ថ្មីៗនេះខ្ញុំបាទបានធ្វើដំណើរមកកាន់មាតុភូមិ ខ្ញុំបាទបានជួបនឹងក្រុមមន្ត្រីមានអាយុលើសកន្លះ សតវត្សរ៍មួយក្រុម ដែលបាននឹងកំពុងជំរុញចលនាមួយ ដែលប៉ុនប៉ងទាក់ទាញចិត្តឲ្យប្រជាពលរដ្ឋខ្មែរងាកមកទទួលទានទឹកពេលព្រឹកព្រហាមដើម្បីព្យាបាលរោគ។
លោកឯកអគ្គរាជទូតខ្មែរប្រចាំភូមា ឆុង ទីន ដែលជាអ្នកជួយផ្សព្វផ្សាយវិធីប្រើការទទួលទានទឹកក្នុងការព្យាបាលរោគនេះ អះអាងថាអាចព្យាបាលបានជំងឺច្រើនមុខណាស់ ៖ «មនុស្សចាស់ច្រើនសំបូររោគ ច្រើនតែទឹកនោមផ្អែម ទឹកនោមប្រៃ ឬមួយលើសឈាម ឬមួយកើតឫសដូងបាត ចុកដៃ ចុកជើង ឈឺឆ្អឹងឆ្អែង ឈឺជង្គង់អីហ្នឹង។ បើនិយាយនៅក្នុងសៀវភៅដែលខ្ញុំបានអាន ហើយដែលកំពុងអនុវត្តដោយជោគជ័យហ្នឹង គឺនៅក្នុងសៀវភៅហ្នឹងគេនិយាយថា ជារហូតដល់ ១០០មុខឯណោះ ប៉ុន្តែនិយាយអ៊ីចឹងកុំឲ្យថាអួតពេក ប៉ុន្តែនៅក្នុងសៀវភៅដែលចារហ្នឹង ខ្ញុំរាប់ឃើញ ៣៨រោគឯណោះ»។
សៀវភៅស្តីពីការព្យាបាលរោគដោយការទទួលទានទឹក ដែលភាសាអង់គ្លេសហៅថា Water cure នេះ ឧបាសិកា អាំង ប៉ែន បានបកប្រែពីអត្ថបទក្នុងសារព័ត៌មានជាតិម៉ាឡេស៊ី និពន្ធដោយឈ្មោះ លីវ អាប៊ុន តាំងពីឆ្នាំ ១៩៧៤ មក។ ក្នុងអារម្ភកថា ឧបាសិកា អាំង ប៉ែន សរសេរថា លោកស្រីបានពិសោធតាមតម្រាដ៏ងាយស្រួលនឹងបដិបត្តិតាមហើយគ្មានខាតបង់ប្រាក់កាសផងនេះ ឃើញថាបានលទ្ធផលគួរជាទីពេញចិត្ត អាការៈរោគក្នុងខ្លួនបានធូរស្រាលច្រើន។ ដោយឃើញថា បានផលដូច្នេះ លោកស្រីកើតចិត្តសទ្ធាជ្រះថ្លាប្រាច្នាចង់ធ្វើវិភាគទានវិធីព្យាបាលរោគនេះ ដល់អ្នកផងទាំងពួងទើបយកតម្រានេះបោះពុម្ពជាសៀវភៅតូច ចែកជូនដោយឥតគិតថ្លៃ។ លោកស្រីអំពាវនាវថា បើអ្នកណាមានជំងឺអ្វីក្នុងខ្លួនព្យាបាលពុំទាន់ជាសះស្បើយទេ គប្បីល្បងពិសោធពិសាទឹកត្រឹម១០ថ្ងៃ ក៏នឹងឃើញលទ្ធផលជាក់ស្តែង បើពិសាទឹកទៀងទាត់តាមកម្រិតដែលមានចែងក្នុងតម្រា។ ការទទួលទានទឹកពេលព្រឹកព្រហាម ដំបូងមានការលំបាកលេបបន្តិច តែបើយកចិត្តទុកដាក់គង់ប្រព្រឹត្តទៅបានដោយងាយស្រួល។
