ជន​ជាតិ​ដើម​ភាគ​តិច​គួយ​ខេត្ត​ព្រះវិហារ​ប្ដឹង​ក្រុមហ៊ុន​ឯកជន​ពីរ​ទៅ​រដ្ឋាភិបាល

ក្រុម​ប្រជាពលរដ្ឋ​ជនជាតិ​ភាគ​តិច​គួយ រស់នៅ​ក្នុង​ភូមិ​ចំនួន​៣ នៃ​ឃុំ​ប្រមេ បាន​ដាក់​ពាក្យ​បណ្ដឹង​កាល​ពី​ពេល​ថ្មីៗ សុំ​ឱ្យ​អាជ្ញាធរ​រដ្ឋាភិបាល ជួយ​ដោះស្រាយ​បញ្ហា​ដែល​ក្រុមហ៊ុន​ឯកជន​ចំនួន​២ កំពុង​ប្រើ​គ្រឿងចក្រ​ឈូស​ឆាយ​ដី ដែល​ធ្វើ​ឱ្យ​ប៉ះពាល់​ផល​ប្រយោជន៍​ជនជាតិ​ភាគ​តិច​ជាច្រើន។

0:00 / 0:00

អ្នក​ភូមិ​ទាំង​នោះ មក​ពី​ភូមិ​បុស្សធំ ភូមិ​ស្រែព្រាង និង​ភូមិ​ប្រមេ នៃ​ឃុំ​ប្រមេ ស្រុក​ត្បែងមានជ័យ ដែល​នៅ​មិន​ឆ្ងាយ​ប៉ុន្មាន​ពី​ទី​រួម​ខេត្ត​ព្រះវិហារ។

ស្ត្រី​ឈ្មោះ រឿង ខាន់ គឺ​ជា​ជនជាតិ​ភាគ​តិច​គួយ​ម្នាក់ ក្នុង​ចំណោម​ជន​ជាតិ​គួយ​ជាច្រើន​ទៀត គាត់​បាន​មាន​ប្រសាសន៍​ថា ចាប់​តាំង​ពី​ដើម​ខែ​កញ្ញា កន្លង​ទៅ ក្រុមហ៊ុន​ឯកជន​ចំនួន​២ គឺ​ឈ្មោះ ឡាន ហ្វេង និង​រួយ ហ្វេង បាន​ជញ្ជូន​គ្រឿងចក្រ​ជាច្រើន ទៅ​ឈូស​ឆាយ​ដី​ជុំវិញ​តំបន់​ជនជាតិ​ភាគ​តិច ដែល​ធ្វើ​ឱ្យ​ប៉ះពាល់​ដល់​ដី​ស្រែ​របស់​ប្រជាពលរដ្ឋ។

ស្ត្រី​ដដែល​បាន​មាន​ប្រសាសន៍​ថា ក្រុម​ជនជាតិ​ភាគ​តិច​របស់​គាត់​មាន​ការ​ព្រួយ​បារម្ភ​ជា​ខ្លាំង ខ្លាច​បាត់​បង់​ដី​ស្រែ ដោយ​សារ​តែ​ការ​ឈូស​ឆាយ​នេះ៖ «ឈូស​អស់​ហើយ​ព្រៃ​តាម​ស្រែ នៅ​តែ​អា​សន្ទូង​ដែល​ស្ទូង​ហើយ ៤-១០​ស្រែ។ ប៉ះ​ពាល់​ដី​ស្រែ​បង​ប្អូន​មួយ​ចំនួន​ច្រើន​ហើយ មិន​ដឹង​ជា​ធ្វើ​យ៉ាង​ម៉េច។ ពួក​ខ្ញុំ​ទៅ​ចរចា​ជាមួយ​នឹង​គេ គេ​អត់​ផ្អាក​ទេ។ គេ​ថា​គេ​ផ្អាក លុះត្រា​តែ​លោក​ចៅហ្វាយ​ស្រុក ខេត្ត ឱ្យ​គេ​ផ្អាក បាន​គេ​ផ្អាក។ គ្រឿងចក្រ អាអ៊ិច (AX) ១៥គ្រឿង​នោះ។ បើ​សិន​យក​អស់ ពួក​ខ្ញុំ​បាន​អី? បើ​ស្រុក​ស្រែ អត់​មាន​ចេះ​ស៊ី​ឈ្នួល​ក្រុមហ៊ុន​ទេ​ជន​ជាតិ​នេះ»

