ប្រជាជនច្រើនគ្រួសាររស់នៅតាមបណ្តោយថ្នល់ជាតិព្រះអង្គឌួង ពីស្ពានគុណគ្រូទៅកាន់ខេត្តតាកែវ និងខេត្តកំពតច្រើនរយគីឡូម៉ែត្រ កសាងដោយរដ្ឋាភិបាល ចាក់ក្រួសក្រហម ដែលកាត់ខេត្តកំពង់ស្ពឺ មានទីរួមខេត្ត ស្រុកគងពិសី និងស្រុកបរសេដ្ឋ ប្រមាណ៤០គីឡូម៉ែត្រ អះអាងថាមនុស្សក្មេងចាស់រងនូវជំងឺក្អកផ្តាសាយនិងរលាកផ្លូវដង្ហើម ដោយសារតែរថយន្តច្រើនរយគ្រឿងក្នុងមួយថ្ងៃៗបើកបរលឿនបង្ហុយធូលីប៉ះពាល់ការដកដង្ហើម ។
ក្រុមប្រជាជនដដែលបានឲ្យដឹងថា ៖ «អាណត្តិរដ្ឋាភិបាលថ្មីនេះគួរតែកែទម្រង់ពីបញ្ហាដីហុយ ពន្លត់នូវភាពហុយនេះ កុំឲ្យវាប៉ះពាល់ដល់សុខភាព ។ ច្រើនណាស់ការត្អូញត្អែរច្រើនមិនដឹងធ្វើម៉េច គ្មានវិធានការអីធ្វើអីកើត ព្រោះអានេះផ្លូវជាតិ» ។
វ័យចាស់ឈ្មោះ សូ វន នៅភូមិក្រាំងឃ្នង មានប្រសាសន៍ថាក្រោយធូលីហុយរថយន្តបើកបរលឿននោះមានគ្រោះថ្នាក់ចរាចរណ៍ផងដែរ មិនថាតែនាំឲ្យអ្នកស្រុកឈឺច្រើននោះទេ ៖ «ប្រជាជនរស់សព្វថ្ងៃនេះធុញទ្រាន់នឹងការហុយ ។ ឡានធំៗសុទ្ធតែកាម៉ាស់កង់២០ រត់ច្រើនណាស់ក្នុងផ្លូវនេះ តាំងពីកើតស្ពានគុណគ្រូមករត់រហូត កាលពីអត់ទាន់ធ្វើ អត់មានឡានមានអីទេ ប្រជាជនក៏អត់មានគ្រោះថ្នាក់ដែរ តែដល់តែកើតផ្លូវហ្នឹងមកគឺមនុស្សគ្រោះថ្នាក់រហូត...» ។
លោក រាជ សារឿន រស់នៅតាមថ្នល់ជាតិព្រះអង្គឌួង សុំឲ្យមន្រ្តីពាក់ព័ន្ធដាក់ស្លាកសញ្ញាប្រាប់អ្នកបើកបរឲ្យបន្ថយល្បឿនពេលចូលដល់ទីប្រជុំជន ។ លោកអះអាងថាបច្ចុប្បន្នអ្នករស់នៅតាមថ្នល់ជាតិសងខាងផ្លូវមានជំងឺក្អកផ្តាសាយ និងហុយធូលីចូលពេញផ្ទះ ឯអ្នកនៅឆ្ងាយពីថ្នល់ខ្វះខាតជីវភាព ឈឺច្រើន ដោយខ្វះទឹកប្រើប្រាស់ ។
លោក រាជ សារឿន បានមានប្រសាសន៍ថា ៖ «សូមឲ្យមានស្លាកសញ្ញាបន្ថយល្បឿននៅទីប្រជុំជន ហើយចំណុចទី២ បើសិនណាជារថយន្តនៅក្នុងមូលដ្ឋាននេះក៏ដោយ បើសិនជាអស់លោកប្រើប្រាស់រថយន្តធុនធំៗ កង់១០ ២០ សូមឲ្យគាត់មានការស្រោចទឹកនៅរដូវវស្សាក៏ដោយ រដូវប្រាំងក៏ដោយ គាត់ត្រូវស្រោចទឹកនៅលើផ្លូវថ្នល់សម្រាប់តែទីប្រជុំជនទេ មិនមែនស្រោចទឹកទាំងមូលទេ» ។
