ជីវ​ប្រវត្តិ​របស់ កាំង ហ្កិច​អ៊ាវ ហៅ ឌុច (ភាគ២)

តាម​ប្រវត្តិ​របស់ កាំង ហ្កិចអ៊ាវ នៅ​ក្នុង​ភាគ​ទី​មួយ​បាន​បង្ហាញ​ថា កាល​នៅ​វ័យ​ជំទង់ កាំង ហ្កិចអ៊ាវ ជា​មនុស្ស​មាន​ចរិត​ស្លូត​បូត​និង​សុភាព​រាបសា ហើយ​ពេល​ធ្វើ​ជា​គ្រូ​បង្រៀន កាំង ហ្កិចអ៊ាវ មាន​សិស្ស​ជា​ច្រើន​គោរព​ស្រឡាញ់ ដែល​ខុស​ពី​សាស្រ្តាចារ្យ​ដទៃ​ទៀត។
ដោយ មាន ឫទ្ធិ
2009-03-29
Share
ឌុច​303 អតីត​មេគុក​ទួលស្លែង​នៃ​របប​ខ្មែរ​ក្រហម កាំង ហ្កិចអ៊ាវ ហៅ ឌុច (រូប​កណ្ដាល) បង្ហាញ​ខ្លួន​នៅ​ក្នុង​សវនាការ​នៃ​អង្គជំនុំ​ជម្រះ​វិសាមញ្ញ​ក្នុង​តុលាការ​កម្ពុជា នា​ថ្ងៃ​ទី​១៧ កុម្ភៈ ២០០៩។
AFP Photo

កាំង ហ្កិចអ៊ាវ និង ហូ ងី ជា​មនុស្ស​ដែល​មាន​ទំនោរ​ខ្លាំង​ទៅ​រក​លទ្ធិកុម្មុយនីស្ត រហូត​ដល់​ពេល​ខ្លះ ពួក​គាត់​លួច​ហែក​យក​អត្ថបទ​ដែល​ពេញ​ចិត្ត​យក​ទៅ​ទុក​ទៀត​ផង។ ពួកគាត់​បាន​ចូល​បក្ស​កុម្មុយនីស្ត​កម្ពុជា​ក្នុង​ឆ្នាំ​១៩៦៧ ជាមួយ​គ្នា តាម​រយ:​ការ​ណែនាំ​របស់ ឆាយ គីមហួ ដែល​ជា​សាស្រ្តាចារ្យ​នៅ​វិទ្យាស្ថាន​គរុកោសល្យ​នា​ពេល​នោះ។ គឺ​នៅ​ពេល​នោះ​ហើយ​ដែល កាំង ហ្កិកអ៊ាវ បាន​ប្តូរ​ឈ្មោះ​ទៅ​ជា ឌុច ដែល​ជា​នាម​បដិវត្តន៍​របស់​គាត់​ទៅ​វិញ។

នៅ​ឆ្នាំ ១៩៦៩ ឌុច ត្រូវ​បាន​ប៉ូលិស​សម្តេច​ព្រះ​នរោត្តម សីហនុ ចាប់​ខ្លួន​យក​ទៅ​ដាក់​គុក​ព្រៃ​ស ពី​បទ​ធ្វើ​សកម្មភាព​កុម្មុយនីស្ត។ ឆ្នាំ​នេះ​ក៏​ជា​ឆ្នាំ​ដែល​ប្អូន​ស្រី​របស់​គាត់​ឈ្មោះ គីម ហៀប ត្រូវ​រៀប​ការ​ផង​ដែរ។ កាំង ហ្កិចអ៊ាវ ហៅ ឌុច មិន​មាន​វត្ត​មាន​នៅ​ក្នុង​ពិធី​មង្គលការ​នេះ​ទេ។

នៅ​ឆ្នាំ ១៩៧១ ក្នុង​ពេល​ដែល​លោក​សេនា​ប្រមុខ លន់ នល់ ឡើង​កាន់​អំណាច​បាន​មួយ​រយ: បាន​ធ្វើ​សេចក្តី​ប្រកាស​លើក​លែង​ទោស​ដល់​អ្នក​ទោស​នយោបាយ​ទាំង​អស់​ក្នុង​នោះ​ក៏​មាន ឌុច ម្នាក់​ដែរ  ដែល​ត្រូវ​បាន​ដោះលែង​ចេញ​ពី​គុក​ព្រៃ​ស។ ក្រោយ​ពេល​ចេញ​ពី​មន្ទីរ​ឃុំ​ឃាំង ឌុច បាន​ទៅ​លេង​ក្រុម​គ្រួសារ​របស់​គាត់​នៅ​ស្ទោង។ បន្ទាប់​មក​គាត់​បាន​ត្រឡប់​មក​ធ្វើ​ការ​នៅ​ភ្នំពេញ​វិញ​ហើយ​បាន​បាត់​ខ្លួន​ចូល​ទៅ​ក្នុង​ពិភព​សម្ងាត់​ចាប់​តាំង​ពី​ពេល​នោះ​មក។

