ម្ដាយ​ទាមទារ​ឱ្យ​ក្រុមហ៊ុន​រក​ដំណឹង​កូន​ស្រី ដែល​ទៅ​ធ្វើ​ការ​នៅ​ប្រទេស​ម៉ាឡេស៊ី

ប្រជា​ពលរដ្ឋ​រស់​នៅ​ខេត្ត​ព្រះវិហារ នៅ​តែ​កើត​មាន​បញ្ហា​បាត់​ដំណឹង​កូន ដែល​ចេញ​ទៅ​ធ្វើការ​នៅ​បរទេស តាម​ការ​រើស​របស់​ក្រុមហ៊ុន​នានា។
ដោយ កែវ និមល
2012-08-19
អ៊ីម៉ែល
មតិ
ចែករំលែក
បោះពុម្ព
  • បោះពុម្ព
  • ចែករំលែក
  • មតិ
  • អ៊ីម៉ែល
worker_305
ពល​ការិនី​ឈ្មោះ ជា នៅ ដែល​ទៅ​ធ្វើ​ការ​តាម​ផ្ទះ នៅ​ប្រទេស​ម៉ាឡេស៊ី តាម​រយៈ​ក្រុមហ៊ុន យូមែន ផាវវើ (Human Power) ហើយ​បាត់​ដំណឹង។
Provided photo

ការ​បាត់​ដំណឹង​កូន​ទៅ​ធ្វើ​ការ​នៅ​បរទេស​នេះ ដោយសារ​ក្រុមហ៊ុន​ដែល​ជ្រើសរើស​ពលករ មិន​សូវ​ខ្នះខ្នែង​ជួយ​ស៊ើប​ដំណឹង​ឲ្យ​គ្រួសារ នៅ​ពេល​គ្រួសារ​ទាក់ទង​រក​ព័ត៌មាន​កូន​របស់​ខ្លួន ទាល់តែ​គ្រួសារ​ពលករ​ទាក់ទង​អង្គការ​សិទ្ធិមនុស្ស ទើប​ក្រុមហ៊ុន​មាន​ការ​ប្រឹងប្រែង​រក​ឲ្យ។

ម្ដាយ​ពល​ការិនី​មួយ​រូប ឈ្មោះ ជ័រ ស៊ើន អាយុ ៤៤ឆ្នាំ នៅ​ថ្ងៃ​ទី ១៧ ខែ​សីហា បាន​មក​សុំ​ឲ្យ​អង្គការ​ការពារ​សិទ្ធិ​មនុស្ស​ឈ្មោះ អាដហុក នៅ​ខេត្ត​ព្រះវិហារ ជួយ​ស៊ើប​រក​ដំណឹង​កូន​ស្រី​របស់​គាត់ ដែល​បាន​ចេញ​ទៅ​ធ្វើ​ការ​តាម​ផ្ទះ នៅ​ប្រទេស​ម៉ាឡេស៊ី ដើម្បី​បាន​ដឹង​សុខទុក្ខ​ផង ពីព្រោះ​គាត់​មិន​ដែល​បាន​ទទួល​ដំណឹង​ពី​កូន​ស្រី​គាត់ ២ ឆ្នាំ​មក​ហើយ។

អ្នកស្រី ជ័រ ស៊ើន រស់​នៅ​ភូមិ​តា​សែង​ជើង ឃុំ​រណសិរ្ស ស្រុក​សង្គម​ថ្មី ខេត្ត​ព្រះវិហារ បាន​រៀបរាប់​ឲ្យ​ដឹង​ថា កូន​ស្រី​របស់​គាត់​ឈ្មោះ ជា នៅ អាយុ ១៩​ឆ្នាំ បាន​ស្ម័គ្រ​ចិត្ត​ទៅ​ធ្វើ​ការ​តាម​ផ្ទះ នៅ​ប្រទេស​ម៉ាឡេស៊ី តាម​រយៈ​ក្រុមហ៊ុន​ជ្រើសរើស​ពលករ​មួយ​ឈ្មោះ យូមែន ផាវវើ (Human Power)។ ប៉ុន្តែ អស់​រយៈ​ពេល ២ ឆ្នាំ មក​ហើយ អ្នកស្រី​មិន​ដែល​បាន​ទទួល​ដំណឹង​អំពី​សុខទុក្ខ​កូន​ស្រី​គាត់​ឡើយ។

