សាច់ញាតិ​យុវតី​​របួស និង​បាត់បង់​​ឪពុក​ម្ដាយ​ក្នុង​គ្រោះ​បាក់​អគារ​សង្ឃឹម​ថា នាង​នឹង​មាន​ជំនាញ​ចិញ្ចឹម​ជីវិត​ប្រសើរ​ជាង​ពេល​នេះ

ដោយ សុ ជីវី
2019-06-28
អ៊ីម៉ែល
មតិ
Share
បោះពុម្ព
កម្មការិនីសំណង់​ ដែល​ត្រូវ​បាន​​ក្រុម​អ្នក​សង្គ្រោះ​យក​ចេញ​ពី​គំនរ​បែក​បាក់​នៃ​អគារ​រលំ នៅ​ខេត្ត​ព្រះសីហនុ កាល​ពី​ព្រឹក​ថ្ងៃ​ទី២២ ខែ​មិថុនា ឆ្នាំ២០១៩។
កម្មការិនីសំណង់​ ដែល​ត្រូវ​បាន​​ក្រុម​អ្នក​សង្គ្រោះ​យក​ចេញ​ពី​គំនរ​បែក​បាក់​នៃ​អគារ​រលំ នៅ​ខេត្ត​ព្រះសីហនុ កាល​ពី​ព្រឹក​ថ្ងៃ​ទី២២ ខែ​មិថុនា ឆ្នាំ២០១៩។
រូប៖ ហ្វេសប៊ុក​​លោក​នាយករដ្ឋមន្ត្រី ហ៊ុន សែន

បងប្រុស​របស់​យុវតី​វ័យ​១៦​ឆ្នាំ កញ្ញា ឈុំ អ៊ុនណេង ដែល​របួស​ពេល​ជាប់​ក្រោម​គំនរ​បាក់​បែក​ប្រមាណ ​២០ម៉ោង​ពេល​អគារ​កម្ពស់​ ៧ជាន់​បាក់​រលំ​នោះ រំពឹង​ថា​ប្អូនស្រី និង​មាន​អនាគត​ថ្មី​ល្អ​ជាង​នេះ តាម​រយៈ​ការសិក្សា​មុខជំនាញ​ណាមួយ ដែល​នាង​ស្រឡាញ់។ ចំពោះ ឈុំ អ៊ុន ណេង ដែល​មាន​របួស​ក្បាល​ថា​នាង​កំពុង​វិលវល់ មិន​ទាន់​រសាយ​ចិត្ត​ពី​ភាព​ភ័យ​ខ្លាច តក់ស្លុត និង​បាត់​បង់​ទាំង​ឪពុក ទាំង​ម្ដាយ​ព្រមគ្នា​ក្នុង​ពេល​តែ​មួយ​នៅ​ពេល​បាក់​អគារ​នោះ​នៅឡើយ​ទេ។

កញ្ញា ឈុំ អ៊ុនណេង មាន​របួស​ត្រង់​ក្បាល ដោយ​បំណែក​អគារ​បាក់​សង្កត់​លើ​ក្បាល​របស់​នាង​នោះ​កំពុង​សម្រាក​ព្យាបាល​របួស​ក្នុង​មន្ទីរពេទ្យ​ក្នុង​ក្រុង​ព្រះសីហនុ ក្រោយ​ពេល​ដែល​នាង​ត្រូវ​ក្រុម​អ្នកជួយ​សង្រ្គោះ​រក​នាង​ឃើញ​នៅ​ក្នុង​គំនរ​បាក់បែក​នៃ​អគារ​បាក់​រំលំ។

អ៊ុនណេង ​អាច​និយាយ​បាន​តិចៗ ​ដោយ​នាង​នៅ​ឈឺ​ក្បាល មិន​ទាន់​បាត់​នោះ​ថា នាង​នៅ​មិន​ទាន់​អាច​រម្ងាប់​ភាព​ភ័យ​តក់​ស្លុត និង​ទុក្ខ​សោក​ក្នុង​ចិត្ត​នាង​បាន​នៅ​ឡើយ​ទេ។ នាង​ថែមទាំង​មិន​អាច​គិត​ឃើញ​ថា​អនាគត​របស់​នាង​ទៅ​ជា​យ៉ាងណា​ទេ ហើយ​រូបភាព​ឪពុក​ម្ដាយ​របស់​នាង​គឺ​ស្រស់ៗ​នឹង​ភ្នែក​របស់​នាង​នៅ​ឡើយ៖ «តើ​មាន​ការ​សោក​ស្ដាយ​ឪពុក​ម្ដាយ​យ៉ាងម៉េច​ខ្លះ​ក្នុង​ចិត្ត​នៅ​ពេល​ហ្នឹង? រឿង​ហ្នឹង​ គឺ​និយាយ​លែង​ចេញ​ហ្មង​បង»

