ជន​ជាតិ​​កួយ​​ស្តាយ​​តំបន់​​ប្រវត្តិ​សាស្ត្រ​ដែល​​ត្រូវ​​បាន​​ក្រុម​ហ៊ុន​​ទ្រី​ភាព​​ឈូស​​កម្ទេច​ចោល​

ដោយ ហេង រស្មី
2021-05-25
Share
ជន​ជាតិ​​កួយ​​ស្តាយ​​តំបន់​​ប្រវត្តិ​សាស្ត្រ​ដែល​​ត្រូវ​​បាន​​ក្រុម​ហ៊ុន​​ទ្រី​ភាព​​ឈូស​​កម្ទេច​ចោល​ សកម្មភាពគ្រឿងចក្ររបស់មេការក្រុមហ៊ុនទ្រីភាព ឈូសឆាយតំបន់សន្លុងស្លដែក ឋិតក្នុងឃុំរមណីយ ស្រុករវៀង ខេត្តព្រះវិហារ នៅថ្ងៃទី២២ ខែឧសភា ឆ្នាំ២០២១។
រូប៖ ជនជាតិដើមភាគតិចផ្តល់ឱ្យ

តំបន់​សន្លុង​ស្ល​ដែក​មាន​ផ្ទៃ​ដី​ជាង ​៥ ​ហិកតារ  ឋិត​ក្នុង​ភូមិ​អូរ​ពោរ ឃុំ​រមណីយ ស្រុក​រវៀង ខេត្ត​ព្រះវិហារ ដែល​ជា​កន្លែង​អភិរក្ស​វប្បធម៌​យ៉ាង​សំខាន់​របស់​ជនជាតិ​ដើម​ភាគ​តិច​កួយ ត្រូវ​បាន​មេការ​ក្រុម​ហ៊ុន​ទ្រី​ភាព ( ​TRY​ ​P​HEAP​ ​IMPORT​ ​EXPORT​ ​CO​., ​L​T​D​. ) ​ប្រើ​គ្រឿង​ចក្រ ៣ ​គ្រឿង ឈូស​បំផ្លាញ​ចោល​ទាំង​ស្រុង ​ឱ្យ​ក្លា​យ​​ជា​​វាល​រហោ​ឋាន នៅ​រយៈ​ពេល​ជាង ​១ សប្តាហ៍​ចុងក្រោយ​នេះ។ អ្នក​ភូមិ​ជាង ៣០ គ្រួសារ រស់នៅ​ភូមិ តា​ឡែក ឃុំ​សាលា​វិស័យ ស្រុក​ប្រាសាទបល្ល័ង្គ ខេត្ត​កំពង់ធំ ជាប់​ព្រំ​ដែន​ខេត្ត​ព្រះវិហារ កំពុង​កើត​ទុក្ខមិន​សុខ​ចិត្ត​ចំពោះ​ទង្វើ​នេះ និង​ចាត់​ទុក​ថា ជា​ការ​រំលាយ​អត្ត​សញ្ញាណ​ប្រវត្ថិ​សាស្ត្រ និង​ជាន់​ពន្លិច​ប្រពៃណី​វប្បធម៌​របស់​ជនជាតិ​ដើម​ភាគ​តិច​កួយ។

