ប្រជាពលរដ្ឋខ្លះចាត់ទុកថា ការលំបាកមានកូនភាគច្រើន គឺបណ្ដាលមកពីស្ត្រី។ ពួកគាត់ចាត់ទុកថា ស្ត្រីដែលមិនមានកូន ជាស្ត្រីអា និងថាមិនមានលក្ខណៈពេញលេញជាមនុស្សស្រី។ ការពោលពាក្យបញ្ចើចបញ្ចើនេះហើយ អាចជាហេតុផលបណ្ដាលឲ្យស្ត្រីមួយចំនួនមិនហ៊ានលើកឡើងនូវបញ្ហាសុខភាពរបស់ខ្លួន។
គ្រូពេទ្យជំនាញផ្នែកសុខភាពនៃការលំបាកមានកូន ពន្យល់ថា ការលំបាកមានកូន គឺអាចបណ្ដាលមកពីសុខភាពបុរស និងស្ត្រីជាដៃគូ និងកត្តាដទៃមួយចំនួនទៀត។
តាមទ្រឹស្ដីវេជ្ជសាស្ត្រ ស្ត្រី និងបុរសដែលបានរៀបការបានរយៈពេលមួយឆ្នាំ ហើយចង់បានកូន ប៉ុន្តែមិនអាចមានកូន គេឲ្យឈ្មោះថា ការលំបាកមានកូន។
ប្រធានមន្ទីរសម្រាកព្យាបាលកម្ពុជា អ្នកស្រីវេជ្ជបណ្ឌិត ស៊ាន សុខទៀង មានឯកទេសការលំបាកមានកូន ពន្យល់ថា ការលំបាកមានកូនមិនមែនជាកំហុសរបស់គូស្វាមីភរិយាដែលចង់បានកូននោះទេ។ ការលំបាកមានកូននេះទៀតសោត មិនមែនកើតចំពោះតែស្ត្រីក្នុងប្រទេសកម្ពុជា ឡើយ ប៉ុន្តែជំងឺនេះបានកើតមានលើបុរស និងស្ត្រីនៅទូទាំងពិភពលោក។
របាយការណ៍អង្គការសុខភាពពិភពលោក (WHO) ស្ដីពីការលំបាកមានកូន បញ្ជាក់ថា ការលំបាកមានកូន បានបង្កផលប៉ះពាល់សុខភាពទូទៅ និងសុខភាពផ្លូវចិត្តចំពោះគូស្វាមីភរិយាប្រមាណពី ១០% ទៅ ១៥% ដែលស្ថិតនៅវ័យបន្តពូជ។ ឯកសារដដែលបញ្ជាក់ទៀតថា មួយភាគបី (១/៣) នៃការលំបាកមានកូន គឺបណ្ដាលមកពីស្ត្រីមួយភាគបី (១/៣) នៃការលំបាកមានកូន គឺបណ្ដាលមកពីបុរស និងមួយភាគបី (១/៣) ទៀតនៃការលំបាកមានកូន គឺមិនមានមូលហេតុច្បាស់លាស់ ឬអាចបណ្ដាលមកពីកត្តារួមរបស់ស្ត្រី និងបុរស។
តើមូលហេតុអ្វីខ្លះដែលបណ្ដាលឲ្យស្ត្រីជួបការលំបាកមានកូន?
អ្នកស្រីវេជ្ជបណ្ឌិត ស៊ាន សុខទៀង ពន្យល់ថា ប្រព័ន្ធបន្តពូជរបស់ស្ត្រី គឺមានភាពស្មុគស្មាញ ហើយជំងឺអាចកើតឡើងនៅផ្នែកជាច្រើននៃប្រព័ន្ធបន្តពូជរបស់ស្ត្រី និងបញ្ហាដទៃផ្សេងៗទៀត មានជាអាទិ៍ ការកើនឡើងនៃអាយុរបស់ស្ត្រី អាចបណ្ដាលឲ្យការផលិតមេជីវិតញីមានតិច ដែលជាហេតុអាចបង្កឲ្យប្រឈមមុខនឹងការលំបាកមានកូន។ ទន្ទឹមនឹងនេះដែរ ភាពមិនទៀងទាត់នៃការធ្លាក់មេជីវិតញី អាចជាហេតុដែលបណ្ដាលឲ្យស្ត្រីលំបាកមានកូនដែរ។ អ្នកស្រីវេជ្ជបណ្ឌិតបន្ថែមថា ការលំបាកមានកូន ក៏អាចកើតមាននៅលើស្ត្រីវ័យក្មេងដែលមានគីសនៅកន្សោមពងញី៖ «ការធ្លាក់នៃពងមេជីវិតញី គេហៅថាអូវុល មានប្រហែលជាង ៣០% ហើយមួយទៀតមានបញ្ហាដុំក្នុងស្បូន ឬមានប៉ូលីបក្នុងស្បូន ដែលធ្វើឲ្យកូនពិបាកមកតោងជាប់ក្នុងស្រទាប់រដូវរបស់គាត់ដើម្បីលូតលាស់។ មួយទៀត ដោយសាររលាកដៃស្បូន ដែលធ្វើឲ្យបំពង់ដៃស្បូនស្ទះ ដែលជាកន្លែងមួយបង្កកូនរវាងពងជីវិតញី និងមេជីវិតឈ្មោលនៅមួយភាគបីនៃដៃស្បូន។ មួយទៀត គឺមានគីសក្នុងកន្សោមពងញី ដែលជាហេតុបណ្ដាលឲ្យមេជីវិតញីធ្លាក់មិនទៀងទាត់ ឬមិនធ្លាក់ទៅក្នុងដៃស្បូន ឬគាត់មានបញ្ហាមាត់ស្បូនតូចពេក។ មាត់ស្បូនតូចពេក ដែលធ្វើឲ្យមេជីវិតឈ្មោលពិបាកហែលចូល។ មួយទៀត គាត់មានបញ្ហាអ័រម៉ូន»។
ជំងឺរលាកសរីរាង្គក្នុងអាងត្រគាក អាចធ្វើឲ្យដៃស្បូនស្ទះ ឬខូច។ ការដុះភ្នាសសើមក្រៅស្បូន ដុំសាច់ និងសម្លាក ជាហេតុបណ្ដាលឲ្យប៉ះពាល់ដល់ដៃស្បូនដែលជាផ្លូវផ្លាស់ទីរបស់មេជីវិតញី ក៏អាចបណ្ដាលឲ្យប្រឈមមុខខ្ពស់នឹងការលំបាកមានកូន។ បន្ថែមពីលើនេះ ស្ត្រីដែលអាយុចាប់ពី ៣៥ឆ្នាំឡើងទៅ ក៏អាចប្រឈមមុខនឹងការលំបាកមានកូនផងដែរ៖ «គាត់ឡើងគីឡូខ្លាំងពេក ស្គមពេក គាត់គិតច្រើន ជក់បារី និងផឹកស្រាពេក។ កត្តាទាំងអស់នេះអាចបណ្ដាលឲ្យសុខភាពគាត់មិនល្អ ដែលហេតុបណ្ដាលឲ្យគាត់លំបាកមានកូន មានន័យថា បើប្រៀបធៀបជាមួយនឹងស្ត្រីដែលគេមិនធាត់ មិនស្គម មិនជក់បារី មិនផឹកស្រា គឺគេអាចមានកូនខ្ពស់ជាង»។
ជុំវិញការលំបាកមានកូនរបស់ស្ត្រីនេះដែរ អនុប្រធានផ្នែករោគស្ត្រី និងសម្ភព នៃមន្ទីរពេទ្យព្រះកុសុមៈ លោកវេជ្ជបណ្ឌិត លាភ សុវណ្ណ អះអាងថា ការរំលូតកូនច្រើនដង ក៏ជាកត្តាដែលបណ្ដាលឲ្យស្ត្រីជួបនឹងការលំបាកមានកូនដែរ។ ការលំបាកមានកូន មិនមែនបណ្ដាលមកពីស្ត្រីទាំងស្រុងនោះទេ ប៉ុន្តែបុរសក៏អាចប្រឈមមុខនឹងការលំបាកមានកូន។

តើមូលហេតុអ្វីខ្លះដែលបណ្ដាលឲ្យបុរសជួបការលំបាកមានកូន?
