សហគមន៍​ការពារ​ព្រៃ​ឈើ​សង្ឃរុក្ខវ័ន្ត​ប្រទះ​ឃើញ​គ្រាប់​មិន​ទាន់​ផ្ទុះ​ជាច្រើន​កប់​ក្រោម​ដី

0:00 / 0:00

សមាជិក​សហគមន៍​ការពារ​ព្រៃ​ឈើ​សង្ឃរុក្ខវ័ន្ត នៅ​ក្រុង​សំរោង ខេត្ត​ឧត្តរមានជ័យ បាន​ប្រទះ​ឃើញ​គ្រាប់​កាំភ្លើង​ផ្លោង​ធុន ៦០​មិល្លីម៉ែត្រ និង​គ្រាប់​បែក​ដៃ​ដែល​នៅ​សេសសល់​ពី​សម័យ​សង្គ្រាម​ចំនួន ៧​គ្រាប់​កាល​ពី​ថ្ងៃ​ទី​១៩ ខែ​តុលា។

ក្រុម​សហគមន៍​ឲ្យ​ដឹង​ថា នៅ​ក្នុង​តំបន់​ព្រៃ​សង្ឃរុក្ខវ័ន្ត ដែល​មាន​ផ្ទៃដី​ជាង ១​ម៉ឺន ៨​ពាន់​ហិកតារ គឺ​ជា​អតីត​សមរភូមិ​ប្រយុទ្ធ​គ្នា​រវាង​កងទ័ព​ប៉ារ៉ា ទ័ព​ខ្មែរ​ក្រហម ជាមួយ​នឹង​ទាហាន​រដ្ឋ​កម្ពុជា ចាប់​តាំង​ពី​អំឡុង​ឆ្នាំ​១៩៨០ រហូត​ដល់​ឆ្នាំ​១៩៩៧ ជា​ហេតុ​បន្សល់​ទុក​នូវ​យុទ្ធភណ្ឌ​មិន​ទាន់​ផ្ទុះ និង​គ្រាប់​មីន​កប់​ក្រោម​ដី​ជាច្រើន​រហូត​មក​ដល់​សព្វថ្ងៃ។

អ្នក​គ្រប់គ្រង​សហគមន៍​ការពារ​ព្រៃ​ឈើ​សង្ឃរុក្ខវ័ន្ត​នៅ​ខេត្ត​ឧត្តរមានជ័យ កំពុង​ព្រួយ​បារម្ភ​ខ្លាច​ក្រែង​សមាជិក​សហគមន៍ ឬ​ក៏​ប្រជាពលរដ្ឋ​ជាច្រើន​ដែល​ចូល​ទៅ​អាស្រ័យ​ផល​នៅ​ក្នុង​តំបន់​ព្រៃ​នោះ អាច​រងគ្រោះ​ថ្នាក់​នៅ​ពេល​ណា​មួយ ដោយសារ​គ្រាប់​មីន​កប់​ក្រោម​ដី និង​យុទ្ធភណ្ឌ​មិន​ទាន់​ផ្ទុះ ដែល​នៅ​សេសសល់​ពី​សម័យ​សង្គ្រាម។

កង្វល់​នេះ​កើត​មាន​ឡើង​បន្ទាប់​ពី​គេ​ដឹង​ថា ផ្ទៃ​ដី​របស់​សហគមន៍​ការពារ​ព្រៃ​ឈើ​សង្ឃរុក្ខវ័ន្ត​ខ្លះ គឺ​ជា​អតីត​តំបន់​សមរភូមិ​ប្រយុទ្ធ​រវាង​ចលនា​អ្នក​តស៊ូ​នៅ​ក្នុង​ព្រៃ ជាមួយ​នឹង​ទាហាន​រដ្ឋ​កម្ពុជា ដែល​បន្សល់​ទុក​គ្រាប់​មីន​ក្រោម​ដី និង​យុទ្ធភណ្ឌ​មិន​ទាន់​ផ្ទុះ​នៅ​រាយប៉ាយ​ជាច្រើន​កន្លែង។