អ៊ុនណេង ​បាន​រួច​ជីវិត​មែនពិត​តែ​ម្ដាយ និង​ឪពុក​របស់​នាង​បាន​ស្លាប់​ក្នុង​គ្រោះថ្នាក់​នោះ បន្សល់​ទុក​នាង និង​បងៗ ២នាក់​ទៀត ឱ្យ​នៅ​កំព្រា​ក្នុង​មួយ​ប៉ប្រិច​ភ្នែក។ នាង​រៀបរាប់​ថា​នៅ​យប់​មុន​ពេល​កើតហេតុ​នោះ​នាង និង​ឪពុក​ម្ដាយ​បាន​សម្រាក​ក្បែរៗ គ្នា​ក្នុង​អគារ ដែល​កំពុង​សាងសង់​នោះ។ នាង​មិន​បាន​ដឹង ឬ​ឮ​សំឡេង​អ្វី​ទាំង​អស់ គឺ​នាង និង​ឪពុក​ម្ដាយ​កំពុង​លង់លក់ នៅ​ពេល​ដែល​អគារ​បាក់​កាល​ពី​ម៉ោង​៤​ទៀបភ្លឺ​ថ្ងៃ​ទី​២២ ខែ មិថុនា៖ «និយាយ​ទៅ​ពេល​អគារ​បាក់​មក​ហ្នឹង​គឺ​សង្កត់​ចំ​ក្បាល​ ខ្ញុំ​អត់​ដឹង​ផង អត់​ឮ​អី​ផង»

នាង​បាន​ប្រឹង​តស៊ូ​ក្នុង​ក្រោម​គំនរ​បាក់បែក​នោះ​ប្រមាណ​ ២០ម៉ោង ដោយ​បាន​ទឹកក្រូច​មួយ​ដប​ផឹក​បន្ត​កម្លាំង។

ឈុំ អ៊ុនណេង ​ទើប​តែ​តាម​ម្ដាយ និង​ឪពុក​របស់​នាង​ទៅ​ធ្វើ​កម្មករ​សំណង់​ក្នុង​ខេត្ត​ព្រះសីហនុ​មិន​បាន​ប៉ុន្មាន​ខែ​ទេ​ ក៏​ជួប​គ្រោះថ្នាក់​បែប​នេះ។ អ៊ុនណេង មាន​បង​ប្រុស​ម្នាក់ ដែល​ជា​កម្មករ​សំណង់​ក្នុង​ខេត្ត​ព្រះសីហនុ​ដែរ តែ​ធ្វើ​ការ​ឱ្យ​ក្រុមហ៊ុន​មួយ​ផ្សេង​ទៀត។

ឈុំ ចិនឡាំង ​ជា​បង​ប្រុស​របស់​ អ៊ុនណេង ឱ្យ​ដឹង​ថា ពេល​នេះ​លោក​នឹង​សាច់ញាតិ​កំពុង​ធ្វើ​បុណ្យ​សព​ឱ្យ​ឪពុក​ម្ដាយ​នៅ​ស្រុក​កំណើត​ក្នុង​ស្រុក​សំបូរ ខេត្ត​ក្រចេះ។ ចិនឡាំង​ ថា ​បី​នាក់​បង​ប្អូន​របស់​គាត់​មិន​អាច​ជុំ​គ្នា​ធ្វើ​បុណ្យ​អោយ​ម្ដាយ​ឪពុក​បាន​ទេ គឺ​មាន​តែ​លោក​ម្នាក់​ឯង​នៅ​កន្លែង​បុណ្យ​សព ដ្បិត​ប្អូនស្រី​ពៅ​កំពុង​នៅ​មន្ទីរពេទ្យ​ព្យាបាល​របួស ចំណែក​ប្អូន​ស្រី​ទី២ ក៏​កំពុង​សម្រាក​សម្រាល​កូន​នៅ​មន្ទីរពេទ្យ​ដែរ៖ «វេទនា​ណាស់ គ្រាន់​តែ​ដឹក​សព (ឪពុក​ម្ដាយ) ដល់​ទឹក​ដី​ក្រចេះ​ភ្លាម ​ប្អូន​ខ្ញុំ​ឈឺ​ពោះ​ឆ្លង​ទន្លេ​ទៀត​ វា​ចៃដន្យ​ដល់​ក​ពេក​ហើយ។ ប្អូន​ខ្ញុំ​ឈឺ​ពោះ​ឆ្លងទន្លេ​ក៏​ទៅ​ស្រុក​សំបូរ​ទៅ ខ្ញុំ​ក៏​នាំ​សព​គាត់​មក​ម្នាក់​ឯង​គឺ​ម្នាក់​ឯង​រហូត​​តែ​បាន​អ៊ី​បាន អុំៗ ខ្ញុំ​អី​នៅ​ហ្នឹង»

