តើ​កសិករ​គួរ​ធ្វើ​យ៉ាង​ណា​ដើម្បី​បញ្ចៀស​ហានិភ័យ​ក្នុង​មុខ​របរ​ដាំ​ដំឡូងមី?

ដោយ ជិន ជេដ្ឋា
2017-05-07
អ៊ីម៉ែល
មតិ
ចែករំលែក
បោះពុម្ព
  • បោះពុម្ព
  • ចែករំលែក
  • មតិ
  • អ៊ីម៉ែល
ដំឡូងមី​ស្ងួត​ច្រក​ការុង​ជា​ស្រេច​ដែល​ឈ្មួញ​ប្រមូល​ទិញ​ពី​អ្នក​ស្រុក​ភ្នំក្រវាញ ខេត្ត​ពោធិ៍សាត់ ទៅ​លក់​បន្ត​នៅ​ប្រទេស​ថៃ កាល​ពី​ថ្ងៃ​ទី​៣ ខែ​មីនា ឆ្នាំ​២០១៦។ RFA/Chin Chetha
ដំឡូងមី​ស្ងួត​ច្រក​ការុង​ជា​ស្រេច​ដែល​ឈ្មួញ​ប្រមូល​ទិញ​ពី​អ្នក​ស្រុក​ភ្នំក្រវាញ ខេត្ត​ពោធិ៍សាត់ ទៅ​លក់​បន្ត​នៅ​ប្រទេស​ថៃ កាល​ពី​ថ្ងៃ​ទី​៣ ខែ​មីនា ឆ្នាំ​២០១៦។ RFA/Chin Chetha
RFA/Chin Chetha

កសិករ​ដាំ​ដំឡូងមី​នៅ​ស្រុក​ភ្នំក្រវ៉ាញ ខេត្ត​ពោធិ៍សាត់ ប្រឈម​បញ្ហា​ដំឡូង​ត្រូវ​ទឹក​ខូច និង​បញ្ហា​ទីផ្សារ​លក់​ចេញ​ស្ទើរ​រាល់​ឆ្នាំ។ តើ​កសិករ​គួរ​ធ្វើ​យ៉ាង​ណា ដើម្បី​កាត់​បន្ថយ​នូវ​បញ្ហា​ប្រឈម​ទាំងនេះ? អាកាសធាតុ​ប្រែប្រួល​ញឹកញាប់ ឬ​ភ្លៀង​ធ្លាក់​ខុស​រដូវ ធ្វើ​ឲ្យ​ទិន្នផល​ដំឡូងមី​របស់​កសិករ​ដែល​គាស់​រួច​កាប់​ហាល​ត្រូវ​ទឹក​ភ្លៀង​ដុះ​ផ្សិត​ខូច ស្រប​ពេល​ដែល​តម្លៃ​ដំឡូង​ចុះ​ថោក​ទាំង​ក្នុង និង​ក្រៅ​ប្រទេស។ កសិករ​នៅ​ឃុំ​មួយ​ចំនួន​នៃ​ស្រុក​ភ្នំក្រវ៉ាញ កំពុង​លក់​ដំឡូង​ឲ្យ​ឈ្មួញ​ដែល​ចុះ​ទិញ​ដល់​ផ្ទះ​បាន​តម្លៃ ៣០០​រៀល​ក្នុង​មួយ​គីឡូក្រាម សម្រាប់​ដំឡូង​ស្ងួត​ល្អ រីឯ​ដំឡូង​សើម ឬ​ដុះ​ផ្សិត បាន ១៥០​រៀល។

