លោក មាស ចាន់ថន បុរសវ័យ ៦៧ឆ្នាំ អតីតជនរងគ្រោះដែលបានរួចជីវិតដោយចៃដន្យពីការយកទៅសម្លាប់ដោយពេជ្ឈឃាដខ្មែរក្រហមក្នុងអំឡុងចុងឆ្នាំ១៩៧៨ នៅឃុំរំលេច បានប្រតិកម្មចំពោះការផ្ដន្ទាទោសមេគុកទួលស្លែង កាំង ហ្កេកអ៊ាវ ហៅ ឌុច ឲ្យជាប់គុក ៣៥ឆ្នាំថា មិនសមល្មមនឹងអំពើដែល ឌុច បានប្រព្រឹត្តមកលើប្រជាជនស្លូតត្រង់ ដែលត្រូវបាន ឌុច ធ្វើទារុណកម្ម និងកាប់សម្លាប់ក្នុងគុកទួលស្លែងនោះទេ។
លោក មាស ចាន់ថន មានប្រសាសន៍ថា ៖ «កម្រិតដែលខុសឆ្គងនោះ ឌុច មិនគួរជាប់គុកតែប៉ុណ្ណឹងទេ បើនិយាយតាមច្បាប់។ ខ្ញុំមិនប្រឆាំងនឹងការកាត់ទោសរបស់សាលាក្ដីទេ តែខ្ញុំចង់ឲ្យ ឌុច មានទោសធ្ងន់ជាងនេះទើបសមតាមអំពើដែលគាត់ធ្វើ»។
ស្ត្រីវ័យ ៦៣ឆ្នាំ ជាប្រជាពលរដ្ឋរស់នៅភូមិរំលេច ឃុំរំលេច ស្រុកបាកាន មានប្រតិកម្មថា ឌុច បានប្រព្រឹត្តអំពើបាបកម្មធ្ងន់ធ្ងរមកលើប្រជារាស្ត្រហេតុនេះ ឌុច ត្រូវតែទទួលទោសឲ្យធ្ងន់ជាងនេះទើបសម ៖ «តាមគំនិតខ្ញុំ បើមិនមានទោសប្រហារជីវិតទេ គឺដាក់ទោសគាត់មួយជីវិតទៅ ព្រោះកំហុសគាត់ធ្ងន់ណាស់»។
ទោះជាយ៉ាងនេះក្ដី បុរសវ័យជាង ៤០ ឈ្មោះ ណំ ភន ប្រជាពលរដ្ឋនៅឃុំអូរតាប៉ោង បានយល់ស្របទាំងស្រុងតាមការសម្រេចរបស់ចៅក្រមសាលាក្ដីខ្មែរក្រហម ទោះបីជាគ្រួសារឪពុកម្ដាយ និងបងប្អូនគាត់ចំនួន ៨នាក់ ត្រូវបានស្លាប់ក្នុងរបបខ្មែរក្រហម ប៉ុល ពត ក៏ដោយ។
លោក ណំ ភន មានប្រសាសន៍ថា ៖ «ខ្ញុំយល់ស្របចំពោះការកាត់ទោស ៣៥ឆ្នាំនេះ។ទោះបីជាគ្រួសារខ្ញុំស្លាប់អស់ ៨នាក់ក៏ដោយ ព្រោះខ្ញុំជឿជាក់លើអ្នកច្បាប់នៃសាលាក្ដីដែលសុទ្ធតែជាអ្នកមានការវិនិច្ឆ័យតាមច្បាប់។ ម្យ៉ាង ឌុច ក៏ចាស់ណាស់ទៅហើយ»។
យ៉ាងណាក៏ដោយ ទាំងអ្នកយល់ស្រប និងអ្នកមិនយល់ស្របចំពោះសាលក្រមសម្រេចផ្ដន្ទាទោស ឌុច នេះ។ ជាពិសេសប្រជាពលរដ្ឋខ្មែរដើមកំណើតនៅកម្ពុជាក្រោម ក្នុងខេត្តពោធិ៍សាត់ បានទាមទារឲ្យអង្គជំនុំជម្រះវិសាមញ្ញក្នុងតុលាការកម្ពុជា ដែលគេនិយមហៅថា សាលាក្ដីខ្មែរក្រហមផ្ដល់ជាសំណងរដ្ឋប្បវេណី ដូចជាការសាងសង់ស្តូបរំឭកវិញ្ញាណក្ខន្ធ ឬបូជនីយដ្ឋានមួយកន្លែងសម្រាប់ឲ្យពួកគាត់គោរពវិញ្ញាណក្ខន្ធអ្នកស្លាប់នោះទើបគាត់អស់ចិត្ត៕