ទាក់ទងនឹងការលំបាកមានកូនដែលបណ្ដាលមកពីបុរស លោកគ្រូពេទ្យឯកទេសវះកាត់ប្រព័ន្ធទឹកនោម បញ្ចប់ការសិក្សាពីប្រទេសបារាំង វេជ្ជបណ្ឌិត អ៊ុក ពិសី បញ្ជាក់ថា តាមក្បួនពេទ្យគេសន្មតថា បុរសម្នាក់ជួបការលំបាកមានកូន លុះត្រាណាគេយកទឹកកាមទៅវិភាគនៅមន្ទីរពិសោធន៍ ទើបអាចជួយកំណត់មូលហេតុនៃការលំបាកមានកូនរបស់បុរសបានច្បាស់លាស់៖ «ពងស្វាសមានតួនាទីផលិតអ័រម៉ូនម្យ៉ាងដែលមានឈ្មោះថា តេស្តូសស្ទឺរ៉ូន (Testosterone) មួយផ្នែកធំនៃអ័រម៉ូនតេស្តូសស្ទឺរ៉ូន ហ្នឹង គឺផលិតឡើងនៅក្នុងពងស្វាស។ អ័រម៉ូននេះមានសារសំខាន់ក្នុងការរីកលូតលាស់នៃប្រភេទបុរស ហើយសំខាន់មួយនៃអ័រម៉ូននេះ គឺផលិតមេជីវិតឈ្មោល»។
លោកវេជ្ជបណ្ឌិតមានប្រសាសន៍ថា ការលំបាកមានកូនរបស់បុរស អាចបណ្ដាលមកពីតំណពូជដែលជាហេតុបណ្ដាលឲ្យមិនមានបំពង់មេជីវិតឈ្មោលពីកំណើត។ ការវះកាត់ឆ្អឹងត្រគាក ឬថង់ទឹកនោម ដោយបណ្ដាលឲ្យពងស្វាសពិបាកផលិតមេជីវិតឈ្មោល។ ការឡើងប៉ោងសរសៃវ៉ែនពងស្វាស និងភាពមិនប្រក្រតីនៃចំនួនរូបរាងមិនប្រក្រតីរបស់មេជីវិតឈ្មោល ក៏ជាហេតុផលបណ្ដាលឲ្យបុរសលំបាកមានកូនផងដែរ៖ «ការកង្វះនៃអ័រម៉ូនដែលភ្ញោចទៅលើពងស្វាស។ កង្វះអ័រម៉ូនលើពងស្វាស ធ្វើឲ្យការផលិតហ្នឹងមានការរអាក់រអួល ឬក៏មិនផលិតតែម្តង។ ទីពីរ បើសិនអ័រម៉ូនគ្រប់គ្រាន់ហើយ ប៉ុន្តែពងស្វាសមានបញ្ហា នេះក៏ជាបញ្ហាឲ្យបណ្ដាលមេជីវិតមិនអាចផលិតបាន។ បើសិនជាមេជីវិតមានពេញរូបរាងហើយ ប៉ុន្តែការធ្វើដំណើររបស់មេជីវិតឈ្មោលពីពងស្វាសមកមានការកកស្ទះបំពង់មេជីវិតនៅកន្លែងណាមួយនោះ ក៏ជាមូលហេតុបណ្ដាលឲ្យបុរសពិបាកមានកូនដែរ»។
ការលំបាកមានកូន គឺជាជំងឺមួយប្រភេទដែលតម្រូវឲ្យលោកអ្នកត្រូវទទួលការពិនិត្យព្យាបាល ដើម្បីអាចដោះស្រាយបញ្ហានេះ។ ក្នុងករណីនេះ គឺទាមទារឲ្យស្ត្រី និងបុរសដែលលំបាកមានកូន ត្រូវតែសហការជាមួយគ្រូពេទ្យដែលមានឯកទេសរោគស្ត្រី និងសម្ភព និងការលំបាកមានកូន ដើម្បីធ្វើរោគវិនិច្ឆ័យឲ្យបានជាក់ច្បាស់ មុនពេលសម្រេចចិត្តព្យាបាល។
ប្រការមួយទៀតដែលអាចជួយសម្រួលឲ្យលោកអ្នកអាចការពារកុំឲ្យជួបការលំបាកមានកូនដែរនោះ គឺលោកអ្នកអាចហាត់ប្រាណទៀងទាត់ ប៉ុន្តែមិនត្រូវហាត់ជ្រុលនោះទេ។ ការថែរក្សាផ្លូវចិត្តឲ្យបានល្អប្រសើរ។ ក្នុងសេចក្តីនេះ មានន័យថា លោកអ្នកអាចជៀសវាងការគិតច្រើន ដែលបណ្ដាលឲ្យមានបញ្ហាផ្លូវចិត្ត និងវិវឌ្ឍន៍ទៅជាជំងឺផ្លូវចិត្តបាន។ ប្រការដែលអាចអនុវត្តដែរនោះ គឺលោកអ្នកត្រូវជៀសវាងការជក់បារីច្រើន ការផឹកស្រាច្រើន និងការពារកុំឲ្យមានប៉ះទង្គិចពងស្វាសសម្រាប់បុរស។ ចំពោះស្ត្រីវិញ ត្រូវទៅពិនិត្យសុខភាពឲ្យបានទៀងទាត់ នៅពេលលោកអ្នកប្រឈមនឹងបញ្ហាធ្លាក់រដូវមិនទៀង។ សូមលោកអ្នកនាង អញ្ជើញទៅពិគ្រោះយោបល់ជាមួយគ្រូពេទ្យដែលមានឯកទេសត្រឹមត្រូវ៕
កំណត់ចំណាំចំពោះអ្នកបញ្ចូលមតិនៅក្នុងអត្ថបទនេះ៖
ដើម្បីរក្សាសេចក្ដីថ្លៃថ្នូរ យើងខ្ញុំនឹងផ្សាយតែមតិណា ដែលមិនជេរប្រមាថដល់អ្នកដទៃប៉ុណ្ណោះ។
