ក្រសួង​ឧស្សាហកម្ម​ថា ការ​នាំចូល​អំបិល​ គឺ​ដើម្បី​ទប់​តម្លៃ​ទី​ផ្សារ​កុំ​ឱ្យ​ឡើង​ថ្លៃ

0:00 / 0:00

កម្ពុជា​​នាំចូល​អំបិលបរទេសចំនួន​ ៣ ម៉ឺនតោន ដោយអះអាងថាដើម្បី​​​បំពេញ​តម្រូវ​ការ​ក្នុង​ស្រុក​រយៈ​ពេល​​ ៣ខែ​នេះ មុន​ពេល​​កសិករ​ខ្មែរអាច​ផលិត​អំបិល​បាន នៅ​ដើម​ឆ្នាំ២០១៩ ខាង​មុខ។ អ្នក​ផលិត​អំបិល​ក្នុង​ស្រុក មិន​ជំទាស់​នឹង​ការ​នាំចូល​អំបិល​ពី​ក្រៅ​ប្រទេស​នេះ​ឡើយ​ ដោយ​សារការ​ខ្វះខាត​អំបិល​នៅ​ពេល​បច្ចុប្បន្ន​ ប៉ុន្តែអ្វី​ដែល​ពួក​គាត់​បារម្ភ​នោះ គឺ​ការ​ខ្វះខាត​កម្លាំង​ពលកម្ម​ធ្វើ​ការ​នៅ​ស្រែ​អំបិល ខណៈ​រដូវ​ធ្វើ​អំបិល​​បាន​ចាប់​ផ្តើម​ជាបណ្តើរៗ ហើយ។

អនុរដ្ឋ​លេខាធិការក្រសួងឧស្សាហកម្ម និង​សិប្បកម្ម លោក សុន​ សេងហួត ថ្លែង​ប្រាប់​អាស៊ី​សេរី​ថា រដូវ​ធ្វើ​អំបិល​កន្លង​ទៅ​នេះ កសិករ​ផលិត​អំបិល​បាន​តែ​ប្រមាណ ២ ទៅ ៣ពាន់​តោន ដោយសារ​មាន​ភ្លៀង​ធ្លាក់​ជាប់​ជា​ប្រចាំ ជាហេតុ​ធ្វើឱ្យ​មាន​ការ​ខ្វះ​ខាត​អំបិល​ប្រើប្រាស់​នៅ​ចុង​រដូវ​វស្សានៅ​ឆ្នាំ​នេះ។ លោក​​​ថា ក្រសួង​​បាន​អនុញ្ញាត​ឱ្យ​សហគមន៍​អ្នក​ផលិត​អំបិល​ខេត្ត​កំពត​កែប​ នាំចូលអំបិល​ពី​ក្រៅ​ប្រទេស ដើម្បី​ដោះ​ស្រាយ​បញ្ហា​ប្រឈម​​នេះ ហើយ​អំបិល​ដែល​នាំចូលនេះ​បាន​ឆ្លង​កាត់​ការ​ត្រួត​ពិនិត្យ​គុណភាព​ត្រឹម​ត្រូវ៖ «មូលហេតុ​ដែល​យើង​នាំ​ចូល​ហ្នឹង គឺ​យើង​នាំចូល​បណ្តោះអាសន្ន​ ដើម្បី​បម្រើ​សេចក្តី​ត្រូវ​ការ​ពេល​រដូវ​ត្រីប្រហុក​នេះ។ យើង​យក​មក​ដាក់​នៅ​ទីផ្សារ ដើម្បី​ទប់​ទល់​កុំ​ឱ្យ​ទីផ្សារហ្នឹង​វា​ឡើង​ថ្លៃ ក្នុង​គោល​បំណង​បម្រើ​សេចក្តី​ត្រូវ​ការ​ប្រជាជន​យើង ដែល​ត្រូវ​ការ​ជា​ចាំបាច់​ ក្នុង​ការ​ប្រឡាក់​ត្រី​ធ្វើ​ប្រហុក​នៅ​ពេល​ខាង​មុខ​ហ្នឹង។ អ៊ីចឹង​យើង​អនុញ្ញាត​ឱ្យ​សហគមន៍​អ្នក​ផលិត​អំបិល​ខេត្ត​កំពត - កែប​ហ្នឹង គាត់​នាំចូល​ ៣ ម៉ឺនតោន​សម្រាប់​បម្រើ​សេចក្តី​ត្រូវ​ការ​ក្នុង​រដូវ​ហ្នឹង។ ហើយ​បើ​ពិនិត្យ​មើល​ស្ថានភាព​ជាក់​ស្តែង​ ប្រសិន​បើ​ពេល​ខាង​មុខ​ដ៏​ខ្លី​នេះ អត់​មាន​ភ្លៀង​ទេ អំបិល​យើង​នឹង​ផលិត​ធម្មតាវីញ»

