បទសម្ភាសន៍៖ តើ​ពលរដ្ឋ​រង​ផល​ប៉ះពាល់​យ៉ាងណា​ខ្លះ​ពី​ការប្រែប្រួល​អាកាសធាតុ និង​ការ​មិន​យកចិត្ត​ទុកដាក់​រក្សា​បរិស្ថាន?

ដោយ សុជីវី
2024.03.27
បទសម្ភាសន៍៖ តើ​ពលរដ្ឋ​រង​ផល​ប៉ះពាល់​យ៉ាងណា​ខ្លះ​ពី​ការប្រែប្រួល​អាកាសធាតុ និង​ការ​មិន​យកចិត្ត​ទុកដាក់​រក្សា​បរិស្ថាន? (រូបឯកសារ) បុរសម្នាក់កំពុងបង់សំណាញ់​ចាប់ត្រី​ក្នុងស្ទឹងសង្កែ ខេត្តបាត់ដំបង ត្រង់កន្លែង​ដែល​មាន​ទឹកស្អុយខ្មៅ​ហូរចេញពី​លូ កាល​ពី​ឆ្នាំ២០២០។
រូប៖ ពីវីឌីអូ Mother Nature

សុជីវី៖ ជម្រាប​សួរ លោក ប្រេដ អាដាមស៍ ការប្រែប្រួល​អាកាសធាតុ​ជា​បញ្ហា​សកល។ ក្នុង​នាម​ជា​អ្នក​ជំនាញ​ក្នុង​ផ្នែក​នេះ​តើ​លោក​មើល​ឃើញ​យ៉ាងណា​ពី​ស្ថានភាព​ប្រែប្រួល​អាកាសធាតុ​នៅ​កម្ពុជា?

លោក ប្រេដ អាដាមស៍៖ បាទ សំខាន់​បំផុត​ដែល​ត្រូវ​ចងចាំ ​គឺ​កម្ពុជា​មិនមែន​ជា​មូលហេតុ​ចម្បង​នៃ​ការប្រែប្រួល​អាកាសធាតុ​ទេ។ វា​ជា​ទង្វើ​របស់​រដ្ឋ​តតិយលោក ដែល​មាន​ប្រទេស​ចិន ឥណ្ឌា សហគមន៍​អឺរ៉ុប និង​បណ្ដា​ប្រទេស ឬ​តំបន់​សេដ្ឋកិច្ច​ធំៗ ដែល​ជា​ប្រភព​បំភាយ​សំណល់​ឧស្ម័ន​ធម្មជាតិ​ទៅ​ក្នុង​បរិយាកាស ធ្វើ​ឱ្យ​ប្រែប្រួល​អាកាសធាតុ​​សកល កើត​មាន​គ្រោះធម្មជាតិ​ធ្ងន់ធ្ងរ មាន​ទឹក​ជំនន់ គ្រោះ​រាំង​ស្ងួត ហើយ​ដែល​ឱ្យ​ធ្វើ​ឱ្យ​ប៉ះពាល់​ដល់​ជីវិត​រស់​នៅ​របស់​មនុស្ស​ជុំវិញ​ពិភព​លោក រួម​ទាំង​កម្ពុជា​ផង។

សុជីវី៖ តើ​លោក​អាច​ពន្យល់​បន្ថែម​ពី​ផល​ប៉ះពាល់​ការប្រែប្រួល​អាកាសធាតុ​នេះ​នៅ​កម្ពុជា?

