ជនជាតិ​ម៉ុងតាញ៉ា​៩​នាក់​រត់​ភៀស​ខ្លួន​ពី​វៀតណាម​លាក់​ខ្លួន​នៅ​ទីក្រុង​ភ្នំពេញ

0:00 / 0:00
ទាញ​យក​កម្មវិធី​វិទ្យុ​អាស៊ីសេរី សម្រាប់​ទូរស័ព្ទ និង TabletOpens in new window

ជនជាតិ​ម៉ុងតាញ៉ា ចំនួន ៩​នាក់ រត់​ភៀស​ខ្លួន​ពី​ប្រទេស​វៀតណាម មក​ដល់​ទីក្រុង​ភ្នំពេញ សុំ​អង្វរ​រដ្ឋាភិបាល​កម្ពុជា និង​ក្រុម​អង្គការ​អន្តរជាតិ ជួយ​សង្គ្រោះ​ជីវិត​ពួក​គេ ដោយ​កុំ​បញ្ជូន​ត្រឡប់​ទៅ​ប្រទេស​វៀតណាម វិញ។ ជន​ភៀស​ខ្លួន​ទាំង​នោះ​អះអាង​ថា រដ្ឋាភិបាល​កុម្មុយនីស្ត​វៀតណាម វាយ​ធ្វើ​បាប គំរាម​កំហែង ចាប់​ខ្លួន​ដោយ​បំពាន ជាដើម។ ទោះ​យ៉ាង​ណា មន្ត្រី​ជាន់​ខ្ពស់​ក្រសួង​មហាផ្ទៃ ធ្លាប់​បញ្ជាក់​ថា ក្រសួង​មហាផ្ទៃ មិន​បាន​ដឹង​ឮ​អំពី​ការ​ភៀស​ខ្លួន​របស់​ក្រុម​ម៉ុងតាញ៉ា នេះ​ទេ។

ជន​ភៀស​ខ្លួន​ម៉ុងតាញ៉ា-វៀតណាម ៩​នាក់ កំពុង​ភ័យ​ខ្លាច​អាជ្ញាធរ​កម្ពុជា ចាប់​បញ្ជូន​ពួក​គេ​ទៅ​ឲ្យ​អាជ្ញាធរ​វៀតណាម វិញ ប្រសិន​អាជ្ញាធរ​រក​ឃើញ​កន្លែង​លាក់​ខ្លួន​ពួក​គេ​នៅ​ទីក្រុង​ភ្នំពេញ។

បុរស​ជន​ភៀស​ខ្លួន​ម្នាក់ និយាយ​ទាំង​តឹង​ទ្រូង​ហូរ​ទឹក​ភ្នែក​ថា ប្រសិន​បើ​ពួក​គាត់​ត្រឡប់​ទៅ​វិញ​នោះ គឺ​ពិត​ជា​មិន​អាច​រស់​ដោយ​ស្រួល​ទេ៖ «ពួក​ខ្ញុំ​នៅ​វៀតណាម គឺ​មិន​អាច​រស់នៅ​បាន​ទេ គឺ​អាជ្ញាធរ​វៀតណាម ចាប់​យើង​វាយ​ដុំ​ច្រំ​ធាក់ នៅ​ពេល​យើង​គោរព​ប្រតិបត្តិ​តាម​សាសនា​របស់​ពួក​យើង។ ពួក​ខ្ញុំ​ភ័យ​ខ្លាច​ណាស់។ រត់​ភៀស​ខ្លួន​មក​កម្ពុជា ពួក​ខ្ញុំ​បារម្ភ​ណាស់ បារម្ភ​ពី​ប្រពន្ធ​កូន ហើយ​ខ្ញុំ​ឈឺ​ចាប់​ណែន​ទ្រូង​ណាស់។ ពួក​វៀតណាម ឃោរឃៅ​ណាស់ វា​ធ្វើ​បាប​ជនជាតិ​យើង យើង​ឈឺ​ចាប់​ណាស់ ខ្ញុំ​ចង់​ឲ្យ​កម្ពុជា អនុញ្ញាត​ឲ្យ​ពួក​ខ្ញុំ​រស់នៅ​ទីនេះ​ទៅ ពួក​ខ្ញុំ​មិន​ហ៊ាន​ទៅ​ស្រុក​ទៀត​ទេ»