លោក​បញ្ជាក់​ថា អំបិល​ដែល​​បាន​បញ្ជាទិញ​ពីប្រទេសចិន​ចំនួន​ ៥ពាន់​តោន​នោះ បាន​ដឹក​ជញ្ជូន​មក​ដល់​កម្ពុជា​​ហើយ ដើម្បី​ឱ្យ​ទាន់​រដូវ​ធ្វើ​ប្រហុកផ្អក​​។ លោក​អះអាងថា អំបិល​នេះ​នឹង​មិន​មែន​នាំចូល​ពី​ប្រទេសចិន​តែមួយ​នោះ​ទេ ពោល​គឺ​ក្រសួង​កំពុង​ស្វែង​រក​ទីផ្សារ​អំបិល​ដទៃទៀត​ដែល​មាន​តម្លៃ​ថោក​ជាង និង​ស្រប​តាម​ស្តង់​ដារ​ដែល​ក្រសួង​បាន​កំណត់​។ មន្ត្រី​ជំនា​ញ​រូប​នេះ​រំពឹង​ថា រដូវ​ធ្វើ​អំបិល​នៅ​ពេល​ខាង​មុខ​ អាកាស​ធាតុ​អាច​នឹង​​ប្រសើរ​ជាង​ឆ្នាំមុន​ ពេល​នោះ​កម្ពុជា​នឹង​មិន​ចាំបាច់​នាំ​ចូល​​អំបិល​ពី​ក្រៅ​ទៀត​ឡើយ៖ «ប្រសិន​បើ​រដូវ​ក្តៅ​អំណោយ​ផល យើង​ធ្វើ​មួយ​ឆ្នាំ យើង​អាច​រក្សា​ទុក​ហូប​ចុក​ដល់​ទៅ​មួយ​ឆ្នាំកន្លះឯណោះ ព្រោះ​ក្នុង​មួយ​ឆ្នាំយើង​ត្រូវ​ការ​ប្រហែល​ជា​ជាង ១០ម៉ឺន​តោន​បន្តិច​បន្តួច​នោះ​ទេ។ ប៉ុន្តែ​ឥលូវ​នេះ​​ លទទ្ធភាព​ដី ៤ពាន់​ហិកតារ​ជាង​ហ្នឹង យើង​ធ្វើ​បាន​ដល់​ទៅ ១៥ម៉ឺន​តោន ជាមធ្យម​ អ៊ីចឹងបើ​មេឃ​ក្តៅ​មក​ នោះ​នឹង​មិន​ខ្វះ​ទេ។ ចំណុច​ទីពីរ យើង​មាន​ពិសោធន៍​ហើយ​ ឆ្នាំ​នេះ ប្រសិន​បើ​មេឃក្តៅ​ដូច​ ២០១៥ និង​ ២០១៦ ដែល​ទិន្នផល​អំបិល​ឡើង​ខ្ពស់​ហ្នឹង យើង​នឹង​រក​មធ្យោបាយ​ រក​កន្លែង​ស្តុក​បន្ថែម​ទៀត​ឱ្យ​បាន​ច្រើន​ ដើម្បី​រក្សា​ទុក​ឱ្យ​បាន​យូរ​ឆ្នាំ ព្រោះ​យើង​ឃើញ​ថា អំបិល​ជា​ទំនិញ​យុទ្ធសាស្ត្រមួយ​ ដែល​ខ្មែរ​យើង​ហៅ​ថា ជា​មាស​ស​ ដូច្នេះ​យើង​ខិត​ខំ​ការពារ​ណាស់»

