នៅថ្ងៃជាមួយគ្នានោះដែរ ពួកគេក៏បានទាមទារឲ្យរដ្ឋាភិបាល ដោះស្រាយបញ្ហាផ្ទះសម្បែងរបស់អ្នកបុរីកីឡា និងដីធ្លីនៅតំបន់បឹងកក់។
អ្នកស្រី ទេព វន្នី ឲ្យដឹងនៅថ្ងៃទី៩ កញ្ញា ក្នុងកណ្ដាលហ្វូងក្រុមកូដករជាង ១០០នាក់ថា ទោះបីអ្នកស្រីរងទុក្ខខ្លោចផ្សាប៉ុណ្ណាក៏ដោយ អ្នកស្រីត្រូវប្រឹងប្រែងតស៊ូទាមទារឲ្យខាងតែបាន ដើម្បីសុំកិច្ចអន្តរាគមន៍ពីសំណាក់រដ្ឋាភិបាល ឲ្យតុលាការដោះលែងអ្នកតំណាងទាំងពីរនាក់ចេញពីពន្ធនាគារ និងសុំឲ្យមានការដោះស្រាយការសង់អាគារបន្ថែមចំនួនពីរខ្នង នៅតំបន់បុរីកីឡា តាមកិច្ចសន្យា និងគូសបញ្ជាក់ឲ្យច្បាស់លាស់លើបញ្ហាដីរបស់អ្នកបឹងកក់ចំនួន ១២.៤៤ហិកតារ។
អ្នកស្រីអះអាងបន្តថា ជម្រកជាកន្លែងមួយដ៏មានសារសំខាន់សម្រាប់មនុស្សសត្វ ដែលគេមិនអាចខ្វះបាន។ ដូច្នេះអ្នកបឹងកក់ និងអ្នកបុរីកីឡា ក៏ដូចគ្នា ពួកគេត្រូវការជម្រកដ៏ពិតប្រាកដមួយ ដើម្បីរស់នៅ និងកសាងសុភមង្គលគ្រួសារ ជាពិសេសកូនៗរបស់ពួកគេត្រូវការជម្រកដ៏សុខសាន្តសម្រាប់ទទួលការអប់រំ។
អ្នកស្រី ទេព វន្នី៖ «លំនៅឋានជាជីវិតរបស់ពួកខ្ញុំ អ្នកណាក៏មិនអាចខ្វះបានដែរ សូម្បីតែសត្វក៏គេត្រូវការសម្បុក សូម្បីតែខ្មោចដែលស្លាប់ទៅហើយ ក៏គេត្រូវការយកដីមកកប់គាត់ ឬក៏រកមឈូសមកដាក់ដែរ ដូច្នេះពួកខ្ញុំមនុស្សមានជីវិតនេះ តើពួកខ្ញុំរស់នៅដោយគ្មានផ្ទះបានដែរ ឬទេ?»។
ស្រដៀងគ្នានេះដែរ អ្នកស្រី ឆាយ គឹមហ៊ន មកពីសហគមន៍បុរីកីឡា រៀបរាប់ទាំងទឹកភ្នែកថា បន្ទាប់ពីក្រុមហ៊ុនផានអ៊ីម៉ិច បានកម្ទេចផ្ទះអ្នកស្រី ធ្វើឲ្យគ្រួសារអ្នកស្រីរងទុក្ខយ៉ាងខ្លាំង សូម្បីកូនក៏មិនបានចូលសាលា ហើយពេលវេលាសម្រាប់រកការងារធ្វើក៏គ្មាន ម្ង៉ៃៗរវល់តែតវ៉ាទាមទារ និងគិតខ្វាយខ្វល់ពីបញ្ហាគ្មានជម្រក។ ម្យ៉ាងទៀត អ្នកស្រីបន្តថា អាជ្ញាធរអង្គុយគិត ដេកគិត ប្រើល្បិចកិច្ចកលគ្រប់យ៉ាង ដើម្បីបំបាក់ស្មារតីអ្នកតវ៉ា ម្ដងចាប់អ្នកនេះ ម្ដងចាប់អ្នកនោះ ធ្វើឲ្យពួកគាត់ខ្វាយខ្វល់មិនចេះចប់។ តែទោះជាយ៉ាងនេះក្ដី អ្នកស្រីនៅតែតស៊ូរហូតមានដំណោះស្រាយ។
