ក្រសួង​ព័ត៌មាន​មិន​អនុញ្ញាត​ឲ្យ​ផ្សាយ​ពាណិជ្ជកម្ម​គ្រឿង​ស្រវឹង​ឮ​សំឡេង

រដ្ឋមន្ត្រី​ក្រសួង​ព័ត៌មាន បាន​លើក​ឡើង​ថា ក្រសួង​ព័ត៌មាន​នឹង​រៀបចំ​ឲ្យ​ក្រុមហ៊ុន​ស្រាបៀ​ទាំង​អស់ រៀបចំ​ស្ពត​ផ្សាយ​ពាណិជ្ជកម្ម​ជា​ថ្មី​ឡើង​វិញ យ៉ាង​យូរ​ចំនួន​ពីរ​ខែ​ទៀត មិន​អនុញ្ញាត​ឲ្យ​ទូរទស្សន៍​នានា​ផ្សាយ​ពាណិជ្ជកម្ម​ដូច​ពេល​បច្ចុប្បន្ន​នេះ​ទេ។

0:00 / 0:00

ការ​លើក​ឡើង​ដូច្នេះ នៅ​ក្នុង​សន្និសីទ​សារព័ត៌មាន​ស្ដីពី​ការ​ផ្សាយ​ពាណិជ្ជកម្ម​គ្រឿង​ស្រវឹង និង​គ្រោះ​ថ្នាក់​ចរាចរណ៍ ដែល​គេ​រៀបចំ​ឡើង​នៅ​សណ្ឋាគារ​សាន់វ៉េ (Sunway) នៅ​ថ្ងៃ​ទី១ តុលា ឆ្នាំ​២០១២។

លោក ខៀវ កាញារីទ្ធ ជា​រដ្ឋមន្ត្រី​ក្រសួង​ព័ត៌មាន លោក​មាន​ប្រសាសន៍​នៅ​ក្នុង​សន្និសីទ​សារព័ត៌មាន​នោះ​ថា ក្រសួង​ព័ត៌មាន​សហការ​ជាមួយ​គណៈកម្មាធិការ​ជាតិ​សុវត្ថិភាព​ចរាចរណ៍​ផ្លូវ​គោក បាន​ជូន​ដំណឹង​ដល់​ប្រព័ន្ធ​ផ្សព្វផ្សាយ​ទាំង​អស់ រួម​មាន វិទ្យុ ទូរទស្សន៍ កាសែត ត្រូវ​អនុវត្ត​សារ​សុវត្ថិភាព​ចរាចរណ៍​ពីរ​ចំណុច​សំខាន់ៗ​គឺ ទី១ រាល់​ការ​ផ្សាយ​ពាណិជ្ជកម្ម​ស្រាបៀ​តាម​ទូរទស្សន៍ ត្រូវ​ឲ្យ​មាន​ផ្សាយ​ជា​អក្សរ និង​សំឡេង ឲ្យ​មាន​រយៈពេល​យ៉ាង​តិច​បំផុត​ពីរ​វិនាទី។

អក្សរ និង​សំឡេង នៅ​ពេល​ចុង​បញ្ចប់​នៃ​ការ​ផ្សាយ​ពាណិជ្ជកម្ម​ស្រាបៀ ត្រូវ​មាន​បញ្ចាំង​អក្សរ និង​បន្លឺ​សំឡេង​ព្រមៗ​គ្នា គឺ "បើ​ពិសារ​គ្រឿង​ស្រវឹង កុំ​បើកបរ"។ ទី២ ហាម​ការ​ផ្សាយ​ពាណិជ្ជកម្ម​បែប​អូស​ទាញ​លើក​ទឹក​ចិត្ត​យុវជន​វ័យ​ជំទង់ និង​មនុស្ស​ពេញ​វ័យ ឲ្យ​ពិសារ​គ្រឿង​ស្រវឹង តាម​រយៈ​ការ​ផ្ដល់​រង្វាន់​ជា​សាច់​ប្រាក់ ឬ​វត្ថុ​ប្រើប្រាស់​ផ្សេងៗ​ជាដើម។ លោក ខៀវ កាញារីទ្ធ បាន​ព្រមាន​ចំពោះ​ប្រព័ន្ធ​ផ្សព្វផ្សាយ​ណា​ដែល​មិន​គោរព​ការ​ណែនាំ​របស់​ក្រសួង​នោះ ក្រសួង​នឹង​បិទ​កម្មវិធី​ផ្សព្វផ្សាយ ឬ​អាច​បិទ​ស្ថានីយ​នោះ​តែ​ម្ដង ប្រសិន​បើ​គេ​នៅ​តែ​បំពាន​ការ​ជូន​ដំណឹង​នោះ​ម្ដង​ជា​ពីរ​ដង។

