[ >>> រូបភាព SLIDESHOW >>> Opens in new window ]
ស្រ្តីវ័យ៦០ឆ្នាំម្នាក់ឈ្មោះ ណាំ ដែលរស់នៅក្នុងភូមិ២២ដែលរស់នៅលើដីគោកក្នុងតំបន់បឹងកក់បានប្រាប់វិទ្យុអាស៊ីសេរី នៅថ្ងៃទី១ តុលានេះ ថា គាត់បានមករស់នៅលើទឹកដីនេះតាំងពីឆ្នាំ១៩៨០មកម្ល៉េះ បើទោះបីអត់មានប្លង់កាន់កាប់ក៏ដោយ តែមានអាជ្ញាធរទទួលស្គាល់ចេញប័ណ្ណគ្រួសារឲ្យត្រឹមត្រូវ។ អ្នកស្រីបន្តថា ផ្ទះនិងដីអ្នកស្រីមានទំហំ២០គុណនឹង២០ម៉ែត្រ គាត់លក់ក្នុងតម្លៃ១៥ម៉ឺនដុល្លារ។
អ្នកស្រី ណាំ បានឲ្យដឹងថា ៖ «បារម្ភចេះតែបារម្ភហើយ ហើយថានៅដីបឹងកក់ហ្នឹងខុសច្បាប់ ហើយបើខុសច្បាប់ម៉េចឲ្យប័ណ្ណ? អត់មានកម្មសិទ្ធិមែន តែមានប័ណ្ណទទួលស្គាល់»។
បុរសវ័យចំណាស់ម្នាក់ទៀតឈ្មោះ រស់ សែម រស់នៅក្នុងភូមិ២៣ ដែលនៅលើដីគោកដែរនោះបានអះអាងថា គាត់រស់នៅតំបន់បឹងកក់នេះតាំងពីឆ្នាំ១៩៨៩ គាត់បានទិញដីដែលមានទំហំ១០គុណនឹង១៦ម៉ែត្រចំនួនជាង១ម៉ឺនដុល្លារ ហើយការសាងសង់ផ្ទះថ្មក៏អស់លុយរាប់ម៉ឺនដុល្លារទៀតផង បើខុសច្បាប់អាជ្ញាធរគួរតែប្រាប់ពីដំបូង។
លោក រស់ សែម បានមានប្រសាសន៍ថា ៖ «បារម្ភមែនទែន បារម្ភត្រង់ថា ឆ្លងកាត់ ប៉ុល ពត មក វាអត់មានស្អីទាំងអស់។ កាល លន់ នល់ វាអស់ម្ដងហើយ កាល៧៥ហ្នឹងមកបច្ចុប្បន្ននេះវាមានតែប៉ុណ្ណឹង ហើយបើសិនជាអស់ប៉ុណ្ណឹងទៅ ខ្ញុំមិនដឹងជាទីពឹងអី ចប់ហើយ»។
ប្រជាពលរដ្ឋដែលរស់នៅលើដីគោកក្នុងតំបន់បឹងកក់នេះដែលមានផ្ទះថ្មធំៗបានសម្ដែងភាពខ្វាយខ្វាល់ខ្លាចមានការបណ្តេញចេញដោយគ្មានដំណោះស្រាយសមស្របតាមទីផ្សារ។ ហើយពួកគាត់ក៏បានអះអាងថា បើតាមច្បាប់ភូមិបាលឆ្នាំ២០០១ ពួកគាត់មានសិទ្ធិនៅលើដីនេះគ្រប់គ្រាន់ ៖ «បារម្ភខ្លាចអត់មានផ្ទះនៅ ខ្លាចគេប្រើអំពើហិង្សា គេប្រើអំណាច។ គាត់ថា ប្រជារាស្រ្ដណាដែលរស់នៅលើសពី៥ឆ្នាំទៅត្រូវទទួលកម្មសិទ្ធិស្របច្បាប់។ ដូច្នេះខ្ញុំមកនៅនេះអត់ទាន់បានធូរធារអី អត់ទាន់បានទទួលកម្មសិទ្ធិអីទាំងអស់ មានតែការរងទុក្ខវេទនាក្នុងចិត្ត។ បោះឆ្នោតជូនគាត់៤អាណត្តិហើយ គួរតែគាត់គិតថា ឱ!រាស្រ្ដអញហើយ គ្មានទីពឹងនរណាទេ ព្រោះគាត់ជាម៉ែឪ យើងទីពឹងគាត់។ អស់ច្រើនដែរទាំងសាងសង់អី»។
