៉ូយ ហ្វេង នេះ មានទីតាំងនៅភូមិពោធិ៍ទាប ឃុំម្លូព្រៃ១ ស្រុកឆែប ខេត្តព្រះវិហារ។
លោក ហ៊ុន សែន អះអាងថា តម្លៃវិនិយោគជំហានដំបូងនៃក្រុមហ៊ុនផលិតស្ករសនេះ មានចំនួនទឹកប្រាក់ ៣៦០លានដុល្លារអាមេរិក ក្នុងគម្រោងសរុប ១ពាន់លានដុល្លារអាមេរិក។ តាមការប៉ាន់ស្មាន រោងចក្រនេះត្រូវការអំពៅចំនួន ២ម៉ឺនតោន ដើម្បីផលិតស្ករសជាង ១ពាន់តោនក្នុងមួយថ្ងៃ។
ទោះបីជាបែបនេះក្តី ប្រធានកម្មវិធីតស៊ូមតិ និងដីធ្លីនៃអង្គការពន្លកខ្មែរ លោក ប៉ិក សោភ័ណ ដែលបានតាមដានរឿងនេះជាប្រចាំ បញ្ជាក់ថា ការវិនិយោគលើដំណាំស្ករអំពៅនៅខេត្តព្រះវិហារ កន្លងទៅ បានធ្វើឲ្យប៉ះពាល់ដល់ប្រជាពលរដ្ឋជាច្រើនដែលរស់នៅអាស្រ័យផលលើដីធ្លី និងព្រៃឈើរបស់ខ្លួន។ លោក ប៉ិក សោភ័ណ អះអាងថា ក្រុមហ៊ុនមិនបានធ្វើការវាយតម្លៃផលប៉ះពាល់ឲ្យបានត្រឹមត្រូវនោះទេ មុនពេលឈូសឆាយដីសម្បទានសេដ្ឋកិច្ចដែលរដ្ឋាភិបាលផ្តល់ឲ្យ ហើយអាជ្ញាធរទៀតសោត ក៏មិនបានអើពើដោះស្រាយជូនប្រជាពលរដ្ឋរងគ្រោះនោះដែរ៖ « ពលរដ្ឋគ្មានលទ្ធភាព គ្មានសមត្ថភាព បច្ចេកទេស ហើយដីនេះជាដីរបស់រដ្ឋ ចេះតែអះអាងបែបនេះ គឺកាន់តែគាបសង្កត់ កាន់តែរឹតត្បិតសិទ្ធិសេរីភាព ធ្វើឲ្យប្រជាពលរដ្ឋនៅជុំវិញកាន់តែពិបាកក្នុងជីវភាពធ្លាក់ចុះកាន់តែច្រើនឡើងៗ »។
ក្រៅពីនេះ លោក ប៉ិក សោភ័ណ អះអាងថា ក្រុមហ៊ុនរបស់ចិន ដែលវិនិយោគលើចម្ការអំពៅនៅខេត្តព្រះវិហារ មិនបានទទួលយកប្រជាពលរដ្ឋក្នុងមូលដ្ឋានឲ្យធ្វើការក្នុងក្រុមហ៊ុននោះទេ ប៉ុន្តែយកមកពីតំបន់ផ្សេង៖ « ពលរដ្ឋដែលកំពុងតែមានការឈឺចាប់ មានការរំលោភយកដីរបស់គាត់ ក៏គាត់មិនចង់ទៅធ្វើខ្ញុំបម្រើរបស់ក្រុមហ៊ុនដែរ។ តម្រូវការក្រុមហ៊ុន សម្រាប់កម្មករធ្វើនៅក្នុងរោងចក្រ មិនមានចំនួនច្រើនដល់ប៉ុណ្ណឹងទេ ប៉ុន្តែអ្វីដែលត្រូវការជាបន្ទាន់ ហើយបណ្ដោះអាសន្ននេះ គ្រាន់តែត្រូវការសម្រាប់គាស់ឫសឈើ និងប្រមូលសំរាមក្នុងមួយរយៈពេលខ្លីទេ។ ផ្សេងពីនេះ គឺសុទ្ធតែប្រើប្រាស់គ្រឿងចក្រ និងបច្ចេកទេសសុទ្ធសាធតែម្តង »។
កាលពីឆ្នាំ២០១១ រដ្ឋាភិបាលកម្ពុជា បានផ្តល់ដីសម្បទានជាង ៤ម៉ឺនហិកតារ (៤៤,៧៨០ហិកតារ) ទៅឲ្យក្រុមហ៊ុនចិន ចំនួន៥ ដែលជាក្រុមហ៊ុនសម្ព័ន្ធនឹងគ្នា ដើម្បីវិនិយោគលើដំណាំកសិឧស្សាហកម្ម រួមមាន អំពៅ កៅស៊ូ និងអាកាស្យា។ ក្រុមហ៊ុនទាំងនោះរួមមាន ក្រុមហ៊ុន រ៉ូយ ហ្វេង (Rui Feng International) ឡាន ហ្វេង (Lan Feng International) ហេង រ៉ូយ (Heng Rui International) ហេង ណុង (Heng Non International) និង ហេង យូ (Heng Yue International)។
រហូតមកដល់ពេលនេះ ក្រុមហ៊ុនទាំងនេះនៅតែមានទំនាស់ជាមួយប្រជាពលរដ្ឋនៅខេត្តព្រះវិហារ នៅឡើយ ជាពិសេសក្រុមហ៊ុន រ៉ូយ ហ្វេង (Rui Feng) និង ឡាន ហ្វេង (Lan Feng) ដែលរងការចោទថា បានឈូសឆាយបំផ្លាញដីព្រៃសហគមន៍ជនជាតិដើមភាគតិចកួយ ក្នុងឃុំប្រមេរ ស្រុកត្បែងមានជ័យ។
ប្រធានកម្មវិធីតស៊ូមតិ និងដីធ្លីនៃអង្គការពន្លកខ្មែរ លោក ប៉ិក សោភ័ណ លើកឡើងថា រដ្ឋាភិបាលចាំបាច់ត្រូវតែដោះស្រាយបញ្ចប់ទំនាស់ដីធ្លីរវាងពលរដ្ឋ និងក្រុមហ៊ុនស្ករសរបស់ចិន ទាំងឡាយដែលកំពុងវិនិយោគនៅខេត្តព្រះវិហារ ដោយលើកទឹកចិត្តឲ្យពលរដ្ឋដាំដុះអំពៅ ហើយលក់ឲ្យក្រុមហ៊ុន ចៀសវាងការបើកដៃឲ្យក្រុមហ៊ុនបន្តឈូសឆាយពង្រីកផ្ទៃដីដាំដុះដោយខ្លួនឯង៕
កំណត់ចំណាំចំពោះអ្នកបញ្ចូលមតិនៅក្នុងអត្ថបទនេះ៖
ដើម្បីរក្សាសេចក្ដីថ្លៃថ្នូរ យើងខ្ញុំនឹងផ្សាយតែមតិណា ដែលមិនជេរប្រមាថដល់អ្នកដទៃប៉ុណ្ណោះ។