លោក ខៀវ កាញារីទ្ធ បាន​អះអាង​ទៀត​ថា ក្រសួង​ព័ត៌មាន ក៏​នឹង​មាន​ផែនការ​បន្ទាប់​ទៀត គឺ​តម្រូវ​ឲ្យ​ការ​ផ្សាយ​ពាណិជ្ជកម្ម​គ្រឿង​ស្រវឹង​ទាំង​អស់​នៅ​តាម​កញ្ចក់​ទូរទស្សន៍​នានា ឃើញ​តែ​រូបភាព ដោយ​មិន​ឲ្យ​ឮ​សំឡេង​នោះ​ទេ។

អនុប្រធាន​ការិយាល័យ​ចរាចរណ៍​ផ្លូវ​គោក លោក​វរសេនីយ៍ត្រី ចេវ ហាក់ បាន​បង្ហាញ​របាយការណ៍​ចំនួន ៨ខែ គ្រោះថ្នាក់​ចរាចរណ៍​នៅ​ក្នុង​ទីក្រុង​ភ្នំពេញ ក្នុង​ឆ្នាំ​២០១២ បើ​ប្រៀបធៀប​ទៅ​នឹង​ឆ្នាំ​២០១១ មាន​ការ​ថយ​ចុះ ១៣ករណី។ ប៉ុន្តែ ចំនួន​មនុស្ស​ស្លាប់​កើន​ឡើង​ចំនួន ១៩នាក់​ទៅ​វិញ។

គ្រោះថ្នាក់​ចរាចរណ៍​បាន​ក្លាយ​ទៅ​ជា​បញ្ហា​ប្រឈម​របស់​ពិភពលោក។ របាយការណ៍​របស់​អង្គការ​សុខភាព​ពិភពលោក កាល​ពី​ឆ្នាំ​២០១០ បង្ហាញ​ថា គ្រោះថ្នាក់​ចរាចរណ៍​បាន​បណ្ដាល​ឲ្យ​មនុស្ស​ស្លាប់​ប្រមាណ ១លាន ៣សែន​នាក់ និង​របួស​ប្រមាណ​ពី ២០​ទៅ ៥០លាន​នាក់ ដែល​ភាគ​ច្រើន​កើត​មាន​នៅ​ក្នុង​ប្រទេស​កំពុង​អភិវឌ្ឍ ក្នុង​នោះ​ក៏​មាន​កម្ពុជា ដែរ។

ដោយ​ឡែក របាយការណ៍​ប្រចាំ​ឆ្នាំ​២០១១ របស់​ប្រព័ន្ធ​ព័ត៌មាន​ជន​រងគ្រោះ និង​គ្រោះថ្នាក់​ចរាចរណ៍​ផ្លូវ​គោក​នៅ​កម្ពុជា បាន​សរសេរ​ថា មាន​ជន​រងគ្រោះ​ជាង ១ម៉ឺន ៦ពាន់​នាក់ ក្នុង​នោះ​ស្លាប់​ជាង ១.៩០០​នាក់ និង​របួស​ធ្ងន់​ជាង ៥ពាន់ ៨រយ​នាក់ គិត​ជា​មធ្យម ចំនួន​មនុស្ស​ស្លាប់​ដោយ​សារ​គ្រោះថ្នាក់​ចរាចរណ៍ ជាង ៥នាក់ និង​របួស​ធ្ងន់​ជាង ១៦នាក់​ក្នុង​មួយ​ថ្ងៃ។