កំពុង​ឈរ​ដេរ​មាត់​ការុង​ច្រក​ដំឡូង​ស្ងួត​នៅ​មុខ​ផ្ទះ ដើម្បី​ត្រៀម​លើក​ដាក់​ជញ្ជីង​ថ្លឹង​ឲ្យ​ឈ្មួញ នៅ​ភូមិ​អូរព្រាល ឃុំ​សំរោង លោកស្រី ផាន់ សារី មាន​ប្រសាសន៍​ថា ឆ្នាំ​នេះ​លោកស្រី​ប្រមូល​ផល​ដំឡូង​បាន​ជាង ២០​តោន ប៉ុន្តែ​ត្រូវ​ទឹក​ខូច​អស់​ស្ទើរ​ពាក់​កណ្ដាល។ លោកស្រី​ខ្ចី​លុយ​ធនាគារ​មក​ជួល​ត្រាក់ទ័រ​ភ្ជួរ និង​ទិញ​ជី​គីមី​ផ្សេងៗ​អស់ ៦​ពាន់​ដុល្លារ ប៉ុន្តែ​លក់​ដំឡូង​សង​គេ​វិញ​បាន​តែ ៣​ពាន់​ដុល្លារ​ប៉ុណ្ណោះ៖ «លើក​មុន​នោះ​លក់​បាន ៤០០​រៀល ហើយ​សា​នេះ​លក់​បាន ១៥០​រៀល និង ៣០០​រៀល។ ឥឡូវ​នេះ​អត់​មាន​អី​លក់​សង​គេ មាន​តែ​លក់​ដី​ចម្ការ​សង​គេ។ ពី​ដើម​ខ្ចី​លុយ​ខាង​ហ្នឹង (ធនាគារ) ដើម្បី​ដាំ​ដំឡូង ដល់​ពេល​ឥឡូវ​ហ្នឹង​ដាំ​ដំឡូង​លក់​អត់​រួច​ខ្លួន មាន​តែ​លក់​ដី​ចម្ការ»

ចំណែក​កសិករ​ដាំ​ដំឡូង​នៅ​ភូមិ​វាលវង់ ឃុំ​រកាត លោក វ៉ុន កែវ ឲ្យ​ដឹង​ថា តម្លៃ​ដំឡូង​ឆ្នាំ​នេះ​ធ្លាក់​ចុះ​មក​ក្រោម ៤០០​រៀល​ក្នុង​មួយ​គីឡូក្រាម ទើប​លោក​គាស់​ដំឡូង​កាប់​ហាល​បន្តិច​ម្ដងៗ​លើ​ផ្ទៃដី​ដែល​លោក​ដាំ​បាន​ប្រហែល ១​ហិកតារ ដើម្បី​ពន្យារ​ពេល​ក្រែង​ដំឡូង​ឡើង​ថ្លៃ​វិញ។ ចំពោះ​លោក វ៉ុន កែវ មិន​ជំពាក់​បំណុល​គេ​ដោយសារ​ដាំ​ដំឡូង​ឡើយ ព្រោះ​លោក​មាន​ដើមទុន​ខ្លួន​ឯង ហើយ​ដាំ​បន្តិចបន្តួច។

កសិករ​រូប​នេះ​បន្ថែម​ថា គ្រួសារ​លោក និង​លោក​ចាប់​ផ្ដើម​ដាំ​ដំឡូងមី​បាន​ពីរ​ឆ្នាំ​ហើយ ដោយ​ឆ្នាំ​ខ្លះ​ខាត និង​ឆ្នាំ​ខ្លះ​ចំណេញ ប៉ុន្តែ​លោក​នៅ​តែ​ស៊ូទ្រាំ​ដាំ ជាជាង​ទំនេរ ឬ​ធ្វើ​ចំណាក​ស្រុក៖ «ទិញ​ដើម​គេ មិន​ដើម​គេ​មក​ប្រហែល ៥០ ទៅ ៦០​បាច់​មក​ដាក់​បន្ត​ទៀត។ សា​មុន​ខ្ញុំ​លក់​បាន​មួយ​គីឡូ ៤១០​រៀល ឬ ៤០០​រៀល ដល់​ពេល​កំពុង​ចូល​ឆ្នាំ គេ​ឲ្យ ៣០០​រៀល​ជាង ២០០​រៀល ព្រោះ​ដំឡូង​យើង​ត្រូវ​ទឹក ហើយ​ខ្មៅ»