អ្នកស្រី ឆាយ គឹមហ៊ន៖ «កាលពីខ្ញុំមានផ្ទះ ទោះថាខ្ញុំមានផ្ទះតូចក៏ដោយ ក៏ខ្ញុំរកថវិកាផ្គត់ផ្គង់គ្រួសារខ្ញុំ និងកូនរបស់ខ្ញុំបានដែរបង!»។
ចំណែកស្វាមីអ្នកស្រី យ៉ោម បុប្ផា លោក លួស សាខន លើកឡើងថា បើទោះបីជាលោកដឹងថា ការអំពាវនាវសុំឲ្យប្រមុខរដ្ឋាភិបាលធ្វើកិច្ចអន្តរាគមន៍ឲ្យតុលាការដោះលែងប្រពន្ធរបស់លោកចេញពីពន្ធនាគារមិនត្រូវទំនងយ៉ាងណាក៏ដោយ តែលោកយល់ថា ប្រព័ន្ធគ្រប់គ្រងនៅប្រទេសកម្ពុជា នាយករដ្ឋមន្ត្រីអាចបញ្ជាតុលាការឲ្យដោះលែងប្រពន្ធរបស់លោកចេញពន្ធនាគារបាន ព្រោះរាជរដ្ឋាភិបាលមានអំណាចជាងអំណាចផ្សេងៗទៀត។
ទាក់ទងនឹងបញ្ហានេះ សមាជិកព្រឹទ្ធសភានៃគណបក្ស សម រង្ស៊ី លោក ហូរ វ៉ាន់ ដែលចុះដល់ពន្ធនាគារព្រៃសដែរនោះ រិះគន់ថា តុលាការមិនឯករាជ្យ ធ្វើការបម្រើឲ្យក្រុមហ៊ុន និងអ្នកមានអំណាច មិនធ្វើការបម្រើឲ្យភាពយុត្តិធម៌ត្រឹមត្រូវ។ លោកមានប្រសាសន៍បន្តថា អ្នកបឹងកក់ និងអ្នកបុរីកីឡា សុទ្ធតែជាជនរងគ្រោះ តែតុលាការបែរជាព្យាយាមរកវិធីសាស្ត្រផ្សេងៗ ដើម្បីទម្លាក់កំហុសលើអ្នកទាំងនេះទៅវិញ។
លោក ហូរ វ៉ាន់៖ «អ្នកពីរនេះគ្រាន់តែមនុស្សរងគ្រោះ ដែលត្រូវគេកម្ទេចផ្ទះពួកគាត់អស់ គេយកដីធ្លីរបស់ពួកគាត់ គាត់គ្រាន់តែចង់បានសំណងត្រឹមត្រូវជូនពួកគាត់»។
ជាមួយគ្នានេះ មន្ត្រីជាន់ខ្ពស់ផ្នែកបច្ចេកទេសនៃអង្គការសិទ្ធិមនុស្សលីកាដូ លោក អំ សំអាត មានប្រសាសន៍ថា ការចាប់ខ្លួនអ្នកបឹងកក់ និងអ្នកបុរីកីឡានេះ គឺជារូបភាពថ្មីមួយដើម្បីបំបាក់ទឹកចិត្តមុះមុតរបស់អ្នកតវ៉ា ក្នុងបំណងបង្ខំពួកគេឲ្យទទួលយកដំណោះស្រាយមិនសមរម្យ ដែលពួកគេមិនព្រមទទួលនៅពេលកន្លងមក៖ «ដូចយើងបានដឹងហើយ នៅបុរីកីឡា មុនការចាប់ខ្លួនគឺមានការហៅទៅចរចាជាច្រើនលើក ហើយគាត់មិនព្រមទទួល ទើបមានពាក្យបណ្ដឹង មានដីកាកោះហៅ មានការចាប់ខ្លួនហ្នឹង»។
