ពលរដ្ឋ​នៅ​ប៉ៃលិន​ថា​ថៃ​ព្យាយាម​ទិញ​ដី​ខ្មែរ​ដើម្បី​រំកិល​ព្រំដែន

ប្រជាពលរដ្ឋ​ខ្មែរ​រស់​នៅ​​តាម​ជាយ​ដែន​ខ្មែរ-​ថៃ ក្នុង​ខេត្ត​ប៉ៃលិន អះអាង​ថា នៅ​ចុង​ឆ្នាំ​២០១២ កន្លង​​ទៅ​នេះ យោធា​ថៃ ដែល​​ល្បាត​តាម​ខ្សែបន្ទាត់​ព្រំដែន បាន​ប្រើប្រាស់​យុទ្ធសាស្ត្រ​ថ្មី​មួយ​ទៀត ​គឺ​ជំរុញ​ឲ្យ​ពលរដ្ឋ​ខ្មែរ​លក់​ដី​នៅ​តាម​ព្រំដែន​កម្ពុជា ឲ្យ​ទៅ​ថៃ ក្នុង​តម្លៃ​ខ្ពស់​ដែល​ពួក​គេ​ចង់​បាន។
ដោយ ម៉ម មុនីរតន៍
2013-03-24
Share
ព្រំដែន ប៉ៃលិន ៣០៥ បង្គោល​ព្រំដែន​លេខ ៦៤ នៅ​ចំណុច​អូរអែម សង្កាត់​បរយ៉ាខា ក្រុង​ប៉ៃលិន។
RFA/Morm Moniroth

ពលរដ្ឋ​ខ្មែរ​នៅ​ភាគ​ពាយព្យ​នៃ​ប្រទេស​កម្ពុជា ជាប់​ព្រំដែន​ថៃ និយាយ​ថា ភាគី​ថៃ បាន​​ព្យាយាម​ទិញ​ដី​ពី​ពលរដ្ឋ​ខ្មែរ ដែល​រស់​នៅ​ជាប់​ព្រំដែន​តំបន់​អតីត​យោធា​បារ៉ា ធ្លាប់​ឈរ​ជើង​ក្រោយ​ឆ្នាំ​១៩៧៩ នៅ​តាម​ខ្សែ​បន្ទាត់​ជួរ​ភ្នំ​ដងរែក។

លោកស្រី ហៀន សុខុម មាន​ប្រសាសន៍​កាល​ពី​ថ្ងៃ​ទី​១៩ មីនា ថា យោធា​ឈុត​ខ្មៅ​ថៃ ដែល​តែង​ល្បាត​តាម​ខ្សែ​បន្ទាត់​ព្រំដែន បាន​ព្យាយាម​បញ្ចុះបញ្ចូល​ពលរដ្ឋ​ខ្មែរ​នៅ​តាម​ជាយ​ដែន ដើម្បី​លក់​ដី​ឲ្យ​​ទៅ​ប្រទេស​ថៃ ក្នុង​តម្លៃ​​មួយ​ដែល​​ពលរដ្ឋ​ខ្មែរ​ចង់​បាន។

លោកស្រី​គិត​ថា នេះ​ជា​មធ្យោបាយ​ថ្មី​មួយ​ទៀត​របស់​រដ្ឋាភិបាល​ទីក្រុង​បាងកក ដែល​ចង់​បាន​ទឹកដី​កម្ពុជា ដាក់​ឲ្យ​ស្ថិត​ក្រោម​គ្របគ្រង​របស់​ខ្លួន៖ «ចង់​បាន​លុយ​ដែរ វា​ឲ្យ​លុយ​ឈប់​ធ្វើ​ដី​ហ្នឹង ថា​អ៊ីចឹង។ ខ្ញុំ​ថា ខ្ញុំ​អត់​ចង់​បាន​ទេ​លុយ​នោះ បើ​សិន​ជា​ខ្ញុំ​យក​លុយ​ពី​ថៃ ព្រោះ​ខ្ញុំ​នឹង​លក់​ដី​ខ្មែរ អ៊ីចឹង​ខ្ញុំ​អត់​យក​​ទេ អត់​យក​ទេ ខ្ញុំ​ខ្លាច​ជាប់​គុក ៧​ពូជ ខ្ញុំ​និយាយ​អ៊ីចឹង។ លក់​ដី​ខ្មែរ​ជាប់​គុក ៧​ពូជ ថា​អ៊ីចឹង អ៊ីចឹង​និយាយ​ឥត​ត្រូវ​គ្នា​ទេ»

