ប្រជាពលរដ្ឋទាំងនោះបានលើកឡើងថា ការទទួលបានសេវាថែទាំសុខភាពនៅតាមមន្ទីរពេទ្យរដ្ឋ គឺមានការរើសអើងពីបណ្តាគ្រូពេទ្យមួយចំនួន នៅពេលដែលគ្រូពេទ្យមើលឃើញស្ថានភាពពួកគេថា ក្រីក្រនោះ គេមិនយកចិត្តទុកដាក់ក្នុងការព្យាបាលជំងឺឲ្យនោះទេ។
ស្រ្តីម្នាក់ឈ្មោះ សារ៉ាន នៅភូមិថ្មី ឃុំថ្មី ស្រុកកំពង់រោទិ៍ ខេត្តស្វាយរៀង មានប្រសាសន៍ថា អ្នកស្រីរស់នៅជិតព្រំប្រទល់ប្រទេសវៀតណាម នៅពេលដែលអ្នកស្រី ឬក្រុមគ្រួសារណាម្នាក់ឈឺគឺតែងតែទៅព្យាបាលនៅមន្ទីរពេទ្យក្នុងប្រទេសវៀតណាម ព្រោះនៅជិតផ្ទះអ្នកស្រីគ្មានមណ្ឌលសុខភាពនិងព្យាបាលនៅពេទ្យរដ្ឋនោះគឺអស់លុយដូចគ្នា ៖ «ខ្ញុំសំណូមពរដែរឲ្យរដ្ឋាភិបាលជួយ នៅជិតស្រួលយប់ព្រលប់»។
បុរសឈ្មោះ ចាន់ វ៉ាន នៅខេត្តតាកែវ មានប្រសាសន៍ថា លោកគ្មានទំនុកចិត្តនៃការទៅព្យាបាលនៅពេទ្យបង្អែកខែត្រនោះទេ ពីព្រោះការទៅព្យាបាលនៅទីនោះ សំខាន់គឺគេសួររកលុយក្រៅពីថ្លៃបង់សេវា ពិសេសកន្លងមក កូនរបស់លោកឈឺ គ្រូពេទ្យនៅទីនោះគ្មានពិនិត្យនិងតាមដានជំងឺឲ្យបានដិតដល់នោះទេ។ ហើយនៅពេលក្រុមគ្រួសារលោកឈឺ លោកសុខចិត្តយកទៅព្យាបាលនៅគ្លីនិកឯកជនក្នុងក្រុងភ្នំពេញ ទោះបីជាចំណាយថវិកាច្រើនជាងពេទ្យរដ្ឋក្តី។
លោក ចាន់ វ៉ាន ថ្លែងយ៉ាងដូច្នេះថា ៖ «ព្រោះកន្លងមក កូនខ្ញុំធ្លាប់ឈឺម្ដង ចេះតែឈឺអ៊ីចឹង កាលហ្នឹងថា គ្រុនឈាម ពេទ្យឲ្យដេក ដល់ ២ ទៅ ៣ថ្ងៃ គាត់ថា អត់មានលទ្ធភាពមើល»។
ស្រ្តីសុំមិនបញ្ចេញឈ្មោះនៅក្នុងឃុំពពិស ស្រុកព្រៃវែង ខែត្រព្រៃវែង មានប្រសាសន៍ថា អ្នកស្រីតូចចិត្តខ្លួនឯង ដែលមានជីវភាពក្រីក្រ គ្មានលទ្ធភាពគ្រប់គ្រាន់ក្នុងការទៅព្យាបាលនៅតាមមន្ទីរឯកជនដូចអ្នកមានមួយចំនួន ព្រោះកាលពីឆ្នាំ២០០៨ កន្លងទៅ អ្នកស្រីគ្មានលុយ ហើយទៅព្យាបាលនៅមន្ទីរពេទ្យបង្អែកខែត្រ គេតម្រូវឲ្យបង់លុយសេវាចំនួន ១.៥០០រៀល នៅពេលវះកាត់គេទារលុយពីអ្នកស្រីបន្ថែម ២០ម៉ឺនរៀលផ្សេងទៀត មុននឹងព្យាបាល ពេលនោះអ្នកស្រីត្រូវទៅចងការប្រាក់គេ។
ស្ត្រីដែលសុំមិនបញ្ចេញឈ្មោះដដែលនេះ ថ្លែងដូច្នេះថា ៖ «ពិបាកមែនទែន បើទ័លមែនទែន យើងមិនដឹងធ្វើម៉េច ទៅដល់គេដឹងតែរកលុយយើងហើយ គេទារលុយយើងហើយ ហើយបើយើងគ្មានគេលែងមើលអីក៏មាន»។