អ្នកស្រី ជ័រ ស៊ើន៖ «ខ្ញុំ​អង្គុយ​បារម្ភ​ព្រោះ​មិន​ដឹង។ ក្រែង​ស្លាប់​ក្រែង​អី មិន​ដឹង​អី​ផង។ បើ​ខ្ញុំ​នៅ​ឆ្ងាយ ខ្ញុំ​មិន​ដឹង​អី​ណា។ ខ្ញុំ​ថា បើ​រស់​ក៏​ឲ្យ​ដឹង បើ​ស្លាប់​ក៏​ឲ្យ​ដឹង​ផង។ តាំង​ពី​ទៅ ២ ឆ្នាំ មក​ហើយ។ មិន​ដែល​ដឹង​អី​សោះ។ សួរ​អ្នក​ទៅ​ជាមួយ​មួយ​សា​គ្នា​វា​នោះ គេ​ថា អត់​ដឹង​ទេ ពី​ព្រោះ​អត់​នៅ​ជាមួយ​គ្នា​ផង»។

អ្នកស្រី ជ័រ ស៊ើន បាន​ឲ្យ​ដឹង​ទៀត​ថា ដោយសារ​ព្រួយ​បារម្ភ​ពី​សុខ​ទុក្ខ​កូន​ស្រី​នោះ អ្នកស្រី​បាន​ទៅ​ទាក់ទង​សួរ​ដំណឹង​កូន​ស្រី ពី​ក្រុមហ៊ុន​ដែរ កាល​ពី​ខែ​មិថុនា ឆ្នាំ ២០១២។ ប៉ុន្តែ មិន​បាន​ទទួល​ដំណឹង​កូន​ស្រី​ពី​ក្រុមហ៊ុន​នោះ​ឡើយ រហូត​មក​ទល់​បច្ចុប្បន្ន​នេះ។

អ្នកស្រី ជ័រ ស៊ើន៖ «ខ្ញុំ​ទៅ (ក្រុមហ៊ុន) គេ​ឲ្យ​ធ្វើ​សំបុត្រ។ ឲ្យ​ផ្ដិត​មេដៃ ដាក់​ឈ្មោះ ម៉ែ ឳ ឈ្មោះ​ភូមិ ឃុំ ស្រុក ខេត្ត។ ផ្តិត​មេដៃ​គេ​ថា ផ្ញើ​លិខិត​នោះ​ឲ្យ​កូន​នៅ​ប្រទេស​ក្រៅ។ ធ្វើ​លិខិត​នោះ​ហើយ ខ្ញុំ​សួរ​គេ​ថា ប៉ុន្មាន​ថ្ងៃ បាន​ខ្ញុំ​ទទួល​ដំណឹង​ពី​កូន? គេ​ថា ២ អាទិត្យ​ទៀត​បាន​ដឹង​ហើយ។ តែ​នៅ​តែ​មិន​ដឹង។ ដល់​តេ​សួរ​ទៅ​ទៀត គេ​ថា ១ អាទិត្យ​ទៀត។ តែ​នៅ​តែ​មិន​ដឹង។ ដល់​ក្រោយ​មក​ថា ២ អាទិត្យ​ទៀត។ ខ្ញុំ​ចេះ​តែ​ចាំៗ»។

វិទ្យុ​អាស៊ី​សេរី មិន​អាច​ទាក់ទង​តំណាង​ក្រុមហ៊ុន យូមែន ផាវវើ ដើម្បី​សាកសួរ​អំពី​ការ​ដោះស្រាយ​ចំពោះ​បំណង​របស់​ក្រុម​គ្រួសារ សុំ​ឲ្យ​ជួយ​រក​ដំណឹង​កូន​ស្រី​របស់​ខ្លួន ដែល​ចេញ​ទៅ​ធ្វើការ​នៅ​ប្រទេស​ម៉ាឡេស៊ី​នោះ​បាន​ឡើយ។ ប៉ុន្តែ ប្រភព​អង្គការ អាដហុក បាន​ឲ្យ​ដឹង​ថា ក្រុមហ៊ុន​បាន​សន្យា​ថា នឹង​ខិតខំ​ដោះស្រាយ​បញ្ហា​នេះ។