លោក ភុក ពឿន អាយុ ៧០ឆ្នាំ គឺ​ជា​ចាស់​ទុំ​ម្នាក់​របស់​ជន​ជាតិ​ភាគ​តិច នៅ​ក្នុង​ភូមិ​ប្រមេ គាត់​បាន​មាន​ប្រសាសន៍​ថា ដី​ជាច្រើន​ដែល​កូន​ចៅ​របស់​គាត់​ធ្វើ​ស្រែ គឺ​បាន​ចូល​ទៅ​ក្នុង​ប្លង់​នៃ​ដី​សម្បទាន​ សេដ្ឋកិច្ច​របស់​ក្រុមហ៊ុន​ឯកជន​នោះ។ គាត់​មាន​ការ​ព្រួយ​បារម្ភ​យ៉ាង​ខ្លាំង នៅ​ពេល​ដែល​ក្រុមហ៊ុន​កំពុង​ធ្វើ​ការ​ឈូស​ឆាយ​ដី​នៅ​ជុំវិញ​តំបន់​ពួក​គាត់​រស់នៅ៖ «ព្រួយ​បារម្ភ​ខ្លាច​តែ​កូន​ចៅ​វា​អត់​ស្រែ​ធ្វើ។ ម្យ៉ាង​ទៀត ខ្ញុំ​ព្រួយ​ថា ដី​ពី​ដូន​ពី​តា​មក​ចំនួន ១ហិកតារ ចុះ​បើ​សិន​ណា​ក្រុមហ៊ុន​ឈូស​អស់ យើង​ឯណេះ​មិន​ដឹង​បាន​អី​ទៀត​សម្រាប់​កូន​ចៅ​ជំនាន់​ក្រោយ។ ហូប ១ហិកតារ​មិន​អាច​រស់​បាន​ទេ។ ចង់​ឱ្យ​រដ្ឋាភិបាល ជួយ​ដោះ​ស្រាយ​ធ្វើ​យ៉ាង​ណា ឱ្យ​បាន​ដី​នោះ​បែង​ចែក​ឱ្យ​ប្រជាជន​គ្រប់​រូប​ហ្នឹង ឱ្យ​បាន​សម​ហេតុ​សម​ផល​មួយ​រស់»

នៅ​ក្នុង​ឃុំ​ប្រមេ ទាំង​មូល ពេល​បច្ចុប្បន្ន​មាន​ក្រុម​ជនជាតិ​ភាគ​តិច​គួយ រស់នៅ​ប្រមាណ​ជាង ៥០០គ្រួសារ។ ពួក​គេ​ទាំង​នោះ ចង់​អភិរក្ស​អំបូរ ព្រម​ទាំង​ផ្ទៃ​ដី​ជំនឿ និង​ធម្មជាតិ​ដែល​នៅ​ជុំវិញ ឱ្យ​ក្លាយ​ទៅ​ជា​របស់​សហគមន៍​ជន​ជាតិ​ដើម​ភាគ​តិច។

កាល​ពី​អំឡុង​ខែ​សីហា កន្លង​ទៅ ក្រុម​ជនជាតិ​ភាគ​តិច​គួយ​ជាច្រើន​ភូមិ បាន​បដិសេធ​មិន​ឱ្យ​ក្រុម​យុវជន​ស្ម័គ្រចិត្ត​ចុះ​វាស់​វែង​ដីធ្លី ដើម្បី​រៀបចំ​ធ្វើ​ប័ណ្ណ​កម្មសិទ្ធិ​ឯកជន​ជូន​ពួក​គេ​ទេ។ ការ​បដិសេធ​នោះ ដោយ​សារ​តែ​ពួក​គេ​ភ័យ​ខ្លាច​បាត់​បង់​ដី​កសិកម្ម ដី​ប្រពៃណី ដី​ជំនឿ និង​ដី​តំណម ដែល​អ្នក​ផ្សេង​អាច​នឹង​ទៅ​ដណ្ដើម​យក​ធ្វើ​ជា​ដី​សម្បទាន​សេដ្ឋកិច្ច​ជាដើម។

ពួក​គេ​កំពុង​ទាមទារ​ឱ្យ​មន្ត្រី​រដ្ឋាភិបាល​ជួយ​ជ្រោមជ្រែង​ផ្នែក​ផ្លូវ​ច្បាប់ ដើម្បី​ចុះ​វាស់វែង និង​ចុះ​បញ្ជី​ដីធ្លី​ជា​សមូហភាព សម្រាប់​សហគមន៍​ជនជាតិ​ដើម​នៅ​ទី​នោះ​វិញ។

