បទ​វិភាគ៖ តើ​ច្បាប់​ប្រឆាំង​កូវីដ១៩ នឹង​អាច​ទប់​កុំ​ឱ្យ​ជំងឺ​នេះ​ឆ្លង​រាល​ដាល​បាន​ដែរ​ទេ?

ដោយ ជុន ច័ន្ទបុត្រ
2021-03-19
Share
បទ​វិភាគ៖ តើ​ច្បាប់​ប្រឆាំង​កូវីដ១៩ នឹង​អាច​ទប់​កុំ​ឱ្យ​ជំងឺ​នេះ​ឆ្លង​រាល​ដាល​បាន​ដែរ​ទេ? រដ្ឋមន្ត្រី​ក្រសួង​យុត្តិធម៌ លោក កើត រិទ្ធ អម​សារ​នៃ​ការ​ពាក់​ម៉ាស់​បង្ការ​ជំងឺ​កូវីដ១៩។
Photo Courtesy

ច្បាប់​ប្រឆាំង​ការ​រីក​រាល​ដាល​នៃ​មេរោគ​កូវីដ១៩​ និង​ជំងឺ​កាច​សាហាវ​ផ្សេង​ទៀត ទើប​ត្រូវ​បាន​ព្រះ​មហាក្សត្រ​ប្រកាស​ដាក់​ឱ្យ​ប្រើ​កាល​ពី​សប្ដាហ៍​មុន។ លោក​នាយក​រដ្ឋមន្ត្រី​ ហ៊ុន សែន លើក​ឡើង​ថា​ ​ច្បាប់​ថ្មី​នេះ​ចាំ​បាច់​ត្រូវ​បង្កើត​ឡើង ដើម្បី​ទប់​ស្កាត់​ការ​ឆ្លង​ជំងឺ​កូវីដ១៩ ដែល​កំពុង​រីក​​រាល​​ដាល​​ជា​​សហគមន៍​នៅ​កម្ពុជា។

តើ​ច្បាប់​ថ្មី​នេះ​នឹង​អាច​ទប់​កុំ​ឱ្យ​ជំងឺ​កូវីដ១៩ ឆ្លង​រីក​រាល​ដាល​បាន​ដែរ​ឬ​យ៉ាង​ណា?

នៅ​ក្នុង​សេចក្ដី​ថ្លែង​ហេតុ​ដាក់​ជូន​សភា​ឯក​បក្ស រាជ​រដ្ឋាភិបាល​បញ្ជាក់​ថា ច្បាប់​ស្ដីពី​វិធានការ​ទប់​ស្កាត់​ការ​ឆ្លង​រីក​​​រាល​​​ដាល​​​នៃ​​​ជំងឺ​កូវីដ​១៩ និង​ជំងឺ​ឆ្លង​កាច​សាហាវ​ប្រកប​ដោយ​គ្រោះ​ថ្នាក់​ធ្ងន់ធ្ងរ​ផ្សេង​ទៀត ធ្វើ​ឡើង​ដោយ​បំណង​ការពារ​អាយុ​ជីវិត​ពលរដ្ឋ​កុំ​ឱ្យ​ឆ្លង​ជំងឺ​កូវីដ១៩។ រដ្ឋមន្ត្រី​ក្រសួង​សុខាភិបាល​លោក ​ម៉ម ប៊ុនហេង ការពារ​ច្បាប់​ថ្មី​នេះ​​ថា ​ពិត​​ជា​អាច​ទប់​ស្កាត់​ការ​ឆ្លង​រីក​រាលដាល​នៃ​ជំងឺ​កូវីដ១៩ បាន។​ ចំណែក​កុង្សី​ក្រសួង​យុត្តិធម៌ លោក កើត រិទ្ធិ លោក​ថ្លែង​ម្ដង​ហើយ​ម្ដង​ទៀត​ថា ច្បាប់​ថ្មី​នេះ​ធ្វើ​ឡើង ដើម្បី​ដាក់​ទោស​ជន​ខិល​ខូច សំដៅ​ការពារ​ជីវិត​ជន​ស្លូត​ត្រង់​ ពី​ជំងឺ​កូវីដ១៩។