លោក ប្រេដ អាដាមស៍៖ បាទ មាន​ការ​ព្យាករណ៍​ជាច្រើន ដែល​គេ​បាន​លើក​ឡើង ក្នុង​នោះ​ជា​ឧទាហរណ៍​ធនាគារ​ពិភព​លោក​ព្យាករណ៍​ថា ការ​ប្រែប្រួល​អាកាសធាតុ​នឹង​មាន​ផល​អាក្រក់​ទៅ​លើ​សេដ្ឋកិច្ច ប្រសិនបើ​មិន​ចាត់​វិធានការ​ណាមួយ និង​ជា​បន្ទាន់​ទេ។ ធនាគារ​ពិភព​លោក​លើក​ឡើង​ថា ត្រឹម​ឆ្នាំ២០៥០ ទំហំ​ផលិត​ផល​សរុប​អាច​ថយ​ចុះប្រមាណ​១០ភាគរយ បើ​ប្រៀបធៀប​នឹង​កំណើន​ធម្មតា ដែល​ពុំ​មាន​ការប្រែប្រួល​អាកាសធាតុ។ ដូច្នេះ​នៅ​ពេល​ចំណូល​ពលរដ្ឋ​ថយ​ចុះ១០ភាគរយ ភាព​ក្រីក្រ​នឹង​កើន​ឡើង។ អ្វី​ដែល​យើង​បាន​ឃើញ​នៅ​ក្នុង​រយៈពេល២ទស្សវត្សរ៍​ចុងក្រោយ​នេះ​ទាក់ទង​នឹង​ការប្រែប្រួល​អាកាសធាតុ​ក្នុង​សកលលោក​នេះ ​គឺ​ទំហំ​នៃ​ផល​ប៉ះពាល់​តែងតែ​អាក្រក់​លើស​ពី​ការស្មាន។

សុជីវី៖ នៅ​កម្ពុជា​អាជ្ញាធរ​នៅ​តាម​ខេត្ត​ជុំវិញ​បឹង​ទន្លេ​សាប​ថ្មីៗ​នេះ​បាន​ណែនាំ​ពលរដ្ឋ​ផ្អាក​ធ្វើ​ស្រែប្រាំង​ដោយសារ​ខ្វះ​ទឹក តើ​លោក​គិត​ថា​តើ​អាច​មាន​ដំណោះស្រាយ​អ្វី​ផ្សេង​ពី​នេះ​ដែរ​ទេ?

លោក ប្រេដ អាដាមស៍៖ បាទ បញ្ហា​នេះ​បណ្ដាល​មក​ពី​ការ​ប្រែប្រួល​អាកាសធាតុ​ផង និង​ការគ្រប់គ្រង​ធនធាន​ធម្មជាតិ​មិន​បាន​ត្រឹមត្រូវ​ផង។ ខ្ញុំ​សំដៅ​ដល់​រដ្ឋាភិបាល​លោក ហ៊ុន សែន និង​គណបក្ស​ប្រជាជន​កម្ពុជា ដែល​អស់​ជា​ច្រើន​ទសវត្សរ៍​មក​ហើយ​បាន​ជាប់​ពាក់​ព័ន្ធ​នឹង​ការឈូសឆាយ​ព្រៃលិចទឹក ការ​កាប់​ឈើ​ខុសច្បាប់​ដែល​នាំ​ឱ្យ​មាន​ការ​ហូរ​ច្រោះ​​​ដី នៅ​ភាគ​ខ្លះ​ក្នុង​ប្រទេស។ ដោយឡែក​នៅ​ជុំវិញ​បឹង​ទន្លេសាប មាន​ការ​ចាក់​ដី​បំពេញ​ជំនួស​ឱ្យ​ការ​រក្សា​ដី​ឱ្យ​មាន​ជីជាតិ សម្រាប់​ដំណាំ​កសិកម្ម។ ដូច្នេះ​រួម​ផ្សំ​នឹង​កត្តា​ខាងក្រៅ ការប្រែប្រួល​អាកាសធាតុ និង​កត្តា​ពី​ខាង​ក្នុង ដូចជា​អំពើ​ពុក​រលួយ និង​អំពើ​ខុសច្បាប់​គឺ​ជា​មូលហេតុ​នាំ​ឱ្យ​មាន​ស្ថានភាព​បែបនេះ។ វា​ដូច​ជា​ល្ងីល្ងើ​ឬ​ទេ? នៅ​ពេល​គិត​ថា​ការ​អះអាង​ថា​ខ្វះ​ទឹក​ដូច​ជា​ត្រឹមត្រូវ​ដែរ ក្នុង​ពេល​ដែល​កម្ពុជា​មាន​ភ្លៀង​ច្រើន។ ខ្ញុំ​ចង់​មាន​ន័យ​ថា គំនិត​ដែល​ថា​ខ្វះ​ទឹក​នេះ​ជា​រឿង​ដែល​គេ​ពិបាក​ជឿ គឺ​វាហាក់ដូចជា​ទៅមិន​រួច​។ ខ្ញុំ​គិត​ថា​ពលរដ្ឋ​ជា​ច្រើន​ដឹង​ថា​រដ្ឋាភិបាល​នេះ​គ្មាន​ភាព​ស្មោះត្រង់​ក្នុង​រឿង​នេះ។ ដូច្នេះ​ខ្ញុំ​ជឿ​ថា ​អ្វី​ដែល​រដ្ឋាភិបាល​ត្រូវ​ធ្វើ​គឺ​ចាប់​ផ្ដើម​បំបាត់​អំពើ​ពុក​រលួយ បញ្ឈប់​ការ​កាប់​បំផ្លាញ​ព្រៃឈើ និង​ត្រូវ​តែ​ធានា​ឱ្យ​ច្បាស់លាស់​ពី​ការ​គិត​គូ​ដល់​ប្រយោជន៍​ពលរដ្ឋ ​ពី​ព្រោះ​ពលរដ្ឋ ដែល​មិន​អាច​ដាំ​ដុះ​បាន​នៅ​ក្នុង​រដូវ​ប្រាំង​នឹង​ធ្លាក់​ខ្លួន​ក្រីក្រ ដោយសារ​ធ្លាក់​ចុះ​ចំណូល (សុជីវី៖ គឺ​គ្មាន​ជម្រើស​ផ្សេង​ទេ)