សកម្ម​ជន​របស់​ក្រុម​ជន​ជាតិ​ដើម​ភាគ​តិច​គួយ ប្រចាំ​ឃុំ​ប្រមេ បាន​បង្ហាញ​គោល​គំនិត​ថា ការ​ធ្វើ​ប្លង់​កម្មសិទ្ធិ​ជា​សមូហភាព​របស់​សហគមន៍​ជន​ជាតិ​ដើម​ភាគ​តិច​នោះ គឺ​អាច​ជួយ​ការពារ​ដីធ្លី​មិន​ឱ្យ​ក្រុមហ៊ុន​រំលោភ​យក​បាន។ ក៏ប៉ុន្តែ រហូត​មក​ដល់​ពេល​នេះ អាជ្ញាធរ​នៅ​មិន​ទាន់​ឆ្លើយ​តប​ទៅ​នឹង​ការ​ទាមទារ​របស់​ក្រុម​ជន​ជាតិ​ភាគ​តិច​ទាំង​នោះ​នៅ​ឡើយ​ទេ។

នៅ​ស្រប​ពេល​ដែល​ក្រុម​ជន​ជាតិ​ភាគ​តិច​គួយ កំពុង​ទាម​ទារ​ចុះ​បញ្ជី​ដីធ្លី​ជា​សមូហភាព ហើយ​មិន​ទាន់​មាន​ការ​ឆ្លើយ​តប​ផ្លូវ​ច្បាប់​ណា​មួយ​នោះ គេ​ឃើញ​ក្រុមហ៊ុន​ឯកជន​ដែល​បាន​ទទួល​ដី​សម្បទាន​សេដ្ឋកិច្ច កាន់​តែ​បន្ត​សកម្មភាព​ឈូស​ឆាយ​ពង្រីក​ផ្ទៃដី​ឱ្យ​បាន​ឆាប់​រហ័ស។

លោក ឡោ ច័ន្ទ ជា​អ្នក​សម្រប​សម្រួល​សមាគម​ការពារ​សិទ្ធិ​មនុស្ស​អាដហុក (ADHOC) ប្រចាំ​ខេត្ត​ព្រះវិហារ បាន​មាន​ប្រសាសន៍​ថា ដី​នៅ​ក្នុង​ឃុំ​ប្រមេ នោះ បាន​កើត​មាន​បញ្ហា​ចំនួន​២ គឺ​ជាមួយ​នឹង​អាជ្ញាធរ​ស្រុក​ត្បែងមានជ័យ ដែល​បាន​យក​មួយ​ចំនួន​ទៅ​ធ្វើ​សាលា​ស្រុក ក៏ប៉ុន្តែ​បញ្ហា​នោះ​បាន​ដោះស្រាយ​រួច​ហើយ និង​បញ្ហា​មួយ​ទៀត ប្រឈម​មុខ​ជាមួយ​ក្រុមហ៊ុន ឡាន ហ្វេង និង​ក្រុមហ៊ុន រួយ ហ្វេង ដែល​បាន​ទទួល​ដី​សម្បទាន​សេដ្ឋកិច្ច​នៅ​ទីនោះ។

អង្គការ​សិទ្ធិ​មនុស្ស​ដដែល បាន​បញ្ជាក់​ថា កន្លង​មក សហគមន៍​ជន​ជាតិ​ភាគ​តិច ធ្លាប់​បាន​សុំ​ទៅ​ក្រុម​និស្សិត​វាស់វែង​ដី ក៏​ដូច​ជា​អាជ្ញាធរ​ឱ្យ​មាន​ការ​ចុះ​បញ្ជី​ជា​សមូហភាព តែ​សំណើ​នោះ​មិន​ត្រូវ​បាន​គេ​ចុះ​ឱ្យ​ទៅ​តាម​ការ​ចង់​បាន​ឡើយ៖ «ហើយ​រហូត​ដល់​ថ្ងៃ​ទី២៥ ខែ​កញ្ញា ឆ្នាំ​២០១២ ហ្នឹង គាត់​បាន​ដាក់​ពាក្យ​បណ្ដឹង​មក​ខាង​ខ្ញុំ ស្នើសុំ​ឱ្យ​ជួយ​អន្តរាគមន៍​ទៅ​ខាង​អាជ្ញាធរ​ខេត្ត ដើម្បី​ឱ្យ​ជួយ​អន្តរាគមន៍​ទៅ​លើ​ក្រុមហ៊ុន​២ ទី១ ក្រុមហ៊ុន ឡាន ហ្វេង និង​ទី២ ក្រុមហ៊ុន រួយ ហ្វេង។ ក្នុង​អំឡុង​ខែ​កញ្ញា ក្រុមហ៊ុន​ទាំង​ពីរ​ហ្នឹង បាន​ធ្វើ​ការ​ឈូស​ឆាយ​ទៅ​លើ​ដី​ស្រែ ដី​ចម្ការ​របស់​ពួក​គាត់»

