ជនជាតិ​ដើម​ភាគ​តិច​ខេត្ត​ស្ទឹងត្រែង​បារម្ភ​អំពី​ការ​បំផ្លាញ​ឈើ​ផលិត​ជ័រទឹក

ដោយ ម៉ែន សុធីរ
2017-02-23
Share
លោក ហែម ឌីម ៨៥៥ ២០១៧ ពលរដ្ឋ​រស់​នៅ​ឃុំ​កាំងចាម ស្រុក​ថាឡាបរិវ៉ាត់ ខេត្ត​ស្ទឹងត្រែង លោក ហែម ឌីម ផ្តល់​បទសម្ភាសន៍​ដល់​អាស៊ីសេរី កាល​ពី​ថ្ងៃ​ទី​២២ ខែ​កុម្ភៈ ឆ្នាំ​២០១៧។ RFA/Men Sothyr
RFA/Men Sothyr

ជនជាតិ​ដើម​ភាគ​តិច​រស់​នៅ​ជាប់​តំបន់​ព្រៃឡង់ ខេត្ត​ស្ទឹងត្រែង និង​ខេត្ត​ក្រចេះ បារម្ភ​ខ្លាច​បាត់បង់​ដើម​ឈើ​ផលិត​ជ័រទឹក​ដែល​ជា​ឆ្នាំង​បាយ​របស់​ពួកគាត់។ ការ​បារម្ភ​នេះ ក្រោយ​ពី​សកម្មភាព​កាប់​បំផ្លាញ​ដើម​ឈើ​ផលិត​ជ័រទឹក និង​ឈើ​មាន​តម្លៃ​នៅ​តំបន់​ព្រៃឡង់ នៅ​តែ​បន្ត​កើត​មាន​ដដែល បើ​ទោះ​បី​ជា​រដ្ឋាភិបាល​សម្រេច​ដាក់​ចូល​តំបន់​ព្រៃឡង់ ជា​ដែន​ជម្រក​សត្វ​ព្រៃ​ក្តី។

ជនជាតិ​ដើម​ភាគ​តិច​នៅ​ថ្ងៃ​ទី​២២ ខែ​កុម្ភៈ អំពាវនាវ​ឲ្យ​ក្រសួង​បរិស្ថាន និង​ស្ថាប័ន​ពាក់ព័ន្ធ​យក​ចិត្ត​ទុក​ដាក់​អភិរក្ស​ព្រៃឈើ​នៅ​តំបន់​ព្រៃឡង់ ឲ្យ​មាន​ប្រសិទ្ធភាព ជាពិសេស​ដើម​ឈើ​ផលិត​ជ័រទឹក។

ពលរដ្ឋ​រស់​នៅ​ឃុំ​កាំងចាម ស្រុក​ថាឡាបរិវ៉ាត់ ខេត្ត​​ស្ទឹងត្រែង លោក ហែម ឌីម ឲ្យ​ដឹង​ថា គ្រួសារ​លោក​មាន​ដើម​ឈើ​ផលិត​ជ័រទឹក​ជាង ៤០០​ដើម មាន​លទ្ធភាព​ផលិត​ជ័រទឹក​ក្នុង​មួយ​ខែ​ជាង ១០​កាន (មួយ​កាន​៣០​លីត្រ) ហើយ​នៅ​ប៉ុន្មាន​ឆ្នាំ​ចុង​ក្រោយ​នេះ ដើម​ឈើ​ផលិត​ជ័រទឹក​របស់​លោក​ត្រូវ​បាន​គេ​លូច​កាប់​អស់​ជាង ១០០​ដើម។  បញ្ហា​នេះ​លោក​បារម្ភ​ថា ប្រសិនបើ​ដើមឈើ​ផលិត​ជ័រទឹក​ត្រូវ​បាន​គេ​លូច​កាប់​បន្ថែម​ទៀត​ពល​រដ្ឋ​រស់​នៅ​តំបន់​នោះ​នឹង​ប្រឈម​បាត់បង់​ប្រាក់​ចំណូល។

លោក​បន្ថែម​ថា គ្រួសារ​របស់​លោក​បាន​ខ្ចី​ប្រាក់​ពី​មីក្រូហិរញ្ញវត្ថុ​ជា​ច្រើន​លាន​រៀល ហើយ​ត្រូវ​បង់​សង​ជា​ប្រចាំ​ខែ ដោយ​ក្នុង​មួយ​ខែ ១​លាន ២​សែន​រៀល (១២០.០០០​រៀល)។ លោក​ថា ប្រាក់​ដែល​លោក​បង់​សង​នោះ មួយ​ផ្នែក​រក​បាន​ពី​អនុផល​ព្រៃឈើ៖ «បើ​គេ​កាប់​អស់​ខាន​ដង​ជ័រ សង​អង្គការ (មីក្រូហិរញ្ញវត្ថុ) ខ្វះ​លុយ​ខ្វះ​កាក់​អី ខ្ញុំ​យក​លុយ​គាត់ ៥០ ទៅ ៦០​ម៉ឺន​ទៅ ហើយ​ខ្ញុំ​ដង​ជ័រ​ឲ្យ​គាត់»