ពួកគាត់​គ្មាន​ជម្រើស​ទេ គឺ​ពួកគាត់​ត្រូវ​តែ​ធ្វើ​ស្រែ។ បាទ ហើយ​វា​នឹង​ប៉ះពាល់​ដល់​ការរៀនសូត្រ​និង​អត្រា​ចូល​សាលារៀន​ទៀត​ផង ព្រោះ​គ្រួសារ​មួយ​ចំនួន​នឹង​មិន​អាច​មាន​លទ្ធភាព​បញ្ជូន​កូន​ទៅ​សាលា​រៀន។ វា​ក៏​មាន​ផល​ប៉ះពាល់​តិចតួច​ដែរ​ទៅ​លើ​ការថែទាំ​សុខភាព និង​ផ្ទះសម្បែង​ពលរដ្ឋ។ ក្នុង​ពេល​បច្ចុប្បន្ន​នេះ ពលរដ្ឋ​កម្ពុជា​អាច​មើល​ឃើញ​អាគារ​ស្កឹមស្កៃ​ជាច្រើន និង​មាន​អ្នក​មាន​ជា​ច្រើន ដែល​គេ​មាន​ឡាន​ទំនើប ជិះ ដូចជា Rolls-Royces និង Mercedes។ ពលរដ្ឋ​ប្រាកដ​ណាស់​នឹង​សួរ​ខ្លួន​ឯង​ថា ហេតុអ្វី​អ្នក​ទាំង​នោះ​មាន​បាន​ម្ល៉េះ នៅ​ពេល​ដែល​ពួក​យើង​បែរ​ជា​ត្រូវ​គេ​ប្រាប់​ថា​ មិន​ឱ្យ​យើង​ធ្វើ​សូម្បី​តែ​ដាំស្រូវ។

សុជីវី៖ រដ្ឋាភិបាល​ថ្មី​របស់​លោក ហ៊ុន ម៉ាណែត បាន​ដាក់​ចេញ​យុទ្ធសាស្ត្រ​ចក្រា​វិស័យ​បរិស្ថាន​ពី​ឆ្នាំ ២០២៣-២០២៨។ តើ​លោក​គិត​ថា​យុទ្ធសាស្ត្រ​នេះ​អាច​ដោះស្រាយ​បញ្ហា​បរិស្ថាន​បាន​ទេ?