ជន​ជាតិ​ភៀស​ខ្លួន​ម៉ុងតាញ៉ា បន្ថែម​ថា មូលហេតុ​ដែល​ចាក​ចេញ​ពី​ស្រុក​កំណើត ផ្សង​ព្រេង​តាម​ផ្លូវ​ដ៏​វែង​ឆ្ងាយ​ចូល​ក្នុង​ប្រទេស​កម្ពុជា នោះ គឺ​ដោយសារ​រដ្ឋាភិបាល​វៀតណាម ធ្វើ​ទុក្ខបុកម្នេញ​គ្មាន​ពេល​ល្ហែ ទាំង​ការ​ចូលរួម​ផ្នែក​នយោបាយ ការ​រស់នៅ និង​ជំនឿ​សាសនា ជាដើម។

មាន​ទឹក​មុខ​ភ័យ​ស្លេកស្លាំង ជន​ភៀស​ខ្លួន​ម្នាក់​ទៀត​រៀបរាប់​ថា ពេល​នៅ​ប្រទេស​វៀតណាម រស់​ពិបាក​ជាង​ស្លាប់ ដោយសារ​តែ​អាជ្ញាធរ​វៀតណាម បាន​រំលោភ​បំពាន​សិទ្ធិ​ពួក​គាត់​គ្រប់​ពេល ជាពិសេស​ធ្លាប់​ចាប់​ពួក​គាត់​ដាក់​ពន្ធនាគារ​ជាច្រើន​ឆ្នាំ និង​វាយ​ធ្វើ​បាប​ពេល​ជាប់​ឃុំ​ទៀត​ផង៖ «អាជ្ញាធរ​វៀតណាម រឹតត្បិត​សេរីភាព​ពួក​យើង​ខ្លាំង​ណាស់ គឺ​មិន​អនុញ្ញាត​ពួក​ខ្ញុំ​ប្រតិបត្តិ​តាម​និកាយ​សាសនា​ម៉ុងតាញ៉ា ដែល​ហៅ​ថា សាងពើពុះអាណាជឺ (Sang Pơpŭ Ana-Čư) នោះ​ទេ ហើយ​ប្រសិន​បើ​យើង​ជួប​ជុំ​ប្រតិបត្តិ​ធម៌​នោះ គឺ​អាជ្ញាធរ​វាយ​ដុំ​ច្រំ​ធាក់ និង​កោះ​ហៅ​យើង​ទៅ​ឆ្លើយ​បំភ្លឺ​នៅ​នគរបាល​ឃុំ​ជា​ញឹកញយ។ ប្រសិន​បើ​យើង​ប្រតិបត្តិ​ធម៌​លក្ខណៈ​គ្រួសារ គឺ​មិន​អី​ទេ តែ​បើ​យើង​ធ្វើ​ការ​ជួប​ជុំ​គ្នា​វិញ គឺ​វា​ចាប់​យើង​ដាក់​គុក គឺ​ចាប់​ច្រើន​ណាស់ ឲ្យ​តែ​ជួប​ជុំ​បី​ទៅ​បួន​នាក់ គឺ​វា​ចាប់​ហើយ»