លោក ហែម ឌីម បន្ថែម​ទៀត​ថា ក្នុង​មួយ​ខែ​គ្រួសារ​លោក​ដង​ជ័រ​ទឹក​បាន ១០​កាន ហើយ​ក្នុង ១​កាន​អាច​លក់​បាន​ប្រាក់​ពី ៥​ម៉ឺន​រៀល ដល់ ៦​ម៉ឺន​រៀល។

ដើម​ឈើ​ផលិត​ជ័រ​ទឹក​ឋិត​ក្នុង​តំបន់​ព្រៃឡង់ ខេត្ត​ស្ទឹងត្រែង។ រូបថត​កាល​ពី​ថ្ងៃ​ទី​២២ ខែ​ធ្នូ ឆ្នាំ​២០១៦។ RFA/Men Sothyr
ដើម​ឈើ​ផលិត​ជ័រ​ទឹក​ឋិត​ក្នុង​តំបន់​ព្រៃឡង់ ខេត្ត​ស្ទឹងត្រែង។ រូបថត​កាល​ពី​ថ្ងៃ​ទី​២២ ខែ​ធ្នូ ឆ្នាំ​២០១៦។ RFA/Men Sothyr
RFA/Men Sothyr

ជ័រទឹក​គេ​អាច​យក​ទៅ​ផលិត​ជា​ចន្លុះ​សម្រាប់​បង្កាត់​ភ្លើង និង​ដុត​បំភ្លឺ​ពេល​យប់ និង​យក​ទៅ​ស្ល​ជាមួយ​ជ័រ​ចុង​សម្រាប់​ប៉ះ​ទូក​ជាដើម។

ប្រធាន​រដ្ឋបាល​សាលាស្រុក​ថាឡាបរិវ៉ាត់ លោក ថៃ អ៊ី មាន​ប្រសាសន៍​ថា អាជ្ញាធរ​ស្រុក​បាន​កំណត់​ដែន​អភិរក្ស​ចំនួន​៣ រួម​មាន​ដែន​ជម្រក​សត្វព្រៃ​ឡង់ ដែន​ព្រៃ​អភិរក្ស​របស់​សហគមន៍  និង​ដែន​ព្រៃ​អាស្រ័យ​ផល។ ដែន​អភិរក្ស​ព្រៃ​ទាំង​នោះ អាជ្ញាធរ និង​សហគមន៍​នឹង​ចុះ​ល្បាត​តឹងរ៉ឹង​ជា​ប្រចាំ​ដោយ​ទប់​ស្កាត់​បទល្មើស​គ្រប់​ប្រភេទ។

លោក​ថា យន្តការ​នេះ​ជា​ផ្នែក​មួយ​ជួយ​គាំពារ​ដើម​ឈើ​ផលិត​ជ័រ​ទឹក​របស់​ពលរដ្ឋ ហើយ​មក​ទល់​ពេល​នេះ អាជ្ញាធរ​ស្រុក​បាន​អនុវត្ត​សម្រេច​បាន​ពីរ​ឃុំ រួម​មាន​ឃុំ​អន្លង់ជ្រៃ និង​ឃុំ​កាំ​ង​ចាម ក្នុង​នោះ​អាជ្ញាធរ​បាន​បង្កើត​ក្រុម​ល្បាត កំណត់​លក្ខន្តិកៈ​រវាង​អាជ្ញាធរ និង​សហគមន៍៖ «អនុវត្ត​តាម​អនុសាសន៍​របស់​រាជរដ្ឋាភិបាល​ពាក់ព័ន្ធ​ព្រៃឈើ​នេះ ទី​១ ធ្វើ​យ៉ាង​ណា​ឲ្យ​គាត់​នៅ​បន្ត​និរន្តរភាព​ជីវភាព​របស់​គាត់ បើ​គាត់​មាន​ជីវភាព​ធូរធារ​គាត់​មិន​ចូលរួម​ចំណែក​កាប់​បំផ្លាញ​ព្រៃឈើ​ទៀត​ទេ ហើយ​ព្រៃ​សហគមន៍​ដែល​ទទួល​ផល​ហើយ គឺ​យើង​នឹង​បង្កើត​ក្រុម​ការងារ​ចុះ​ត្រូវ​ពិនិត្យ​ការងារ​ទាំង​អស់​ហ្នឹង»

ព្រៃឡង់​ឋិត​ក្នុង​ចន្លោះ​ខេត្ត​ចំនួន​បួន គឺ​ខេត្ត​ក្រចេះ ស្ទឹងត្រែង ព្រះវិហារ និង​ខេត្ត​កំពង់ធំ ត្រូវ​រដ្ឋាភិបាល​ប្រកាស​បង្កើត​ជា​ដែន​ជម្រក​សត្វព្រៃ​កាលពី​ថ្ងៃ​ទី​៩ ខែ​ឧសភា ឆ្នាំ​២០១៦ មាន​ផ្ទៃដី​ជាង ៤៣​ម៉ឺន​ហិកតារ (៤៣១.៦៨៣​ហិកតារ) ដែល​ឋិត​ក្រោម​ការ​គ្រប់គ្រង​របស់​ក្រសួង​បរិស្ថាន។

