របាយការណ៍របស់វិទ្យាស្ថានជាតិសិ្ថតិកន្លងមក បានបង្ហាញថា ខេត្តសៀមរាប ជាខេត្តមួយក្នុងចំណោមខេត្តដែលក្រីក្រជាងគេ ដែលមានប្រជាជនជិតពាក់កណ្តាលរស់នៅក្រោមបន្ទាត់ភាពក្រីក្រ។ នេះគឺជារឿងមួយដែលអ្នកខ្លះមិនជឿឡើយ ពីព្រោះខេត្តនេះមានប្រភពចំណូលពីវិស័យទេសចរណ៍ និងមានឱកាសបង្កើតការងារជាច្រើនទាក់ទងជាមួយវិស័យទេសចរណ៍។
មានមូលហេតុច្រើនដែលធ្វើឲ្យខេត្តមួយនេះក្លាយជាខេត្តដែលក្រីក្រ ប៉ុន្តែមូលហេតុសំខាន់មួយចំនួននោះ គឺប្រជាជនភាគច្រើនដែលប្រកបរបរកសិកម្ម ដោយពួកគាត់គ្មានដី ឬមានដីតិចតួចសម្រាប់ចិញ្ចឹមជីវិត។ ផលដំណាំរបស់គាត់រងគ្រោះដោយសារគ្រោះធម្មជាតិ និងមានឧកាសតិចតួចសម្រាប់រកការងារក្រៅពីវិស័យកសិកម្ម។
របាយការណ៍របស់ក្រសួងកសិកម្ម បានបង្ហាញថា នៅខេត្តសៀមរាប ចំនួនអ្នកដែលរស់នៅទីជនបទដែលគ្មានដីសោះសម្រាប់ធ្វើកសិកម្ម មានប្រមាណ ១៤ភាគរយ អ្នកមានដីតិចជាង ១ហិកតារមានប្រមាណ ៣៧ភាគរយ និងចំនួនដែលមានដីចន្លោះពី១ ទៅ ៣ហិកតារ មានប្រមាណ ៤២ភាគរយ។ ក្នុងចំណោមអ្នកដែលមានដី ភាគច្រើនគាត់ធ្វើកសិកម្មតែក្នុងរដូវវស្សាប្រមាណជាង ៨០ភាគរយ។
បញ្ជាក់បន្ថែមពីបញ្ហានេះ នាយកប្រតិបត្តិអង្គការសហព័ន្ធអភិវឌ្ឍកសិកម្មចម្រុះនៅខេត្តសៀមរាប លោក ព្រំ ម៉ៅ បានអង្កេតឃើញថា ប្រជាជនភាគច្រើនធ្វើស្រែលើទំហំដីតូច ដែលជាមូលហេតុសំខាន់ធ្វើឲ្យខេត្តមួយនេះក្លាយជាខេត្តមួយដែលក្រីក្រជាងគេ។
លោក ព្រំ ម៉ៅ មានប្រសាសន៍បន្តទៀតថា ក្រៅពីធ្វើកសិកម្មទាំងនោះ សមាជិកគ្រួសារខ្លះធ្វើចំណាកស្រុករកការងារនៅទីក្រុង ដូចជាការងារសំណង់ និងការងារមួយចំនួនទៀតក្នុងវិស័យទេសចរណ៍សម្រាប់រកចំណូលចិញ្ចឹមគ្រួសារ ភាគច្រើនគាត់មានដីធ្វើកសិកម្មតិចតួច។ ប៉ុន្តែដោយសារតែខេត្តសៀមរាប សម្បូរដោយតំបន់ទេសចរណ៍ជាច្រើនកន្លែង ដូចច្នេះជាឧកាសល្អសម្រាប់អ្នកដែលទំនេរពីវិស័យកសិកម្ម អាចឆ្លៀតពេលរកចំណូលបន្ថែមពីវិស័យទេសចរណ៍។
ប្រធានសមាគមទីភ្នាក់ងារទេសចរណ៍កម្ពុជា លោក អាង គឹមអ៊ាង បានឲ្យដឹងថា វិស័យទេសចរណ៍នៅខេត្តសៀមរាប បានបង្កើតការងារយ៉ាងច្រើនដល់ប្រជាជន និងអ្នកចំណូលថ្មីពីខេត្តផ្សេងមួយចំនួនដែលកំពុងរកការងារលើវិស័យទេសចរណ៍។