យុវជន​ជន​ជាតិ​ដើម​ភាគ​តិច​កួយ​លោក ហុក​ ឡេង​ ឱ្យ​ដឹង​នៅ​ថ្ងៃ​ទី​២៤ ខែឧសភា​ថា តំបន់​សន្លុង​ស្ល​ដែក ឬ​ហៅ​ម្យ៉ាង​ទៀត​ថា សន្លុង​ត្នោត​ ជា​កន្លែង​គោរព​បូជា​យ៉ាង​សំខាន់របស់​អ្នក​ស្រុក​តាំង​ពី​​ដើម​មក។ លើស​ពី​នេះ តំបន់​នោះ មាន​ទឹក​ផុស​ខួប​ប្រាំង និង​វស្សា អំណោយ​ផល​គាប់​ប្រសើរ​ឱ្យ​អ្នក​ស្រុក ធ្វើ​ស្រែ​ចម្ការ​គ្រប់​រដូវ​បាន។ ទន្ទឹម​នឹង​នេះ មាន​ស្រះ​ទឹក​បុរាណ ដែល​ដូន​តា​កួយ​កសាង ដើម្បី​ចម្រាញ់​ថ្ម​​ឱ្យ​ក្លាយ​ជា​ដែក អម​ដោយ​ចង្ក្រាន និង​បំពង់​បង្ហូរ​ដែក​ជា​ដើម។ សំណល់​វប្បធម៌​​​ទាំង​នេះ ត្រូវ​បាន​គេ​ឈូស​កម្ទេច​ចោលទាំង​ស្រុង។ លោក​បន្ថែម​ថា តំបន់​នោះ​មាន​ដើម​ឈើ​ធំៗ ទួល​បុរាណ ​សត្វ​ព្រៃ​ វល្លិ៍​ និង​កន្លែង​ឃ្វាល​គោ​ក្របី ដែល​អ្នក​​ស្រុក​ចាត់​ទុក​ថា​ ​ របស់ជនជាតិកួយ ត្រូវ​បាន​បាត់​បង់​ទាំង​ស្រុង​ដែរ៖ «មាន​ដើម​ឈើ​ធំ​ៗ ​យើង​មិន​​ព្រោះ​តំបន់​ជំនឿ ដួល​អស់​ហើយ​អត់​មាន​​សល់​ទេ សូម្បី​អាចម៍​ដែក និង​បំពង់​បង្ហូរ​ដែក ដែល​ភាសា​បច្ចេក​ទេស​ហៅ​ថា ត្រ​ឡែក​ ក៏​ឈូស​គ្មានសល់​ទេ។ ខាង​អាជ្ញា​ធរ​កុំ​ថា​ឡើយ ​​ថែ ​គាត់​មិន​មក​មើល​ផង បើ​ប៉ូលិស​វិញ នៅ​ពេល​គេ​វាយ​ព្រៃ​ គាត់​មក​ឈរ​មើល»។

Landpispute_in_Kompongtom_khuy_01.jpg
រូប​នេះ​ ជា​បំពង់បង្ហូរដែក ឬ​ជនជាតិ​ដើម​កួយ ហៅ​ថា បំពង់តាឡែក ដែល​មាន​សល់​នៅ​កន្លែង​ជនជាតិ​ដើម​ភាគ​តិច​កួយ​យក​ថ្មស្ល​ឱ្យ​ក្លាយ​ជា​ដែក កាល​ពី​សម័យ​ដើម នៅ​តំបន់​សន្លុង ឃុំរមណីយ ស្រុក​រវៀង ខេត្ត​ព្រះវិហារ ថត​ថ្ងៃ​ទី២២ ខែ​ឧសភា ឆ្នាំ២០២១។ រូប៖ ជនជាតិ​ដើម​ភាគ​តិច​កួយ​ផ្ដល់​ឱ្យ

លោក ហុក​ ឡេង បន្ថែម​ថា​ កន្លង​មក ជន​ជាតិ​ដើម​ភាគ​តិច​កួយ ទាញ​ប្រយោជន៍​ច្រើន ពី​តំបន់​សន្លុង​ស្ល​ដែក  និង​ទាក់​ទាញ​ភ្ញៀវ​ទេស​ចរណ៍ ព្រោះ​កន្លែង​នោះ មាន​ទេស​ភាព​ស្អាត​ និង​ជា​ស្ថានីយ៍​ស្ល​ដែក​កាល​ពី​សម័យ​បុរាណ​ ដែល​ដូន​តារ​បស់​ពួក​គាត់បាន​ផលិត​ដែក​មាន​គុណ​ភាព​ខ្ពស់ សម្រាប់​យក​ទៅ​សាង​សង់​ប្រាសាទ​ ដោះ​ដូរ​គោ​ក្របី និង​សម្រាប់​យក​ទៅ​ថ្វាយ​ព្រះ​មហាក្សត្រ​ជាដើម។ លោក​ថា ការ​បំផ្លាញ​តំបន់​នេះ ធ្វើ​ឱ្យ​សហគមន៍​ខាត​ប្រយោជន៍​ច្រើន និង​បាត់បង់ កន្លែង​ប្រត្តិ​សាស្ត្រ ដែល​ដូន​តា​កួយ​បន្សល់​ទុក៖ «បាត់​បង់​អ៊ីចឹង​ទៅ យ​ក​គិត​មើល ​ប្រាក់​ចំណូលសេដ្ឋ​កិច្ច​របស់​សហគមន៍​ខ្លួន​ឯង បាន​ទៅ​ពីណា? បាន​ទៅ​ក្រុម​ហ៊ុន​អស់​ហើយ ​​បំផ្លាញ​ទាំង​ប្រវត្តិសាស្ត្រ​កន្លែង​អស់​ហើយ។ មន្ទីរ​វប្ប​ធម៌ យើង​មិន​ដែល​ឃើញ​គាត់ ចុះ​ធ្វើ​ចុះ​បញ្ជី​តំបន់​ប្រវត្តិ​​សាស្ត្រ និង​ដាក់​ស្លាក​ដាក់​អី​ទេ »

ជុំ​វិញ​ការ​ឈូស​ឆាយ​កម្ទេច​តំបន់​សន្លុង​ស្ល​ដែក​នេះ ជន​ជាតិ​ដើម​ភាគ​តិច​កួយ ១៤​នាក់ បាន​ធ្វើ​ដំណើរ​ទៅ​សាលា​ស្រុក​រវៀង នៅ​រសៀល​ថ្ងៃ​ទី​២៤ ខែឧសភា ដើម្បី​ស្វែង​រក​ដំណោះ​ស្រាយ​ករណី​នេះ ប៉ុន្តែ​អ្នក​ភូមិ​ថា មិន​ឃើញ​អភិ​បាល​ស្រុកលោក ហោ ប៊ុន​ហូរ នៅ​កា​រិ​យាល័យ​នោះ​ទេ។

ជន​ជាតិ​ដើម​ភាគ​តិច​កួយលោកស្រី ​ងួន ហ៊ាង ថ្លែងថា ​អ្នក​ភូមិ​គ្មាន​សមត្ថ​ភាព​ទប់​ទល់​គ្រឿង​ចក្រ​របស់​មេ​ការ ក្រុម​ហ៊ុន ​ទ្រី​ ភាព គឺលោក តយ បាន​នោះ​ទេ ហើយ​​ពួក​គេ​បាន​រាយ​ការណ៍​ប្រាប់​អាជ្ញា​ធរ និង​នគ​រ​បាលឱ្យ​ចុះ​ទប់​ស្កាត់​ដែរ តែ​គ្មាន​ដំណោះ​ស្រាយ​ឡើយ។ លោក​ស្រី​ថា អ្នក​ភូមិ​មាន​ជំនឿ​ថា តំបន់​សន្លុង​ស្ល​ដែក​ពូ​កែ​ស័ក្តិ​សិទ្ធិ និង​ចាត់​ទុក​តំបន់​នោះ ជា​បេ​តិ​កភ​ណ្ឌ​ដ៏​មាន​តម្លៃ របស់​ជន​ជាតិ​ដើម​កួយ៖ «គេ​ចង់​បំបាត់​វប្បធម៌​យើង ដោយ​សារ​ព្រៃ​យើង​ខំ​ទុក​គោរព​តាំង​ពី យូរ​យា​មក​ហើយ ស្ល​ដែក មាន​សព្វ​គ្រប់។ យើង​បាន​សែន​ព្រេន​ ពេល​នេះ ឈូស​ខ្ទេច​ខ្ទី​អស់​ហើយ»។

អា​ស៊ី​សេរី​មិន​អាច​ទាក់ទង​សុំ​ការ​បំភ្លឺ​រឿង​នេះ ពី​អភិបាល​ខេត្ត​ព្រះវិហារលោក ប្រាក់ សុវណ្ណ និង អ្នកនាំពាក្យ​សាលា​ខេត្ត​នេះលោក យ៉ុង គឹម​ហឿង បាន​នៅ​ឡើយ​ទេ នៅ​ថ្ងៃទី២៤ ខែឧសភា​។ ចំណែកអភិបាល​ស្រុក​រវៀងលោក ហោ ប៊ុន​ហួរ និង​មេ​ការក្រុម​ហ៊ុន ​ទ្រី ភាព លោក តយ ក៏​អា​ស៊ី​សេរី​មិន​អាច​ទាក់​ទង​បាន​ដែរ នៅ​ថ្ងៃ​ដ​ដែល​នេះ ដោយ​ទូរស័ព្ទ​ចូលពុំ​មាន​អ្នក​ទទួល។