លោក វុទ្ធី នៅឃុំព្រៃគាំ ស្រុកអង្គរបុរី ខែត្រតាកែវ មានប្រសាសន៍ដែរថា នៅក្នុងសង្គមបច្ចុប្បន្ន ការរស់នៅស្រួលតែចំពោះអ្នកមានតែប៉ុណ្ណោះ អ្នកក្រមានការលំបាកសព្វបែបយ៉ាង ណាមួយគិតរកចំណូលដើម្បីផ្គត់ផ្គង់គ្រួសារ ប៉ុន្តែបើសមាជិកគ្រួសារណាមួយមានជំងឺនោះ ជាបញ្ហាមួយដែលពិបាកនឹងដោះស្រាយថែមទៀត ៖ «សូមឲ្យគ្រូពេទ្យយកចិត្តទុកដាក់ចំពោះអ្នកជំងឺ ឲ្យមើលគ្នាដែលក្រផង កុំមើលតែអ្នកមានលុយ»។
ស្រ្តីម្នាក់សុំមិនបញ្ចេញឈ្មោះនៅខេត្តកំពង់ចាម ដែលបានមកសម្រាលកូនទី៤ នៅមជ្ឈមណ្ឌលជាតិគាំពារមាតានិងទារក ឬហៅថា មន្ទីរពេទ្យជប៉ុនក្នុងក្រុងភ្នំពេញ មានប្រសាសន៍ថា ក្រៅពីអ្នកស្រីបានបង់ថ្លៃសេវាជាង ៧ម៉ឺនរៀល គឺឆ្មបបានទារលុយពីអ្នកស្រីចំនួន ២០ម៉ឺនរៀលផ្សេងទៀត មុននឹងសម្រាលកូនឲ្យ ដោយដាក់លក្ខខណ្ឌមិនឲ្យប្រាប់អ្នកណាទេ។
អនុប្រធានផ្នែកសម្រាលនៃមជ្ឈមណ្ឌលជាតិគាំពារមាតានិងទារក លោកស្រីវេជ្ជបណ្ឌិត ស្រី សូផា មានប្រសាសន៍ថា ចំពោះស្រ្តីសម្រាលកូននៅមន្ទីរពេទ្យនេះ ជាគោលការណ៍ គេតម្រូវឲ្យបង់ថ្លៃសេវា ១៤៣.០០០រៀល (ដប់បួនម៉ឺន បីពាន់រៀល) ចំពោះអ្នកកើតកូនដំបូង រីឯអ្នកកើតកូនទីពីរឡើងទៅ គឺបង់ថ្លៃសេវា ៧៣.០០០រៀល (ប្រាំពីរម៉ឺន បីពាន់រៀល) ដោយសម្រាករយៈពេលបីថ្ងៃ ក្រៅពីនេះ មន្ទីរពេទ្យមិនតម្រូវឲ្យបង់អ្វីផ្សេងទៀតទេ។
លោកស្រីវេជ្ជបណ្ឌិត ស្រី សូផា ថ្លែងយ៉ាងដូច្នេះ ៖ «ហើយចំពោះអ្នកដែលក្រីក្រ កុំថាឡើយកើត រហូតដល់វះទៀត មិនមានបង់លុយទេ ប៉ុន្តែពេលចូលមកអ៊ីចឹង ដើម្បីកុំឲ្យទូទៅអត់បង់លុយ គេឲ្យធ្វើកិច្ចព្រមព្រៀងបង់លុយទៅ ដល់ពេលថ្ងៃចេញគេធ្វើ No pay ឲ្យ»។
មន្ត្រីពេទ្យនៃសម្ព័ន្ធខ្មែរជំរឿននិងការពារសិទ្ធិមនុស្ស លីកាដូ លោក ញាណ សារិន ដែលធ្វើការចុះព្យាបាលជំងឺពលរដ្ឋប្រចាំខេត្តកំពង់ស្ពឺ មានប្រសាសន៍ថា ប្រជាពលរដ្ឋនៅក្នុងខេត្តកំពង់ស្ពឺ ប្រមាណ ៨០ភាគរយ ដែលគ្មានលទ្ធភាពទៅព្យាបាលនៅតាមមន្ទីរពេទ្យសាធារណៈនិងមន្ទីរពេទ្យឯកជន។
លោក ញាណ សារិន មានប្រសាសន៍ថា ៖ «គាត់ទុកជំងឺគាត់នៅតាមភូមិហ្នឹង ហើយគាត់មានវិធានការមួយ គឺគាត់រកញ៉ាំថ្នាំមើមឈើ ឫសឈើ អ៊ីចឹងគាត់នៅតាមផ្ទះ គាត់អាចស្លាប់»។
វិទ្យុអាស៊ីសេរីមិនអាចសុំការបំភ្លឺពីរដ្ឋមន្រ្តីក្រសួងសុខាភិបាលបានទេនៅថ្ងៃទី២ មិថុនានេះ រីឯរដ្ឋលេខាធិការក្រសួងសុខាភិបាល លោកវេជ្ជបណ្ឌិត គង់ ឆូវផល្លី លោកមិនធ្វើការអធិប្បាយទេ ដោយលោកបញ្ជាក់ថា លោកទទួលបន្ទុកខាងផ្នែកសុវត្ថិភាពចំណីអាហារ។