លោក ប្រេដ អាដាមស៍៖ ខ្ញុំ​មិន​ជឿ​លើ​អ្វី ដែល​ពួកគេ​និយាយ​ពី​បរិស្ថាន​ទាំងអស់​នោះ​ទេ ពី​ព្រោះ​ពួកគេ​ធ្លាប់​មាន​យុទ្ធសាស្ត្រ​ដាក់​ចេញ​ហូរហែ​រាប់មិនអស់រួចមក​ហើយ។ វា​ល្អ​តែ​នៅ​លើ​ក្រដាស តែ​គេ​មិន​ធ្វើ គេ​មិន​ប្រើប្រាស់​វា​ទេ។ ដូច្នេះ​ខ្ញុំ​មិន​ចាប់​អារម្មណ៍​នឹង​យុទ្ធសាស្ត្រ​ចក្រា ឬ​បួនជ្រុង ឬ​បញ្ចកោណ ឬ​ចតុកោណ​អី​ទេ។ ពួកគេ​ធ្លាប់​បាន​ប្រកាស​ពី​យុទ្ធសាស្ត្រ​ទាំងអស់​នោះ​ជាច្រើន​ឆ្នាំ​មក​ហើយ។ ពួកគេ​ពុំ​ធ្លាប់​បាន​ធ្វើ​តាម​យុទ្ធសាស្ត្រ​ណាមួយ​សោះ។ សំណួរ ដែល​ត្រូវ​សួរ​គឺ​ថា តើ​អ្វី​ដែល​ពួកគេ​នឹង​ធ្វើ​អ្វី ដើម្បី​ការពារ​បរិស្ថាន​នៅ​កម្ពុជា? តើ​ពេល​ណា​ទើប​ពួកគេ​ចាប់​ផ្ដើម​ចាត់​វិធានការ​បញ្ឈប់​ក្រុម​អ្នក​មាន​លុយ ក្រុម​មនុស្ស​ពុក​រលួយ​មិន​ឱ្យ​ធ្វើ​អ្វី​តាម​អំពើ​ចិត្ត​ក្នុង​ការ​បង្ខំ​ទិញ​ដី និង​រំលោភ​យក​ដី​ពី​អ្នកក្រ កាប់​បំផ្លាញ​ព្រៃឈើ គំរាមកំហែង​ដល់​មច្ឆជាតិ ជីក​ព្រែក បង្កើត​សំណង់​តាម​ឆ្នេរ ដោយ​ខុស​ច្បាប់ តទៅទៀត? តើ​ពេលណា​ទើប​ពួកគេ​ចាប់​ផ្ដើម​ពង្រឹង​ការអនុវត្ត​ច្បាប់? នៅ​ពេល​ដែល​ពួកគេ​ចាប់​ផ្ដើម​អនុវត្ត​ច្បាប់​ពិត​ប្រាកដ ពេល​នោះ​ខ្ញុំ​នឹង​អាច​និយាយ​បាន​ថា​យុទ្ធសាស្ត្រ​ចក្រា​នេះ​ល្អ តែ​បែមិន​មិន​ដូច្នោះ​ទេ យុទ្ធសាស្ត្រ​ចក្រា​នេះ​នឹង​មិន​អាច​កែប្រែ​អ្វី​បាន​ទេ។ វា​ចាំបាច់​ត្រូវ​អនុវត្ត​វិធានការ ដែល​បញ្ឈប់​ការ​គំរាម​កំហែង​បរិស្ថាន។

សុជីវី ៖ រឿង​មួយ​ទៀត​ទាក់ទង​និង​ការ​ផ្ដល់​ដី​សម្បទាន​ទៅ​ឱ្យ​ក្រុមហ៊ុន​នៅ​តំបន់​អភិរក្ស ឬ​តំបន់​ព្រៃ​ការពារ តើ​អាច​នាំ​ឱ្យ​មាន​ការរំលោភ​សិទ្ធិ​មនុស្ស និង​មាន​ផល​ប៉ះពាល់​ដល់​ពលរដ្ឋ​ក្នុង​តំបន់​ដែរ​ទេ?