ប្រធាន​សហគមន៍​សង្ឃរុក្ខវ័ន្ត គឺ​ព្រះភិក្ខុ ប៊ុន សាលួត។ ព្រះអង្គ​មាន​ថេរ​ដីកា​ថា មាន​សាមណេរ​មួយ​ចំនួន​បាន​តាម​ព្រះអង្គ​ទៅ​ដើរ​ល្បាត​ការពារ​ព្រៃ ហើយ​កាល​ពី​ថ្ងៃ​ទី​១៩ ខែ​តុលា សាមណេរ​ទាំងនោះ​ក៏​បាន​ប្រទះ​ឃើញ​គ្រាប់​កាំភ្លើង​ផ្លោង​ធុន ៦០​មិល្លីម៉ែត្រ ព្រម​ទាំង​គ្រាប់​បែក​ដៃ​ចំនួន ៧​គ្រាប់​នៅ​ជិត​រោង​ដែល​ព្រះអង្គ​ធ្វើ​សម្រាប់​ស្នាក់​នៅ។

ព្រះភិក្ខុ ប៊ុន សាលួត មាន​ព្រះ​ថេរ​ដីកា​ទៀត​ថា នេះ​មិន​មែន​ជា​លើក​ទី​មួយ​ទេ​ដែល​ក្រុម​ការងារ​សហគមន៍ ប្រទះ​ឃើញ​គ្រាប់​មិន​ទាន់​ផ្ទុះ គឺ​ជាច្រើន​លើក​មក​ហើយ​ដែល​គេ​បាន​ប្រទះ​ឃើញ​គ្រាប់​មីន​ចាស់ៗ​ដែល​គេ​ដាក់​បង្កៃ​តាម​ព្រៃ ព្រម​ទាំង​គ្រាប់​មីន​ប្រឆាំង​រថក្រោះ​ធំៗ​នៅ​កប់​ក្រោម​ដី ដោយ​សេសសល់​ពី​សម័យ​សង្គ្រាម​ក្នុង​ទសវត្ស​ទី​៨០ និង​៩០។

ព្រះភិក្ខុ ប៊ុន សាលួត អំពាវនាវ​ឲ្យ​សមាជិក​សហគមន៍​ការពារ​ព្រៃ​ឈើ និង​ប្រជាពលរដ្ឋ​ដែល​តែង​ចូល​ទៅ​ប្រកប​របរ​ចិញ្ចឹម​ជីវិត​នៅ​ក្នុង​តំបន់​ព្រៃ​សង្ឃរុក្ខវ័ន្ត ត្រូវ​ប្រយ័ត្ន​ចំពោះ​គ្រោះថ្នាក់​ដោយសារ​គ្រាប់​មីន ជាពិសេស​នៅ​រដូវ​វស្សា​ដែល​ភ្លៀង​ធ្លាក់​ជោកជាំ​ដី​នេះ៖ « អាត្មា​ព្រួយ​បារម្ភ​ណាស់ ព្រោះ​ មីន​ខ្លះ​ វា​កប់​ក្រោម​ដី​នៅ​តែ​ក្បាល​តិចៗ បើ​មនុស្ស​ដើរ​ជាន់ ឬ​ក៏​បើក​គោយន្ត​កិន ក៏​ងាយ​គ្រោះថ្នាក់​ដែរ »

ព្រះភិក្ខុ ប៊ុន សាលួត ឲ្យ​ដឹង​ថា តំបន់​ព្រៃ​សហគមន៍​សង្ឃរុក្ខវ័ន្ត គឺ​ជា​អតីត​បន្ទាយ​របស់​ទាហាន​ខ្មែរ​ក្រហម និង​ប៉ារ៉ា ហើយ​តំបន់​ខ្លះ​ទៀត គឺ​ជា​កន្លែង​សមរភូមិ​ប្រយុទ្ធ​គ្នា​រវាង​ភាគី​តស៊ូ​នៅ​ក្នុង​ព្រៃ ជាមួយ​នឹង​កងទ័ព​រដ្ឋ​កម្ពុជា ចាប់​ពី​អំឡុង​ឆ្នាំ​១៩៨០ រហូត​ដល់​ឆ្នាំ​១៩៩៧។ ព្រះភិក្ខុ ប៊ុន សាលួត ប៉ាន់​ប្រមាណ​ថា ក្នុង​ចំណោម​ផ្ទៃ​ដី​សហគមន៍​ព្រៃ​ឈើ​របស់​ព្រះអង្គ​ចំនួន​ជាង ១​ម៉ឺន ៨​ពាន់​ហិកតារ គឺ​ប្រហែល​ជាង ១.០០០​ហិកតារ អាច​ជា​តំបន់​នៅ​មាន​គ្រាប់​មីន និង​យុទ្ធភណ្ឌ​មិន​ទាន់​ផ្ទុះ ដែល​នៅ​រាយប៉ាយ​នៅ​ឡើយ៖ « ខាង​ត្បូង​បញ្ចុះ​អាត្មា​នេះ គឺ​ដោះ​មីន​តោន​ប្រឆាំង​រថក្រោះ​ បាន ៤០​គ្រាប់ និង​មីន​តូច​បាន​ជាង ៥០ ​គ្រាប់​ទៀត។ កន្លែង​ខ្លះ​មីន​តូចៗ គេ​អត់​ទាន់​ដោះ​ទេ គឺ​គេ​ដោះ​តែ​មីន​ធំៗ »