លោក ប៉ាង យៀត ជា​អភិបាល​ស្រុក​ត្បែងមានជ័យ បាន​ទទួល​ស្គាល់​ថា បច្ចុប្បន្ន​នេះ មាន​តែ​ក្រុមហ៊ុន​១​ទេ គឺ ឡាន ហ្វេង ដែល​បាន​ទទួល​ដី​សម្បទាន​សេដ្ឋកិច្ច​ចំនួន​ជាង ៩ពាន់​ហិកតារ ដើម្បី​ដាំ​អំពៅ​នៅ​ជុំវិញ​តំបន់​នោះ។ ក៏ប៉ុន្តែ អាជ្ញាធរ​មិន​បាន​រក​ឃើញ​ថា​ក្រុមហ៊ុន​នេះ បាន​ឈូស​ឆាយ​ដី​ប៉ះពាល់​ដល់​ស្រែ​ចម្ការ​របស់​ប្រជាពលរដ្ឋ​នៅ​ម្តុំ​ណា​មួយ​ឡើយ៖ «ឥឡូវ​អ្នក​ណា​ខ្លះ​ដែល​ថា​ប៉ះ គឺ​សុំ​មក​ជួប ដើម្បី​យើង​ទៅ​សិក្សា​រក​ឱ្យ​ឃើញ។ ហើយ​ខ្ញុំ​កំពុង​ឱ្យ​ឃុំ​ស្រាវជ្រាវ​ដែរ។ តើ​ដី​ស្រែ​ណា​ខ្លះ​ដែល​ប៉ះ។ ប្រសិន​ជា​ប៉ះ​មែន យើង​នឹង​ទៅ​ដក​យក​ពី​ក្រុមហ៊ុន​វិញ។ ដល់​ឱ្យ​នាំ​ទៅ​បង្ហាញ​ដើម្បី​យើង​ដោះ​ស្រាយ​ជូន​គាត់​វិញ អត់​ឃើញ​មក»

ទោះ​យ៉ាង​ណា កាល​ពី​ថ្ងៃ​ទី២០ ខែ​កញ្ញា កន្លង​ទៅ ក្រុម​ជន​ជាតិ​ភាគ​តិច​ចំនួន ៣ភូមិ បាន​ដាក់​ពាក្យ​បណ្ដឹង​មួយ​ច្បាប់​ទៅ​អង្គការ​សិទ្ធិ​មនុស្ស។ ក្នុង​ពាក្យ​បណ្ដឹង​នោះ​និយាយ​ថា ក្រុមហ៊ុន ឡាន ហ្វេង និង​រួយ ហ្វេង បាន​ប្រើ​គ្រឿងចក្រ​ឈូស​ឆាយ​ដី​នៅ​ជុំវិញ​តំបន់​ពួក​គេ​រស់នៅ បណ្ដាល​ឱ្យ​ប៉ះពាល់​ដល់​ដី​ស្រែ​ចម្ការ​បម្រុង ចម្ការ​វិល​ជុំ​ជាច្រើន។ បន្ថែម​លើ​នេះ ការ​ឈូស​ឆាយ​ដី បាន​ធ្វើ​ឱ្យ​បាត់​បង់​នូវ​ព្រៃ​ជម្រក​សត្វ រណ្ដៅ​​​ច្បោះ​ជ័រ ព្រៃ​រុក្ខជាតិ ថ្នាំ​បូរាណ និង​វាល​ស្មៅ​សម្រាប់​គោ​ក្របី​ជាដើម៕

កំណត់ចំណាំចំពោះអ្នកបញ្ចូលមតិនៅក្នុងអត្ថបទនេះ៖ ដើម្បី​រក្សា​សេចក្ដី​ថ្លៃថ្នូរ យើង​ខ្ញុំ​នឹង​ផ្សាយ​តែ​មតិ​ណា ដែល​មិន​ជេរ​ប្រមាថ​ដល់​អ្នក​ដទៃ​ប៉ុណ្ណោះ។