ចម្ការ​ស្ត្រប៊ើរី​ដំបូង​គេ​នៅ​កម្ពុជា

ស្ត្រប៊ើរី (Strawberry) ជា​ផ្លែ​ឈើ​ម្យ៉ាង​ដែល​គេ​ឃើញ​មាន​ដាំ​នៅ​ក្នុង​តំបន់​អាកាសធាតុ​ត្រជាក់​ក្រោម ២០​អង្សា​សេ។ នៅ​ប្រទេស​កម្ពុជា មាន​ចម្ការ​ស្ត្រប៊ើរី ជា​លើក​ដំបូង​នៅ​ចុង​ឆ្នាំ​២០១០ នា​ខេត្ត​មណ្ឌលគិរី។

0:00 / 0:00

ដំណាំ​ស្ត្រប៊ើរី គេ​ឃើញ​ដាំ​នៅ​លើ​ដី​ភ្នំ​មួយ​កន្លែង​នៃ​ភាគ​ខាង​ត្បូង​ទី​រួម​ខេត្ត​មណ្ឌលគិរី ស្ថិត​នៅ​ចម្ងាយ​ប្រមាណ ៣​គីឡូម៉ែត្រ​ពី​ទីប្រជុំជន​ក្រុង​មណ្ឌលគិរី។

ចម្ការ​ដំណាំ​ស្ត្រប៊ើរី ស្ថិត​នៅ​ភូមិ​ស្ពានមានជ័យ សង្កាត់​សែន​រមនា ក្រុង​មណ្ឌលគិរី។ ដើម​ស្ត្រប៊ើរី បើ​មិន​បាន​ចូល​ទៅ​ពិនិត្យ​ជិត​រង​ទេ គេ​នឹង​ប៉ាន់​ប្រមាណ​ថា ជា​ដំណាំ​ស្ពៃ​ដែល​ទើប​ដក​យក​ទៅ​ដាំ​ថ្មីៗ ព្រោះ​ដើម​វា​រាង​តូច​ល្អិត និង​ទាបៗ​ជាប់​នឹង​ដី​ក្នុង​រង។

លោក បូ រ៉ាន់ អ្នក​ថែទាំ​ចម្ការ​ស្ត្រប៊ើរី ឲ្យ​ដឹង​ថា ស្រ្តប៊ើរី​នេះ​កំពុង​ត្រូវ​បាន​គេ​ដាំ​សាកល្បង​ចំនួន ១០០​រង​ក្នុង​ចម្ការ​របស់​អ្នក​ស្រាវជ្រាវ​ឈ្មោះ តារ៉ា។ ការ​ដាំ​នេះ គឺ​ពិសោធ​មើល​ដើម្បី​បន្សាំ​ដំណាំ​ស្ត្រប៊ើរី ទៅ​នឹង​អាកាសធាតុ​ក្នុង​ប្រទេស​កម្ពុជា ថា​តើ​វា​អាច​ទ្រាំ​នឹង​អាកាសធាតុ​ត្រជាក់​មធ្យម ហើយ​សើម​ដូច​នៅ​ខេត្ត​មណ្ឌលគិរី​នោះ ឬ​ទេ? ព្រោះ​ដំណាំ​ស្ត្រប៊ើរី វា​ត្រូវការ​អាកាសធាតុ​ត្រជាក់​ពី ១៤​អង្សា​សេ ទៅ ១៧​អង្សា​សេ។

ផ្ទៃ​ចម្ការ​ដាំ​ស្ត្រប៊ើរី នៅ​ក្នុង​ចម្ការ​លោក តារ៉ា ទើប​សាកល្បង​ដាំ​បាន ១០០​រង។ នៅ​ក្នុង​គម្រោង​ដាំ​ស្ត្រប៊ើរី គេ​នឹង​ពង្រីក​ដាំ​ឲ្យ​អស់​ដី​ទំហំ​ទទឹង ៣៩​ម៉ែត្រ និង​បណ្ដោយ ៥០០​ម៉ែត្រ ប្រសិន​បើ​ការ​ដាំ​នោះ​ទទួល​បាន​ជោគជ័យ ៖ «ចម្ការ​នេះ​គាត់​ទើប​តែ​ចាប់​ផ្ដើម​ដាំ ខែ​១១ ឆ្នាំ​ទៅ (២០១០)»