បច្ចុប្បន្ន ប្រជាពលរដ្ឋ​នៅ​តាម​តំបន់​ខ្លះ​នៃ​ខេត្ត​ឧត្តរមានជ័យ នៅ​តែ​រង​គ្រោះថ្នាក់​ដោយសារ​គ្រាប់​មីន និង​យុទ្ធភណ្ឌ​មិន​ទាន់​ផ្ទុះ។

កាល​ពី​ខែ​ឧសភា កន្លង​ទៅ កុមារ ២​នាក់​នៅ​ភូមិ​កណ្ដែក សង្កាត់​សំរោង នៃ​ក្រុង​សំរោង បាន​ស្លាប់ និង​ម្នាក់​ផ្សេង​ទៀត​រង​របួស​ធ្ងន់ ដោយសារ​តែ​ផ្ទុះ​គ្រាប់​សេសសល់​ពី​សម័យ​សង្គ្រាម​ក្នុង​ពេល​ដែល​ពួក​គេ​ទៅ​ឃ្វាល​គោ​នៅ​តាម​វាលស្រែ។

ប្រធាន​សាខា​កាកបាទ​ក្រហម​កម្ពុជា ខេត្ត​ឧត្តរមានជ័យ លោក ស សៀកហៀង មាន​ប្រសាសន៍​ថា ក្នុង​រយៈពេល ៩​ខែ​ឆ្នាំ​២០១៦ គឺ​មាន​ប្រជាពលរដ្ឋ​នៅ​ក្នុង​ខេត្ត​របស់​លោក​ចំនួន ៤​នាក់​បាន​ស្លាប់ និង​រង​របួស​ដោយសារ​គ្រាប់​មីន និង​គ្រាប់​មិន​ទាន់​ផ្ទុះ​ដែល​សេសសល់​ពី​សម័យ​សង្គ្រាម។

លោក ស សៀកហៀង បញ្ជាក់​ទៀត​ថា នៅ​តាម​តំបន់​ជាច្រើន​នៃ​ខេត្ត​ឧត្តរមានជ័យ គឺ​មាន​បញ្ហា​គំរាម​កំហែង​ដោយសារ​គ្រាប់​មីន និង​យុទ្ធភណ្ឌ​មិន​ទាន់​ផ្ទុះ​នៅ​ឡើយ ជា​ហេតុ​ធ្វើ​ឲ្យ​រូប​លោក​ប្រឹងប្រែង​យ៉ាង​ខ្លាំង​ក្នុង​ការ​ផ្សព្វផ្សាយ និង​អប់រំ​ប្រជាពលរដ្ឋ​ឲ្យ​ចេះ​ប្រុង​ប្រយ័ត្ន៖ « ផ្សព្វផ្សាយ​រាល់​តែ​ថ្ងៃ ម្សិលមិញ​ចែក ​ស្បៀង​ នៅ​ត្រពាំងខ្នាត ក៏​ពួក​ខ្ញុំ​ផ្សព្វផ្សាយ។ កាល​ពី​ថ្ងៃ​ទី​១៧ ខែ​តុលា ពួក​ខ្ញុំ​ទៅ​ចែក​ស្បៀង​នៅ​ភ្នំ​អាតោ ក៏​ផ្សព្វផ្សាយ​ឲ្យ​ប្រជាពលរដ្ឋ​ប្រយ័ត្ន​គ្រោះថ្នាក់​ដោយសារ​គ្រាប់​មីន »