ចំណែកឯមេធាវីរបស់ប្រជាពលរដ្ឋនៅបឹងកក់ លោក ជូង ជូងី បានឲ្យដឹងថា តាមច្បាប់ភូមិបាលឆ្នាំ២០០១បានចែងថា បើប្រជាពលរដ្ឋមករស់នៅលើដីរដ្ឋមុនឆ្នាំ២០០១ គឺពួកគាត់បានរស់នៅស្របច្បាប់ហើយ។
លោក ជូង ជូងី បានមានប្រសាសន៍ថា ៖ «ខ្លឹមសារនៃច្បាប់ភូមិបាលឆ្នាំ២០០១ បានកំណត់ច្បាស់ថា ក្រោយពីច្បាប់ហ្នឹងចូលជាធរមាន បានន័យថា មានតម្លៃអនុវត្ត ប្រជាពលរដ្ឋលែងមានសិទ្ធិចូលកាន់កាប់របស់រដ្ឋទៀតហើយ។ ប៉ុន្តែខ្ញុំសង្កេតឃើញថា ប្រជាពលរដ្ឋជាច្រើនដែលគាត់បានមកជួបខ្ញុំ គាត់បានប្រាប់ខ្ញុំ ហើយគាត់មានឯកសារច្បាស់លាស់ ដូចជាលិខិតទិញលក់ ដូចជាសៀវភៅគ្រួសារ ដែលគាត់ធ្វើឡើងតាំងពីឆ្នាំ៩០ប្លាយម្ល៉េះ អ៊ីចឹងគឺការដែលចូលកាន់កាប់ឬក៏ការដែលទិញលក់របស់ប្រជាពលរដ្ឋភាគច្រើនបំផុតនោះ គឺធ្វើឡើងតាំងពីមុនឆ្នាំ២០០១ មុនច្បាប់ភូមិបាលចូលជាធរមានទៅទៀត ។ លុះត្រាតែចូលកាន់កាប់ក្រោយ២០០១ ក្រោយពីច្បាប់ភូមិបាលចូលជាធរមាន ទើបអាចថាខុសច្បាប់បាន»។
ឆ្លើយតបនឹងការលើកឡើងខាងលើរបស់ប្រជាពលរដ្ឋ អភិបាលខណ្ឌដូនពេញ លោក សុខ សម្បត្តិ មានប្រសាសន៍ថា ប្រជាពលរដ្ឋដែលរស់នៅទាំងលើផ្ទៃទឹកបឹងកក់និងលើដីគោកទាំងប្រមាណជាង៤០០០គ្រួសារដែលរងផលប៉ះពាល់ដល់ការអភិវឌ្ឍរបស់សាលាក្រុងនោះសុទ្ធតែរស់នៅខុសច្បាប់ទាំងអស់ ហេតុនេះហើយទើបអាជ្ញាធរមិនបានចេញប័ណ្ណកម្មសិទ្ធិឲ្យពួកគាត់។
លោក សុខ សម្បត្តិ បានឲ្យដឹងថា ៖ «គ្មានអ្នកណាផ្ដល់កម្មសិទ្ធិទៅលើបឹងរបស់រដ្ឋអ៊ីចឹងទេ។ មានការលើកឡើងគ្រាន់តែថា ការធ្វើស្ថិតិលើសៀវភៅគ្រួសារ ឬក៏ប័ណ្ណគ្រួសារ អាហ្នឹងមានមែន ការគ្រប់របស់រដ្ឋ តែដោយឡែកការផ្ដល់ជាកម្មសិទ្ធិទៅលើផ្ទះសម្បែងគឺមិនមានអាជ្ញាធរណាបានចេញទេ»។
សូមជម្រាបដែរថា ប្រជាពលរដ្ឋដែលកំពុងរស់នៅលើផ្ទៃបឹងកក់បានទាមទារតម្លៃមួយម៉ែត្រការ៉េ១៥០០ដុល្លារសម្រាប់ការចាកចេញ ចំណែកឯប្រជាពលរដ្ឋដែលរស់លើដីគោកបានទាមទារយកតម្លៃ២៥០០ក្នុងមួយម៉ែត្រការ៉េសម្រាប់ការចាកចេញដែរ។