ក្រោយ​មក ហម អ៊ិន ជា​អតីត​អ្នក​ទោស​នៅ​មន្ទីរ​ឃុំ​ឃាំង​អម​លាំង ដែល​ស្ថិត​នៅ​ក្រោម​ការ​កាន់​កាប់​របស់​ខ្មែរ​ក្រហម​បាន​ឲ្យ​ដឹង​ថា ឌុច មាន​តួនាទី​ជា​អ្នក​គ្រប់​គ្រង​អ្នក​ទោស​នៅ​ទី​នោះ ដែល​ហៅ​ថា ម-​១៣ និង​គុក​នៅ​ឯ​ជើង​ភ្នំ​ឱរ៉ាល់​មួយ​ទៀត ដែល​អតីត​ខ្មែរ​ក្រហម​និយម​ហៅ​ថា ម-​៩៩។

តាម​រយ:​ឯកសារ​ពេជ្ឈឃាដ​បាត់​ខ្លួន​ដដែល​បាន​ឲ្យ​ដឹង​ទៀត​ថា ហម អ៊ិន អតីត​អ្នក​ទោស​នៅ​មន្ទីរ​ឃុំ​ឃាំង​អម​លាំង ឬ ម-​១៣ បាន​ឲ្យ​ដឹង​អំពី​របៀប​ធ្វើ​ទារុណ​កម្ម​របស់​ឆ្មាំ​គុក​មក​លើ​អ្នក​ទោស​ដូច្នេះ​ថា ៖ "មាន​អ្នក​ទោស​និង​រូប​ភាព​ទារុណកម្ម​ច្រើន​ប្រភេទ​ណាស់។ ក្នុង​នោះ​មាន​ការ​យក​ញញួរ​មក​វាយ​អ្នក​ទោស​ត្រង់​ស្មង​ជើង ខ្នង និង​ដើម​ទ្រូង ពេល​ខ្លះ​គេ​យក​ជ័រ​ចន្លុះ​កំពុង​ឆេះ​សម្រក​លើ​ខ្លួន​អ្នក​ទោស ហើយ​ការ​បដិសេធ​ការ​ចោទ​ប្រកាន់​ហ្នឹង ធ្វើ​ឲ្យ​ពួក​អ្នក​សួរ​ចម្លើយ​ខឹង​ខ្លាំង​ណាស់ ហើយ​ពួក​គេ​វាយ​អ្នក​ទោស​រហូត​ដល់​សន្លប់។ មាន​របៀប​ធ្វើ​ទារុណកម្ម​ពិសេស​មួយ​ទៀត​មាន​ឈ្មោះ​ថា បង្គោល​ជ័យ​ជម្នះ ដែល​ក្នុង​ទារុណកម្ម​នេះ​គេ​យក​អ្នក​ទោស​បួន​នាក់​ចង​ភ្ជាប់​គ្នា​ដោយ​ដាក់​ខ្នង​ភ្ជាប់​ទៅ​នឹង​បង្គោល​តែ​មួយ មុខ​បែរ​ទៅ​រក​ទិស​ទីទៃៗ​ពី​គ្នា បន្ទាប់​មក​អ្នក​បាញ់​កាំភ្លើង​បាញ់​ចំ​ក្បាល​របស់​អ្នក​ទោស​ម្នាក់ ធ្វើ​ឱ្យ​ឈាម​និង​ខួរ​ក្បាល​ហ្នឹង​ខ្ទាត​ទៅ​លើ​អ្នក​ទោស​ផ្សេង​ទៀត"

តាម​រយ:​ឯកសារ​ពេជ្ឈឃាដ​បាត់​ខ្លួន​ដដែល​បាន​ឲ្យ​ដឹង​ទៀត​ថា សម​មិត្ត វ៉ន វេត គឺ​ជា​អ្នក​ដែល​បាន​តែង​តាំង ឌុច ឲ្យ​ធ្វើ​ជា​ប្រធាន​សន្តិសុខ​ពិសេស​សម្រាប់​គ្រប់គ្រង​អ្នក​ទោស​នា​ពេល​នោះ។