លោក ចាន់ សារុំ មន្ត្រីនៃរដ្ឋាករទឹកស្វយ័តក្រុងភ្នំពេញ ដែលជាអ្នកជួយផ្សព្វផ្សាយវិធីប្រើការទទួលទានទឹកមួយរូបទៀត រៀបរាប់ពីវិធីទទួលទានទឹកពេលព្រឹកព្រហាមប្រាប់ខ្ញុំបាទដូច្នេះ ៖ «ក្នុងសៀវភៅគេដាក់វិធីព្យាបាលដោយហូបទឹក។ យើងហូបទឹកហ្នឹង ទី១យើងហូបពេលម៉ោង៥ព្រឹកហ្នឹង គឺមុននឹងខ្ពុរមាត់ ទី២ អត់ទាន់លុបមុខ ពេលដែលយើងហូបទឹក ដូចយើងដាក់ទឹកពេលល្ងាចឲ្យបាន ៣ដប ភ្ញាក់ឡើងម៉ោង ៥គឺយើងហូបឲ្យបាន៣ដប ហូប២ដបហើយ យើងដើរចុះដើរឡើងលើកដៃលើកជើងឲ្យបាន ២០នាទី ហើយយើងមកហូបមួយដបទៀត ហូបមួយដបទៀត យើងអង្គុយធ្វើសមាធិឲ្យបាន ២-៣នាទី អង្គុយដើម្បីដកដង្ហើមឲ្យវែង ឲ្យទឹកហ្នឹងវាហូរចូលទៅក្នុងពោះវៀនរបស់យើង។ ហើយបើយើងមិនទាន់បានបត់ជើងតូច បត់ជើងធំ គេហាមហូបចំណី ទាល់តែពេលយើងបានបត់ជើងតូចបត់ជើងធំអីហើយ បានយើងហូបអីក៏បានដែរ»។
លោក ចាន់ សារុំ ដែលបច្ចុប្បន្នលោកមានអាយុ ៥៥ឆ្នាំហើយនោះ ប្រាប់ខ្ញុំថា តាំងពីលោកអាយុ២៨ឆ្នាំ លោកមានជំងឺវិលមុខ តាំងពីឆ្នាំ ២០០៤ មក លោកមានជំងឺលើសឈាម កាលពីមុនលោកខ្យល់ចាប់ពី៣ទៅ ៤ដងក្នុង១ខែ ហើយលោកតែងតែចុកដៃចុកជើង និងនោមពេលយប់ច្រើនដង ៖ «ឥឡូវដល់ខ្ញុំហូបទឹកហ្នឹង មុនគេគឺបាត់វិលមុខ ទី២ បាត់ខ្យល់ចាប់ ទី៣ បាត់ចុកដៃចុកជើង ទី៤ ខ្ញុំបាត់លើសឈាម ហើយផ្ដាសាយក៏ខ្ញុំបាត់ ដែលយើងដកពិសោធន៍ជាក់ស្ដែង ឫសដូងបាតទៀត ក៏បាត់ ខ្ញុំកើតពីឆ្នាំ ៩៥ ដល់មកខ្ញុំហូបទឹកហ្នឹងបាន ៤ខែជាងវាក៏បាត់»។
លោក ឆុង ទីន បច្ចុប្បន្នជាឯកអគ្គរាជទូតកម្ពុជា ប្រចាំប្រទេសភូមា អធិប្បាយបញ្ជាក់ប្រាប់ខ្ញុំបាទពីវិធីព្យាបាលរោគដោយការទទួលទានទឹកដូច្នេះ ៖ «ដើម្បីឲ្យអនុវត្តការផឹកទឹកហ្នឹងបានទទួលជោគជ័យ គឺទី១ យកទឹកត្រជាក់ដែលអត់មានរោគ បានន័យថា ទឹកដែលអាចទទួលទានបាន។ បើនៅខាងរដ្ឋាករទឹកវិញ គាត់ថារ៉ូប៊ីណេគាត់អាចបើកផឹកបានតើ! ។ ឯកឧត្ដម ឯក សុនចាន់ គាត់និយាយថារ៉ូប៊ីណេគាត់សព្វថ្ងៃ ដែលគាត់ធ្វើសព្វថ្ងៃសម្រាប់ផ្គត់ផ្គង់ប្រជាជនទូទាំងភ្នំពេញ ទាំងមូលហ្នឹង គឺទឹកល្អរបស់គាត់ រហូតដល់នៅសិង្ហបុរីគេពិនិត្យរាល់ខែ គេថាយើងជាប់ស្តង់ដារពិភពលោកល្អ មានគ្រប់ជីវជាតិក្នុងហ្នឹងទាំងអស់។ យើងក្រោកពីទទួលទានដំណេក ខ្លះក្រោកម៉ោង ៤ ខ្លះក្រោកម៉ោង ៥ យើងមិនគិតថាម៉ោងប៉ុន្មានទេ ក្រោកអស់ហើយ ដបដែលយើងរក្សាទុកពីល្ងាចហ្នឹងដាក់ជើងគ្រែ ឬក៏ក្បាលដំណេក ឬតុក្បែរគ្រែយើងហ្នឹង ជាមធ្យមគឺមួយលីត្រ ចាប់ផ្ដើមដំបូងកាលណាផឹកបានច្រើនកាន់តែល្អ។ ខ្ញុំអនុវត្តផ្ទាល់គឺមួយលីត្រកន្លះ គឺយើងដបកន្លះលីត្រហ្នឹង មាន៣ដប លីយ៉ុង របស់គេហ្នឹង។ ខ្ញុំទទួលទានទឹកហ្នឹងគឺចាប់ពី ៤កន្លះទៅ រហូតទល់តែ ៤ "៤៥នាទីអី ១៥នាទីអស់ហើយ៣ដបហ្នឹង។ មុនដុសធ្មេញដុសអីទាំងអស់ គឺផឹកទាំងអុរតែម្ដង អាហ្នឹងវិធីព្យាបាល ព្យាយាមទៅផឹកម្ដងបន្តិចៗកុំបង្ខំ។ អ្នកខ្លះថា ផឹកតែមួយដបក្អួតមកវិញក៏មានដែរ ប៉ុន្តែអានេះវាស៊ីសងអ្នកណាត្រូវទេ អ្នកណាមិនត្រូវ ទ្រាំមិនបានក៏ពិបាកដែរ ព្រោះអានេះជាការតស៊ូមួយដើម្បីថ្នាំ ព្រោះថ្នាំមិនដែលថ្នាំណាផ្អែមរហូតដែរ ទទួលទានទឹកយើងក៏អ៊ីចឹង អ្នកខ្លះដាក់ទៅកបទៅ» ។
លោក ឆុង ទីន មានប្រសាសន៍បន្តដូច្នេះ ៖ «ដូចខ្ញុំមួយដបដំបូងយ៉ាប់ដែរ ដល់ចេះតែទ្រាំមួយព្រឹក ២ព្រឹកយូរទៅឥឡូវខ្ញុំ ៣ដបធម្មតា។ ទទួលទានហើយ អ្នកខ្លះដំបូងចាប់រាកហើយ ពីព្រោះពោះវៀនតូចយើង ៨ម៉ែត្រ វាត្រូវរត់តាំងពីហ្នឹងរហូតដល់លាងសម្អាតពីក្រពះហើយចូលពោះវៀន។ បត់ជើងមួយភ្លែត ៣-៤ដង បត់ជើងធំ។ ដល់ក្រោយមកវាស៊ាំទៅ ឥឡូវបត់ជើងតែម្ដងៗទេ ហើយអត់ធ្ងន់ពោះទៀត អត់ដឹងថាមានទឹកក្នុងពោះផង មួយលីត្រកន្លះហ្នឹង។ ទទួលអស់ហើយ វិធីដែលត្រូវហាត់ប្រាណ ហាត់តាមរូបភាពដែលអាចធ្វើបាន កុំឲ្យតែផឹកហើយនៅអង្គុយស្ងៀម ព័ទ្ធដៃ ព័ទ្ធជើង ឆ្វេងស្ដាំ ដើរទៅមុខដើរទៅក្រោយ សំខាន់ដើរទៅក្រោយមានប្រយោជន៍ណាស់ មុនយើងដើរទៅមុខមិនទាន់ឃើញប្រសិទ្ធភាពទេ ដល់ក្រោយមកគេប្រាប់ថា ថយក្រោយទៀត ដល់ថយក្រោយហ្នឹង វាជួយតម្រង់សរសៃ ខ្ញុំវាជាប់សរសៃចង្កេះ ៤-៥ឆ្នាំ ដល់មកទទួលទានទឹកហ្នឹង ហាត់ប្រាណដើរទៅមុខទៅក្រោយ ឥឡូវខ្ញុំជាហើយជាងមួយឆ្នាំហើយ ខ្ញុំភ្លេចថ្នាំពេទ្យបាត់ហើយ ពីមុនលេបថ្នាំលើសឈាមអី ឥឡូវលែងលេបអស់ហើយ»៕