អ្នក​សិក្សា​ផ្នែក​ប្រវត្តិសាស្ត្រ​ឲ្យ​ដឹង​ថា ជម្លោះ​ដណ្ដើម​​ទឹក​ដី​រវាង​អាណាចក្រ​ដែល​មាន​ព្រំដែន​​ជាប់​គ្នា​រវាង​កម្ពុជា និង​ថៃ​នេះ បាន​កើត​មាន​ឡើង​តាំង​ពី​សតវត្ស​ទី​១៣ ពោល​គឺ​នៅ​​អំឡុង​ឆ្នាំ​១២៨០។ ជម្លោះ​នេះ​នៅ​តែ​បន្ត​អូស​បន្លាយ​រហូត​មក​ដល់​ពេល​បច្ចុប្បន្ន។ អ្នក​សិក្សា​ផ្នែក​ប្រវត្តិសាស្ត្រ​​ឲ្យ​ដឹង​ទៀត​ថា គិត​មក​ដល់​សតវត្ស​ទី​២១ នេះ​បាន​ន័យ​ថា ជម្លោះ​ដណ្ដើម​ទឹក​ដី​រវាង​កម្ពុជា និង​ថៃ មាន​រយៈពេល​ជាង ១​ពាន់​ឆ្នាំ​មក​ហើយ។

លោក កែម ឡី អ្នក​ស្រាវជ្រាវ និង​ជា​អ្នក​វិភាគ​សង្គម បាន​បង្ហាញ​ថា មាន​ហេតុផល​មួយ​ចំនួន​ដែល​ជំរុញ​ឲ្យ​ប្រទេស​កម្ពុជា ត្រូវ​បាត់បង់​បូរណភាព​​ទឹកដី​បន្ថែម​ទៀត ក្នុង​នោះ ទំនង​ជា​ដោយសារ​ប្រទេស​មាន​សង្គ្រាម អ្នក​ដឹកនាំ​រវល់​ពុំ​បាន​គ្របគ្រង​ឲ្យ​បាន​ដិតដល់​ពី​អធិបតេយ្យភាព និង​បូរណភាព​ទឹក​ដី។

ក្រោយ​​ពី​មាន​សន្តិភាព​ពេញ​លេញ​វិញ អ្នក​នយោបាយ និង​ពលរដ្ឋ សប្បាយ​ភ្លេច​គិត​​ជាតិ កត្តា​ជីវភាព​ក្រីក្រ​ជំរុញ​ឲ្យ​ពលរដ្ឋ​នៅ​តាម​ព្រំដែន​បាត់បង់​ភក្ដីភាព​ចំពោះ​ទឹកដី រៀបការ​ឆ្លង​សាសន៍ ការ​និយម​វប្បធម៌​ថៃ ជា​ជាង​កម្ពុជា និង​ការ​ទិញ​ដី​នៅ​ខ្សែ​បន្ទាត់​ព្រំដែន​ជាដើម។ ស្ថិត​ក្រោម​ហេតុ​ផល​នេះ លោក កែម ឡី គិត​ថា​យន្តការ​ទាំង​នេះ​ហើយ​​គឺ​ជា​ផ្នែក​មួយ​ដែល​រុញ​​ច្រាន​ប្រទេស​​កម្ពុជា ត្រូវ​មាន​ផ្ទៃ​ដី​រួម​តួច​ចង្អៀត រហូត​មក​ដល់​ពេល​បច្ចុប្បន្ន។

លោកស្រី ហៀន សុខុម ឲ្យ​ដឹង​ថា រដ្ឋាភិបាល​របស់​លោក​នាយករដ្ឋមន្ត្រី ហ៊ុន សែន ហាក់​ពុំ​មាន​ការ​ឆ្លើយ​តប​ណា​​មួយ​ឲ្យ​មាន​ប្រសិទ្ធភាព​នៅ​ឡើយ ចំពោះ​គោលនយោបាយ​ពង្រីក​ទឹក​ដី​គ្មាន​ព្រំដែន​របស់​ភាគី​ថៃ៖ «ខ្ញុំ​ព្រួយ​សព្វថ្ងៃ​ហ្នឹង ថៃ​មិន​មែន​ដូច​ខ្មែរ​យើង​ទេ។ សព្វ​ថ្ងៃ​បើ​ថា ចំណុច​ណា​ដែល​នេះ​អ៊ីចឹង មាន​ព្រៃ គឺ​ថា វា​ថា​ដី​វា​ហើយ។ ខ្ញុំ​បារម្ភ​អ៊ីចឹង​ដែរ ខ្ញុំ​ថា អនាគត​ទៅ ទៅ​ដល់​ប៉ៃលិន​ណោះ ព្រោះ​វា​ចង្អុល​រហូត​ប៉ៃលិន​ណោះ។ ទាហាន ពេល​ខ្ញុំ​នៅ​ធ្វើ​ចម្ការ​​​ដី​វា​នៅ​ឆ្ងាយ​ណាស់។ ខ្ញុំ​និយាយ​ថា អ៊ីចឹង​អស់​ប៉ៃលិន​ហើយ​អ៊ីចឹង​នោះ អនាគត​ទៅ»