ប៉ុន្តែ​​អ្នក​នាំ​ពាក្យ​ក្រសួង​វប្បធម៌លោក ឡុង ប៊ុណ្ណ​សេរី​វឌ្ឍន៍ មាន​ប្រសាសន៍​ថា បញ្ហា​នេះលោក​មិន​អាច​បំភ្លឺ​បាន​ភ្លាមៗ​ ទេ តែ​លោក​ស្នើ​ឱ្យ​អាស៊ី​សេ​រី តាំង​សំណួរផ្ញើ​មក​ក្រសួង​តាម​តេ​លេ​ក្រាម (Telegram) ហើយ​លោក​សន្យា​ថា ក្រសួង​នឹង​ចាត់​ឱ្យ​មន្ត្រី​ជំនាញ​ស្រាយ​បំភ្លឺ​រឿង​នេះ។ លោក​ពន្យល់​ថា គោល​នយោ​បាយ​អភិ​រក្ស​បេតិ​ក​ភណ្ឌ ដី​បេតិ​ក​ភណ្ឌ និង​ដី​បុរាណ​វិទ្យា​ក្តី ត្រូវ​បាន​ការ​ពារ​ដោយ​ច្បាប់ មិន​អនុញ្ញាត​ឱ្យ​ប៉ះ​ពាល់​ដាច់​ខាត ហើយ​ត្រូវ​រក្សា​ទុក​តំបន់​នោះ ជា​ដី​សា​ធា​រណៈ​របស់​រដ្ឋ ក្នុង​​បំណង​​ថែរ​ក្សា​សម្បត្តិ​វប្បធម៌។ លោកបញ្ជាក់​ថា លោក​មិន​ទាន់​ទទួល​បាន​របាយ​ការណ៍ ស្តី​ពី​ការ​បាត់​បង់​តំបន់​សន្លុង​ស្ល​ដែក​នេះ​នៅ​ឡើយ​ទេ៖ «ជា​គោល​នយោ​បាយ​ក្រសួង​តែ​វត្ត​អារាម ដែល​យើង​ចាត់​ជា​បេ​តិ​ក​ភណ្ឌ​ជាតិ ក៏​យើង​អត់​ឱ្យ​មាន​ប៉ះ​ពាល់​ទេ យើង​ត្រូវ​ការ​ពារ និង​រក​វិធី​សាស្ត្រ​ណា ទោះ​បី​យើង​ផ្តោត អភិ​រក្ស​អាច​ធ្ងន់ និង​ស្រាល​ជាកិច្ច​អភិ​វឌ្ឍន៍ ក៏​យើង​ត្រូវ​មាន​ស្អី​ត្រូវ​រក្សា​ទុក និង​ថ្លឹង​ថ្លែង​ដែរ អា​ហ្នឹង​យើង​និយាយ​ជា​ច្បាប់។ ច្បាប់និង​គោល​នយោ​បាយ រដ្ឋា​ភិបាល​មាន​ការ​យក​ចិត្ត​ទុក​ដាក់លើ​ស្ថា​នីយ និង​បេ​តិ​កភ​ណ្ឌ​វប្ប​ធម៌​ហ្នឹង»។

Landpispute_in_Kompongtom_khuy_02.jpg
សកម្មភាពគ្រឿងចក្រ របស់មេការ ក្រុមហ៊ុនទ្រីភាព ឈូសឆាយ តំបន់សន្លុងស្លដែក ឋិតក្នុងឃុំរមណីយ ស្រុករវៀង ខេត្តព្រះវិហារ នៅថ្ងៃទី ២២ ឧសភា។ (រូប៖ ជនជាតិដើមភាគតិចផ្តល់ឱ្យ)

ជុំ​វិញ​រឿង​នេះ នា​យក​ប្រតិបត្តិ​អង្គ​ការ​ពន្លក​ខ្មែរលោក ប៉ឹក សោភ័ណ ផ្តល់​ទស្សនៈ​ថា ក្រសួង​វប្បធម៌​មាន​ករណី​កិច្ច​ទទួល​ខុស​ត្រូវ​ចម្បង ក្នុង​ការ​អភិ​រក្ស ថែទាំ និង​ការ​ពារ​តំបន់​វប្បធម៌​របស់​ជន​ជាតិ​ដើម​ភាគ​តិច។ លោក​ថា  ប្រសិន​បើ​មាន​ការ​ឈូស​ឆាយ​តំបន់​នោះ ធ្វើ​ឱ្យ​ខូច​ខាត​សម្បត្តិ​វប្ប​ធម៌​របស់​រដ្ឋ ក្រសួង​ជំនាញ ត្រូវ​ចាត់​វិធានការឱ្យ​ទាន់​ពេល ដោយ​ត្រូវ​ដោះ​ស្រាយ​ករណី​នេះ ដោយ​តម្លា​ភាព និង​យុត្តិធម៌​៖ «អា​ជ្ញា​ធរ​ត្រូវ​ចាត់​វិធាន​ការ​ទៅ​ដល់​ក្រុម​ហ៊ុន​ដែល​ធ្វើ​ការ បំ​ផ្លាញ​នូវ​សម្បត្តិ​វប្ប​ធម៌ ដែល​ខំរក្សា​ទុក​នេះ ហើយ​ធ្វើ​វិធាន​ការ​នេះ ដោយ​មាន​តម្លៃ​ភាព ដើម្បី​ឱ្យ​មតិ​ជា និង​អន្តរ​ជាតិ​ឃើញ​ថា វិស័យ​ឯក​ជន​មួយ មក​បំផ្លាញ​សម្បត្តិ​វប្បធម៌​ជាតិ គឺ​ជា​រឿង​មួយ មិន​សម​ហេតុ​ផល »។