ជនជាតិ​ម៉ុងតាញ៉ា ចំនួន ៩​នាក់ ដែល​សុទ្ធ​ជា​បុរស​នោះ បាន​រត់​ភៀស​ខ្លួន​ពី​ស្រុក​ដាក់ដ្វា (Dak Doa) ខេត្ត​យ៉ាឡាយ (Gia Lai) ប្រទេស​វៀតណាម កាល​ពី​ថ្ងៃ​ទី​២៣ ខែ​កញ្ញា ហើយ​បាន​ចូល​ដល់​ទីក្រុង​ភ្នំពេញ​នៅ​ថ្ងៃ​ទី​២៨ ខែ​កញ្ញា។ ជន​ភៀស​ខ្លួន​ទាំង​នោះ​រៀបរាប់​ថា ពួក​គាត់​ដើរ​កាត់​ព្រៃ​ភ្នំ​ជាច្រើន​យប់ និង​បាន​ឡើង​ជិះ​ឡាន​ឈ្នួល​ឡើង​មក​ភ្នំពេញ ដោយ​ចាញ់​បោក​លុយ​គេ​ស្ទើរ​អស់​លុយ​ពី​ខ្លួន។ ពួក​គាត់​បញ្ជាក់​ថា មក​ទល់​ពេល​នេះ គ្មាន​លុយ​ទិញ​អាហារ​បរិភោគ និង​ជួល​កន្លែង​ស្នាក់នៅ​នោះ​ទេ៖ «សូម​អំពាវនាវ​ជួយ​បង​ប្អូន​ពួក​ខ្ញុំ ជួយ​សង្គ្រោះ​ពួក​ខ្ញុំ​ផង មិន​មែន​ថា​ពួក​ខ្ញុំ​ចង់​មក​ទីនេះ​ទេ ដោយសារ​គេ​ជិះ​ជាន់​ធ្វើ​បាប​ពេក។ ប្រសិន​បើ​វៀតណាម មិន​គាប​សង្កត់ យើង​នឹង​នៅ​ស្រុក​ភូមិ​ដដែល ដើម្បី​មើល​ថែ​ចិញ្ចឹម​ប្រពន្ធ​កូន។ ឥឡូវ​នេះ ពួក​យើង​ត្រូវ​រត់​ចោល​ប្រពន្ធ ចោល​កូន ចោល​ផ្ទះ​សម្បែង រត់​គេច​ខ្លួន​មក​ទីនេះ គឺ​ដោយសារ​គេ​ធ្វើ​ទុក្ខ​ពួក​ខ្ញុំ ពួក​ខ្ញុំ​សូម យូ.អ៊ិន (UN) ជួយ​សង្គ្រោះ​ជីវិត​ពួក​ខ្ញុំ​ផង»

ការ​ស្នាក់នៅ​លាក់​ខ្លួន​ក្នុង​ទីក្រុង​ភ្នំពេញ​នោះ ជន​ភៀស​ខ្លួន​បញ្ជាក់​ថា មិន​មាន​សុវត្ថិភាព​ទេ ជាពិសេស​អាច​នឹង​ដាច់​ពោះ​ស្លាប់ បើ​គ្មាន​ការ​យក​ចិត្ត​ទុក​ដាក់​ពី​ក្រុម​អង្គការ​សិទ្ធិ​មនុស្ស និង​មន្ត្រី​ការិយាល័យ​ជន​ភៀស​ខ្លួន​នៃ​អង្គការ​សហប្រជាជាតិ (UNHCR)។

វិទ្យុ​អាស៊ីសេរី មិន​អាច​ទាក់ទង​សុំ​ការ​អន្តរាគមន៍​ពី​តំណាង​ការិយាល័យ​ឧត្ដម​ស្នងការ​អង្គការ​សហប្រជាជាតិ ទទួល​បន្ទុក​សិទ្ធិ​មនុស្ស​ប្រចាំ​កម្ពុជា (OHCHR) បាន​ទេ​នៅ​ថ្ងៃ​ទី​៣ ខែ​តុលា។