ក៏​ប៉ុន្តែ​លោក វ៉ា គឹមហុង ប្រធាន​គណៈកម្មការ​កិច្ចការ​ព្រំដែន​កម្ពុជា មាន​ប្រសាសន៍​កាល​ពី​ចុង​ខែ​កុម្ភៈ​ថា អ្វី​ដែល​នៅ​បន្ត​មាន​ជាប់​គាំង និង​មាន​ភាព​ចម្រូងចម្រាស​មិន​អាច​ឈាន​ដល់​កិច្ច​ព្រមព្រៀង​តាម​គោលការណ៍​ដែល​ទទួល​ស្គាល់​ដោយ​អាណាព្យាបាល​បារាំង ក្នុង​ឆ្នាំ​១៩០៤ ដែល​បាន​កំណត់​រួច​ហើយ ពី​ខ្សែ​បន្ទាត់​ព្រំដែន​រវាង​ប្រទេស​កម្ពុជា និង​ថៃ​នេះ នោះ​ក៏​ព្រោះ​តែ​មាន​ការ​ជំទាស់​ដោយ​ភាគី​​ថៃ​ប៉ុណ្ណោះ។

លោក​បន្ត​ថា៖ «ឥឡូវ​នេះ​ដែល​យើង​ធ្វើ​ជាមួយ​សៀម ដោយ​វា​មិន​មាន​រឿងរ៉ាវ​ជាមួយ ដោយសារ​វា​មិន​គោរព​អា​កិច្ច​ព្រមព្រៀង​សន្ធិសញ្ញា​ទាំង​អស់​ហ្នឹង វា​មិន​គោរព​ខ្សែ​ព្រំដែន​ដែល​មាន​នៅ​លើ​ផែនទី​ទាំង​អស់​ហ្នឹង»

ចំណែក​ប្រមុខ​រដ្ឋាភិបាល លោក ហ៊ុន សែន តែង​ប្រកាស​​ជំហរ​អំពី​គោលនយោបាយ​របស់​លោក​ថា ក្នុង​របប​​​គ្របគ្រង​របស់​គណបក្ស​ប្រជាជន​កម្ពុជា នឹង​មិន​ឲ្យ​ចំណែក​​ណា​មួយ​នៃ​ទឹកដី​កម្ពុជា ត្រូវ​បាត់​បង់​បន្ថែម​ទៀត​ឡើយ សូម្បី​តែមួយ​មិល្លីម៉ែត្រ។

យ៉ាង​ណា​ក៏​ដោយ គោលនយោបាយ​នេះ​ត្រូវ​បាន​​អតីត​ក្រុម​អ្នក​តស៊ូ​របស់​យោធា​ខ្មែរ​ក្រហម​រិះគន់​ថា ការ​អះអាង​នេះ​នឹង​មិន​មាន​ប្រសិទ្ធភាព​នោះ​ទេ។ អ្វី​ដែល​ក្រុម​អតីត​អ្នក​តស៊ូ​របស់​របប​ខ្មែរ​ក្រហម មិន​សាទរ​ចំពោះ​គោលនយោបាយ​របស់​នាយករដ្ឋមន្ត្រី លោក ហ៊ុន សែន នោះ ព្រោះ​មាន​តំបន់​មួយ​ចំនួន​នៅ​តាម​ខ្សែ​បន្ទាត់​ព្រំដែន ដូច​ជា ច្រក​ជាំសាង៉ាំ ខេត្ត​ឧត្តរមានជ័យ ភ្នំ​ប៉ោយ ជួរ​ភ្នំ​ដងរែក ច្រក​អូរបីជាន់ ក្នុង​ស្រុក​អូរជ្រៅ ច្រក​បឹង​ត្រកួន ស្ថិត​ក្នុង​ស្រុក​​ថ្មពួក ច្រក​ជប់គគីរ ក្នុង​ស្រុក​បន្ទាយអំពិល និង​ចំណុច​អូរអែម ក្នុង​សង្កាត់​បរយ៉ាខា ក្រុង​ប៉ៃលិន ជាដើម ដែល​ធ្លាប់​ឃុំ​គ្រង​ដោយ​កងទ័ព ប៉ុល ពត និង​យោធា​បារ៉ា​ ក្រោយ​ឆ្នាំ​១៩៧៩ នោះ តែ​បច្ចុប្បន្ន​ត្រូវ​ស្ថិត​ក្រោម​ការ​គ្រោង​ស្ទើរ​ទាំង​ស្រុង​ដោយ​ប្រទេស​ថៃ ក្រោយ​ឆ្នាំ​១៩៩៣។