លោក ប្រេដ អាដាមស៍៖ បាទ! ខ្ញុំ​មិន​ដែល​ឃើញ​តំបន់​អភិរក្ស​ត្រូវ​បាន​គេ​ការពារ​ឱ្យ​បាន​ពេញ​លេញ​ទេ។ ពួកគេ​តែងតែ​ផ្លាស់​ប្ដូរ​ផែនការ ដោយ​ផ្ដល់​ឱ្យ​ជា​ករណី​លើកលែង​សម្រាប់​ក្រុម​ឈ្មួញ ដែល​ស្និទ្ធ​នឹង​ពួកគេ មិន​ថា​ពួកគេ​ជា​មន្ត្រី​រដ្ឋាភិបាល ឬ​ជា​កង​កម្លាំង​ប្រដាប់​អាវុធ​ទេ។ ដូច្នេះ​មាន​ន័យ​ថា ​បើ​តំបន់​ដែល​កំណត់​ថា​ត្រូវ​ការពារ១០០% វា​គួរ​តែ​ត្រូវ​បាន​ការពារ​១០០% ដោយ​គ្មាន​លើកលែង​ករណី​ពិសេស​ណា​មួយ​ទេ។ ប៉ុន្តែ​គ្មាន​ករណី​ណា​មួយ​ដែល​ធ្វើ​បាន​បែប​នោះ​ទេ សូម្បី​តែ​ពេល​សម្ដេច​សីហនុ​នៅ​មាន​ព្រះជន្ម ដែល​ពេល​នោះ​លោក​មាន​តំបន់​ការពារ​ដ៏​ល្បី​នៅ​ខេត្ត​កំពត (សុជីវី៖ ភ្នំបូកគោ) ហើយ​លោក​ធ្លាប់​រិះ​គន់​រដ្ឋាភិបាល​ដែរ ដែល​ថា​ទុក​តំបន់​នោះ​ជា​តំបន់​ការពារ ប៉ុន្តែ​បែរ​ជា​មាន​សកម្មភាព​នៃការធ្វើ​ពាណិជ្ជកម្ម​ជាច្រើន​កើត​មាន​នៅ​ទីនោះ។

សុជីវី៖ លោក​ធ្លាប់​ជា​អ្នក​ជំនាញ​ផ្នែក​សិទ្ធិមនុស្ស​ផង​នៅ​ពេល​ដែល​បរិស្ថាន អាកាសធាតុ​ត្រូវ​គេ​បំផ្លាញ តើ​វា​មាន​ទំនាក់ទំនង​យ៉ាងណា​នឹង​សិទ្ធិមនុស្ស?

