ប្រទេសកម្ពុជា ទទួលបានចំណាត់ថ្នាក់លេខ១៤៣ ក្នុងចំណោមប្រទេស១៧៩ គឺស្ថិតនៅក្នុងលំដាប់ថ្នាក់សេរីភាពសារព័ត៌មានមានការលំបាក។ នេះមិនមែនជាពិន្ទុល្អទេចំពោះប្រទេសកម្ពុជា ប៉ុន្តែមានប្រទេសជាច្រើនដែលនៅជិតខាងប្រទេសកម្ពុជា មានពិន្ទុអាក្រក់ជាងប្រទេសកម្ពុជា ទៅទៀត។
អង្គការអ្នកយកព័ត៌មានគ្មានព្រំដែន បានចាត់ថ្នាក់សេរីភាពសារព័ត៌មានប្រទេសកម្ពុជា បានលេខ១៤៣ ក្នុងចំណោមប្រទេស១៧៩ សម្រាប់ឆ្នាំ២០១៣ គឺមានការធ្លាក់ចុះពីលេខ១១៧ កាលពីឆ្នាំ២០១២។ ប៉ុន្តែ ចំណាត់ថ្នាក់របស់ប្រទេសកម្ពុជា នេះ នៅគ្រាន់បើជាងប្រទេសវៀតណាម ឡាវ ចិន ភូមា (មីយ៉ាន់ម៉ា) និងកូរ៉េខាងជើង។
ប្រទេសជិតខាងកម្ពុជា និងនៅក្នុងតំបន់អាស៊ីប៉ាស៊ីហ្វិក (Asia Pacific) ដែលទទួលបានចំណាត់ថ្នាក់ទាបជាងប្រទេសកម្ពុជា មានប្រទេសភូមា បានទទួលចំណាត់ថ្នាក់លេខ១៥១ ប្រទេសឡាវ បានទទួលចំណាត់ថ្នាក់លេខ១៦៨ ប្រទេសវៀតណាម បានទទួលចំណាត់ថ្នាក់លេខ១៧២ ប្រទេសចិន បានទទួលចំណាត់ថ្នាក់លេខ១៧៣ និងប្រទេសកូរ៉េខាងជើង បានទទួលចំណាត់ថ្នាក់លេខ១៧៨ ចំណែកប្រទេសថៃ បានទទួលចំណាត់ថ្នាក់ល្អជាងប្រទេសកម្ពុជា គឺបានទទួលចំណាត់ថ្នាក់លេខ១៣៥។
លោក អ៊ូ វីរៈ ប្រធានមជ្ឈមណ្ឌលសិទ្ធិមនុស្សកម្ពុជា មានប្រសាសន៍ថា ចំពោះប្រទេសកម្ពុជា ការធ្លាក់ចុះនេះដោយសារមានការចាប់លោក ម៉ម សូណង់ដូ ហើយកាត់ទោសដាក់ពន្ធនាគារ និងការស្លាប់របស់អ្នកកាសែតនៅខេត្តរតនគិរី ដែលបានសរសេរអំពីការរកស៊ីឈើខុសច្បាប់ជាដើម។ ចំពោះប្រទេសផ្សេងទៀតនៅក្នុងតំបន់ ហើយនៅជិតខាងកម្ពុជា នោះ លោកមិនមានការភ្ញាក់ផ្អើលឡើយ ពីព្រោះប្រទេសទាំងនោះកាន់របបកុម្មុយនីស្តផ្តាច់ការ។
លោក អ៊ូ វីរៈ៖ «អត់មានអីភ្ញាក់ផ្អើលទេ។ ប្រទេសវៀតណាម យើងដឹងថាជាប្រទេសកុម្មុយនីស្តផ្តាច់ការ ហើយមិនមានសេរីភាពសារព័ត៌មានទាល់តែសោះ។ ខ្ញុំអត់មានអីភ្ញាក់ផ្អើលទេអំពីប្រទេសចិន។ ហើយចំពោះប្រទេសកម្ពុជា ឆ្នាំ២០១២ នេះ យើងមានបញ្ហាមួយចំនួន ហើយបញ្ហាធំបំផុតនោះ គឺរឿងលោក ម៉ម សូណង់ដូ ដែលធ្វើឲ្យអ្នកសារព័ត៌មានមានការភ័យខ្លាច។ ហើយនៅឆ្នាំ២០១២ នេះ ក្រសួងព័ត៌មានមានការរឹតបន្តឹងលើបញ្ហាលីសង់មែនទែន»។
របាយការណ៍របស់អង្គការអ្នកយកព័ត៌មានគ្មានព្រំដែន បានវាយតម្លៃថា ចំពោះប្រទេសចិន វៀតណាម ឡាវ និងកូរ៉េខាងជើង នោះ គឺមិនមានការកែប្រែអ្វីឡើយ ទាក់ទងជាមួយសេរីភាពសារព័ត៌មាន ពីព្រោះប្រទេសទាំងនោះគ្រប់គ្រងដោយគណបក្សកាន់អំណាចផ្តាច់ការ ហើយបានបដិសេធមិនឲ្យប្រជាពលរដ្ឋរបស់ខ្លួនមានសេរីភាពក្នុងការទទួលព័ត៌មានដោយសេរីឡើយ។ រដ្ឋាភិបាលនៅបណ្ដាប្រទេសទាំងនោះ បានគ្រប់គ្រង និងត្រួតពិនិត្យយ៉ាងតឹងរ៉ឹងរាល់ព័ត៌មានទាំងអស់ ពីព្រោះពួកគេខ្លាចការបើកចំហនោះនាំឲ្យមានការរិះគន់ចំពោះរបបគ្រប់គ្រងរបស់គេ។
