និស្សិតឆ្នាំទី២ នៃសកលវិទ្យាល័យភូមិន្ទភ្នំពេញ ឈ្មោះ ឡាំង ម៉ីសា បានឲ្យដឹងថា ជំនួយពីបរទេសទាក់ទងនឹងការគាំទ្រវិស័យអេដស៍កំពុងតែខ្សោយទុនដោយសារវិបត្តិសេដ្ឋកិច្ចពិភពលោក ទើបក្រុមយុវជនជានិស្សិតព្រួយបារម្ភពីកង្វះក្រុមអ្នកស្ម័គ្រចិត្តពង្រឹងលើកទឹកចិត្តអ្នកជំងឺអេដស៍ និងអ្នកផ្ទុកមេរោគអេដស៍ បានប្រមូលគ្នាស្វែងរកអ្នកស្ម័គ្រចិត្តដើម្បីចូលទៅជួយធ្វើការតាមអង្គការនានា ដែលធ្វើការជាមួយអ្នកផ្ទុកមេរោគអេដស៍និងអ្នកជំងឺអេដស៍។ យុវជនបន្តថា ការអបរំមនុស្សកុំឲ្យរើសអើងអ្នកកើតជំងឺអេដស៍ជាការងារសំខាន់ដែលយុវជនគួរចូលរួម។
យុវជន ឡាំង ម៉ីសា បានឲ្យដឹងដូច្នេះ ៖ «បន្ទាប់ពីគាត់បានចំណេះដឹងហ្នឹងហើយ គាត់អាចយកចំណេះដឹងរបស់គាត់ទៅជួយខាងសហគមន៍ ក៏ដូចជាជួយនូវបទពិសោធន៍របស់ខ្លួនឯងផង ជួយសង្គមផង»។
និស្សិតវិទ្យាស្ថានជាតិភាសាបរទេសឈ្មោះ ហុង ចាន់ភត្រ្តា បានអះអាងថា ដោយសារតែជំនួយដល់វិស័យអេដស៍បានធ្លាក់ចុះ ក្រុមនិស្សិតបានបង្កើតជាកម្មវិធីមួយឈ្មោះ S88។ S88 បង្កើតឡើងដើម្បីឲ្យយុវជនស្ម័គ្រចិត្តចូលរួមសង្រ្គោះអ្នកជំងឺអេដស៍ ដើម្បីឈានទៅរកសង្គមមួយដែលមានការអភិវឌ្ឍយូរអង្វែង។
យុវជន ហុង ចាន់ភត្រ្តា បន្តថា ៖ «ដូច្នេះគម្រោងការ S88 របស់ពួកខ្ញុំ គឺជាកម្មវិធីមួយដើម្បីជួយទៅដល់ជនរងគ្រោះ ក៏ដូចជាផ្ដល់ជូនយុវវ័យឲ្យគាត់យល់ច្បាស់អំពី ទី១ គឺការពារជំងឺអេដសន៍ ទី២ យើងចង់ឲ្យពួកគាត់កុំឲ្យមានការរើសអើង ក៏ដូចជាមើលងាយចំពោះអ្នកកើតជំងឺអេដស៍ ក៏ដូចជាអ្នកផ្ទុកមេរោគអេដស៍។ ទី៣ គឺយើងចង់ឲ្យពួកគាត់ចូលរួមទៅក្នុងកិច្ចការសង្គម»។
បទបង្ហាញរបស់លោក អ៊ូ រតនៈ ស្តីពីយុវជនត្រូវរួមប្រឆាំងនឹងជំងឺអេដស៍នោះ លោកបានបញ្ជាក់ថា ថ្វីត្បិតតែការរាលដាលនៃជំងឺអេដស៍ក្នុងប្រទេសកម្ពុជា បានធ្លាក់ចុះតួលេខជាលំដាប់ពី១ឆ្នាំទៅ១ឆ្នាំ បើប្រៀបធៀបការចម្លងពីឆ្នាំ១៩៩៣មកនោះ យុវជនត្រូវចូលរួមផ្សព្វផ្សាយមិត្តភក្ដិនិងមហាជនតទៅទៀត។ លោកបន្តថា ប្រភពចម្លងមេរោគអេដស៍មាននៅទីប្រជុំជន។
មន្រ្តីអាជ្ញាធរប្រយុទ្ធប្រឆាំងនឹងជំងឺអេដស៍ លោក ទឹម វ៉ូរ៉ា ឲ្យដឹងថា អត្រាចម្លងនៃមេរោគអេដស៍នៅកម្ពុជាឆ្នាំ១៩៩៣ មាន២%។ ក្រោយពីមានមន្រ្តីស្ម័គ្រចិត្តជាច្រើនចុះអប់រំនិងបង្រៀនពីវិធីការពារការចម្លងនៃមេរោគអេដស៍ដល់មហាជនទូទៅ អត្រារាលដាលចម្លងបានធ្លាក់ចុះនៅឆ្នាំ២០០៦ ដល់ ០,៩% ហើយអត្រាចម្លងបានថយចុះទៀតនៅឆ្នាំ២០០៨ ដល់ ០,៧%។
លោកបន្តថា មនុស្សភាគច្រើនពិសេសយុវជន យល់ដឹងពីជំងឺអេដស៍ ប៉ុន្តែនៅតែមានអ្នកឆ្លងជំងឺនោះ។ លោកថា យុវជនជាមុខសញ្ញាប្រឈមខ្លាំងនឹងការចម្លងមេរោគអេដស៍ ពិសេសយុវជនដែលឆាប់ប្រឡូកនឹងការរួមភេទ ដែលគេមិនបានទទួលសារអបរំនិងវិធីការពារមេរោគអេដស៍ច្បាស់លាស់។ ហេតុនេះយុវជនដែលសំបូរពេលវេលាទៅហូបចុក ផឹកស៊ី ហើយចង់បន្តទៅរកការរួមភេទ ត្រូវយុវជនជាមិត្តភក្តិក្នុងពេលជាមួយគ្នានោះ ជួយអបរំគ្នាឲ្យចេះការពារមេរោគអេដស៍៕