ទោះជាយ៉ាងនេះក្តី លោក ព្រំ ម៉ៅ អង្កេតឃើញថា វិស័យទេសចរណ៍នេះបានផ្តល់ផលតិចតួចចំពោះអ្នកដែលរស់នៅជនបទ ដោយលោកលើកហេតុផលថា ភាគច្រើនគាត់ធ្វើស្រែ ចំការ និងដាំដំណាំផ្សេងៗ ហើយដំណាំបន្លែដែលផលិតក្នុងស្រុកនៅនឹងកន្លែង មិនអាចផលិតដើម្បីផ្គត់ផ្គង់ឆ្លើយតបបានគ្រប់គ្រាន់តាមសេចក្ដីត្រូវការពីបណ្ដាសណ្ឋាគារជាច្រើនដែលមាននៅខេត្តសៀមរាបនេះទេ។
លោក ព្រំ ម៉ៅ មានប្រសាសន៍បន្តទៀតថា ភាគច្រើននៃតម្រូវការកសិផល និងបន្លែផ្សេងៗត្រូវបាននាំចូលពីខាងក្រៅ ដូច្នេះការលើកទឹកចិត្តឲ្យមានការផលិតក្នុងស្រុក គឺជារឿងសំខាន់ដើម្បីធ្វើឲ្យមានការរីកចម្រើនទាំងអស់គ្នា។ មានន័យថា នៅពេលវិស័យទេសចរណ៍បានរីកចម្រើន ប្រជាជននឹងមានចំណូលច្រើនដែរ។
ប្រធានមន្ទីកសិកម្ម រក្ខាប្រមាញ់ និងនេសាទខេត្តសៀមរាប លោក មឿង សុវិត្យា មិនអាចសុំអត្ថាធិប្បាយបានទេនៅថ្ងៃទី៦ មីនា។
ប្រធានសមាគមទេសចរណ៍ លោក អាង គឹមអ៊ាង បានឲ្យដឹងថា ប្រជាជនភាគច្រើនមិនបានដើរតួជាប្រតិបត្តិករទេសចរណ៍ដោយផ្ទាល់ទេ។ លោក គឹម អ៊ាន បញ្ជាក់ថា ភាគច្រើននៃអ្វីដែលគាត់ផលិតបានត្រូវលក់ទៅសណ្ឋាគារតាមរយៈឈ្មួញកណ្តាលដែលធ្វើឲ្យកសិករបាត់បង់ផលចំណេញ។
លោក គឹម អ៊ាង មានប្រសាសន៍បន្តទៀតថា លោកយល់ស្របចំពោះការបាត់បង់ចំណូលក្នុងស្រុកចំពោះសណ្ឋាគារមួយចំនួនបានប្រើប្រាស់ទំនិញនាំចូល ដើម្បីបម្រើដល់វិស័យទេសចរណ៍នៅកម្ពុជា ទន្ទឹមការផ្គត់ផ្គង់នៅក្នុងស្រុកបានតិចតួចនៅឡើយ។
ទោះជាយ៉ាងនេះក្តី លោក គឹម អ៊ាង បញ្ជាក់ទៀតថា សណ្ឋាគារមួយចំនួនគ្រប់គ្រងដោយជនជាតិខ្មែរដែលជាកត្តាមួយកាត់បន្ថយការហូរចេញប្រាក់ចំណេញទៅក្រៅប្រទេស ហើយគុណភាព និងសេវាកម្មទៀតសោត មានភាពល្អប្រសើរ។
បញ្ជាក់បន្ថែមពីបញ្ហានេះ ប្រធានមន្ទីទេសចរណ៍ខេត្តសៀមរាប លោក ង៉ូវ សេងកាក់ មានប្រសាសន៍ថា មន្ទីទេសចរណ៍ខេត្តកំពុងពង្រឹងវិស័យទេសចរណ៍ និងខិតខំដើម្បីធ្វើឲ្យវិស័យទេសចរណ៍មានការទាក់ទាញភ្ញៀវកាន់តែច្រើននៅពេលដែលកម្ពុជា ធ្វើជាប្រធានអាស៊ានក្នុងឆ្នាំ២០១២។
អ្នកឯកទេសកសិកម្មយល់ឃើញថា ការអភិវឌ្ឍព្រមគ្នាទាំងផ្នែកទេសចរណ៍ និងពង្រីកផ្នែកដែលគាំទ្រវិស័យទេសចរណ៍ ដូចជាការផ្គត់ផ្គង់កសិផល និងបន្លែឲ្យបានទូលំទូលាយ គឺរឿងចាំបាច់ក្នុងការកាត់បន្ថយភាពក្រីក្រ និងជួយលើកកំពស់ស្ថានភាពរស់នៅរបស់ប្រជាជនទូទាំងខេត្តសៀមរាប បានយ៉ាងឆាប់រហ័ស៕
កំណត់ចំណាំ៖ ចំពោះអ្នកបញ្ចូលមតិនៅក្នុងអត្ថបទនេះ ដើម្បីរក្សាសេចក្ដីថ្លៃថ្នូរ យើងខ្ញុំនឹងផ្សាយតែមតិណាដែលមិនជេរប្រមាថដល់អ្នកដទៃតែប៉ុណ្ណោះ។