លោក បូ រ៉ាន់ ឲ្យ​ដឹង​ថា ចំពោះ​ពូជ​ស្ត្រប៊ើរី ដែល​កំពុង​ដាំ​ក្នុង​ចម្ការ​បាន​នាំ​មក​ពី​ប្រទេស​អាមេរិក និង​អូស្ត្រាលី​ដែល​មាន​ច្រើន​ពូជ ៖ «ព្រោះ​អី​គាត់​សាក​នេះ​តែ​ប៉ុន្មាន​ពូជ​ដែរ​ទេ ដូច​ជា​ពូជ​ស្តេលា វេស្ទីវល ហើយ​ពូជ​មួយ​ទៀត ភ្លេច ចុងៗ​មាត់ ភាសា​ខ្ញុំ​មិន​សូវ​ស្ទាត់​ដែរ»

ស្ត្រប៊ើរី តាម​លោក បូរ៉ាន់ អះអាង​ថា ជា​ដំណាំ​រើស​ដី​ផង និង​រើស​អាកាសធាតុ​ផង ៖ «និយាយ​រួម​ត្រជាក់ វា​ត្រូវការ​ត្រជាក់។ ១៤ ទៅ ១៥ ទើប​បើ​វា​រស់​បាន ជា​ធម្មតា ១៦ ទៅ ១៧ តែ​បើ​វា​ចេញ​ផ្កា គឺ​១៤ ទៅ ១៥»

ស្ត្រប៊ើរី​ត្រូវ​ការ​ថែទាំ ជា​ពិសេស​ឲ្យ​ត្រូវ​តាម​បច្ចេកទេស​មិន​ត្រូវ​ការ​ដី​ដក់​ទឹក ឬ​ភ្លៀង​ធ្លាក់​ជោកជាំ​ទេ។ ស្ត្រប៊ើរី​ចាញ់​កម្ដៅ​ថ្ងៃ​ខ្លាំង​ណាស់​ដែរ ព្រោះ​វា​ជា​រុក្ខជាតិ​មាន​ដើម​តូច​ល្អិត។ ដើម​ស្ត្រប៊ើរី​ត្រូវ​ការ​អាកាសធាតុ​ត្រជាក់ ហើយ​នៅ​ពី​លើ​ដើម​ដែល​ទើប​នឹង​ដាំ​ត្រូវ​គ្រប​ដំបូល និង​ក្រោម​ដើម​ត្រូវ​យក​ស្រកី​ដូង​យក​មក​គ្រប​គល់​វា ដើម្បី​ឲ្យ​វា​ជប់​ទឹក​ធ្វើ​ឲ្យ​ដើម​ស្រ្តប៊ើរី​នោះ ត្រជាក់​ផង ហើយ​ជួយ​បន្ថយ​កម្ដៅ​ទើប​វា​ដុះ​ល្អ និង​ហុច​ផល​ជា​ផ្លែ​ធំៗ។

នៅ​ខែ​ភ្លៀង ស្ត្រប៊ើរី​រឹតតែ​លំបាក​ថែទាំ​ទៀត ៖ «ដូចជា​មាន​សត្វ​ល្អិត​អ៊ីចឹង​ទៅ ហើយ​ត្រូវ​ទឹក​ភ្លៀង​ច្រើន ហើយ​និង​ខ្វះ​សារធាតុ​អ្វី​មួយ​ពី​ជាតិ​ដី ព្រោះ​អា​ហ្នឹង​គេ​ផ្សំ​ឡើង​ដោយ​សារធាតុ​ច្រើន ដី​ហ្នឹង»