ដោយ​ឡែក​ជនជាតិ​ដើម​ភាគតិច​រស់​នៅ​ភូមិ​អាចេន ឃុំ​កំពង់ចាម ស្រុក​សំបូរ ខេត្ត​ក្រចេះ លោក សំ ណូ អះអាង​នៅ​ថ្ងៃ​ទី​២២ ខែ​កុម្ភៈ ថា ក្រុមហ៊ុន ស៊ីបាយអូថេច (Ci-biotech) នៅ​តែ​បន្ត​កាប់​បំផ្លាញ​ដើម​ឈើ​ផលិត​ជ័រទឹក និង​ឈើ​មាន​តម្លៃ ខណៈ​ក្រុមហ៊ុន​នេះ​ធ្លាប់​កាប់​បំផ្លាញ​ដើម​ឈើ​ផលិត​ជ័រទឹក​របស់​ពលរដ្ឋ​នៅ​តំបន់​នោះ​កាល​ពី​ឆ្នាំ​២០១៤ និង​ឆ្នាំ​២០១៥ អស់​រាប់ពាន់​ដើម។ លោក​ត្អូញ​ថា អាជ្ញាធរ​មូលដ្ឋាន និង​សមត្ថកិច្ច​ពាក់ព័ន្ធ មិន​សូវ​យក​ចិត្ត​ទុក​ដាក់​ចូលរួម​អភិរក្ស​ដើម​ឈើ​ផលិត​ជ័រទឹក របស់​អ្នកភូមិ​នោះ​ទេ បណ្ដាល​ឲ្យ​ដើម​ឈើ​ផលិត​ជ័រទឹក​កាន់​តែ​បាត់បង់៖ «គឺ​កាប់​នៅ​តំបន់​ខ្ញុំ​ប្រហែល​ជាង ៣០ ទៅ ៤០​ភាគរយ​ហើយ ដែល​កាប់​ដើម​ច្បោះ​ជ័រ​ច្រើន​ណាស់​រាប់​ពាន់​ដើម នៅ​តាម​អូរ​កាប់​អស់​រលីង​ដល់​ពេល​ក្រុមហ៊ុន​មក​ដាក់​រ៉ា (កាប់) តែម្ដង»

ការ​សិក្សា​របស់​ទីភ្នាក់ងារ​ជំនួយ​សហរដ្ឋអាមេរិក សម្រាប់​ការ​អភិវឌ្ឍ​អន្តរជាតិ ហៅ​កាត់​ថា USAID តាម​រយៈ​គម្រោង​គាំទ្រ​ព្រៃឈើ និង​ជីវចម្រុះ​កាល​ពី​ឆ្នាំ​២០១៥ រក​ឃើញ​ថា ប្រជា​សហគមន៍​ជាង ២​សែន ៥​ម៉ឺន​នាក់​រស់​នៅ​ក្នុង​ភូមិ ៣៤០ ជុំវិញ​តំបន់​ព្រៃឡង់ រស់​ពឹង​អាស្រ័យ​ស្ទើរ​ទាំង​ស្រុង​លើ​អនុផល​ពី​ព្រៃឈើ​សម្រាប់​ជីវភាព​ចិញ្ចឹម​ជីវិត​ប្រចាំ​ថ្ងៃ៕

កំណត់ចំណាំចំពោះអ្នកបញ្ចូលមតិនៅក្នុងអត្ថបទនេះ៖ ដើម្បី​រក្សា​សេចក្ដី​ថ្លៃថ្នូរ យើង​ខ្ញុំ​នឹង​ផ្សាយ​តែ​មតិ​ណា ដែល​មិន​ជេរ​ប្រមាថ​ដល់​អ្នក​ដទៃ​ប៉ុណ្ណោះ។

ព័ត៌មាន (0)

មើល​មតិ​ទាំង​អស់.

បញ្ចេញ​មតិយោបល់៖

បញ្ចូលមតិរបស់អ្នកដោយបំពេញទម្រង់ខាងក្រោមជាអក្សរសុទ្ធ។ មតិនឹងត្រូវសម្រេចដោយអ្នកសម្របសម្រួល និងអាចពិនិត្យកែប្រែឲ្យស្របតាម លក្ខខណ្ឌនៃការប្រើប្រាស់ របស់វិទ្យុអាស៊ីសេរី។ មតិនឹងមិនអាចមើលឃើញភ្លាមៗទេ។ វិទ្យុអាស៊ីសេរី មិនទទួលខុសត្រូវចំពោះខ្លឹមសារនៃមតិដែលបានចុះផ្សាយឡើយ។ សូមគោរពមតិរបស់អ្នកដទៃ ហើយប្រកាន់ខ្ជាប់នូវការពិត។

គេហទំព័រ​ទាំងមូល