ទោះ​ជា​យ៉ាង​ណា កាល​ពី​ពេល​ថ្មីៗ​នេះ តំណាង​ការិយាល័យ​ឧត្ដម​ស្នងការ​អង្គការ​សហប្រជាជាតិ ទទួល​បន្ទុក​សិទ្ធិ​មនុស្ស​ប្រចាំ​កម្ពុជា លោកស្រី វ៉ាន់ ហ៊ាលី (Wan-Hea lee) ឲ្យ​ដឹង​តាម​សារ​អេឡិចត្រូនិក​ថា ជន​ភៀស​ខ្លួន​វៀតណាម មួយ​ក្រុម​នេះ បាន​ទំនាក់ទំនង​មក​ការិយាល័យ​សិទ្ធិ​មនុស្ស​អង្គការ​សហប្រជាជាតិ កាល​ពី​ថ្ងៃ​ទី​៣០ ខែ​កញ្ញា ក៏ប៉ុន្តែ​នាយកដ្ឋាន​ជន​ភៀស​ខ្លួន​ក្រសួង​មហាផ្ទៃ បដិសេធ​មិន​ទទួល​ចុះ​ឈ្មោះ​កំណត់​អត្តសញ្ញាណ​ពួក​គេ​ឡើយ។

បើ​ទោះ​បី​ជា​បែប​ណា​ក៏ដោយ​ចុះ មន្ត្រី​រាជ​រដ្ឋាភិបាល​កម្ពុជា ចាត់​ទុក​ម៉ុងតាញ៉ា ដែល​រត់​មក​សុំ​សិទ្ធិ​ជ្រក​កោន ថា​ជា​ជន​អន្តោប្រវេសន៍​ខុស​ច្បាប់។ អ្នក​នាំ​ពាក្យ​ក្រសួង​មហាផ្ទៃ លោក ខៀវ សុភ័គ បាន​បញ្ជាក់​ថា ក្រសួង​មហាផ្ទៃ មិន​បាន​ដឹង​ឮ​អំពី​ការ​ភៀស​ខ្លួន​របស់​ក្រុម​ម៉ុងតាញ៉ា នេះ​ទេ ហើយ​កម្ពុជា ទុក​ពេល​បី​ខែ​ឲ្យ យូ.អ៊ិន.អេច្ឆ.ស៊ី.អ (UNHCR) ចាត់​ចែង​បញ្ជូន​ក្រុម​ម៉ុងតាញ៉ា ទាំង​នោះ​ទៅ​ប្រទេស​វៀតណាម វិញ បើ​មិន​ដូច្នេះ​ទេ រាជ​រដ្ឋាភិបាល​នឹង​ចាត់​ចែង​តាម​ច្បាប់​កម្ពុជា។

ទាក់ទិន​រឿង​ម៉ុងតាញ៉ា នេះ នាយក​វេទិកា​អនាគត និង​ជា​អ្នក​តាម​ដាន​ស្ថានការណ៍​នយោបាយ​នៅ​កម្ពុជា លោក អ៊ូ វីរៈ មាន​ប្រសាសន៍​ថា ការ​ដែល​ជនជាតិ​ម៉ុងតាញ៉ា-វៀតណាម រត់​ភៀស​ខ្លួន​នោះ គឺ​ជា​រឿង​អាម៉ាស់​របស់​រដ្ឋាភិបាល​វៀតណាម ដែល​មិន​មាន​សុវត្ថិភាព​ក្នុង​ការ​រស់នៅ។ ម៉្លោះ​ហើយ វៀតណាម ដាក់​សម្ពាធ​ឲ្យ​កម្ពុជា ជួយ​រារាំង​ចាប់​បញ្ជូន​ជន​ភៀស​ខ្លួន​ទៅ​វៀតណាម វិញ ដើម្បី​បិទ​បាំង​ភាព​អាម៉ាស់​នោះ៖ «ការ​រត់​គេច​ណា​មួយ គឺ​ជា​ភាព​អាម៉ាស់​របស់​ប្រទេស​ហ្នឹង អ៊ីចឹង​បាន​ជា​វៀតណាម មិន​ឲ្យ​មាន​ការ​រត់​ចេញ​ទេ ហើយ​ជាទូទៅ វៀតណាម ដាក់​សម្ពាធ​មក​លើ​កម្ពុជា ដើម្បី​ធ្វើ​ម៉េច​ឲ្យ​កម្ពុជា ចាប់​ពួក​គាត់​បញ្ជូន​ទៅ​វៀតណាម វិញ ហើយ​ព្យាយាម​រារាំង​ធ្វើ​ម៉េច ដើម្បី​កុំ​ឲ្យ​បន្ត​រត់​ទៅ​ប្រទេស​ផ្សេងៗ​ទៀត»