ឈ្មួញ​កណ្ដាល​ប្រមូល​ទិញ​ស្រូវ និង​ដំឡូង​នៅ​ស្រុក​ភ្នំក្រវ៉ាញ លោក ណេត ឧត្ដម ថា​ដំឡូង​ដែល​លោក​ដឹក​ចេញ​ទៅ​ថៃ លក់​បាន​ថោក ទើប​លោក​ទិញ​ពី​កសិករ​ថោក​ដែរ។ ទាំង​កសិករ និង​លោក​ដែល​ជា​ឈ្មួញ​កណ្ដាល ត្រូវ​បង្ខំ​ចិត្ត​លក់ ឬ​ធ្វើ​អាជីវកម្ម​ក្នុង​តម្លៃ​ថោក​ទៅ​តាម​ទីផ្សារ​សេរី។ រាល់​ឆ្នាំ លោក​ទិញ​ដំឡូងមី​ពី​កសិករ​ទាំង​ល្អ និង​មិន​ល្អ​ក្នុង​តម្លៃ​សមរម្យ ដើម្បី​សម្រាល​បន្ទុក​កសិករ៖ «ឲ្យ​តែ​បាន​ថ្លៃ​ឡាន ក៏​ខ្ញុំ​ត្រូវ​តែ​ជួយ​ទិញ​គាត់​ដែរ សំខាន់​គឺ​គាត់​អាច​លក់​ឲ្យ​យើង​ដែរ ប៉ុន្តែ​ឆ្នាំ​មុនៗ ប្រជាពលរដ្ឋ​អត់​មាន​ថ្ងូរ​អី​ដូច​ឆ្នាំ​នេះ​ទេ។ ឆ្នាំ​នេះ​ថ្ងូរ​ច្រើន។ ថ្ងូរ​ត្រង់​ថា​ថោក​ពេក ដើរ​រក​ទីផ្សារ​មិន​ឃើញ​សោះ ហើយ​ចង់​រដ្ឋាភិបាល​ជួយ​ដែរ​ឲ្យ​ជួយ​រក​ទីផ្សារ​ឲ្យ​បាន​ច្បាស់លាស់ មិន​ចង់​ឲ្យ​បាន​តម្លៃ​ខ្ពស់​ដល់​ថ្នាក់​ណា​ទេ ឲ្យ​តែ​បាន ៥០០​រៀល​ឲ្យ​បាន​តម្លៃ​នឹង​ដែល​ថា​ឲ្យ​កសិករ​យើង​ទូទាត់​រួច​ថ្លៃ​ជី ថ្លៃ​អាត្រាក់ ថ្លៃ​កម្មករ​ដាំ អស់​ចិត្ត​ហើយ»

អាជ្ញាធរ​ខេត្ត​ពោធិ៍សាត់ បង្ហាញ​ថា ផ្ទៃដី​ដាំ​ដំឡូងមី​នៅ​ទូទាំង​ខេត្ត មាន​ជាង ៣​ម៉ឺន​ហិកតារ ក្នុង​នោះ​មាន​កសិករ​នៅ​ស្រុក​ភ្នំក្រវ៉ាញ និង​ស្រុក​បាកាន ដាំ​ដំឡូង​លើ​ផ្ទៃដី​ជាង ១​ម៉ឺន​ហិកតារ​ជា​រៀង​រាល់​ឆ្នាំ។

ប៉ុន្តែ​ក្រុម​កសិករ​តែងតែ​ជួប​ប្រទះ​នឹង​បញ្ហា​ក្នុង​ដំណាក់កាល​ប្រមូល​ផល​ដំឡូង និង​បញ្ហា​ទីផ្សារ ធ្វើ​ឲ្យ​កសិករ​ជំពាក់​បំណុល​គេ​កាន់​តែ​ច្រើន និង​ខ្លះ​ត្រូវ​បង្ខំ​ចិត្ត​លក់​ទ្រព្យ​សម្បត្តិ​ដើម្បី​ដោះ​បំណុល​គេ។