លោក ប្រេដ អាដាមស៍៖ បាទ សំខាន់​បំផុត​គឺ​វា​ប៉ះពាល់​ដល់​ជីវភាព​រស់​នៅ និង​សុខភាព សុខុមាលភាព​ពលរដ្ឋ។ វា​ធ្វើ​ឱ្យ​ពលរដ្ឋ​ពិបាក​រកស៊ី​ចិញ្ចឹម​ជីវិត ធ្វើ​ស្រែ​ក៏​កាន់​តែ​ពិបាក។ ធ្វើស្រែ និង​ការងារ​កសិកម្ម​ផ្សេងទៀត នៅ​តែ​ជា​មុខ​របរ​ចម្បង​សម្រាប់​ចំណូល​សេដ្ឋកិច្ច​របស់​ពលរដ្ឋ​ខ្មែរ​ភាគច្រើន ហើយ​វា​ក៏​នឹង​រង​ផលប៉ះពាល់​ខ្លាំង​បំផុត និង​ងាយ​រងគ្រោះ​បំផុត ដែល​បញ្ហា​នេះ​កើត​មាន​ដូចៗ ​គ្នា​ជុំវិញ​ពិភពលោក។ សម្រាប់​ក្រុម​អ្នក​មាន ​ពួកគេ​អាចមិនខ្វាយខ្វល់ ឬធ្វើមិនដឹងមិនឮនឹងការប្រែប្រួលអាកាសធាតុ ដោយ​ចំណាយ​លុយ ដើម្បី​ចៀស​ផុត​ពី​ផល​ប៉ះពាល់​បាន។ ឧទាហរណ៍​ ពួកគេ​អាច​ទៅ​រស់នៅ​តំបន់​ខ្ពស់ ក្នុង​អាគារ​ខ្ពស់ ​នៅ​ពេល​មាន​ទឹក​ជំនន់​ គឺ​មិន​ប៉ះពាល់​ពួកគេ​ទេ។ ប៉ុន្តែ​ នៅ​ពេល​ដែល​អ្នក​រស់​នៅ​ក្នុង​ភូមិ​ក្នុង​តំបន់​ទំនាប នៅ​ពេល​មាន​ភ្លៀង​ខ្លាំង​នោះ ​ផ្ទះ​របស់​អ្នក​អាច​នឹង​ត្រូវ​ទឹក​ភ្លៀង​បំផ្លាញ។ មិន​ត្រឹម​តែ​ប៉ុណ្ណឹង​ទេ អ្នកការពារ​សិទ្ធិមនុស្ស​ ក៏​ជា​អ្នក​ការពារ​បរិស្ថាន​ដែរ ពួកគេ​ជា​អ្នក​រិះគន់​រដ្ឋាភិបាល។ ភាគច្រើន​នៃ​អ្នក​ទាំង​នោះ​ត្រូវ​គេ​ចាប់​ឃុំ​ខ្លួន។ យើង​ក៏​ឃើញ​មាន​ករណី​ធ្វើ​បាប​អ្នក​ការពារ​បរិស្ថាន​នៅ​កម្ពុជា​ដែរ និង​ជាច្រើន​នាក់​ត្រូវ​គេ​សម្លាប់។ ទាំង​នេះ​ក៏​ជា​ផល​ប៉ះពាល់​ទៅ​លើ​សិទ្ធិមនុស្ស​ដែរ។ រដ្ឋាភិបាល​ឆ្លើយ​តប​ដោយ​មិន​បន្ធូរ​ដៃ​ឱ្យ​ពួកគេ​ទេ គឺ​ពួកគេ​តែងតែ​កៀបសង្កត់​ប្រព័ន្ធ​ផ្សព្វផ្សាយ រឹតត្បិត​មតិ​តាម​បណ្ដាញ​សង្គម​ហ្វេសប៊ុក ពីព្រោះ​ពលរដ្ឋ​នឹង​បង្កើន​ការរិះគន់​ពី​អ្វី​ដែល​កំពុង​កើតឡើង​ទាក់ទង​នឹង​បញ្ហា​អាកាសធាតុ ពួកគេ​នឹង​រិះគន់​ទៅ​រដ្ឋាភិបាល​ថា​ហេតុអ្វី​មិន​ធ្វើ​អ្វី​សោះ? ខ្ញុំ​គិត​ថា​នឹង​មាន​ពលរដ្ឋ​កាន់​តែ​ច្រើន ដែល​ជួប​បញ្ហា ត្រូវ​អាជ្ញាធរ​ចាប់​ខ្លួន​រង​ការ​គំរាម​កំហែង ចាប់​ដាក់​ពន្ធនាគារ និង​ពេលខ្លះ​ទៀត​ត្រូវ​រង​អំពើ​ហិង្សា។

សុជីវី ៖ តាម​អ្វី ដែល​លោក​លើកឡើង​នេះ ដោះស្រាយ​បញ្ហា​អាកាសធាតុ​ត្រូវ​ចេញ​ពី​ក្រុម​អ្នក​ដឹកនាំ ពី​រដ្ឋាភិបាល ពី​អាជ្ញាធរ ចុះ​ចំណែក​សហគមន៍​វិញ តើ​ពួកគាត់​ជួយ​អ្វី​បាន​ខ្លះ?