លោក​ឲ្យ​ដឹង​ថា តាម​អ្នក​ជំនាញ​មក​ពី​សហរដ្ឋ​អាមេរិក ប្រាប់​ថា ស្ត្រប៊ើរី​រើស​ទីតាំង​ដាំ​ឲ្យ​លើស​ពី ៧០០​ម៉ែត្រ​នៃ​កម្ពស់​ទឹក​សមុទ្ទ​ទើប​វា​ដុះ​ល្អ និង​ដាំ​អាច​ប្រមូល​ផល​បាន​យូរ​ឆ្នាំ ៖ «​យើង​ដាំ​កូន មុន​ដំបូង​គឺ​យើង​ទិញ​ពូជ​គេ​មក គឺ​កូន​តូចៗ យក​មក យើង​លាយ​ដី ត្រូវ​មើល​ដី តើ​ខ្វះ​ជាតិ​អី​ខ្លះ? ព្រោះ​ដុកទ័រ ជីម គាត់​មក គាត់​យក​ដី​ទៅ​ពិសោធ​នៅ​ញូវយ៉ក គាត់​ថា ខ្វះ​ជាតិ​នេះ​ជាតិ​នោះ ដើម្បី​ឲ្យ​ម្ចាស់​ចម្ការ​គាត់​ត្រូវ​ទិញ​ថែម ដើម្បី​លាយ​ដី​នោះ​ឲ្យ​មាន​ជាតិ​គ្រប់ ដាំ​ទៅ​ឲ្យ​វា​ធំ​លូតលាស់ ហើយ​ត្រជាក់ មាន​ភាព​ផ្អែម​ជាង​ប្រទេស​ជិត​ខាង។ នៅ​មណ្ឌលគិរី ខ្វះ​ជាតិ​ថ្ម​បាសាល កម្ទេច​ថ្ម​យើង​កិន​នេះ ​កិន​ធ្វើ​ផ្លូវ​នេះ ថ្ម​យើង​ចាក់​ផ្លូវ តែ​យើង​យក​កម្ទេច​ផេះ»

ការ​ដាំ​ស្ត្រប៊ើរី អាច​ដាំ​លាត​លើ​ដី​រាប​ស្មើ​ក៏​បាន​ដែរ តែ​បើ​ដាំ​លើ​ដី​ចំណោត ចាំបាច់​ត្រូវ​លើក​រង​ដើម្បី​ការពារ​ទឹក​ដក់​តាម​រង​ផង និង​ការពារ​ដី​បាក់​មក​លើ​ដើម​ស្ត្រប៊ើរី​ផង។ រង​របស់​ស្ត្រប៊ើរី លើក​ដូច​រង​ស្ពៃ ហើយ​ការ​ដាំ​គឺ​យក​កូន​ទៅ​ដាំ​ទុក​គម្លាត​ពី​ដើម​មួយ​ទៅ​ដើម​មួយ គឺ ២០​សង់ទីម៉ែត្រ។ ដាំ​កូន​សើៗ ដូច​ដាំ​កូន​ស្ពៃ​ដែរ តែ​ចាំបាច់​ពេល​ដាំ​ដំបូង​ត្រូវ​គ្រប​កូន​វា គឺ​អាច​ធ្វើ​ដំបូល​ពី​លើ បើ​នៅ​ក្រោម​គល់​គេ​អាច​គ្រប​វា​ដោយ​ស្រកី​ដូង សម្រាប់​បន្ថយ​កម្ដៅ និង​ឲ្យ​វា​សើម​ទឹក។ តាម​រង​នីមួយៗ ត្រូវ​រាយ​ទុយយោ​ទឹក​ដើម្បី​បន្តក់​ទឹក​តាម​រង​នៅ​ពេល​ដី​ស្ងួត​គ្មាន​ភ្លៀង។

លោក​ថា ដើម​ស្រ្តប៊ើរី​មាន​កម្ពស់​ប្រមាណ ៣០​សង់ទីម៉ែត្រ​ប៉ុណ្ណោះ​ពី​ដី ៖ «ព្រោះ​អី​កូន​ស្រ្តប៊ើរី​ហ្នឹង​វា​អត់​ត្រូវ​ការ​ទឹក​ដែល​សាច​មក​ជះ​លើ​វា​ខ្លាំង​ទេ។ ដូច្នេះ​យើង​ត្រូវ​ការ​ទុយយោ​ហ្នឹង​ដើម្បី​បន្តក់​ទឹក​មួយ​ដំណក់ៗ ដើម្បី​ផ្សើម​វា​រហូត។ សូម្បី​តែ​ភ្លៀង​ខ្លាំង​ក៏​យើង​អត់​ឲ្យ​វា​ត្រូវ​ភ្លៀង​ខ្លាំង​ដែរ វា​នឹង​រលួយ ហើយ​បើ​វា​មាន​ផ្លែ ឬ​ផ្កា វា​នឹង​ជ្រុះ​អស់»