រីឯអ្នកនៅឆ្ងាយពីថ្នល់ជាតិក្រួសក្រហមប្រមាណ៥០០ម៉ែត្រ ស្រ្តីវ័យចាស់ឈ្មោះ យុង ពេញ អាយុ៦៣ឆ្នាំ នៅភូមិក្រាំងឃ្នង អះអាងថាអ្នកភូមិនេះភាគច្រើនពុំសូវមានដីធ្វើស្រែចម្ការទេ មកពីអ្នកខ្លះចូលរស់នៅក្រោយរដ្ឋចែកដី ។ គាត់ថាអ្នកខ្វះមុខខ្វះក្រោយដើរតែស៊ីឈ្នួលគេខួបប្រាំងវស្សា រីឯអាហារហូបក៏មិនសូវបានឆ្អែត មកពីកូនច្រើនតាមគ្រួសារមួយៗ ហើយគ្មានដីស្រែសម្រាប់ធ្វើ ។ ឯគ្រួសារគាត់មានដីស្រែតែធ្វើស្រែទឹកពុំសូវមាន នាំឲ្យសន្ទូងនិងសំណាបងាប់អស់ ក៏ខ្វះខាតដូចអ្នកគ្មានដីធ្វើស្រែដែរ ។
ស្រ្តីវ័យចាស់ឈ្មោះ យុង ពេញ បានឲ្យដឹងថា ៖ «សាច់ជ្រូកកម្របានហូបណាស់ ថ្លៃពេក ។ សាច់ជ្រូកម្ដង ២ពាន់រៀល លៃព្រឹកល្ងាច លាយបន្លែខ្លះទៅ ចេះតែស្លហូបទៅ យើងទៅរកឯណាឆ្ងាញ់រាល់ថ្ងៃ ។ អត់សូវជាទេរាល់ថ្ងៃហ្នឹងខ្ញុំ អត់ដែលដើរទៅណាទេ ឡានក៏ជិះមិនកើត» ។
ស្រ្តីវ័យចាស់ឈ្មោះ កាន អះអាងថាអ្នកភូមិប្រើជីគីមីបាចស្រូវគ្រប់ស្រែនាំឲ្យគាត់ពិសារទឹកត្រពាំងនារដូវប្រាំង ទៅជាឈឺក្រពះ ពោះវៀន និងលើសឈាម ៖ «ខ្ញុំទៅពេទ្យមើលហើយអស់ហើយ ឈឺក្បាល វិលមុខ រកក្អួត ភើពីក្នុងមក ក្ដៅចុងដង្ហើម ហើយធ្វើទុក្ខចង់ក្អួត» ។
ស្រ្តីមេម៉ាយឈ្មោះ ទិត ណែម កំពុងលក់អីវ៉ាន់កំប៉ិកកំប៉ុកក្រោមផ្ទះគេឲ្យដឹងថា គាត់មានជំងឺគ្រុនចាញ់ផង ក្អកផង ឧស្សាហ៍វិលមុខផង និងស្ទះដង្ហើមញឹកញាប់ ។ ក្រោយពីប្តីស្លាប់ទៅគាត់ព្រួយចិត្តខ្លាំងដោយគ្មានអ្នកជួយរកប្រាក់សងគេ ។
ទិត ណែម ឲ្យដឹងថាប្តីឈឺគាត់ខ្ចីគេមកព្យាបាលជំងឺមិនទាន់សងគេគ្រប់ផង ហើយក្រោយបោះឆ្នោតគាត់ខ្ចីប្រាក់ពីក្រុមគ្រូបង្រៀនថែមទៀតមកធ្វើដើមរកស៊ី ។ គាត់ថាទម្រាំលក់ដាច់ផ្លែក្រូចពោធិ៍សាត់៣គីឡូក្រាម ត្រូវអង្គុយលក់៣ថ្ងៃ ហើយអ្នកស្រុកបានជឿបណ្តាក់គាត់ទៀត ។ គាត់ថារកប្រាក់ចំណេញមិនទាន់បានផង និងគ្មានប្រាង់សងគេផង គាត់មិនហ៊ានហូបអ្វីឆ្ងាញ់ ក្រៅពីត្រីឆ្អើដែលសល់ពីគេមិនទិញឡើយ ។
ស្រ្តីឈ្មោះ ទិត ណែម បានឲ្យដឹងថា ៖ «ទិញត្រីមកមែន តែយើងមិនហ៊ានហូបទេ ព្រោះខ្លាចខាត សុខចិត្តទុកលក់យកកម្រៃទៅទិញទៀត ។ ទាល់សល់យើងលក់អត់ដាច់អ៊ីចឹងបានហ៊ានហូប ។ ទាល់វាចង់ខាឬមួយក៏គេអត់ទិញយើង» ។