វិទ្យុ​អាស៊ីសេរី​ពុំ​ទាន់​អាច​ស្នើ​សុំ​ការ​អត្ថាធិប្បាយ​ចំពោះ​បញ្ហា​នេះ​បាន​ទេ​ពី​មន្ត្រី​ស្ថានទូត​​ថៃ ប្រចាំ​កម្ពុជា។

ចំណែក​អតីត​យោធា​ខ្មែរ​ក្រហម លោក ឃិន ប៉ុន និយាយ​ថា លោក​ហាក់​ពុំ​មាន​ជំនឿ​នោះ​ឡើយ​ចំពោះ​គោលនយោបាយ​បច្ចុប្បន្ន ដែល​ធានា និង​ការពារ​អំពី​អធិបតេយ្យភាព បញ្ចៀស​មិន​ឲ្យ​មាន​ការ​ឈ្លានពាន​របស់​ប្រទេស​ជិត​ខាង​នេះ។ លោក​គិត​ថា លោក​នាយករដ្ឋមន្ត្រី ហ៊ុន សែន អះអាង​មិន​ឲ្យ​បាត់បង់​​ទឹកដី​ទៅ​ប្រទេស​ថៃ ឬ​ប្រទេស​វៀតណាម សូម្បី​មួយ​មិល្លីម៉ែត្រ​នោះ គឺ​ទំនង​ពុំ​អាច​ទៅ​រួច​ទេ ក៏ប៉ុន្តែ​អ្វី​ដែល​បាន​បាត់បង់​​​ទៅ​ហើយ​នោះ គឺ​អាច​ច្រើន​ជាង​មួយ​មិល្លីម៉ែត្រ។

លោក​បន្ត​ថា៖ «សួរ​ថា​អ៊ីចឹង​ប្រទេស​គេ​គ្រប់​គ្នា ដែល​គេ​មាន​អធិបតេយ្យភាព​របស់​គេ​ហ្នឹង​ គេ​អត់​ស្គាល់​អត់​ដឹង​ដី​គេ​ត្រឹម​ម៉ាន រឿង​អី​ដែល​​ទៅ​ជា​យើង​ចំណេញ​ដី​នេះ ព្រោះ​ដី​វា​អត់​មាន​កើត​ថ្មី។ ដី​នោះ​វា​ចាស់ ព្រំដែន​នោះ​មាន​តែ​គេ​ចូល វា​អត់​មាន​អា​យើង​​ចេញ​ទៅ​កន្លែង​ណា។ អ្វី​ដែល​យើង​បាត់​បង់​ទៅ​ប្រទេស​វៀតណាម​វិញ គាត់​ថា មាន​ចេញ​មាន​ចូល ប៉ុន្តែ​យើង​ឃើញ​តែ​អា​ចេញ ឥឡូវ​ហ្នឹង​​វា​អត់​ឃើញ​អា​ចូល​មក​នេះ អា​យើង​ចូល​ទៅ​យួន​​វា​អត់​ឃើញ​មាន»

បញ្ហា​នេះ​ត្រូវ​បាន​លោក វ៉ា គឹមហុង អះអាង​ថា គេ​មិន​ត្រូវ​ព្រួយ​បារម្ភ​ច្រើន​​ពេក​នោះ​ទេ អំពី​អធិបតេយ្យភាព និង​បូរណភាព​ទឹកដី​នេះ។ លោក​បន្ត​​ថា ជោគវាសនា​​ប្រទេស​កម្ពុជា ជា​ផ្នែក​​មួយ​ក្នុង​ការ​ទទួល​ខុស​ត្រូវ​ដ៏​សំខាន់ និង​ជា​កាតព្វកិច្ច​របស់​រដ្ឋាភិបាល។ ម្យ៉ាង​​ប្រទេស​កម្ពុជា និង​ថៃ បាន​ព្រមព្រៀង​រួច​ជា​ស្រេច​ទៅ​លើ​អនុស្សរណៈ​យោគយល់​គ្នា ឬ អឹមអូយូ (MOU) ក្នុង​ពេល​កន្លង​ទៅ ដែល​ទទួល​យក​គោលការណ៍​ជា​សកល​របស់​រដ្ឋការ​នៃ​ប្រទេស​បារាំង ក្នុង​ការ​ចែក​ខណ្ឌសីមា​ប្រទេស​ទាំង​ពីរ​តាមរយៈ​បង្គោល​ឡាក់​ដែល​មាន​ស្រាប់​ចំនួន ៧៣​បង្គោល។