ដំណាំ​ស្ត្រប៊ើរី វា​ត្រូវការ​ជីកំប៉ុស​ច្រើន​ជាង​ជី​គីមី។ ការ​ដាក់​ជី​បំប៉ន​វា ដើម្បី​កាន់​ផ្លែ​ត្រូវ​មាន​ការ​ប្រុង​ប្រយ័ត្ន​ផង​ដែរ ៖ «សូម្បី​ដាក់​ជី​វា ជី​អាចម៍​គោ អាចម៍​ប្រជៀវ ប៉ះ​ស្លឹក​ស្រ្តប៊ើរី​ក៏​រលួយ ប៉ះ​ផ្លែ​ក៏​រលួយ អន់​ផ្លែ ជាំ​តែម្ដង ហើយ​ត្រូវ​ទឹក​ខ្លាំង​ក៏​អត់​បាន ទឹក​ដក់​នៅ​ហ្នឹង​ក៏​អត់​បាន​ទៀត វា​រលួយ​ទាំង​អស់»

លោក​អះអាង​ថា ស្រ្តប៊ើរី​ចាប់​ផ្ដើម​ផ្កា​ពី​ខែ​សីហា ដល់​ខែ​កញ្ញា។ ផ្លែ​វា​ទុំ​អាច​បេះ​ប្រមូល​ផល​បាន គឺ​នៅ​ក្រោយ​ការ​ដាំ​បាន​អាយុកាល ៧៥​ថ្ងៃ ទៅ ៩០​ថ្ងៃ។

ចម្ការ​ស្រ្តប៊ើរី នៅ​ភូមិ​ស្ពានមានជ័យ សង្កាត់​សែន​រមនា ត្រូវ​បាន​គេ​ប្រមូល​ផល បេះ​ផ្លែ​ម្ដង​រួច​ទៅ​ហើយ គឺ​កាល​ពី​ខែ​ឧសភា និង​ខែ​មិថុនា។ ផ្លែ​ស្រ្តប៊ើរី លោក​អះអាង​ថា មាន​វីតាមីន​ច្រើន ២០​មុខ សម្រាប់​ជំនួយ​សុខភាព​អ្នក​បាន​ទទួល​ទាន​វា ៖ «មួយ​ដើម​វា​ហ្នឹង​បាន ១០ ទៅ ២០​ផ្លែ តែ​វា​អត់​ទុំ​ទាំង​អស់​ទេ វា​ទុំ​មួយ​ថ្ងៃ​មួយៗ គ្រប់​តែ​គុម្ព​វា​អ៊ីចឹង។ ផ្លែ​វា​មាន​តូច មាន​ធំ មាន​ប៉ុន​មេ​ជើង មេ​ដៃ​មនុស្ស​យើង។ រយៈ​ពេល​ទទួល​ផល​គឺ​បេះ​បាន ៨​ខែ បេះ​ផ្លែ​វា​រហូត»

ស្ត្រប៊ើរី ជា​ផ្លែ​ឈើ​ម្យ៉ាង​ដែល​គេ​ឃើញ​មាន​ដាំ​នៅ​ក្នុង​តំបន់​អាកាសធាតុ​ត្រជាក់​ក្រោម ២០​អង្សា​សេ។ ផ្លែ​ស្ត្រប៊ើរី មាន​នាំ​ចូល​មក​លក់​នៅ​ផ្សារ​ទំនើប​ក្នុង​ប្រទេស​កម្ពុជា គឺ​នៅ​ក្នុង​ខែ​ឧសភា មិថុនា និង​ខែ​កក្កដា៕