ទាក់​ទង​នឹង​បញ្ហា​នេះ រដ្ឋលេខាធិការ​ក្រសួង​សាធារណការ និង​ដឹក​ជញ្ជួន និង​ជា​អនុប្រធាន​គណៈកម្មាធិការ​ជាតិ​សុវត្ថិភាព​ចរាចរណ៍​ផ្លូវ​គោក តូច ចាន់កុសល មាន​ប្រសាសន៍​ថា ចំនួន​អ្នក​ស្លាប់​ដោយ​សារ​សេព​គ្រឿង​ស្រវឹង មាន​ចំនួន ១៤% នៃ​អ្នក​ស្លាប់​សរុប ដែល​ក្នុង​នោះ ៦៦% មាន​អាយុ​ពី ១៥​ឆ្នាំ ទៅ ៣៤ឆ្នាំ។ លោក​បញ្ជាក់​ថា គ្រោះថ្នាក់​ចរាចរណ៍​ដែល​បណ្ដាល​មក​ពី​ការ​បើក​បរ​ក្រោម​ឥទ្ធិពល​គ្រឿង​ស្រវឹង បាន​ធ្វើ​ឲ្យ​ខាត​បង់​សេដ្ឋកិច្ច​ជាតិ​ប្រមាណ ៤៤លាន​ដុល្លារ​អាមេរិក នៅ​ឆ្នាំ​២០១១។

ម្យ៉ាង​វិញ​ទៀត ការ​ផ្សព្វផ្សាយ​ពាណិជ្ជកម្ម​គ្រឿង​ស្រវឹង ជា​កត្តា​មួយ​ធ្វើ​ឲ្យ​ទាក់ទាញ​អតិថិជន ពិសេស ទៅ​លើ​ក្រុម​យុវជន។ ការ​សេព​គ្រឿង​ស្រវឹង​នេះ ជា​មូលហេតុ​មួយ​ក្នុង​ចំណោម​មូលហេតុ​ដទៃ​ទៀត ដែល​ធ្វើ​ឲ្យ​គ្រោះថ្នាក់​ចរាចរណ៍​កើត​មាន។ សោកនាដកម្ម​គ្រោះថ្នាក់​ចរាចរណ៍ បាន​ធ្វើ​ឲ្យ​ខាត​បង់​យ៉ាង​ធ្ងន់ធ្ងរ​ដល់​សេដ្ឋកិច្ច​របស់​ជន​រងគ្រោះ គ្រួសារ ព្រម​ទាំង​សង្គម​ជាតិ​ទាំង​មូល គឺ​ចន្លោះ​ពី ១​ទៅ ៣%នៃ​ផល​ទុន​ជាតិ​សរុប។

ការ​សិក្សា​ស្រាវជ្រាវ​របស់​អង្គការ​សុខភាព​ពិភពលោក បាន​សរសេរ​ថា ការ​ពិសារ​គ្រឿង​ស្រវឹង ជា​ការ​បង្ក​ឲ្យ​គ្រោះថ្នាក់​ចម្បង​មួយ​នៃ​គ្រោះថ្នាក់​ចរាចរណ៍។ នៅ​ក្នុង​ប្រទេស​មាន​ប្រាក់​ចំណូល​ខ្ពស់ អ្នក​បើក​បរ​យានយន្ត​ដែល​ស្លាប់​ដោយ​សារ​គ្រោះ​ថ្នាក់​ចរាចរណ៍​ប្រមាណ ២០% មាន​កម្រិត​ជាតិ​អាល់កុល​ខ្ពស់​នៅ​ក្នុង​ឈាម។ ចំណែក​នៅ​ក្នុង​ប្រទេស​មាន​ប្រាក់​ចំណូល​ទាប អ្នក​បើកបរ​យានយន្ត​ដែល​បាន​ស្លាប់​ដោយ​សារ​គ្រោះថ្នាក់​ចរាចរណ៍ មាន​ចន្លោះ​ពី ៣៣% ទៅ ៦៩% មាន​កម្រិត​ជាតិ​អាល់កុល​ខ្ពស់​នៅ​ក្នុង​ឈាម។