បន្ថែមលើនេះ លោក អំ សំអាត រិះគន់ថា ការប្រើប្រាស់ប្រព័ន្ធតុលាការធ្វើឈ្នាន់សម្រាប់គាបសង្កត់អ្នកទន់ខ្សោយឲ្យទទួលដំណោះស្រាយផ្សេងៗ ពីសំណាក់ក្រុមហ៊ុន ឬអ្នកមានអំណាច វាបានក្លាយជាវប្បធម៌ទៅហើយនៅក្នុងបរិបទប្រទេសកម្ពុជា។
ឆ្លើយតបការលើកឡើងនេះ រដ្ឋលេខាធិការនៃទីស្ដីការគណៈរដ្ឋមន្ត្រី លោក ផៃ ស៊ីផាន មានប្រសាសន៍ថា រដ្ឋាភិបាលមិនមានសិទ្ធិលូកដៃទៅនឹងចំណាត់ការរបស់តុលាការនោះទេ ដូច្នេះបើបុគ្គលណាមួយយល់ថា តុលាការធ្វើការមិនត្រឹមត្រូវ គេគួរធ្វើពាក្យបណ្ដឹងប្ដឹងទៅតុលាការនោះទៅតាមនីតិវិធី។
លោក ផៃ ស៊ីផាន៖ «រដ្ឋាភិបាលមិនមានវាយតំលៃ ឬវិនិច្ឆ័យអីចំពោះតុលាការ ឬនីតិវិធីរបស់តុលាការប្រតិបត្តិខ្លួននោះទេ ហើយបើជនណាក៏ដោយ មិនសមាជិករដ្ឋសភា ព្រឹទ្ធសភា ឬមន្ត្រីរដ្ឋាភិបាលនោះទេ មិនពេញចិត្តចំពោះតុលាការហ្នឹង គួរតែដាក់ពាក្យបណ្ដឹងតតាំងជាមួយនឹងអំពើអំណាចតុលាការហ្នឹង»។
ទាក់ទងនឹងការចាប់ខ្លួនអ្នកបឹងកក់ និងអ្នកបុរីកីឡា នេះដែរ អ្នករាយការណ៍ពិសេសសិទ្ធិលំនៅឋានរបស់អង្គការសហប្រជាជាតិ អ្នកស្រី រេកហ្គែល រូលនីក រួមនឹងអង្គការសង្គមស៊ីវិលជាតិចំនួន ១០ បានចេញសេចក្ដីថ្លែងការណ៍រួមគ្នា កាលពីថ្ងៃទី៧ កញ្ញា រិះគន់ថា ការចាប់ខ្លួនសកម្មជនបុរីកីឡា និងបឹងកក់ នេះ ជារឿងមិនត្រឹមត្រូវ និងយុត្តិធម៌។ សេចក្ដីថ្លែងការណ៍នោះសរសេរបន្តថា តុលាការកំពុងត្រូវអ្នកមានអំណាច និងអ្នកមានទឹកលុយ យកធ្វើជាឧបករណ៍សម្រាប់គាបសង្កត់ និងបំបិទមាត់អ្នកតវ៉ានៅសហគមន៍បុរីកីឡា និងបឹងកក់។ សេចក្ដីថ្លែងការណ៍នេះក៏សរសេរបន្តសុំឲ្យតុលាការឈរលើគោលការណ៍ឯករាជ្យ សើរើពិនិត្យឡើងវិញចំពោះការចាប់ខ្លួនសកម្មជនតវ៉ាដីធ្លីនៃតំបន់បឹងកក់ និងតំបន់បុរីកីឡា និងសុំឲ្យដោះលែងពួកគេសិន ដើម្បីឲ្យពួកគេមានលទ្ធភាពរកមេធាវីការពារក្ដីរបស់ពួកគេឲ្យបានត្រឹមត្រូវតាមច្បាប់៕
កំណត់ចំណាំចំពោះអ្នកបញ្ចូលមតិនៅក្នុងអត្ថបទនេះ៖ ដើម្បីរក្សាសេចក្ដីថ្លៃថ្នូរ យើងខ្ញុំនឹងផ្សាយតែមតិណា ដែលមិនជេរប្រមាថដល់អ្នកដទៃប៉ុណ្ណោះ។