ឯក​សារ​របស់​លោក អាំង ជួ​លាង និង​លោក គង់ វីរៈ បក​ប្រែ​ពី​ភាសា​បារាំង​ពន្យល់​ថា ពាក្យ​ថា សន្លុង មានន័យថា ច​ង្ក្រាន​ទាប ដែល​អ្នក​ស្រុក​រស់​នៅ​តំបន់​ភ្នំ​តែង​ហៅ។ លើស​ពី​នេះ ជន​ជាតិ​បារាំង បាន​ផ្តល់​តម្លៃ​លើ​ជន​ជាតិ​ដើម​ភាគ​តិច​កួយ យក​ថ្មស្ល​ឱ្យ​ក្លាយ​ជា​ដែក មាន​គុណ​ភាព​ខ្ពស់ មុត និង​មាន​តម្លៃ​ថ្លៃ ដែល​អ្នក​ស្រុក អាច​ដោះ​ដូរ​ទំនិញ ដូច​ជា គោ​ក្របី​ជា​ដើម។ ដែក​របស់​ជន​ជាតិ​កួយ​ គេ​យក​សាង​សង់​ប្រាសាទ និង​ថ្វាយ​ព្រះ​មហាក្សត្រ នៅ​សម័យព្រះ​បាទ​អង្គ​ឌួង ក្នុង​ចន្លោះ​ឆ្នាំ១៨៥៣ ដល់​ឆ្នាំ១៨៦៣។ នៅ​សម័យ​នោះ ក្សត្រ​អង្គ​នេះ បាន​ចាត់​ឱ្យ​ចៅ​ហ្វាយ​ខេត្ត​ម្នាក់​គ្រប់​គ្រង​រ៉ែ​ដែក​របស់​ជន​ជាតិ​ដើម​ភាគ​តិច​កួយ ដើម្បី​ផ្គង់​ផ្គង់​តម្រូវ​ការ​ព្រះ​នគរ​ជា​ដើម៕

កំណត់​ចំណាំ​ចំពោះ​អ្នក​បញ្ចូល​មតិ​នៅ​ក្នុង​អត្ថបទ​នេះ៖ ដើម្បី​រក្សា​សេចក្ដី​ថ្លៃថ្នូរ យើង​ខ្ញុំ​នឹង​ផ្សាយ​តែ​មតិ​ណា ដែល​មិន​ជេរ​ប្រមាថ​ដល់​អ្នក​ដទៃ​ប៉ុណ្ណោះ។

ព័ត៌មាន (1)

មើល​មតិ​ទាំង​អស់.

Anonymous says:
May 25, 2021 03:40 PM

សោកស្តាយខ្លាំងណាស់
គួរទុកវាជាទីតាំងប្រវត្តិសាស្ត្រនិងសម្រាប់ភ្ញៀវទេសចរ

បញ្ចេញ​មតិយោបល់៖

បញ្ចូលមតិរបស់អ្នកដោយបំពេញទម្រង់ខាងក្រោមជាអក្សរសុទ្ធ។ មតិនឹងត្រូវសម្រេចដោយអ្នកសម្របសម្រួល និងអាចពិនិត្យកែប្រែឲ្យស្របតាម លក្ខខណ្ឌនៃការប្រើប្រាស់ របស់វិទ្យុអាស៊ីសេរី។ មតិនឹងមិនអាចមើលឃើញភ្លាមៗទេ។ វិទ្យុអាស៊ីសេរី មិនទទួលខុសត្រូវចំពោះខ្លឹមសារនៃមតិដែលបានចុះផ្សាយឡើយ។ សូមគោរពមតិរបស់អ្នកដទៃ ហើយប្រកាន់ខ្ជាប់នូវការពិត។

គេហទំព័រ​ទាំងមូល