ក្នុង​ឋាន:​ជា​ប្រធាន​មន្ទីរ​ឃុំ​ឃាំង​ទាំង​ពីរ​នេះ សម​មិត្ត ឌុច មាន​អនុ​ប្រធាន​របស់​គាត់​ចំនួន​ពីរ​នាក់ គឺ​សម​មិត្ត ចាន់ ក្រោយ​មក​ក្លាយ​ជា​អនុ​ប្រធាន​គុក​ទួល​ស្លែង មាន​ឈ្មោះ​ដើម​ថា ម៉ម ណៃ អតីត​ជា​គ្រូ​បង្រៀន​ផ្នែក​វិទ្យាសាស្រ្ត​ធម្មជាតិ ហើយ​ក៏​ជា​អ្នក​ដែល​ធ្លាប់​ជាប់​នៅ​គុក​ព្រៃ​ស​ជាមួយ ឌុច ផង​ដែរ។ អនុ​ប្រធាន​របស់​គាត់​មួយ​រូប​ទៀត គឺ​សម​មិត្ត ប៉ុន ក៏​ជា​អតីត​គ្រូ​បង្រៀន​ផ្នែក​គណិត​សាស្រ្ត ជាមួយ​ឌុច ផង​ដែរ។

មនុស្ស​ទាំង​បី​នាក់​នេះ មាន​តួនាទី​សំខាន់​នៅ​ក្នុង​ការ​គ្រប់​គ្រង ម-​១៣ និង ម-​៩៩ ហើយ​ក៏​ជា​អ្នក​ទទួល​ខុស​ត្រូវ​លើ​ជីវិត​អ្នក​ទោស​ចំនួន​ប្រមាណ​ជា​ពីរ​ម៉ឺន​នាក់ ដែល​បាន​ស្លាប់​នៅ​ក្នុង​មន្ទីរ​ឃុំ​ឃាំង​ទាំង​ពីរ​នេះ​ដែរ។

បន្ទាប់​ពី​ខ្មែរ​ក្រហម​បាន​ទទួល​ជ័យ​ជម្នះ​លើ​របប​សាធារណរដ្ឋ​ខ្មែរ​របស់​លោក​សេនា​ប្រមុខ លន់ នល់ ហើយ​ឡើង​គ្រប់​គ្រង​ប្រទេស​កម្ពុជា ក្នុង​ខែ​មេសា ឆ្នាំ ១៩៧៥ សម​មិត្ត ឌុច និង​កូន​ចៅ​របស់​គាត់​បាន​ចូល​មក​ទីក្រុង​ភ្នំពេញ ហើយ​ប៉ុន្មាន​ខែ​ក្រោយ​មក​ទៀត​អង្គភាព​របស់​សម​មិត្ត ឌុច បាន​ចូល​មក​កាន់​កាប់​គុក​ទាំង​អស់​ក្នុង​ក្រុង​ភ្នំពេញ មាន​ទីតាំង​នៅ​បញ្ជាការ​ប៉ូលិស​ជាតិ​ខាង​ត្បូង​ផ្សារ​ថ្មី ព្រមទាំង​គុក​ព្រៃ​ស និង​គុក​តាខ្មៅ​ផង​ដែរ។

នៅ​ក្នុង​ខែ​ឧសភា ឆ្នាំ ១៩៧៦ ពន្ធនាគារ​ក្នុង​ក្រុង​ទាំង​អស់​ត្រូវ​បាន​ផ្លាស់​មក​អតីត​វិទ្យាល័យ​ទួល​ស្វាយ​ព្រៃ​វិញ។ ពេល​នោះ​ហើយ​ដែល​អ្នក​គ្រប់​គ្រង​របប​កម្ពុជា​ប្រជាធិបតេយ្យ​បាន​ប្តូរ​ឈ្មោះ​ទី​នោះ​ម្តង​ទៀត​ទៅ​ជា​មន្ទីរ ស-​២១ វិញ។

ដើម​ឡើយ​គុក​ទួល​ស្លែង ឬ​មន្ទីរ ស-​២១ ត្រូវ​បាន​ដឹក​នាំ​ដោយ អ៊ិន លន់ ហៅ​សម​មិត្ត ណាត ជា​មេ​បញ្ជា​ការ​កង​ពល​លេខ ៧០៣ និង​មាន​សម​មិត្ត ឌុច ជា​អនុ​ប្រធាន​របស់​គាត់។ ក្រោយ​មក​សម​មិត្ត ណាត បាន​ត្រូវ​ផ្លាស់​ទៅ​កាន់​តំណែង​ថ្មី ហើយ​សម​មិត្ត ឌុច ក៏​ត្រូវ​បាន​តែង​តាំង​ជំនួស​កន្លែង​របស់​សម​មិត្ត ណាត នោះ។

