មុននឹងលើកយកវិធីផលិតណាត់តូមកជម្រាប ដែលខ្ញុំធ្លាប់បានអញ្ជើញលោកវិស្វករ ព្រំ សោរ៍នរ៉ា មករៀបរាប់ជូនស្ដាប់កាលពីសប្ដាហ៍មុននោះ ខ្ញុំសូមបញ្ជាក់ថា យោងតាមការស្រាវជ្រាវជាផ្លូវការ សណ្តែកសៀង ដែលជាវត្ថុធាតុដើមរបស់ណាត់តូ គឺជាធញ្ញជាតិដែលមានគុណប្រយោជន៍ខាងអាហារច្រើនជាងសណ្តែកណាៗទាំងអស់ ព្រោះយើងអាចប្រើសណ្តែកសៀងជាប្រភពប្រូតេអ៊ីនជំនួសសាច់សត្វបាន ។
ក្រៅពីនេះសណ្តែកសៀងនៅមានអាស៊ីដខ្លាញ់ ដែលរាងកាយរបស់មនុស្សត្រូវការច្រើនយ៉ាងណាស់ ហើយមានអាស៊ីដខ្លះរាងកាយមិនអាចផលិតបានដោយខ្លួនឯងផង ដូចជា អាស៊ីដខ្លាញ់ប្រភេទលីណូលេអ៊ិក (Linoleic) និងលីណូលេនិក (Linolenic) ហើយដែលសំខាន់គឺសណ្តែកនេះមិនមានកូលេស្តេរ៉ុល (Cholesterol) ។ តែការបរិភោគសណ្តែកនេះត្រូវច្នៃវាសិន ដោយការត្រាំទឹក ឬការចម្អិនដូចជាចំហុយ ឬស្ងោរជាដើម ដើម្បីកាត់បន្ថយ ឬបំបាត់សារធាតុពុលខ្លះៗ ដូចជា ធ្រិបស៊ីនអ៊ិនហ៊ីប៊ិតថ៍រ (Trypsin Inhibitor) ដែលអាចធ្វើឲ្យខូចលំពែង ឬសារធាតុប្រភេទ ហេម៉ាគ្លូទីនិន (Hemagglutinin) ដែលជាតួធ្វើឲ្យឈាមក្រហមកកខាប់ និងសារធាតុប្រភេទហ្វៃទិក (Phytic) និងហ្វៃតេត (Phytate) ដែលនឹងរារាំងការស្រូបយកធាតុរ៉ែ ដូចជាកាល់ស្យ៉ូម ម៉ាញេស្យ៉ូម និងស័ង្កសីនៅបរិវេណពោះវៀនតូចរបស់មនុស្ស ។
ស្តីពីវិធីផលិតណាត់តូ ជប៉ុនគេនិយមធ្វើដូច្នេះ ៖ ដំបូងគេយកសណ្តែកសៀងមកត្រាំទឹកទុកមួយយប់ យកសំបកចេញឲ្យអស់ រួចយកទៅស្ងោរ ឬចំហុយ ។ បន្ទាប់មកគេរោយមេផ្សិត ឬមេដំបែ បាក់ស៊ីលុស ស៊ុបទីលិស ណាត់តូ (Bacilus subtilis-- natto) លើសណ្តែកដែលស្ងោរ ឬចំហុយហើយនោះ ទុកឲ្យឡើងងំក្នុងសីតុណ្ហភាពប្រមាណជា ៤០ អង្សាសេ ក្នុងរយៈពេលប្រមាណ ២០ម៉ោង រួចទុកឲ្យត្រជាក់សីតុណ្ហភាពចុះដល់ធម្មតាវិញ ។ សម័យពីដើមគេយកចំបើងមកខ្ចប់ សណ្ដែកដែលស្ងោរ ឬចំហុយហើយនោះ ទុកឲ្យឡើងមេ ។
លោកវិស្វករ ព្រំ សៅរ៍នរ៉ា បានផលិតណាត់តូនៅនឹងផ្ទះ ហើយអះអាងថាផលិតផលរបស់លោកមានរសជាតិឆ្ងាញ់ជាងរបស់ជប៉ុន ដែលមានដាក់លក់តាមហាងលក់ម្ហូបអាហារកូរ៉េនៅសហរដ្ឋអាមេរិកទៅទៀត ។
តទៅនេះគឺជារូបមន្តផលិតណាត់តូ របស់លោក ព្រំ សៅរ៍នរ៉ា វិស្វករខ្មែរអាមេរិកាំង នៅរដ្ឋវីជីញា ដែលលោកធ្វើពីសណ្ដែកសៀងឆៅមួយផោន ឬប្រមាណជា ៤០០ក្រាម ៖ «សណ្ដែកសៀងឆៅហ្នឹង ខ្ញុំយកមកចំហុយទៅ ។ ចំហុយឆ្អិនហើយ តែសណ្ដែកសៀង ដូចសៀងយើងអ៊ីចឹង ញ៉ាំទៅនៅរាងច្រុបៗបន្តិចៗ វាមិនទន់ដូចសណ្ដែកដទៃទៀតទេ ។ ដល់ឆ្អិនហើយ ខ្ញុំយកមកទុកឲ្យត្រជាក់ទៅ អាហ្នឹងមួយផោនទេ ។ ខ្ញុំដាក់អំបិលមួយស្លាបព្រាទៅ ហើយនិងដាក់ដំបែ កិនវាឲ្យទៅជាម្សៅទៅ យើងដាក់ស្មើគ្នា មួយស្លាបព្រាកាហ្វេដែរ ស្មើនឹងអំបិលដែរ ។ រួចទៅខ្ញុំដាក់វាច្របល់អ៊ីចឹងទៅ ឲ្យវាសព្វគ្រប់អ៊ីចឹងហើយ ខ្ញុំយកគ្រប... ពីព្រោះអាហ្នឹងវាត្រូវការកម្ដៅ ព្រោះកាលណាត្រជាក់ពេក វាអត់កាច់ទេ ដូចត្រប៉ែយើងអ៊ីចឹង បើស្រុកយើងគឺត្រូវយកបាវអីទៅរុំឲ្យវាក្ដៅទៅ» ។