នៅ​ពេល​ចោទ​សួរ​ថា ហេតុ​អ្វី​ទើប​ត្រូវ​ទៅ​ធ្វើ​ការ​សំណង់​ទាំង​គ្រួសារ ទាំង​វ័យ​ក្មេង ជា​វ័យ​កំពុង​ត្រូវ​ការ​ការ​សិក្សា ចិនឡាំង ឆ្លើយ​ថា គ្រួសារ​ក្រីក្រ​ពេក​ជំពាក់​បំណុល​ច្រើន​ពេក ​គ្មាន​លទ្ធភាព​អោយ​កូន​បាន​រៀន​សូត្រ​តទៅទៀត​ទេ៖ «ដោយសារ​តែ​លុយ​ហ្នឹង​ បាន​ឈប់​រៀន ដោយសារ​តែ​ភ្លើង​ឆេះ​ផ្ទះ​ហ្នឹង​ បាន​ខ្ញុំ​អត់​បាន​រៀន ពី​មុន​ខ្ញុំ​តាំង​ចិត្ត​ថា រៀន​ឱ្យ​បាន​ធ្វើ​ការងារ​ខាង​អង្គការ ខាង​អី ដោយសារ​តែ​ភ្លើង​ឆេះ​ផ្ទះ​ខ្ញុំ​អត់​បាន​រៀន​សូត្រ​អី​ដល់​ឥឡូវ»

ចិនឡាំង​ រំលឹក​ថា ១០ឆ្នាំ​មុន​គ្រួសារ​លោក​មាន​ដី​ធ្វើ​ចម្ការ ធ្វើ​ស្រែ​ដូច​អ្នក​ភូមិ​ផ្សេង​ទៀត​ដែរ ប៉ុន្តែ​ត្រូវ​ក្រុមហ៊ុន​រំលោភ​យក ធ្វើ​ឱ្យ​ឪពុក និង​ម្ដាយ​លោក​គ្មាន​មុខរបរ ទើប​សម្រេច​ប្រកប​របរ​នេសាទ​ត្រី និង​ដឹក​ត្រី​លក់។ តែ​អកុសល​គ្រួសារ​លោក​ជួប​គ្រោះ​ថ្នាក់​ភ្លើង​ឆេះ​ផ្ទះ​បាត់បង់​ទ្រព្យ​សម្បត្តិ​ទាំងស្រុង ដែល​ជា​ដើម​ហេតុ​ធ្វើ​អោយ​គ្រួសារ​លោក​ត្រូវ​ខ្ចី​បុល​ប្រាក់​ពី​ធនាគារ ពី​ស្ថាប័ន​មីក្រូ​ហិរញ្ញ​វត្ថុ និង​ពី​អ្នក​ចងការប្រាក់​ក្នុង​ភូមិ ដើម្បី​សង់​ផ្ទះ​រស់នៅ។ លោក​បន្ត​ថា​ ចាប់​ពី​ពេល​នោះ​ហើយ​ដែល​លោក​នឹង​ប្អូន​ស្រី​ទាំង២​សម្រេច​ឈប់​រៀន ដើម្បី​ជួយ​រក​ចំណូល​ចិញ្ចឹម​គ្រួសារ៖ «គេ​យក​ដី​ស្រែ ដី​អី​ទៅ គេ​ហាម​ឃាត់​ក៏​មិន​បាន​ធ្វើ​ស្រែ​មក​រហូត​ទាល់​តែ​ឥឡូវហ្នឹង។ រក​ត្រី​ហ្នឹង​ធ្វើ​ប្រហុក​ផង​ ផ្អក​ផង​ម៉ាក់​ខ្ញុំ​ យក​ទៅ​ដូរ​ស្រូវ​ដូរ​អី​គេ ឱ្យ​បាន​ស្រូវ​ហូប។ រក​ត្រី​បង់​អង្គការ​ផង យក​លុយ​គេ​ឯកជន​ផង លុយ​រក​ត្រី​ហ្នឹង​បង់​គេ​រំលោះ​គេ​ប្រចាំ​ថ្ងៃ ២ម៉ឺន ទៅ ៣ម៉ឺន​ទៅ​ក្នុង​រយៈ​ពេល ១ ទៅ ២ខែ​ក៏​រួច​ដាច់​គេ​ទៅ ហើយ​រក​ទៀត​ទៅ»