ដើម្បី​ដោះស្រាយ​បញ្ហា​ទាំងនេះ អ្នក​ជំនាញ​កសិកម្ម និង​សេដ្ឋកិច្ច បាន​ផ្ដល់​ការ​ណែនាំ​មួយ​ចំនួន​ដល់​កសិករ។ ការ​ណែនាំ បាន​ផ្ដោត​លើ​ភាព​ឆ្លាតវៃ និង​ការ​ឧស្សាហ៍​ព្យាយាម​របស់​កសិករ​ម្នាក់ៗ។

នាយក​មជ្ឈមណ្ឌល​សិក្សា និង​អភិវឌ្ឍន៍​កសិកម្ម​កម្ពុជា ឬ​ហៅ​កាត់​ថា សេដាក (CEDAC) លោក សម វិទូ ផ្ដល់​គំនិត​ថា កសិករ​គួរ​តាមដាន​ការ​ព្យាករ​ពី​អាកាសធាតុ ដើម្បី​ងាយស្រួល​កំណត់​ពេលវេលា​គាស់​ដំឡូង ឬ​កាប់​ដំឡូង​ហាល។ ចំណែក​ទីលាន​ហាល​ដំឡូង​វិញ កសិករ​ត្រូវ​រក​កម្រាល​ដាក់​ក្រាល​នៅ​លើ​ដី​ដែល​ស្ងួត និង​មិន​ត្រូវ​ដាក់​ហាល​នៅ​កន្លែង​ធូលី​ដី ឬ​កម្ទេច​ថ្ម​ខ្ទាត​ចូល។ ក្រៅ​ពី​នេះ កសិករ​ត្រូវ​ហាល​ដំឡូង​ឲ្យ​បាន​ស្ងួត​ល្អ ទើប​ច្រក​ទុក​ដាក់​ក្នុង​ការុង ឬ​បាវ​ដែល​មិន​ហប់​ពេក ទើប​ធានា​ថា​ដំឡូង​មិន​ពុក ឬ​ដុះ​ផ្សិត៖ «ជាទូទៅ ប្រសិន​បើ​គាត់​អាច​រក្សា​ទុក​បាន​កាន់​តែ​យូរ ចង់​និយាយ​ថា ទុក​កន្លែង​ដែល​មាន​សុវត្ថិភាព​ល្អ​នូវ​ផលិតផល​របស់​គាត់ គឺ​វា​នឹង​អាច​ឡើង​ថ្លៃ​វិញ ហើយ​ជាពិសេស​បន្ទាប់​ប្រមូល​ផល​ហើយ​ភ្លាមៗ យើង​ឃើញ​ហើយ​ផលិត​ផ្សេងៗ​ដូចជា​ស្រូវ​ក៏ដោយ ពោត​ដំឡូង​ក៏ដោយ តម្លៃ​វា​ថោក​បំផុត»

លោក សម វិទូ ដឹង​ថា កសិករ​ជំពាក់​លុយ​ធនាគារ ព្រោះ​កសិករ​ត្រូវការ​លុយ​ធ្វើ​ដើមទុន ទើប​កសិករ​ភាគច្រើន​ប្រញាប់ប្រញាល់​គាស់​ដំឡូង​លក់​នៅ​ពេល​ដល់​រដូវ​ម្ដងៗ ដើម្បី​យក​ប្រាក់​ទៅ​ដោះ​បំណុល​កុំ​ឲ្យ​ការប្រាក់​ឡើង។ ប៉ុន្តែ​លោក​ថា កសិករ​អាច​គុណ​គូរ​អត្រា​ការប្រាក់​ដែល​បាន​ខ្ចី​ធនាគារ ថា​តើ​បើ​ពន្យារ​ពេល​គាស់ ឬ​កាប់​ដំឡូង​ហាល​ឲ្យ​ស្ងួត​ទុក​លក់​ពេល​ដំឡូង​លែង​សម្បូរ បាន​ចំណេញ​ប៉ុន្មាន។