អនុប្រធានគណៈកម្មការសុខាភិបាល សង្គមកិច្ច អតីតយុទ្ធជនយុវនីតិសម្បទា ការងារ បណ្តុះបណ្តាលវិជ្ជាជីវៈនិងកិច្ចការនារីនៃរដ្ឋសភា លោក មិន ស៊ាន មានប្រសាសន៍ជុំវិញបញ្ហាខាងលើថា ជាគោលការណ៍របស់ក្រសួងសុខាភិបាល ក្រៅពីតម្រូវឲ្យពលរដ្ឋបង់ថ្លៃសេវានៅពេលទៅព្យាបាលនៅមន្ទីរពេទ្យសាធារណៈ គឺក្រសួងមិនតម្រូវឲ្យពលរដ្ឋបង់ថ្លៃអ្វីផ្សេងទៀតនោះទេ ៖ «រដ្ឋគេមានគោលការណ៍គេសម្រាប់ប្រជាជនក្រីក្រដោយឡែករបស់គេ»។
លោកវេជ្ជបណ្ឌិត ស៊ីម សុមុនី នាយកប្រតិបត្តិនៃអង្គការមិនមែនរដ្ឋាភិបាលមួយ ហៅថា Medicam មានប្រសាសន៍ថា ជាទូទៅសេវាសុខាភិបាលនៅមានកម្រិតសម្រាប់ផ្តល់សេវាជូនប្រជាពលរដ្ឋក្រីក្រនៅកម្ពុជា ពិសេសការយកចិត្តទុកដាក់ពីសំណាក់គ្រូពេទ្យនិងឥរិយាបទនៃការរើសអើងរបស់គ្រូពេទ្យមកលើពលរដ្ឋក្រីក្រដែលកំពុងតែកើតមាននាពេលបច្ចុប្បន្ន។
លោកវេជ្ជបណ្ឌិត ស៊ីម សុមុនី ថ្លែងយ៉ាងដូច្នេះ ៖ «គ្រូពេទ្យមិនបានផ្ដល់ឱកាសដើម្បីការវែកញែកឲ្យបានច្បាស់លាស់អំពីរោគសញ្ញា ឬក៏ការព្យាបាល»។
សូមជម្រាបថា កាលពីខែមីនាកន្លងទៅ ដោយការមិនយកចិត្តទុកដាក់ពីក្រុមគ្រូពេទ្យនៅខេត្តប៉ៃលិន បានបណ្តាលឲ្យស្រ្តីក្រីក្រមា្នក់មានកូនក្នុងផ្ទៃ ឈ្មោះ វ៉ន យឿប បានស្លាប់ ដោយបន្សល់ទុកកូន ៧នាក់កំព្រា ខណៈដែលកំពុងឈឺពោះឆ្លងទន្លេកូនទី៨ បន្ទាប់ពីឆ្មបនៅមន្ទីរពេទ្យនេះបានបដិសេធមិនព្យាបាលគាត់ ទាល់តែគ្រួសារគាត់បង់លុយ ២៥ដុល្លារ ប្រហែល ១០ម៉ឺនរៀលជាមុនសិន។
ជុំវិញបញ្ហាខាងលើ លោកវេជ្ជបណ្ឌិត ស៊ីម សុមុនី បានលើកឡើងទៀតថា រដ្ឋាភិបាលក៏ដូចជាក្រសួងសុខាភិបាលត្រូវតែពង្រឹងក្រមសីលធម៌គ្រូពេទ្យ ដោះស្រាយប្រាក់ខែជូនក្រុមគ្រូពេទ្យ ពិនិត្យឡើងវិញតាមដានឲ្យបានទៀងទាត់ចំពោះមន្រ្តីសុខាភិបាលខេត្តក្រុង និងការធ្វើអភិបាលកិច្ចឲ្យបានទៀងទាត់ ហើយបើសិនជាមានបញ្ហាកើតឡើងត្រូវមានវិធានការដោះស្រាយនិងការទទួលខុសត្រូវ។ លើសពីនេះទៀត រដ្ឋាភិបាលត្រូវផ្ដល់អំណាចដល់ប្រជាពលរដ្ឋក្នុងការប្រើប្រាស់សេវាសុខាភិបាលក្នុងតំបន់និងការរិះគន់ផ្តល់មតិយោបល់ និងការវាយតម្លៃពីប្រជាពលរដ្ឋ បើដរាបណារដ្ឋាភិបាលមិនគិតគូរអំពីបញ្ហាទាំងអស់នេះទេ បញ្ហាមិនប្រក្រតីនៅតែកើតមាននៅតាមមន្ទីរពេទ្យរដ្ឋនោះ។
អ្នកតំណាងរាស្រ្តគណបក្សសមរង្ស៊ី លោក សុន ឆ័យ បានឲ្យដឹងថា ថវិកាជាតិដែលរដ្ឋាភិបាលបានផ្តល់ឲ្យក្រសួងសុខាភិបាលនៅក្នុងឆ្នាំ២០០៩នោះ មានប្រមាណ ១០% នៃថវិកាជាតិសរុបសម្រាប់ចំណាយប្រចាំឆ្នាំ២០០៩៕