នៅប្រទេសវៀតណាម និងចិន អាជ្ញាធរបានដាក់ការគាបសង្កត់យ៉ាងខ្លាំងចំពោះប្រជាពលរដ្ឋណាដែលប្រើប្រាស់ប្រព័ន្ធអ៊ីនធឺណិត និងបង្កើតប្លុក។ នៅប្រទេសវៀតណាម ក្នុងរយៈពេលមិនដល់មួយឆ្នាំផង តុលាការបានកាត់ទោសអ្នកបង្កើតប្លុកអ៊ីនធឺណិតចំនួន ១២នាក់ រហូតដល់ទៅ ១៣ឆ្នាំ។
ចំពោះប្រទេសភូមា គឺមានការប្រែប្រួលជាច្រើនគួរកត់សម្គាល់នៅក្នុងឆ្នាំ២០១២ កន្លងមកនេះ។ ពិតមែនតែប្រទេសភូមា បានទទួលចំណាត់លេខ១៥១ ទាបជាងប្រទេសកម្ពុជា តែប្រទេសនេះមានរីកចម្រើនខាងសេរីភាពសារព័ត៌មាន ឈានឡើងពីចំណាត់ថ្នាក់លេខ១៦៩ មកលេខ១៥១។
នៅប្រទេសភូមា គ្មានអ្នកកាសែតប្រឆាំងដែលបន្សល់ពីរបបយោធានិយមជាប់ពន្ធនាគារទៀតទេ។ ភូមា កំពុងតែកែប្រែច្បាប់សារព័ត៌មាន ដើម្បីឲ្យអង្គការកាសែត បំពេញការងារបានសេរី ដូចជាការលុបចោលការត្រួតពិនិត្យមុនពេលបោះពុម្ពផ្សាយ និងការអនុញ្ញាតឲ្យអង្គការកាសែត ដែលនិរទេសខ្លួន វិលចូលមកតាំងទីក្នុងប្រទេសវិញជាដើម។
លោក ចាន់ សុវ៉េត អនុប្រធានក្រុមអង្កេតរបស់សមាគមការពារសិទ្ធិមនុស្សអាដហុក (ADHOC) មានប្រសាសន៍ថា លើបញ្ហាសេរីភាពសារព័ត៌មាននេះ គេមិនត្រូវប្រៀបធៀបប្រទេសកម្ពុជា ជាមួយប្រទេសកាន់លទ្ធិកុម្មុយនីស្តឡើយ។ បើចង់ប្រៀបធៀប មានតែផ្គូផ្គងជាមួយប្រទេសដែលកាន់របបប្រជាធិបតេយ្យដូចគ្នាប៉ុណ្ណោះ។
លោក ចាន់ សុវ៉េត៖ «យើងខាងសង្គមស៊ីវិល មានការវាយតម្លៃថា អ្វីដែលអង្គការអន្តរជាតិធ្វើការវាយតម្លៃ និងស៊ើបអង្កេតផ្សេងៗនោះ គឺមិនអាចធ្វើលេងៗបានទេ និយាយរួមទៅ គឺគេមានជំនាញតែម្តង។ យើងមិនអាចយកប្រទេសយើងទៅប្រៀបធៀបជាមួយប្រទេសចិន ឡាវ វៀតណាម ឬកូរ៉េខាងជើង បានទេ ពីព្រោះប្រទេសនោះជាប្រទេសកុម្មុយនីស្ត ដូចនេះប្រទេសកុម្មុយនីស្តវាមិនអាចមានសារព័ត៌មានសេរីបានទេ»។
អង្គការអ្នកយកព័ត៌មានគ្មានព្រំដែន បានចាត់ថ្នាក់សេរីភាពប្រទេសនិមួយៗដោយផ្អែកលើកត្តាគោលចំនួន៦ គឺគណនាកម្រិតនៃការបញ្ចេញមតិនៅក្នុងប្រព័ន្ធឃោសនា ការបំពេញការងារដោយឯករាជរបស់ប្រព័ន្ធឃោសនា ពិនិត្យ និងវិភាគអំពីស្ថានភាពធ្វើការងាររបស់អ្នកកាសែត ពិនិត្យវិភាគអំពីច្បាប់ និងប្រសិទ្ធភាពរបស់វា ពិនិត្យ និងវិភាគអំពីតម្លាភាពនៃស្ថាប័ន និងបែបបទការងារដែលមានឥទ្ធិពលទៅលើការផលិតដំណឹង និងព័ត៌មាន និងពិនិត្យអំពីគុណភាពនៃហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធដែលគាំទ្រដល់ការផលិតដំណឹង និងព័ត៌មាន។ របាយការណ៍របស់អង្គការអ្នកយកព័ត៌មានគ្មានព្រំដែន គឺមានចេញផ្សាយមួយឆ្នាំម្តងជារៀងរាល់ឆ្នាំ៕
កំណត់ចំណាំចំពោះអ្នកបញ្ចូលមតិនៅក្នុងអត្ថបទនេះ៖ ដើម្បីរក្សាសេចក្ដីថ្លៃថ្នូរ យើងខ្ញុំនឹងផ្សាយតែមតិណា ដែលមិនជេរប្រមាថដល់អ្នកដទៃប៉ុណ្ណោះ។