លោក​បន្ត​ថា កិច្ចការ​ដែល​នៅ​សេសសល់​របស់​គណៈកម្មការ​ជំនាញ​របស់​ប្រទេស​ទាំង​ពីរ គឺ​ត្រូវ​រុក​រក​បង្គោល​ឡាក់​មួយ​ចំនួន​ទៀត​ប៉ុណ្ណោះ៖ «គេ​បោះ ៧៣​បង្គោល​តាំង​ពី​ហ្នឹង​អស់​តើ! ឥឡូវ​នេះ​ធ្វើ​ទៅ​គណៈកម្មការ​រក​បង្គោល​ចាស់​ហ្នឹង​ឲ្យ​វា​ឃើញ​ទៅ។ រក​ឲ្យ​ឃើញ​​ហើយ​រក​ទីតាំង​ឲ្យ​វា​ពិតប្រាកដ​ទៅ​ណា។ បាទ! អត់​មាន​ទៅ​បោះ​អី​ទេ ហើយ​បើ​ថា ឃើញ​ហើយ​ល្អូក​គ្នា​ត្រូវ​ហើយ យើង​រក​ឯកភាព​គ្នា​ធ្វើ​កំណត់​ហេតុ ស៊ីញេ​អី​ទៅ ប៉ុន្តែ​រហូត​ដល់​ឥឡូវ​យើង​រក​​ហើយ តែ​រក​វា​មិន​ទាន់​បាន​គ្រប់​ទាំង​អស់​រក​បាន​មួយ​ចំនួន​ហើយ​យើង​ត្រូវ​រ៉ូវ​គ្នា​ខ្លះ​មិន​ត្រូវ​រ៉ូវ​គ្នា»

បើ​ទោះ​ជា​បែប​នេះ​ក្ដី សម្រាប់​ពលរដ្ឋ និង​អតីត​យោធា​ខ្មែរ​ក្រហម​នៅ​តាម​ព្រំដែន ពុំ​មាន​ជំនឿ​ថា ភាគី​ថៃ​អាច​ទទួល​យក​គោលការណ៍​នេះ​ទេ ព្រោះ​ការ​រំកិល​ព្រំដែន​តាមរយៈ​បង្គោល ត្រូវ​គេ​សង្ស័យ​ថា ផលិត​ដោយ​រដ្ឋាភិបាល​ទីក្រុង​បាងកក ដោយ​ឯកតោ​ភាគី និង​បាន​បោះ​ចូល​ក្បែរ​ភូមិ​ខ្មែរ​នៅ​ជាប់​ព្រំដែន​ជា​បន្ត​បន្ទាប់​ក្នុង​ដំណាក់​កាល​ចុងក្រោយ​នេះ៕

កំណត់ចំណាំចំពោះអ្នកបញ្ចូលមតិនៅក្នុងអត្ថបទនេះ៖ ដើម្បី​រក្សា​សេចក្ដី​ថ្លៃថ្នូរ យើង​ខ្ញុំ​នឹង​ផ្សាយ​តែ​មតិ​ណា ដែល​មិន​ជេរ​ប្រមាថ​ដល់​អ្នក​ដទៃ​ប៉ុណ្ណោះ។

ព័ត៌មាន (0)

មើល​មតិ​ទាំង​អស់.

បញ្ចេញ​មតិយោបល់៖

បញ្ចូលមតិរបស់អ្នកដោយបំពេញទម្រង់ខាងក្រោមជាអក្សរសុទ្ធ។ មតិនឹងត្រូវសម្រេចដោយអ្នកសម្របសម្រួល និងអាចពិនិត្យកែប្រែឲ្យស្របតាម លក្ខខណ្ឌនៃការប្រើប្រាស់ របស់វិទ្យុអាស៊ីសេរី។ មតិនឹងមិនអាចមើលឃើញភ្លាមៗទេ។ វិទ្យុអាស៊ីសេរី មិនទទួលខុសត្រូវចំពោះខ្លឹមសារនៃមតិដែលបានចុះផ្សាយឡើយ។ សូមគោរពមតិរបស់អ្នកដទៃ ហើយប្រកាន់ខ្ជាប់នូវការពិត។

គេហទំព័រ​ទាំងមូល