លោកវិស្វករ ព្រំ សៅរ៍នរ៉ា បានមានប្រសាសន៍បន្តដូច្នេះ ៖ «ហើយដល់ខ្ញុំដាក់ទៅតែ ២ថ្ងៃ វាកាច់ហើយ វាកាច់វាឡើងសរសៃអីៗវាដូចសំបុកពីងពាងអ៊ីចឹង វាឡើងសស្គុសពេញហ្នឹង ។ ហើយខ្ញុំយកមក ខ្ញុំយកស្លាបព្រាកូរវឹកពេញហ្នឹង ព្រោះអាហ្នឹងវារបស់សំខាន់ចង់ទុកវា ។ ដល់កូរទុកទៅ វានៅស្អិតៗ ដូចជារបស់ខ្ញុំទិញពីហាងកូរ៉េអ៊ីចឹង ប៉ុន្តែខ្ញុំទិញពីហាងកូរ៉េមក ខ្ញុំយកមកញ៉ាំ វាធុំខ្លាំងជាង ។ ធុំខុសពីក្លិនធម្មតា ប៉ុន្តែមិនស្អុយទេ...» ។
សួរបញ្ជាក់ថា របស់ដែលលោកទិញពីហាងកូរ៉េមក តើមានរសជាតិឆ្ងាញ់ស៊ូនឹងរបស់លោកផលិតបាន ឬមិនបាន ? លោកបញ្ជាក់ដូច្នេះ ៖ «អត់ឆ្ងាញ់ទេ គឺអត់មានជាតិអីទាំងអស់ វាអត់មានដាក់អំបិល វាអត់មានដាក់អីទាំងអស់ ប៉ុន្តែក្នុងកញ្ចប់ហ្នឹង វាដាក់ Mustard (ដើមស្ពៃខៀវ) មួយកញ្ចប់ វាដាក់ទឹកស៊ីអីវមួយកញ្ចប់ ដើម្បីឲ្យយើងលាយទៅ ហើយវាធ្វើតែបន្តិចទេ ប្រហែលជា ២ស្លាបព្រា ១០០ក្រាម ហើយវាលក់មួយប្រអប់ ៣អាហ្នឹង វាលក់ ៣ដុល្លារ គិតទៅមួយ ១ដុល្លារ ។ ហើយខ្ញុំ ខ្ញុំទិញសណ្ដែកសៀងឆៅហ្នឹងមក ៤ផោន វា ៣,៩៩ដុល្លារ យើងថា ១ដុល្លារមួយផោនចុះ ហើយខ្ញុំយកមួយផោនមកធ្វើ ឥឡូវខ្ញុំធ្វើបានជាប់ប្រហែលជា ៦កញ្ចប់ហ្នឹង ហើយខ្ញុំញ៉ាំទៅ គឺថារបស់យើងហ្នឹង ធ្វើមិនសូវធុំ ហើយស្អិតដូចគ្នា ហើយវាឆ្ងាញ់ជាង ពីព្រោះយើងដាក់អំបិលបន្តិច ។ ហើយខ្ញុំបន្ថែមបន្តិចទៅ ខ្ញុំបន្ថែមរបស់កូរ៉េ ជ្រក់អីហ្នឹង ពពួកហឹរៗបន្តិចៗហ្នឹង យកមកបន្ថែម បន្លំពីលើបន្តិចទៅ ញ៉ាំបាយទៅស្រួល ស្រួលពោះល្អណាស់ អានេះគឺថាអត់មានទល់លាមកអីទេ គឺដាក់ស្រួលតែម្ដង» ។
ស្តីពីគុណសម្បត្តិរបស់ណាត់តូ ជនជាតិជប៉ុនអះអាងថា ណាត់តូជាអាហារដែលក្រពះងាយរំលាយហើយមានសារធាតុមានប្រយោជន៍ច្រើនយ៉ាងដូចជាវីតាមីនបេ-ឌូ (B12) និងអង់ទីអុកស៊ីដង់(Antioxidants) សារធាតុដែលទប់ទល់នឹងការរេចរឹលកោសិកា ។
យោងតាមការស្រាវជ្រាវរបស់លោកបណ្ឌិត Hiryuki Sumi សាស្ត្រាចារ្យនៅសាកលវិទ្យាល័យ វិទ្យាសាស្ត្រសិល្បៈ ក្រុងគូរាស្ហិគិ ប្រទេសជប៉ុន ណាត់តូអាចការពារជំងឺមួយចំនួន រួមមានដាច់សរសៃឈាមក្នុងខួរក្បាល គាំងបេះដូង និងវង្វេងវង្វាន់ដោយជរាភាព ។ ណាត់តូក៏មានគុណសម្បត្តិច្រើនយ៉ាងទៀត ដូចជាការពារជំងឺពុកឆ្អឹង និងមហារីកជាដើម ៕
0:00 / 0:00