លោក ឡោ ចាន់ តំណាង​អង្គការ​ការពារ​សិទ្ធិមនុស្ស អាដហុក នៅ​ខេត្ត​ព្រះវិហារ មាន​ប្រសាសន៍​ថា ក្រោយ​ពេល​ទទួល​ពាក្យ​សុំ​ឲ្យ​ជួយ​អន្តរាគមន៍ របស់​គ្រួសារ​ពល​ការិនី ដែល​បាត់​ដំណឹង​នេះ អង្គការ អាដហុក នឹង​ទាក់ទង​ជាមួយ​ក្រុមហ៊ុន និង​ស្ថាប័ន​នានា ឲ្យ​ជួយ​ស្វែងរក​ដំណឹង ពល​ការិនី ដែល​បាត់​ដំណឹង​នេះ។

លោក ឡោ ចាន់៖ «សុំ​ស្នើ​ទៅ​ក្រសួង​ឲ្យ​ជួយ​អន្តរាគមន៍ ដើម្បី​នាំ​កូន​ស្រី​គាត់​ត្រឡប់​មក​ស្រុក​ខ្មែរ ដើម្បី​បាន​ជួប​ជុំ​ជាមួយ​គ្រួសារ​គាត់​វិញ»។

លោក មឿន តុលា ប្រធាន​កម្មវិធី​សិទ្ធិ​ការងារ នៃ​មជ្ឈមណ្ឌល​អប់រំ​ច្បាប់​សម្រាប់​សហគមន៍ បាន​ឲ្យ​ដឹង​ថា គេ​អាច​រក​ដំណឹង​ពី​ពល​ការិនី ដែល​ទៅ​ធ្វើ​ការ​នៅ​បរទេស​បាន បើ​សិន​ជា​គេ​ដឹង​អំពី​អត្តលេខ​ក្រុមហ៊ុន​របស់​ពល​ការិនី និង​ថ្ងៃ​ចេញ​ដំណើរ​ពី​ប្រទេស​កម្ពុជា​ទៅ​បរទេស។ ពីព្រោះ​រាល់​ការ​ដឹក​ជញ្ជូន​ពលករ និង​ពល​ការិនី ទៅ​ធ្វើការ​នៅ​បរទេស ក្រុមហ៊ុន​នានា តែងតែ​យក​ឈ្មោះ និង​អត្តលេខ ទៅ​ចុះ​បញ្ជី​នៅ​ក្រសួង​ការងារ ក្រសួង​ការ​បរទេស និង​សមាគម​គ្រប់គ្រង​ពលករ។

កាល​ពី​ថ្ងៃ​ទី ១៣ សីហា​កន្លង​មក មាន​ម្ដាយ​ពល​ការិនី​មួយ​រូប បាន​មក​សុំ​ឲ្យ​អង្គការ​ការពារ​សិទ្ធិ​មនុស្ស​ឈ្មោះ អាដហុក នៅ​ខេត្ត​ព្រះវិហារ ជួយ​ស៊ើប​រក​ដំណឹង​កូន ដែល​ចេញ​ទៅ​ធ្វើការ​នៅ​ម៉ាឡេស៊ី​ជិត ២ ឆ្នាំ ហើយ​មិន​ដែល​ដឹង​សុខ​ទុក្ខ​សោះ។ ពល​ការិនី​នោះ ទៅ​ធ្វើការ​នៅ​បរទេស​តាម​រយៈ​ក្រុមហ៊ុន ហ្វីលីម៉រ (Philimore)។ ក្រោយ​ការ​ផ្សាយ​ព័ត៌មាន​អំពី​ការ​បាត់​ដំណឹង​កូន​នេះ ចំនួន ៣ ថ្ងៃ​ក្រោយ​មក ក្រុមហ៊ុន​បាន​ជួយ​ឲ្យ​ម្ដាយ និង​កូន​បាន​ជួប​ទាក់ទង​សន្ទនា​គ្នា ដឹង​សុខទុក្ខ​ឡើង​វិញ តាម​ទូរស័ព្ទ ដែល​ធ្វើ​ឲ្យ​គ្រួសារ​សប្បាយ​រីករាយ​ជា​ខ្លាំង។

ប្រភព​អង្គការ អាដហុក នៅ​ខេត្ត​ព្រះវិហារ បាន​ឲ្យ​ដឹង​ថា គិត​ចាប់​តាំង​ពី​ខែ​មករា មក​ទល់​ខែ​កក្កដា ឆ្នាំ​២០១២ នេះ មាន​ប្រជាពលរដ្ឋ​មក​ប្ដឹង​អំពី​ការ​បាត់​ដំណឹង​កូន​ទៅ​ធ្វើ​ការ​នៅ​បរទេស និង​ការ​ជួញ​ដូរ​នានា ចំនួន ១៣ ករណី​ហើយ៕