រីឯបុរសវ័យក្មេងស្គមស្លេក ឈ្មោះ ចក់ ដឹកទំពាំងដើរលក់ក្នុងភូមិឲ្យដឹងថាកំពុងដាច់ស្បៀង ។ គាត់លក់ទំពាំងយកប្រាក់ទៅទិញអង្ករបបរឲ្យភរិយាកំពុងមានកូនខ្ចី ។ គាត់ថាគ្រួសារគាត់ឧស្សាហ៍ក្អកផ្តាសាយ ហើយពុំសូវទទួលទានបានជាតិសាច់ជាអាហារថាមពល ក្រៅពីទំពាំងធើ្វជាអាហារជំនួសបាយស្ទើររាល់ថ្ងៃទេ ។ គាត់ជំពាក់គេឯងជុំវិញដោយសារមើលជំងឺផង ខ្ចីគេទិញអង្ករហូបផង ។
លោក ចក់ បានបញ្ជាក់ថា ៖ «យើងស្លទំពាំងឲ្យច្រើន បាយយើងមិនសូវហូបច្រើនទេ ហូបច្រើនទំពាំងវិញ ។ ហេវហត់ដែរ ឡើងភ្នំរាល់ថ្ងៃ អត់អីហូប» ។
អាជ្ញាធរភូមិក្រាំងឃ្នង លោក អ៊ុក ណាត មានប្រសាសន៍ថាមនុស្សជាង៥០% ក្នុងភូមិក្រាំងឃ្នងនេះ សុទ្ធតែមានជីវភាពខ្វះខាតដោយសារតែដីស្រែមានតិចជាងចំនួនមនុស្ស ។ លោកថាអ្នករស់នៅភូមិនេះមាន១៦៧គ្រួសារ ឯដីស្រែមានតែ៣៥ហិកតា ដីចម្ការ៣ហិកតា ទើបអ្នកស្រុកខ្វះខាតជីវភាពខ្លាំង ។
លោក អ៊ុក ណាត ថាសូម្បីតែគាត់ជាអាជ្ញាធរភូមិក៏កំពុងដាច់ស្បៀងដែរ ដោយគាត់ចូលមករស់នៅភូមិស្រុកក្រោយរដ្ឋចែកដី ។ គាត់ថាប្រពន្ធកូនឈឺ បានយកប័ណ្ណដីភូមិទៅបញ្ចាំធនាគារអេស៊ីលីដា យកប្រាក់ព្យាបាលជំងឺ ។ ឥឡូវកូនគាត់៤នាក់ចេញទៅធ្វើកម្មកររោងចក្រផ្តល់ប្រាក់មកឲ្យគាត់សងការប្រាក់ធនាគារនោះ ។ គាត់គ្មានប្រាក់សល់ទិញអាហារហូបច្រើនតាមការស្រេកឃ្លាននោះឡើយ ៖ «ខ្ញុំឧស្សាហ៍វិលមុខ ចេះតែអស់កម្លាំង យើងហូបអត់សូវគ្រប់គ្រាន់ ពិបាកដែរ» ។
វេជ្ជបណ្ឌិតការិយាល័យបច្ចេកទេសមន្ទីរសុខាភិបាលខេត្តកំពង់ស្ពឺ លោក សោម លាក់ មានប្រសាសន៍ថាចំពោះការអះអាងរបស់ពលរដ្ឋរឿងធូលីហុយនាំឲ្យមានជំងឺផ្ដាសាយកើនឡើង និងពិសារទឹកមានសារធាតុគីមីហូរចូលទឹកត្រពាំងនាំឲ្យឈឺក្រពះ ពោះវៀន ឬពិសារទំពាំងជំនួសបាយច្រើនពេលនាំឲ្យឈឺដែរនោះ លោកថាពុំទាន់មានការវិភាគរកទិន្ន័យណាមួយច្បាស់លាស់អំពីមូលហេតុទាំងនោះបានទេ ប៉ុន្តែជំងឺរលាកផ្លូវដង្ហើមទិន្នន័យហាក់មិនប្រែប្រួលទេពីមួយឆ្នាំទៅមួយឆ្នាំ ។
ទោះជាយ៉ាងណាអ្នកស្រុករស់នៅតាមបណ្តោយថ្នល់ជាតិព្រះអង្គឌួង បានសំណូមពរទៅរដ្ឋាភិបាលថ្មីឲ្យជួយក្រាលកៅស៊ូពីលើក្រួសក្រហម ដើម្បីចៀសវាងធូលីហុយបង្កគ្រោះថ្នាក់ដល់អ្នកដំណើរផង និងហុយនាំឲ្យកើតជំងឺផ្តាសាយផង ហើយសុំឲ្យជួយជីកស្រះស្តុកទឹកឲ្យបានច្រើនដើម្បីជួយបន្ថយភាពរាំងស្ងួត បង្កើនជីវភាពកសិករ ៕