ការ​សិក្សា​ពី​គ្រឿង​ស្រវឹង ជា​កត្តា​បង្ក​ឲ្យ​មាន​ហានិភ័យ​នៅ​លើ​សាកលលោក ដែល​បង្ក​ឲ្យ​មនុស្ស​ស្លាប់​កើត​ជំងឺ និង​ការ​រង​របួស ជាពិសេស ពិសារ​គ្រឿង​ស្រវឹង​អាច​ញៀន អាច​កើត​ជំងឺ​ក្រិន​ថ្លើម ជំងឺ​មហារីក ជំងឺ​បេះដូង ជំងឺ​សរសៃ​ឈាម បង្ក​អំពើ​ហិង្សា ឬ​ក៏​ធ្វើ​ឲ្យ​ប៉ះពាល់​ដល់​សុខភាព​ទារក​ក្នុង​ផ្ទៃ និង​ការ​រីក​លូត​លាស់​របស់​ទារក​ចំពោះ​ស្ត្រី​មាន​ផ្ទៃ​ពោះ។

តំណាង​អង្គការ​សុខភាព​ពិភពលោក លោក​វេជ្ជបណ្ឌិត ភីតធើ វ៉ាន់ម៉ារិន (Pieter JM Van Maaren) បាន​ពន្យល់​ថា ជា​រៀង​រាល់​ឆ្នាំ ក្រុមហ៊ុន​ផលិត​គ្រឿង​ស្រវឹង បាន​ចំណាយ​ថវិកា​រាប់​លាន​ដុល្លារ ដើម្បី​ផ្សព្វផ្សាយ​ពាណិជ្ជកម្ម​របស់​ខ្លួន ជា​ការ​អូស​ទាញ​យុវជន​វ័យ​ជំទង់ មនុស្ស​ពេញ​វ័យ តាម​កញ្ចក់​ទូរទស្សន៍ វិទ្យុ ផ្ទាំង​ប៉ាណូ និង​តាម​ការ​ឧបត្ថម្ភ​នៅ​ក្នុង​កម្មវិធី​កម្សាន្ត ឬ​ក៏​ព្រឹត្តិការណ៍​សំខាន់ៗ​នានា ដែល​ជាទូទៅ ការ​ផ្សាយ​នោះ ច្រើន​តែ​បំផ្លើស​ការ​ពិត និង​បំភ័ន្ត​ការ​យល់​ដឹង​របស់​សាធារណជន ដើម្បី​ឲ្យ​ពួក​គេ​ជឿជាក់​ថា ការ​ពិសារ​គ្រឿង​ស្រវឹង គឺ​គ្មាន​គ្រោះថ្នាក់​អ្វី​ឡើយ ហើយ​ថា ការ​ពិសារ​គ្រឿង​ស្រវឹង ជួយ​បង្កើន​ការ​រាប់​អាន សាមគ្គីភាព មិត្តភាព និង​ភាព​ជា​មនុស្ស​ប្រុស​ពិត​ជាដើម។

លោក​បញ្ជាក់​ថា ការ​ផ្សព្វផ្សាយ​ទាំង​នោះ មិន​បាន​លើក​ឡើង​ពី​ផល​អវិជ្ជមាន នៃ​គ្រឿង​ស្រវឹង​នោះ​ទេ។ ផ្ទុយ​ទៅ​វិញ ផល​ប៉ះពាល់​ដ៏​គ្រោះថ្នាក់ ដោយ​សារ​ការ​ពិសារ​គ្រឿង​ស្រវឹង បាន​ចាក់​ឬស​យ៉ាង​ជ្រៅ​នៅ​ក្នុង​សង្គម​ជាតិ។