ទាំង​សម្ដេច​តេជោ ទាំង​ឯកឧត្ដម​វេជ្ជបណ្ឌិត​រដ្ឋមន្ត្រី​ក្រសួង​សុខាភិបាល និង​ឯកឧត្ដម​សាស្ត្រាចារ្យ​​​រដ្ឋមន្ត្រី​ក្រសួង​យុត្តិធម៌ សុទ្ធ​តែ​ជំរុញ​ពលរដ្ឋ​​ឱ្យ​គោរព​ច្បាប់​ថ្មី​នេះ ​ដើម្បី​ការពារ​ជីវិត​ខ្លួន ​និង​សង្គម​ជាតិ ជៀស​ផុត​ពី​ជំងឺ​កូវីដ១៩។

ស្ដាប់​ការ​លើក​ឡើង​របស់​លោក​ធំៗ ពិត​ជា​ពីរោះ​ណាស់។ ប្រជាពលរដ្ឋ​នឹង​មាន​សុវត្ថិភាព​ជាង​មុន នៅ​ពេល​មាន​ច្បាប់​ប្រឆាំង​កូវីដ១៩។ ប៉ុន្តែ​ទាស់​ត្រង់​ថា នីតិវិធី​នៃ​ការ​បង្កើត​ច្បាប់​នេះ បាន​ផាត់​ចោល​ការ​ចូល​រួម​របស់​រាស្ត្រ​សាមញ្ញ​ទាំង​អស់។

បើ​មិន​មាន​ពលរដ្ឋ​ចូល​រួម​មតិ​យោបល់​នោះ​ទេ ផល​ប្រយោជន៍​អ្នក​ស្រុក​ក៏​ទំនង​ជា​មិន​ត្រូវ​បាន​ធានា​ដែរ។ បើ​ផល​ប្រយោជន៍​ពលរដ្ឋ​មិន​ត្រូវ​បាន​ធានា នោះ​ពលរដ្ឋ​ប្រហែល​ជា​រង​ទុក្ខ​ដោយសារ​ច្បាប់​នេះ។ បើ​មាន​ពលរដ្ឋ​ច្រើន ​រង​ទុក្ខ​ព្រោះ​តែ​ច្បាប់​នេះ​ នោះ​ការ​អនុវត្ត​ច្បាប់​ថ្មី​ទំនង​ជា​មិន​មាន​ប្រសិទ្ធភាព​ប៉ុន្មាន​ឡើយ។

ខ្លឹមសារ​ច្បាប់​ថ្មី បាន​ចែង​ពី​វិធានការ​សុខាភិបាល​ និង​វិធានការ​រដ្ឋ​ដែល​ដាក់​ចេញ​ដោយ​រដ្ឋាភិបាល ​ពេល​ប្រឈម​នឹង​ជំងឺឆ្លង។ អ្នក​ដែល​ល្មើស​វិធានការ​ទាំង​នេះ​ស្រាល​បំផុត​ត្រូវ​ពិន័យ​ជា​ប្រាក់​២​លាន​រៀល ឬ​ស្មើ​នឹង​ចំណូល​ជា​មធ្យម​របស់​រាស្ត្រ​ខ្មែរ​ម្នាក់ៗ​ រហូត​ដល់​ជាង​ ៣​ខែ​ឯណោះ។ ចំពោះ​អ្នក​ល្មើស ធ្ងន់ធ្ងរ​បំផុត​នឹង​ទទួល​ទណ្ឌកម្ម​ព្រហ្មទណ្ឌ ជាប់​ពន្ធនាគារ​​ដល់ ២០ឆ្នាំ និង​ពិន័យ​ជា​ប្រាក់​រហូត​ដល់​ ២០​លាន​រៀល ឬ​ស្មើ​នឹង​ចំណូល​ជា​មធ្យម របស់​ប្រជាពលរដ្ឋ​ខ្មែរ​​ម្នាក់ៗ​រយៈ​ពេល​ជាង​៣​ឆ្នាំ។ ទំហំ​ទណ្ឌកម្ម​ជាប់​គុក និង​ពិន័យ​ជា​ប្រាក់​នេះ​ សុទ្ធ​តែ​ត្រូវ​បាន​រិះគន់​ដោយ​សង្គម​ស៊ីវិល ថា​ធ្ងន់ធ្ងរ មិន​សម​នឹង​ស្ថានភាព​ពលរដ្ឋ​ខ្មែរ។