នៅដើម​ឆ្នាំ២០១៩ ​នេះ ​ឪពុក​របស់​លោក​មាន​បញ្ហា​ក្ដី​ក្ដាំ​នៅ​តុលាការ ដោយសារ​តែ​ទៅ​ស៊ី​ឈ្នួល​កាប់​ព្រៃ​ឱ្យ​គេ ​ក៏​ត្រូវ​សមត្ថកិច្ច​ចាប់​ខ្លួន​ពី​បទ​រំលោភ​រាន​ដី​ព្រៃ​ដោយ​ខុស​ច្បាប់។ បន្ទាប់​ពី​ដោះ​ស្រាយ​រឿង​ក្ដី​នោះ​រួច​គ្រួសារ​របស់​លោក​លែង​មាន​ដើម​ទុន​ឱ្យ​ម្ដាយ​ដឹក​ត្រី​លក់​ត​ទៅ​ទៀត​បាន ទើប​សម្រេច​នាំ​គ្នា​ទៅ​ធ្វើការ​ជា​កម្មករ​សំណង់​នៅ​ខេត្ត​ព្រះសីហនុ ជា​បន្ត​បន្ទាប់។

ស្ថានភាព​របស់​គ្រួសារ ចិនឡាំង ​ហាក់​មិន​ខុសគ្នា​ពី​កម្មករ​សំណង់​ផ្សេងៗ​ទៀត​ទេ ពួកគេ​ភាគ​ច្រើន​បង្ខំ​ចិត្ត​ចេញ​ពី​ស្រុក​កំណើត​ បែក​ពី​ក្រុម​គ្រួសារ ដោយ​សារ​តែ​ជំពាក់​បំណុល។ លើស​ពី​នេះ​ពួកគេ​បាត់​បង់​មុខរបរ ដែល​ធ្លាប់​ធ្វើ​ស្រែ​ធ្វើ​ចម្ការ ឬ​រក​ប្រាក់​ចំណូល​ដោយ​ពឹង​អាស្រ័យ​លើ​ការ​ទាញ​យក​ធនធាន​ពី​ធម្មជាតិ​នោះ​ ដោយ​សារ​តែ​បាត់​ដី ជម្លោះ​ដី​ធ្លី ធនធាន​ធម្មជាតិ​កាន់​តែ​ខ្សត់ កត្តា​គ្រោះ​ធម្មជាតិ កសិផល​លក់​បាន​ថោក និង​បញ្ហា​សុខភាព​គ្រួសារ​ជាដើម។

អង្គការ​អន្តរជាតិ​មួយ​ចំនួន​បាន​ព្យាករ​ថា ក្នុង​ស្ថានភាព​បច្ចុប្បន្ន​នេះ ​ប្រសិន​បើ​កម្ពុជា​មាន​បញ្ហា​សេដ្ឋកិច្ច​តែ​បន្តិច​បន្តួច​នោះ​នឹង​ធ្វើ​អោយ​ពលរដ្ឋ​ជាង​ពាក់​កណ្ដាល​ប្រទេស​នឹង​ធ្លាក់​ខ្លួន​ក្រ​ភ្លាម។ បើ​តាម​ទិន្នន័យ​របស់​អង្គការ GIZ បើ​បញ្ហា​កើត​ឡើង ពលរដ្ឋ​ខ្មែរ​ធ្លាក់​ខ្លួន​ក្រ​វិញ នឹង​កើន​ជិត​ពាក់​កណ្ដាល ឬ ៨លាន​នាក់ ពោល​គឺ​ពីរ​នាក់ មាន​ម្នាក់​ក្រ។ បើ​តាម​ទិន្នន័យ​របស់​អង្គការ អង្គការ​កម្មវិធី​អភិវឌ្ឍន៍​របស់​សហប្រជាជាតិ (UNDP) វិញ អ្នក​ក្រ​អាច​នឹង​កើន​ឡើង​ដល់​ជាង​ពាក់​កណ្ដាល (៥៥%) ឬ ជិត ៩លាន​នាក់​ឯ​ណោះ បើ​ជួប​បញ្ហា​សេដ្ឋកិច្ច​តែ​បន្តិច​បន្តួច។ អង្គការ UNDP និង គម្រោង​ផ្ដួច​ផ្ដើម​អភិវឌ្ឍន៍​ធនធាន​មនុស្ស និង​ភាព​ក្រីក្រ​របស់ Oxfordពលរដ្ឋ​កម្ពុជា​ចំនួន​រហូត​ដល់ ៣៥% គឺ​ជា​ពលរដ្ឋ​ក្រីក្រ ដែល​រក​ប្រាក់​ចំណូល​បាន​ក្រោម ១,៩០ដុល្លារ​ក្នុង​មួយ​ថ្ងៃ។