បន្ថែម​ពី​លើ​នេះ​ទៀត ក្រុម​មន្ត្រី​អង្គការ​សង្គម​ស៊ីវិល សង្កត់​ធ្ងន់​ថា ដើម្បី​កាត់​បន្ថយ​អ្នក​ពិសារ​គ្រឿង​ស្រវឹង​បាន​មួយ​កម្រិត​ទៀត​នោះ រដ្ឋាភិបាល​ត្រូវ​តែ​បង្កើន​ពន្ធ​លើ​គ្រឿង​ស្រវឹង​ទាំង​នោះ។

ឆ្លើយ​តប​ទៅ​នឹង​បញ្ហា​នេះ រដ្ឋមន្ត្រី​ក្រសួង​ព័ត៌មាន និង​ជា​អ្នក​នាំ​ពាក្យ​រដ្ឋាភិបាល​កម្ពុជា លោក ខៀវ កាញារីទ្ធ បាន​ឆ្លើយ​តប​ថា រដ្ឋាភិបាល​កំពុង​តែ​គិតគូរ​អំពី​បញ្ហា​នេះ​ជា​បន្ត​បន្ទាប់​ទៀត ប៉ុន្តែ​លោក​ព្រួយ​បារម្ភ​ថា នៅ​ពេល​ដំឡើង​ពន្ធ​គ្រឿង​ស្រវឹង​ថែម​ទៀត លោក​ព្រួយ​បារម្ភ​ពី​ការ​ប្រើប្រាស់​ស្រា​ក្លែងក្លាយ ដែល​ធ្វើ​ឲ្យ​ប៉ះពាល់​ដល់​ប្រជាពលរដ្ឋ​កាន់​តែ​ខ្លាំង​ទៀត។

តំណាង​អង្គការ​សុខភាព​ពិភពលោក លោក​វេជ្ជបណ្ឌិត ភីតធើ វ៉ាន់ម៉ារិន បាន​ជំរុញ​ឲ្យ​រដ្ឋាភិបាល ចេញ​ច្បាប់​ចរាចរណ៍​ផ្លូវ​គោក​ថ្មី នឹង​ត្រូវ​អនុម័ត​នៅ​ពេល​ឆាប់ៗ​ខាង​មុខ ពីព្រោះ​ថា សុវត្ថិភាព​ចរាចរណ៍​ផ្លូវ​គោក ជា​គោល​បំណង​អភិវឌ្ឍន៍​ដ៏​សំខាន់។

គ្រោះថ្នាក់​ចរាចរណ៍ គឺ​ជា​បញ្ហា​សុខភាព​សាធារណៈ​ចម្បង ហើយ​ជា​មូលហេតុ​ឈាន​មុខ​នៃ​ការ​ស្លាប់ និង​របួស​ចំពោះ​មនុស្ស​អាយុ ១៥ឆ្នាំ ទៅ ២៥ឆ្នាំ នៅ​លើ​សាកលលោក។ លើស​ពី​នេះ​ទៀត នៅ​លើ​សាកលលោក មាន​ប្រជាពលរដ្ឋ​ប្រមាណ ១លាន ៣សែន​នាក់ មាន​បុរស ស្ត្រី និង​កុមារ បាន​ស្លាប់​ដោយ​សារ​គ្រោះថ្នាក់​ចរាចរណ៍​ជា​រៀងរាល់​ឆ្នាំ និង​ប្រមាណ ៥០លាន​នាក់ បាន​រង​របួស ដែល​អ្នក​ខ្លះ​ត្រូវ​ពិការ​អស់​មួយ​ជីវិត ដោយ​បន្សល់​នូវ​សោកនាដកម្ម​ដល់​ក្រុម​គ្រួសារ និង​សហគមន៍​របស់​ខ្លួន៕

កំណត់ចំណាំចំពោះអ្នកបញ្ចូលមតិនៅក្នុងអត្ថបទនេះ៖ ដើម្បី​រក្សា​សេចក្ដី​ថ្លៃថ្នូរ យើង​ខ្ញុំ​នឹង​ផ្សាយ​តែ​មតិ​ណា ដែល​មិន​ជេរ​ប្រមាថ​ដល់​អ្នក​ដទៃ​ប៉ុណ្ណោះ។