កុំ​ថា​ឡើយ​ទោស​ដល់​ជាប់​គុក សូម្បី​តែ​ទោស​ត្រឹម​ពិន័យ​ជា​ប្រាក់​ចែង​ក្នុង​ច្បាប់​នេះ ក៏​អាច​ធ្វើ​ឱ្យ​រាស្ត្រ​ក្រី​ក្រ​វីវរ​បាន​ដែរ។ រាស្ត្រ​ខ្មែរ​មិន​មាន​ដុល្លារ​ចាយ​ពេញៗ ដៃ​ដូច​សម្ដេច ឯកឧត្ដម អាណាព្យាបាល​ច្បាប់​នោះ​ទេ។

ចំពោះ​នីតិវិធី​នៃ​ការ​បង្កើត​ច្បាប់​ថ្មី គឺ​លែង​និយាយ​កើត​តែ​ម្ដង។ ច្បាប់​នេះ​ត្រូវ​រៀប​ចំ​ឡើង​ដោយ​ក្រសួង​យុត្តិធម៌ និង​មាន​ក្រសួង​សុខាភិបាល​ចាំ​យល់​ព្រម។ ដំណើរ​ការ​បង្កើត​ច្បាប់​នេះ​លឿន​មែន​ទែន ប្រញាប់​អស់​ទាស់ ព្រោះ​ចាប់​តាំង​ពី​ថ្ងៃ​ប្រកាស​នៅ​គណៈរដ្ឋមន្ត្រី​រហូត​មក​ដល់​ថ្ងៃ​ប្រកាស​ឱ្យ​ប្រើ ប្រើ​ពេល​មិន​ដល់​កន្លះ​ខែ​ស្រួល​បួល​ផង។ គ្មាន​ការ​ពិគ្រោះ​យោបល់ គ្មាន​ការ​ផ្សព្វផ្សាយ​សេចក្ដី​ព្រាង​ជា​សាធារណៈ​អ្វី​ទាំង​អស់។​ ច្បាប់​ប្រកាស​ដាក់​ឱ្យ​ប្រើ​រួច ទើប​លោក កើត រិទ្ធិ និង​លោក ម៉ម ប៊ុនហេង មក​និយាយ​ក្នុង​សន្និសីទ​កាសែត​មួយ​ព្រឹក ជា​ការ​ស្រេច។​

តាម​ពិត​បើ​តាម​ដាន​អោយ​ដិត​ដល់​នូវ​វិធានការ​ទាំង​ឡាយ​របស់​រាជ​រដ្ឋាភិបាល ប្រសិទ្ធភាព​នៃ​ការ​ទប់​ស្កាត់​ការ​ឆ្លង​រីក​រាល​ដាល​ជំងឺ​កូវីដ១៩ នៅ​កម្ពុជា ទាក់​ទង​ទាំង​ស្រុង​ទៅ​នឹង​ចំណាត់​ការ​របស់​អាជ្ញាធរ។

ផ្អែក​តាម​បទ​ពិសោធន៍​ជាង​ ១​ឆ្នាំ​មក​នេះ បើ​អាជ្ញាធរ​ចាត់​វិធាន​ការ​តឹង​តែង​នោះ​នឹង​មាន​ប្រសិទ្ធភាព ផ្ទុយ​ទៅ​វិញ​​បើ​អាជ្ញាធរ​ធូរ​រលុង​ នោះ​នឹង​នាំ​អន្តរាយ។

កាល​ពី​ផ្ទុះ​ជំងឺ​កូវីដ១៩​ ដំបូងៗ រដ្ឋាភិបាល​កម្ពុជា មិន​ត្រឹម​តែ​មិន​ចាត់​វិធានការ​ជា​ដុំ​កំភួន​ទេ ថែម​ទាំង​ប្រថុយ​ប្រលែង​លេង​ជា​មួយ​មេរោគ​នេះ​ផង។ មេ​ដឹក​នាំ​កម្ពុជា​លោក ហ៊ុន សែន ធ្វើ​ដំណើរ​ពី​ប្រទេស​កូរ៉េ ទៅ​កាន់​ទីក្រុង ប៉េកាំង ក្នុងពេលជំងឺកូវីដ១៩ ផ្ទុះខ្លាំងនៅប្រទេសចិន ក្នុង​បំណង​ទៅ​ទី​ដែល​ផ្ទុះ​ជំងឺ​ដំបូង​គេ​គឺ​ខេត្ត​វូហាន​ទៀត​ផង។