អគ្គនាយក​មជ្ឈមណ្ឌល​សកម្មភាព​កម្ចាត់​មីន​កម្ពុជា (CMAC) លោក ហេង រតនា មាន​ប្រសាសន៍​ថា បច្ចុប្បន្ន ខេត្ត​ឧត្តរមានជ័យ គឺ​ជា​ខេត្ត​មួយ​ក្នុង​ចំណោម​ខេត្ត​ចំនួន​បួន​ទៀត ដែល​មាន​ព្រំដែន​ជាប់​គ្នា​ជាមួយ​ប្រទេស​ថៃ គឺ​ខេត្ត​ពោធិ៍សាត់ ខេត្ត​ប៉ៃលិន ខេត្ត​បាត់ដំបង និង​ខេត្ត​បន្ទាយមានជ័យ កំពុង​ស្ថិត​នៅ​ជា​តំបន់​ដែល​មាន​អត្រា​គ្រោះថ្នាក់​ខ្ពស់​ដោយសារ​គ្រាប់​មីន។ លោក ហេង រតនា បញ្ជាក់​ថា បច្ចុប្បន្ន​នៅ​ខេត្ត​ឧត្តរមានជ័យ គឺ​កម្លាំង​បោស​សម្អាត​មីន​បាន​រំដោះ​ផ្ទៃ​ដី​ណា​ដែល​ចាំបាច់​សម្រាប់​មនុស្សធម៌ ឲ្យ​ប្រជាពលរដ្ឋ​បាន​រស់នៅ​ប៉ុណ្ណោះ ចំណែក​តំបន់​នៅ​ជាប់​ព្រំដែន​ខ្មែរ-ថៃ និង​តំបន់​ព្រៃ​សហគមន៍​ធំៗ​មិន​ទាន់​បាន​រំដោះ​នៅ​ឡើយ៖ « បន្ទាយមានជ័យ ខេត្ត​ឧត្តរមានជ័យ កម្លាំង​ដោះ​មីន​បាន​ថយ​ចុះ ដោយសារ​តែ​ពី​មុន​យើង​ធ្លាប់​បាន​ទទួល​ ជំនួយ​ពី​ រដ្ឋាភិបាល​អាល្លឺម៉ង់ ប៉ុន្តែ​ពេល​នេះ យើង​អស់​ជំនួយ​ ហើយ »

លោក ហេង រតនា ឲ្យ​ដឹង​ថា បើ​ទោះ​បី​ជា​តំបន់​ជាច្រើន​របស់​ខេត្ត​ឧត្តរមានជ័យ នៅ​មាន​សេសសល់​គ្រាប់​មីន​ក៏ដោយ ក៏​ចំនួន​អ្នក​រងគ្រោះ​មាន​តិចតួច ដោយសារ​តែ​ខេត្ត​នេះ​មាន​ដង់ស៊ីតេ​ប្រជាពលរដ្ឋ​រស់​នៅ​តិច​នៅ​ឡើយ។

មជ្ឈមណ្ឌល​សកម្មភាព​កម្ចាត់​មីន​កម្ពុជា (CMAC) ឲ្យ​ដឹង​ថា តួលេខ​នៃ​អ្នក​រងគ្រោះ​ដោយសារ​គ្រាប់​មីន និង​យុទ្ធភណ្ឌ​មិន​ទាន់​ផ្ទុះ​ទូទាំង​ប្រទេស​រយៈពេល ៩​ខែ​ឆ្នាំ​នេះ គឺ​នៅ​ក្រោម ១០០​ករណី។ ចំនួន​នេះ គឺ​ថយ​ចុះ បើ​ប្រៀបធៀប​ទៅ​នឹង​ឆ្នាំ​២០១៥ ដែល​មាន​អ្នក​រងគ្រោះ​ប្រមាណ ១១១​ករណី​នោះ៕

កំណត់ចំណាំចំពោះអ្នកបញ្ចូលមតិនៅក្នុងអត្ថបទនេះ៖

ដើម្បី​រក្សា​សេចក្ដី​ថ្លៃថ្នូរ យើង​ខ្ញុំ​នឹង​ផ្សាយ​តែ​មតិ​ណា ដែល​មិន​ជេរ​ប្រមាថ​ដល់​អ្នក​ដទៃ​ប៉ុណ្ណោះ។