លោក ប្រេដ អាដាមស៍៖ បាទ នេះ​គឺ​ត្រូវ​ងាក​មក​សេរីភាព​នយោបាយ​នៅ​កម្ពុជា​វិញ ហើយ​នៅ​ពេល​នេះ​កម្ពុជា​គ្មាន​សេរីភាព​នយោបាយ​ទេ គឺ​ជា​រដ្ឋ​ឯក​បក្ស។ រដ្ឋាភិបាល​កម្ពុជា​មិន​លាក់​លៀម​ទេ​ក្នុង​ការបង្ហាញ​ថា ពួកគេ​មិន​ជឿ​លើ​ប្រព័ន្ធ​ពហុបក្ស​និយម និង​មិន​លាក់លៀម​ទេ​ក្នុង​ការ​បង្ហាញ​ថា​ពួកគេ​មិន​ជឿ​លើ​សេរីភាព​បញ្ចេញ​មតិ។ ដូច្នេះ​ពលរដ្ឋ​អាច​រួបរួមសាមគ្គី​គ្នា។ ពួកគេ​អាច​លើកឡើង​នូវការ​បារម្ភ​របស់​ខ្លួនតាម​រយៈ​អង្គការ​សង្គម​ស៊ីវិល និង​ចងក្រង​គ្នាជា​សហគមន៍។ ប៉ុន្តែ​បញ្ហាត្រង់ថា មាន​កំណត់ត្រា​ជា​យូរ​មក​ហើយដែល​ថា ​រដ្ឋាភិបាល​កម្ពុជា​មិន​បាន​យក​ចិត្ត​ទុក​ដាក់​លើពលរដ្ឋរបស់ខ្លួនទេ​។ ហើយលើសពីនេះទៀត នៅ​ពេល​ដែល​​ពលរដ្ឋ​ចាប់​ផ្ដើម​មាន​កម្លាំងឬ​ស្មារតីប្ដេជ្ញា ឬ​មាន​ការ​ប្រមូល​ផ្ដុំ​កម្លាំង​ច្រើន ដើម្បីងើបតស៊ូមតិហើយនោះ ​រដ្ឋាភិបាលនេះ​ក៏​ចាប់​ផ្ដើម​បង្ក្រាបបំបែក​ពួកគាត់តែម្ដង ៕

កំណត់​ចំណាំ​ចំពោះ​អ្នក​បញ្ចូល​មតិ​នៅ​ក្នុង​អត្ថបទ​នេះ៖ ដើម្បី​រក្សា​សេចក្ដី​ថ្លៃថ្នូរ យើង​ខ្ញុំ​នឹង​ផ្សាយ​តែ​មតិ​ណា ដែល​មិន​ជេរ​ប្រមាថ​ដល់​អ្នក​ដទៃ​ប៉ុណ្ណោះ។

បញ្ចេញ​មតិយោបល់៖

បញ្ចូលមតិរបស់អ្នកដោយបំពេញទម្រង់ខាងក្រោមជាអក្សរសុទ្ធ។ មតិនឹងត្រូវសម្រេចដោយអ្នកសម្របសម្រួល និងអាចពិនិត្យកែប្រែឲ្យស្របតាម លក្ខខណ្ឌនៃការប្រើប្រាស់ របស់វិទ្យុអាស៊ីសេរី។ មតិនឹងមិនអាចមើលឃើញភ្លាមៗទេ។ វិទ្យុអាស៊ីសេរី មិនទទួលខុសត្រូវចំពោះខ្លឹមសារនៃមតិដែលបានចុះផ្សាយឡើយ។ សូមគោរពមតិរបស់អ្នកដទៃ ហើយប្រកាន់ខ្ជាប់នូវការពិត។