សុន សេន ហៅ​បង ៨៩ ឬ​សម​មិត្ត ខៀវ រដ្ឋមន្រ្តី​ក្រសួង​សន្តិសុខ និង​ការពារ​ប្រទេស​នា​ពេល​នោះ​ជា​អ្នក​តែង​តាំង ឌុច ហើយ​ក៏​ជា​មេ​របស់​គាត់​ផង​ដែរ។ គួរ​រំឭក​ដែរ​ថា សុន សេន ក៏​ធ្លាប់​ជា​សាស្ត្រាចារ្យ​របស់ កាំង ហ្កិចអ៊ាវ ហៅ ឌុច កាល​ពី​នៅ​សាលា​គរុកោសល្យ​ផង​ដែរ។

តាម​រយ:​កិច្ច​សម្ភាសន៍​របស់​អ្នក​យក​ព័ត៌មាន​ឲ្យ​ទស្សនាវដ្តី​សេដ្ឋកិច្ច​ចុង​បូព៌ា ឈ្មោះ Nate Thayer (ណេត ស្សេអឺ) ជាមួយ​អតីត​ប្រធាន​មន្ទីរ​ស-​២១ រូប​នេះ បាន​ឲ្យ​ដឹង​ថា ឌុច តែង​ធ្វើ​របាយណ៍​ដោយ​ផ្ទាល់​ទៅ​ថ្នាក់​លើ​របស់​ខ្លួន​ជាប់​ជានិច្ច ៖ "ឌុច ធ្វើ​ការ​រាយការណ៍​ដោយ​ផ្ទាល់​ទៅ សុន សេន ហើយ​និង​ទៅ នួន ជា។ សុន សេន គឺ​ជា​តំណាង​យោធា​របស់​ខ្មែរ​ក្រហម ហើយ​នួន ជា គឺ​ជា​តំណាង​ឲ្យ​បក្ស​កុម្មុយនីស្ត។ រាល់​ការ​សួរ​ចម្លើយ និង​ឯកសារ​ទាំង​អស់​ត្រូវ​តែ​ថត​ចម្លង ហើយ​បញ្ជូន​ទៅ​ឲ្យ នួន ជា ហើយ​និង សុន សេន"

ក្នុង​រយ:ពេល​ជាង​បី​ឆ្នាំ​នៃ​របប​កម្ពុជា​ប្រជាធិបតេយ្យ សម​មិត្ត ឌុច បាន​នៅ​គ្រប់​គ្រង​ជុំវិញ​ស-​២១ ជា​ប្រចាំ។ ឌុច រស់​នៅ​ជាមួយ​ប្រពន្ធ​របស់​គាត់​ឈ្មោះ រ៉ុម ក្នុង​ផ្ទះ​ធំ​មួយ​នៅ​ជិត​មន្ទីរ​ឃុំ​ឃាំង​នោះ។ ក្នុង​ឆ្នាំ ១៩៧៧ ប្រពន្ធ​របស់ ឌុច បាន​ផ្តល់​កំណើត​ឲ្យ​កូន​ស្រី​ទី​១ របស់​ពួក​គាត់។

ប្រតិបត្តិការ​សម្លាប់​មនុស្ស​របស់​មន្ទីរ ស-​២១ បាន​កើត​មាន​ជា​បន្ត ចាប់​តាំង​ពី​ពេល​ខ្មែរ​ក្រហម​ចូល​កាន់​កាប់​ទី​ក្រុង​ភ្នំពេញ​មក ដែល​នៅ​ក្នុង​នោះ​ក៏​មាន​កម្មាភិបាល​ជាន់​ខ្ពស់​របស់​របប​កម្ពុជា​ប្រជាធិបតេយ្យ​ផង​ដែរ៕

ព័ត៌មាន (0)

មើល​មតិ​ទាំង​អស់.

បញ្ចេញ​មតិយោបល់៖

បញ្ចូលមតិរបស់អ្នកដោយបំពេញទម្រង់ខាងក្រោមជាអក្សរសុទ្ធ។ មតិនឹងត្រូវសម្រេចដោយអ្នកសម្របសម្រួល និងអាចពិនិត្យកែប្រែឲ្យស្របតាម លក្ខខណ្ឌនៃការប្រើប្រាស់ របស់វិទ្យុអាស៊ីសេរី។ មតិនឹងមិនអាចមើលឃើញភ្លាមៗទេ។ វិទ្យុអាស៊ីសេរី មិនទទួលខុសត្រូវចំពោះខ្លឹមសារនៃមតិដែលបានចុះផ្សាយឡើយ។ សូមគោរពមតិរបស់អ្នកដទៃ ហើយប្រកាន់ខ្ជាប់នូវការពិត។

គេហទំព័រ​ទាំងមូល