ដំណើរ​ទស្សនកិច្ច​ត្រូវ​បាន​លោក​អះអាង​ផ្ទាល់​មាត់​ថា ដើម្បី​តប​នឹង​អ្នក​លេង​ហ្វេស​ប៊ុក ដែល​ជំរុញ​ឱ្យ​លោក​ទៅ​សួរ​សុខ​ទុក្ខ​និស្សិត​ខ្មែរ​នៅ​ទី​នោះ។ បើ​កុំ​តែ​មេ​ដឹកនាំ​ចិន​ឃាត់​ទាន់​ម្ល៉េះ បុរស​សង្ហា​ដើរ​បញ្ច្រាស​​ទិស​នេះ ​ទំនង​ជា​ទៅ​កម្សាន្ត​នៅ​វូហាន​ប៉ុន្មាន​ថ្ងៃ​ផង​ក៏​មិន​ដឹង។ នៅ​ពេល​ត្រលប់​មក​ដល់​កម្ពុជា​វិញ លោក​ហ៊ុន សែន ប្រកាស​ថា​ ដល់​ថ្ងៃ​ទី៣១ ខែកុម្ភៈ ទើប​កម្ពុជា​មាន​អ្នក​ឆ្លង​កូវីដ៖ «អា​ហ្នឹង​សូម​បញ្ជាក់​ប្រហែល​ជា​ដល់​ថ្ងៃ​៣១ ខែ២ ឯ​ណោះ ​ទើប​មាន​ជំងឺ​​ហ្នឹង​​កើត​​ឡើង»

មិន​តែ​ប៉ុណ្ណោះ​លោក​ព្រមាន​ដេញ​អ្នក​ពាក់​ម៉ាស់​ចេញ​ពី​បន្ទប់​សន្និសីទ​កាសែត​ទៀត​ផង៖ «នែ៎! នៅ​ក្នុង​ហ្នឹង បើ​សិន​មាន​នរណា​មួយ​ពាក់​ម៉ាស់ ខ្ញុំ​ដេញចេញ​! មក​ពាក់​ម៉ាស់​ស្អី នៅ​ក្នុង​កន្លែង​នេះ? នេះ​អត់​មាន​អ្នកណា​ពាក់​ម៉ាស់​ទេ បើសិនជា​ពាក់​ម៉ាស់​ខ្ញុំ​ដេញចេញ​។ អត់​ឲ្យ​នៅ​ហ្នឹង​ទេ​! អ្ហែង​ទៅ​ស៊ី​ជាមួយ​ម៉ាស់ ទៅ​នៅ​ជាមួយ​ម៉ាស់​ទៅ! ខ្លា​មិន​ខ្លាច​ទៅ​ខ្លាច​អាចម៍​ខ្លា

ទន្ទឹម​ហ្នឹង​នោះ កម្ពុជា​នៅ​ទទួល​ជន​ជាតិ​ចិន ​ចេញ​ចូល​ជា​ធម្មតា​ បើ​ទោះ​ជា​ប្រទេស​មួយ​ចំនួន​ជុំ​វិញ​ពិភព​លោក រឹត​បន្តឹង​ចំពោះ​ជន​ជាតិ​ចិន​ក៏​ដោយ។ ថ្វី​ដ្បិត​តែ​គ្មាន​ជំនាញ​វេជ្ជសាស្ត្រ លោក ហ៊ុន សែន​ បង្គាប់​ឱ្យ​ពាក់​ក្រមា​ជំនួស​ម៉ាស់ រហូត​ដល់​មាន​គ្រូ​ពេទ្យ​នៅ​មន្ទីរ​ពេទ្យ​មួយ​ចំនួន ពាក់​ក្រមា​ ពិនិត្យ​ជំងឺ​បង្ហោះ​ហ្វេសប៊ុក បង្ហាញ​ការ​អែបអប​បញ្ចើច​សម្ដេច​តេជោ​ទៀត​ផង។

ដើម្បី​បង្ហាញ​នូវ​បេះ​ដូង​ប៉ុន​មហាសាគរ​របស់​ខ្លួន បុរស​ខ្លាំង​កម្ពុជា បាន​សម្រេច​ទទួល​អ្នក​ដំណើរ​នៃ​នាវា​កម្សាន្ត Westerdam ឱ្យ​ចូល​ក្នុង​ប្រទេស ទទួល​បាន​កេរ្តិ៍​ល្បី​រន្ទឺ​លើ​ពិភពលោក។ លោក​ធ្វើ​ដំណើរ​ពី​ភ្នំពេញ​ទៅ​កំពង់សោម ចេញ​មុខ​ទទួល​អភិជន​ទាំង​នោះ​ដល់​កំពង់​ផែ បំពាក់​កម្រង​ផ្កា និង​ឱប​រឹត​ផង។