កំណត់ចំណាំចំពោះអ្នកបញ្ចូលមតិនៅក្នុងអត្ថបទនេះ៖ ដើម្បី​រក្សា​សេចក្ដី​ថ្លៃថ្នូរ យើង​ខ្ញុំ​នឹង​ផ្សាយ​តែ​មតិ​ណា ដែល​មិន​ជេរ​ប្រមាថ​ដល់​អ្នក​ដទៃ​ប៉ុណ្ណោះ។

មតិ (5)
  • បោះពុម្ព
  • ចែករំលែក
  • អ៊ីម៉ែល

ACRA

ពី Phnom Penh

Thank you RFA that always releases all the information about Cambodian housemaids who are facing many problems in Malaysia in order to give chances to police to get money from all private companies. Actually, all companies are trying their best to update their services too, but all NGOs are trying to attack them by sending all cases to police straightly. Why NGOs don't want to talk with private companies?????? Police is very happy when NGOs send cases to them. Please stop doing like this together, but hand up to help bring back all of our Cambodian housemaids as soon as possible!

Aug 20, 2012 07:21 AM

អ្នក​អាន​អនាមិក

រដ្ឋាភិបាលស្មែរគួរគិតគូរអំពីជីវិតអ្នកក្រីក្រខ្លះៗផង​ជាជាងគិតតែពីគណបក្សនយោបាយទាំងស្រុង។ ត្រូវតែជំរុញការការពារប្រជាពលរដ្ឋក្រីក្រ។

Aug 20, 2012 04:53 AM

អ្នក​អាន​អនាមិក

The big problem of sending to domestic workers to work oversea is from recruitment companies who do not about qualification of candidates. They recruited candidates who have not finished primary school, some can not read, can write. how can they deal when they help problem oversea. You can imagine,when you have trouble oversea, how much difficult you will face. I just want to remind to the Government and Companies should develop clear policy for sending Cambodian workers to oversea, otherwise they will face much much problem for their own, families, companies and the government as well.

Aug 19, 2012 09:02 PM

CheyVorman007

ពី AngKor Wat

ទាំងខ្មុំទាំងគេ បើមានសាច់ញាត្តិស្លាប់អាចមើលឃើញសព
នុះកើតទុក្ខមួយរយះហើយរំសាយទៅវិញបន្មិចម្តងៗព្រោះអស់
ចិត្តដោយបានឃើញនឹងភ្នែក​ ដឹងពីមូលហេតុដែលបណ្តា
លអោយស្លាប់ តែបើអត់វិញ ក្នុងនាមជាមនុស្សដែលមាន
មនោសញេ្ចតនា ពិតជារីងរៃក្នុងផ្លូវចិត្ត អារម្មណ៏សោតក៏
ត្រូវអាប់អួរគ្មានថ្ងៃភ្លឺថ្លាឡើយ។អស់លាកសមាគមអើយ បើអ្នក
ពិតជាចង់ស្រោចស្រង់កូនខ្មែរអោយចេញផុតពីរណៅតោកយ៉ាក
សុំរៀនធ្វើការផែ្នក adminitrative អោយមានប្រសិទ្ធិភាព
សុំមានការទទួលខុសត្រូវខ្ពស់ សុំមើលឃើញមនុស្សគ្រប់ស្រ
ទាប់ដែលមានសាច់ឈាមខ្មែរពិតៗជាបងប្អូនខ្លួនឯង

Aug 19, 2012 06:24 PM

Vuth Lee

ពី Lowell, Massachusetts,U.S.A

Oh poor Cambodians! Your children were being physically and mentally abused in the countries they had worked, you had pleaded for help not once, not twice, but you don't get any effective help that you expected from the government. some of your outside countries worked children were being out of contact with you for a long period of times, and again, you had pleaded for help, in most cases, the government officials turned their backs on you. It's hard for me and the whole world to hold our tears with these parents but it's not Hun Sen whose himself once was a poor peasant and now he is a Powerful, Rich Cambodian Priminister who should be a strong supporter for these Cambodians, instead, he chose to ignor these poor and naive Cambodians' tragedies. May somedays these poor Cambodians be freed from these repeately sufferings. I also hope that those long lost children who had worked in a far aways countries will be able to re-unite safely with their beloved parents very soon.

Aug 19, 2012 11:18 AM

មើល​មតិ​ទាំង​អស់.