ប្ដី​ប្រពន្ធ​ដែល​ជា​ឪពុក​ម្ដាយ​របស់​អ្នក​ទាំង២ គឺ​ប្ដី​ឈ្មោះ ទេព នៃ អាយុ ៤៨ឆ្នាំ និង​ប្រពន្ធ​ឈ្មោះ ព្រហ្ម ដែន អាយុ ៤៥ឆ្នាំ។

អ៊ុនណេង រំលឹក​ពី​ឪពុក​នឹង​ម្ដាយ​របស់​នាង​ថា ពេល​បាក់​អគារ​នោះ នាង​បាន​ឮ​សំឡេង​អ្នក​ទាំង២ តែ​មួយ​វ៉ាស​ចុង​ក្រោយ​ហើយ​បាត់​ក៏​រហូត ទោះ​បី​នាង​ប្រឹង​ស្រែក​ហៅ​យ៉ាង​ណា​ក្ដី​ក៏​មិន​ឆ្លើយ​តប៖ «និយាយ​ទៅ​អត់​ឮ​អី​ពី​គាត់​ទៀត​ផង គឺ​ពេល​អគារ​រលំ​មក​ហ្នឹង ឮ​គាត់​តែ​មួយ​អ៊ឹះ ហើយ​ក៏​បាត់​មាត់​ពួកគាត់​រហូត»

ករណី​បាក់​រលំ​អគារ ៧ជាន់​ក្នុង​ខេត្ត​ព្រះសីហនុ​នេះ មេ​ដឹក​នាំ​របប​ក្រុង​ភ្នំពេញ លោក ហ៊ុន សែន ប្រកាស​ផ្ដល់​ប្រាក់​ចំនួន ៧ម៉ឺន​ដុល្លារ​សម្រាប់​អ្នក​ស្លាប់​ម្នាក់ និង​ចំនួន ១ម៉ឺន​សម្រាប់​អ្នក​របួស។ បើ​តាម ចិនឡៃ ពេល​នេះ លោក​បាន​ទទួល​ប្រាក់​ជំនួយ​នោះ​មួយ​ចំនួន​ហើយ។ លោក​សង្ឃឹម​ថា​ជីវភាព​គ្រួសារ​នឹង​បាន​ធូរស្រាល​ជាង​មុន​នៅ​ពេល​បាន​ទទួល​ជំនួយ​ទាំង​នេះ។

ចិនឡាំង ​រៀបរាប់​ថា លោក​ចង់​បំពេញ​បំណង​ឪពុក​ម្ដាយ​លោក​ដែល​ចង់​មាន​ផ្ទះ​សម្បែង និង​កូនៗ​មាន​មុខ​របប​ត្រឹម​ត្រូវ​ចិញ្ចឹម​ជីវិត។ ចំពោះ​រូប​លោក​គឺ​ចង់​ឱ្យ​ប្អូន​ស្រី​មាន​ជំនាញ​ច្បាស់លាស់​ណា​មួយ​អាច​ប្រកប​របប​ចិញ្ចឹម​ជីវិត​ត្រឹម​ត្រូវ​នឹង​គេ៖ «ខ្ញុំ​បង្កើត​មុខ​របរ​ខ្លួន​ឯង​រក​ត្រី ចិញ្ចឹម​ត្រី ចិញ្ចឹម​មាន់ ចិញ្ចឹម​ជ្រូក ហើយ​ខ្ញុំ​ចង់​ធ្វើ​ចម្ការ​អី​តិច​តួច​ ដាំ​ស្វាយ​ចន្ទី​អីចឹង ហើយ​មើល​ប្អូន​ខ្ញុំ​មី​ពៅ​ហ្នឹង ព្រោះ​មី​ទី២ គេ​មាន​ប្ដី​ហើយ។ ប្អូន​ខ្ញុំ​ហ្នឹង វា​អត់​ចេះ​អី​ទេ ខ្ញុំ​ចង់​ឱ្យ​វា​ចាប់​ជំនាញ​អី​មួយ បើ​វា​អត់​មាន​អ៊ីចឹង យើង​ក៏​អត់​មាន​លទ្ធភាព​អ៊ីចឹង»