កម្ពុជា​មាន​តម្រូវ​ការ​អំបិល​ប្រមាណ ១ម៉ឺន​តោន ក្នុង​មួយ​ខែ សម្រាប់​ការ​ប្រើប្រាស់​ជា​គ្រឿង​ផ្សំ​នៃ​ម្ហូប​អាហារ និង​ក្នុង​វិស័យ​ឧស្សាហកម្ម។ សព្វថ្ងៃ​នេះ កម្ពុជា​មាន​មណ្ឌល​ផលិត​អំបិល​ចំនួន ៧ នៅ​ក្នុង​ខេត្ត​កំពត និង​ខេត្ត​កែប ដែល​មាន​ក្រុម​ផលិត​ករ​ជិត​ ២០០ ក្រុម​ ខណៈដីស្រែ​អំបិល​មាន​ចំនួនជាង​​​ ៤ពាន់ហិកតារ។ ដីស្រែ​អំបិល​​​​ទាំងនោះ​ ត្រូវ​បានអាជ្ញាធរ​ហាម​ឃាត់​មិន​ឱ្យ​មាន​ការ​លក់​ដូរ​ធ្វើ​អាជីវកម្ម​ក្នុង​ទិសដៅ​ផ្សេង ក្រៅ​ពី​ការធ្វើ​អំបិល​នោះ​ឡើយ។

អ្នក​ផលិត​អំបិល​មួយ​រូប​នៅសង្កាត់​ត្រើយ​កោះ ក្រុង​កំពត លោក ពៅ សុន ថ្លែង​ថា ការ​នាំ​ចូល​អំបិល​ពី​ក្រៅ​ប្រទេស​​​ជា​រឿង​ចាំបាច់ ខណៈ​​អំបិល​ផលិត​ក្នុង​ស្រុក​មិន​អាច​បំពេញ​តម្រូវ​ការ​បាន​គ្រប់​គ្រាន់។ លោក​យល់​ថា រឿង​នេះ​នឹង​មិន​ប៉ះពាល់ដ​ល់​អ្នក​ផលិត​អំបិល​ក្នុង​ស្រុក​ឡើយ ប្រសិន​បើនេះ​ជា​ការ​នាំចូល​បណ្តោះ​អាសន្ន​មុន​​ពេល​កសិករ​ធ្វើ​អំបិល​បាន​នៅ​ពេល​ខាង​មុខ៖ «ប្រសិន​បើ​យើង​មាន​ ហើយ​នាំ​ចូល​ អាហ្នឹង​វា​ប៉ះពាល់​ដល់​អ្នក​ផលិត ហើយ​ប្រសិន​បើ​អត់​ វា​មិន​អាច​ប៉ះពាល់​ទេ ព្រោះ​ត្រូវ​តម្រូវ​ការ​ប្រជាជន។ បើ​យើង​ឆាប់ ( ប្រមូល​ផល ) បាន​ទៅ យើង​មិន​បាច់​នាំ​ចូល​ទៀត​ដែរ​ ប៉ុន្តែ​បើ​ក្របាន​ វា​ពិបាក​ដែរ។ យើង​មិន​ទាន់​ទស្សន៍​ទាយ​ត្រូវ​រឿង​ធាតុ​អាកាស​មិន​ដឹង​ថា​យ៉ាង​ម៉េច​នៅ​ឡើយ។ ប្រសិន​បើ​មេឃ​រាំង​ យើង​អាច​ធ្វើ​បាន​អ៊ីចឹង​ទៅ​ យើង​ក៏​​ឈប់​នាំ​ចូល វា​ក៏​ល្អម្យ៉ាង​ដែរ»