ចំពោះ​ស្ថានភាព​ដាំ​ដុះ​ដំឡូងមី​នៅ​ក្នុង​ប្រទេស​វិញ លោក សម វិទូ សង្កេត​ឃើញ​ថា កសិករ​នៅ​និយម​ដាំ​ដំឡូង បើ​ទោះ​បី​ជា​កសិករ​ត្អូញត្អែរ​ពី​បញ្ហា​ទីផ្សារ និង​បញ្ហា​ប្រឈម​ជាច្រើន​ទៀត។ លោក​ថា រដ្ឋាភិបាល​គួរ​បង្កើត​រោងចក្រ​កែច្នៃ​ចំណី​សត្វ ឬ​មនុស្ស​ចេញ​ពី​វត្ថុ​ធាតុ​ដើម​ដែល​ខ្លួន​មាន​ស្រាប់​ឲ្យ​បាន​ច្រើន​នៅ​ក្នុង​ប្រទេស ជាជាង​ពឹង​ផ្អែក​លើ​ទីផ្សារ​ប្រទេស​ចិន និង​ប្រទេស​ជិត​ខាង៖ «យើង​ឃើញ​កម្ពុជា យើង​នាំ​ចូល​ចំណី​សត្វ​ពី​ខាង​ក្រៅ​រាប់​ម៉ឺន​រាប់​សែន​តោន ដើម្បី​យក​ផ្គត់ផ្គង់​ស្រុក​យើង ប៉ុន្តែ​ការ​កែច្នៃ​របស់​យើង​ដែល​យើង​មាន​ផលិតផល​ដើម​ដូចជា​ដំឡូង ពោត សណ្ដែកសៀង យើង​អត់​បាន​ប្រើប្រាស់​ដើម្បី​បង្កើន​តម្លៃ​ទៅ​លើ​ផលិតផល​ទាំងនោះ​ទេ អ៊ីចឹង​ហើយ​បាន​ធ្វើ​ឲ្យ​ផលិតផល​របស់​យើង​តម្លៃ​អត់​ថេរ​ទេ»

មន្ត្រី​ជំនាញ​កសិកម្ម និង​អាជ្ញាធរ​ថ្នាក់​ក្រោម​ជាតិ តែងតែ​អះអាង​ថា អាជ្ញាធរ​បាន​កៀរគរ​រក​ឈ្មួញ​ដែល​ហ៊ាន​ឲ្យ​តម្លៃ​ទំនិញ​របស់​ពលរដ្ឋ​ថ្លៃ ហើយ​ទប់ស្កាត់​ឈ្មួញ​ដែល​បង្គាប់​តម្លៃ​ទំនិញ​កសិករ។ ប៉ុន្តែ​កសិករ​នៅ​តែ​ជួប​ប្រទះ​បញ្ហា​ទីផ្សារ​ស្រូវ ដំឡូង និង​កសិផល​មួយ​ចំនួន​ទៀត ហើយ​អាជ្ញាធរ​ឆ្លើយតប​ថា ការ​ចុះ​ថោក ឬ​ឡើង​ថ្លៃ​ទំនិញ​ទាំងនេះ​ក៏​អាស្រ័យ​លើ​ទីផ្សារ​នៅ​ក្នុង​ស្រុក និង​ក្រៅ​ស្រុក​ដែរ៕

កំណត់ចំណាំចំពោះអ្នកបញ្ចូលមតិនៅក្នុងអត្ថបទនេះ៖ ដើម្បី​រក្សា​សេចក្ដី​ថ្លៃថ្នូរ យើង​ខ្ញុំ​នឹង​ផ្សាយ​តែ​មតិ​ណា ដែល​មិន​ជេរ​ប្រមាថ​ដល់​អ្នក​ដទៃ​ប៉ុណ្ណោះ។

ព័ត៌មាន (0)
  • បោះពុម្ព
  • ចែករំលែក
  • អ៊ីម៉ែល
គេហទំព័រ​ទាំងមូល