ពាក់ព័ន្ធនឹងការអភិវឌ្ឍតំបន់បឹងកក់នេះដែរ អភិបាលរងក្រុងភ្នំពេញ លោក ប៉ា សុជាតិវង្ស មានប្រសាសន៍ថា សាលាក្រុងភ្នំពេញកំពុងពិចារណារកដំណោះស្រាយជូនប្រជាពលរដ្ឋដែលមានទីតាំងនៅលើដីគោកនោះហើយ។
លោក ប៉ា សុជាតិវង្ស បានមានប្រសាសន៍ថា ៖ «បើនិយាយជារួម ភាគច្រើនគឺបងប្អូនពេញចិត្តហើយ ឯកភាពហើយ ទៅនឹងការអភិវឌ្ឍ ប៉ុន្តែគ្រាន់តែនៅមិនទាន់ស្រុះស្រួលគ្នា ដែលយើងពិភាក្សាគ្នា ភាគច្រើននៅបញ្ហាគេហៅថា តម្លៃគោលនយោបាយនេះ វាមិនទាន់សមស្រប មានកន្លែងខ្លះទៅដីធំ ផ្ទះធំ កន្លែងខ្លះផ្ទះថ្ម ផ្ទះឈើ ផ្ទះស្លឹក ផ្ទះខ្ទម។ល។ ស្ថានភាពបែបនេះពិតហើយថា វាជាកង្វល់មួយ មិនមែនតែរបស់បងប្អូន ជាកង្វល់របស់សាលាក្រុងដែលយើងខិតខំរកផ្លូវណាដើរដែលសមស្របបំផុត ដែលធានាបាននូវសមធម៌របស់បងប្អូន ប៉ុន្តែបញ្ហាទាំងនេះត្រូវទុកពេលឲ្យសាលាក្រុង»។
បើតាមកិច្ចសន្យាជួលបឹងកក់រវាងសាលាក្រុងភ្នំពេញជាមួយក្រុមហ៊ុនស៊ូកាគូក្នុងតម្លៃ៧៩លាន២ពាន់ដុល្លារសម្រាប់រយៈពេល៩៩ឆ្នាំ ថ្លៃឈ្នួលនេះបានអនុញ្ញាតឲ្យប្រើប្រាស់ក្នុងការដោះស្រាយគោលនយោបាយជូនប្រជាពលរដ្ឋប្រមាណ៤២៥២គ្រួសារ។ ហើយភាគីក្រុមហ៊ុននឹងបានទទួលទីតាំងបឹងកក់ចំនួន១៣៣ហិកតារមកគ្រប់គ្រង គឺបន្ទាប់ពីភាគីសាលាក្រុងភ្នំពេញបានដោះស្រាយបញ្ហាដីរួចទាំងស្រុង ដែលការអនុញ្ញាតនេះត្រូវបានក្រុមសិទ្ធិមនុស្សរិះគន់ថា បានរំលោភលើច្បាប់ភូមិបាលឆ្នាំ២០០១ ដែលថាការប្រគល់បឹងដែលជាកម្មសិទ្ធិរបស់រដ្ឋទៅឲ្យឯកជនគឺមិនត្រូវហួសពី១៥ឆ្នាំឡើយ។
នៅក្នុងកិច្ចសន្យាជួលរបស់ក្រុមហ៊ុនមានគម្រោងអភិវឌ្ឍន៍តំបន់បឹងកក់នេះផ្តោតទៅលើការអភិវឌ្ឍដូចជា សង់អគារពាណិជ្ជកម្ម ផ្សារទំនើប សាលសន្និសីទ មណ្ឌលកម្សាន្ត និងក្លឹបកម្សាន្ត សណ្ឋាគារ សាកលវិទ្យាល័យ មន្ទីរពហុព្យាបាល លំនៅឋាន រមណីយដ្ឋានពណ៌បៃតង ហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធ និងអគាររដ្ឋបាល។
ក្រុមសិទ្ធិមនុស្សក៏បានឲ្យដឹងដែរថា ការអភិវឌ្ឍនេះនឹងប៉ះពាល់យ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរចំពោះបរិស្ថាននិងប្រជាពលរដ្ឋប្រមាណ៤០០០គ្រួសារដែលរស់នៅជុំវិញបឹងនោះ៕