ទោះ​ជា​យ៉ាង​ណា​ក្ដី អ្នក​ធ្វើ​អំបិល​រូប​នេះ​ អះអាង​ថា បញ្ហា​ប្រឈម​ធំបំផុត​នៅ​ពេល​នេះ គឺ​កង្វះ​ខាត​កម្លាំង​ពល​កម្ម​​ធ្វើការ​នៅ​ស្រែ​អំបិល​ទៅវិញ​ទេ ព្រោះ​កម្មករ​ស្រែ​អំបិល​ជា​ច្រើន​បាន​នាំគ្នា​ទៅ​ធ្វើ​ការ​តាម​រោង​ចក្រ និង​សហគ្រាស​អស់​ទៅ​ហើយ។ កសិករ​រូប​នេះ អះអាង​ថា លោក​មាន​ដី​ស្រែ​អំបិល​ជាង ២០ហិកតារ ដែល​ត្រូវ​ប្រើកម្លាំង​ពលកម្ម​ជាង ១០នាក់ ធ្វើ​ការ​វិល​ជុំ​ ជាមួយ​តម្លៃ​ពលកម្ម​ ២ ម៉ឺន​រៀល​ក្នុង​មួយ​ថ្ងៃ។ ក៏​ប៉ុន្តែ​ពេល​នេះ កម្មករ​របស់​លោក​នៅ​សល់​តែ​ ២នាក់​ប៉ុណ្ណោះ ខណៈ​តម្លៃ​ពលកម្ម​កើន​ឡើង​ដល់ ៤ម៉ឺនរៀល​ក្នុង​មួយ​ថ្ងៃ។ លោក​យល់​​ថា បើ​ទោះ​ជា​អាកាសធាតុ​អំណោយ​ផល​ល្អ​ក៏​ដោយ​ ក៏​លោក និង​កសិករ​មួយ​ចំនួន​ទៀត​ ទំនង​ជា​​មិន​អាច​ធ្វើ​អំបិល​បាន​ច្រើន​ដូច​ពីមុន​ទៀត​ឡើយ៖ «ខ្លួន​ខ្ញុំ​មាន​ការ​ព្រួយ​បារម្ភ​ដែរ នឹក​ឃើញ​ថា ឥឡូវ​ហ្នឹង​បើ​មេឃ​រាំង​អំណោយ​ផល​អ៊ីចឹង ប៉ុន្តែ​មក​បញ្ហា​ប្រឈម​រឿង​កម្លាំង​ពលកម្ម រឿង​ការ​ប្រមូល​ផល​ រឿង​ការ​ផលិត​នេះ។ ឆ្នាំនេះ​ខ្ញុំ​ប្រហែល​ជា​អំបិល​នេះ​បាន​តិច​តួច​ទេ។ មាន​តែ​យើង​ដំឡើងថ្លៃ​ឱ្យ​គេ​ខ្ពស់។ ពេល​​ខ្ពស់​ទៅ ដល់​ពេល​យើង​ធ្វើទៅ ​អំបិលយើង​បាន​ថោក​ យើង​ទៅ​ធ្វើ​ម៉េច​កើត។ កាល​ណាយើង​លក់​ក្នុង​តម្លៃ​ខ្ពស់​ អំបិល​ ( ប្រទេស )​ ជិត​ខាង​ គេ​ចូល​មក​។ វាពិបាក​អ៊ីចឹង»

កសិករ​នៅ​សង្កាត់​ត្រើយ​កោះ បាន​ចាប់​ផ្តើម​រៀប​ចំស្រែ ដើម្បី​ធ្វើ​អំបិល​តាំង​ពីដើម​ខែវិច្ឆិកាមក​ម៉្លេះ​ ហើយ​ប្រសិន​​​​បើ​គ្មាន​ភ្លៀង​ទេនោះ ពួក​គាត់​មួយ​ចំនួន​នឹង​អាច​ប្រមូលផល​​អំបិល​បាន​ជា​បណ្តើរៗនៅ​រវាង​ពីរ​សប្តាហ៍​ខាង​មុខ​ទៀត​នេះ។

មន្ត្រី​ជំនាញ​​​ក្រសួងឧស្សាហកម្ម លោក សុន​ សេងហួត ​បញ្ជាក់​ថា ប្រទេស​ជឿន​លឿន​មួយ​ចំនួន​បាន​ប្រើ​ប្រាស់​បច្ចេក​វិទ្យាទំនើប​ដើម្បី​ផលិត​អំបិល​ឱ្យ​បាន​ច្រើន​តាម​តម្រូវ​ការ ក៏​ប៉ុន្តែ​បច្ចេកវិទ្យា​ទាំង​នោះ មិន​ទាន់​អាច​​យក​មក​ប្រើប្រាស់​នៅកម្ពុជា​បាន​នៅ​ឡើយ​ ព្រោះ​ត្រូវ​ចំណាយ​ដើម​ទុន​ច្រើន។ ទោះ​ជា​យ៉ាងណា លោក​ថា ក្រសួង​ក៏​កំពុង​​រិះរក​មធ្យោបាយ និង​ច្ចេក​ទេស​ទេស​ថ្មីៗ បន្ថែម​ទៀត​ដែរ ដើម្បី​ផ្តល់​ជូន​ដល់​​កសិករ​អ្នក​ផលិត​អំបិល៕

កំណត់​ចំណាំ​ចំពោះ​អ្នក​បញ្ចូល​មតិ​នៅ​ក្នុង​អត្ថបទ​នេះ៖ ដើម្បី​រក្សា​សេចក្ដី​ថ្លៃថ្នូរ យើង​ខ្ញុំ​នឹង​ផ្សាយ​តែ​មតិ​ណា ដែល​មិន​ជេរ​ប្រមាថ​ដល់​អ្នក​ដទៃ​ប៉ុណ្ណោះ។