ចំពោះ អ៊ុន ណេង វិញ នាង​ឆ្លើយ​យ៉ាង​ខ្លី​ថា នាង​មិន​ទាន់​ជ្រះ​ស្រឡះ​ក្នុង​ចិត្ត រឹត​តែ​មិន​អាច​និយាយ​បាន​ថា​នាង​ចង់​មាន​ជំនាញ​អ្វី ដើម្បី​ចិញ្ចឹម​ជីវិត​ដែរ៖ «ឥឡូវ​អត់​ទាន់​ដឹង​ផង ខ្ញុំ​ចង់​ទៅ​ផ្ទះ​សិន»

ករណី​បាក់​រលំ​អគារ​នៅ​ខេត្ត​ព្រះ​សីហនុ បាន​សម្លាប់​កម្មករ​ចំនួន ២៨នាក់ និង​របួស​ចំនួន ២៦នាក់​របួស។ ករណី​នេះ​សមត្ថកិច្ច​រក​ឃើញ​ថា​អគារ​កម្ពស់​៧ជាន់ នោះ​សាងសង់​ដោយ​ក្រុមហ៊ុន​ចិន ដោយ​ពុំ​មាន​ច្បាប់​អនុញ្ញាត។

ទិន្នន័យ​ពី​អង្គការ​អន្តរជាតិ​ខាង​ការងារ​ហៅ​កាត់​ថា ILO វិញ​ប៉ាន់​ប្រមាណ​ថា ក្នុង​វិស័យ​សំណង់​មាន​កម្មករ​កំពុង​ធ្វើ​ការងារ​ប្រមាណ ២សែន​នាក់(២០០.០០០) ជា​អ្នក​គ្មាន​ជំនាញ​ ពឹង​ផ្អែក​លើ​ប្រាក់​ឈ្នួល​ប្រចាំ​ថ្ងៃ និង​ពុំ​បាន​ការពារ​ដោយ​ច្បាប់​សហជីព។ អង្គការ​ដដែល​នេះ​រក​ឃើញ​ទៀត​ថា​ក្នុង​ឆ្នាំ​២០១៨​មាន​គ្រោះថ្នាក់​ការងារ​ក្នុង​វិស័យ​នេះ​ជាង ២ម៉ឺន ៥ពាន់​ករណី (២៥.២០៦) បណ្ដាល​ឱ្យ​មាន​អ្នក​ស្លាប់ ២០០នាក់ និង​ជាង ២ពាន់​អ្នក​របួស (.៧១១)ILO បារម្ភ​ពី​គ្រោះ​ថ្នាក់​ក្នុង​វិស័យ​នេះ​ថា អាច​ធ្វើ​អោយ​ប៉ះពាល់​ដល់​កម្មករ​សំណង់​ជា​ច្រើន​ម៉ឺន​នាក់​ផ្សេង​ទៀត ដែល​បញ្ហា​នេះ​ត្រូវ​អាជ្ញាធរ​ពាក់ព័ន្ធ​ដោះ​ស្រាយ និង​ចាត់​វិធានការ​ការពារ​សុវត្ថិភាព​សម្រាប់​ពួកគេ​បន្ទាន់ ដើម្បី​កាត់បន្ថយ​គ្រោះថ្នាក់ ធានា​ឱ្យ​បាន​ថា គ្មាន​គ្រោះ​ថ្នាក់​នៅ​កន្លែង​ការងារ៕

កំណត់​ចំណាំ​ចំពោះ​អ្នក​បញ្ចូល​មតិ​នៅ​ក្នុង​អត្ថបទ​នេះ៖ ដើម្បី​រក្សា​សេចក្ដី​ថ្លៃថ្នូរ យើង​ខ្ញុំ​នឹង​ផ្សាយ​តែ​មតិ​ណា ដែល​មិន​ជេរ​ប្រមាថ​ដល់​អ្នក​ដទៃ​ប៉ុណ្ណោះ។

ព័ត៌មាន (0)
Share
គេហទំព័រ​ទាំងមូល