ជនជាតិ​ភាគ​តិច​ម៉ុងតាញ៉ា-វៀតណាម ឬ​វៀតណាម ហៅ​ថា ងឿយ ធឿង (Người Thượng) គឺ​ជា​ក្រុម​ជនជាតិ​ភាគ​តិច​រស់នៅ​ក្នុង​តំបន់​ភ្នំ​ក្នុង​ខេត្ត​យ៉ាឡាយ (Gia Lai) ខេត្ត​ដាក់ឡាក់ (Dak Lak) និង​ខេត្ត​កនតុម (Kon Tum) ដែល​ឋិត​នៅ​ប៉ែក​កណ្ដាល​ប្រទេស​វៀតណាម ជាប់​ព្រំប្រទល់​ខេត្ត​រតនគិរី និង​ខេត្ត​មណ្ឌលគិរី របស់​កម្ពុជា។ ពួក​គេ​បាន​រត់​ចូល​មក​ប្រទេស​កម្ពុជា ដើម្បី​ស្វែងរក​សិទ្ធិ​ជ្រក​កោន​ក្រោម​ហេតុផល​ថា រដ្ឋាភិបាល​កុម្មុយនីស្ត​វៀតណាម ធ្វើ​បាប។ គិត​ចាប់​ពី​ចុង​ឆ្នាំ​២០១៤ មក​ទល់​ពេល​នេះ មាន​ជន​ភៀស​ខ្លួន​ម៉ុងតាញ៉ា ជាង ២០០​នាក់ កំពុង​ស្នាក់នៅ​ទីក្រុង​ភ្នំពេញ ក្រោម​ការ​ទំនុក​បម្រុង​ពី​ការិយាល័យ​សិទ្ធិ​មនុស្ស និង​ការិយាល័យ​ជន​ភៀស​ខ្លួន​អង្គការ​សហប្រជាជាតិ។ ក្នុង​ចំណោម​ជន​ភៀស​ខ្លួន​ទាំង​ជាង ២០០​នាក់ មាន​ម៉ុងតាញ៉ា ១៣​នាក់ ត្រូវ​បាន​នាយកដ្ឋាន​ជន​ភៀស​ខ្លួន​ទទួល​ស្គាល់​ចុះ​បញ្ជី​កំណត់​អត្តសញ្ញាណ​ជា​ជន​ភៀស​ខ្លួន។

អង្គការ​ការពារ​សិទ្ធិ​មនុស្ស​អន្តរជាតិ សំណូមពរ​ឲ្យ​រដ្ឋាភិបាល​កម្ពុជា អនុវត្ត​កាតព្វកិច្ច​របស់​ខ្លួន​ឲ្យ​បាន​ស្មើ​ភាព​គ្នា​ចំពោះ​ជន​ភៀស​ខ្លួន ដោយ​យោង​តាម​អនុសញ្ញា​អន្តរជាតិ​ស្ដីពី​ជន​ភៀស​ខ្លួន ដែល​កម្ពុជា បាន​ចូល​ជា​រដ្ឋ​ភាគី​នៅ​ថ្ងៃ​ទី​១៥ ខែ​តុលា ឆ្នាំ​១៩៩២៕

កំណត់ចំណាំចំពោះអ្នកបញ្ចូលមតិនៅក្នុងអត្ថបទនេះ៖

ដើម្បី​រក្សា​សេចក្ដី​ថ្លៃថ្នូរ យើង​ខ្ញុំ​នឹង​ផ្សាយ​តែ​មតិ​ណា ដែល​មិន​ជេរ​ប្រមាថ​ដល់​អ្នក​ដទៃ​ប៉ុណ្ណោះ។