អ្នក​នៅ​លើ​នាវា​នោះ មាន​ភ័ព្វ​សំណាង​ណាស់។ សំណាង​ជាង​កម្មករ​រោងចក្រ​និង​អ្នក រង​គ្រោះ​ពី​បញ្ហា​ដី​ធ្លី ដែល​ខំ​ដើរ​កាត់​ថ្ងៃ ឆ្លង​កាត់​ដំបង​ឆក់​ ត្រូវ​ក្រុម​ដៃ​ឆៅ​វាយ​ទាត់​ធាក់ ដើម្បី​យក​ញត្តិ​មួយ​សន្លឹក​ជូន​សម្ដេច​តេជោ​ រក​ដំណោះ​ស្រាយ​តែ​សម្ដេច​ដែល​ខ្ចី​ចេញ​មុខ​មក​ជួប​ម្ដង​សោះ។

រហូត​ដល់​ខែ​មេសា របប​ក្រុង​ភ្នំពេញ​បាន​ចាត់​វិធានការ​ខ្លាំង​ដើម្បី​ទប់​ស្កាត់​ការ​ឆ្លង​រាល​ដាល។ រោងចក្រ​ត្រូវ​បើក​ទ្វារ​ឱ្យ​ធ្វើ​ការ ហើយ​កម្មករ​ណា​ដែល​ហ៊ាន​ចេញ​រោងចក្រ​ទៅ​ស្រុក​នៅ​ថ្ងៃ​ចូល​ឆ្នាំ ត្រូវ​បង្ខំ​ឱ្យ​ធ្វើ​ចត្តាឡឺស័ក​ កាត់​ប្រាក់ខែ និង​ខ្លះ​ទៀត​ត្រូវ​បញ្ឈប់​ពី​ការងារ​ផង។

ទន្ទឹម​នឹង​កម្មករ​ជ្រួល​ច្របល់ នៅ​ខែ​មេសា​នេះ​ដដែល លោក ហ៊ុន សែន សម្រេច​សមិទ្ធផល​មួយ​ថ្មី​ទៀត នោះ​គឺ​ការ​បង្កើត​ច្បាប់​ស្ដីពី ការ​គ្រប់​គ្រង​ប្រទេស​ជាតិ​ស្ថិត​ក្នុង​ភាព​អាសន្ន។ សភា​ឯក​បក្ស​ប្រកាស​ប្រាប់​គេ​ឯង​ថា ច្បាប់​នេះ​ត្រូវ​អនុម័ត​ជា​ប្រញាប់ ស្រប​នឹង​ការ​រីក​រាល​ដាល នៃ​កូវីដ១៩។ តែ​មាន​ឯណា​ច្បាប់​នេះ​ប្រកាស​រួច​ជិត​មួយ​ឆ្នាំ​ហើយ​នៅ​មិន​ទាន់​ប្រើ​ម្ដង​ផង។

ច្បាប់​អាសន្ន​នេះ​ប្រហែល​ជា​នឹង​ឃើញ​គេ​អនុវត្ត​នៅ​ពេល​ជិត​ចាញ់​ឆ្នោត ឬ​ពេល​ណា​ក៏​មិន​អាច​ទាយ​បាន​ដែរ។

ក្រោយ​ពេល​បង្កើត​ច្បាប់​ដាក់​ប្រទេស​ក្នុង​គ្រា​អាសន្ន​រួច​មក ស្ថានភាព​ឆ្លង​មេរោគ​កូវីដ១៩ នៅ​កម្ពុជា​មិន​មាន​អ្វី​ធំ​ដុំ​គួរ​ឱ្យ​កត់​សម្គាល់​ទេ។ វិធានការ​នានា​ចាប់​ផ្ដើម​បន្ធូរ​បន្តិចៗ ទន្ទឹម​នឹង​ការ​បើក​ដំណើរ​ការ​សេដ្ឋកិច្ច​ឡើង​វិញ​នៅ​អំឡុង​ខែ​កញ្ញា​ឆ្នាំ២០២០។ ចាប់​ពី​ខែ​កញ្ញា​នេះ​មក​ វិធានការ​របស់​អាជ្ញាធរ កាន់​តែ​ធូរ​ខ្សុយ​ពី​មួយ​ថ្ងៃ​ទៅ​មួយ​ថ្ងៃ។ ខារ៉ាអូខេ​ក្លឹប​ទាំង​ធំ​ទាំង​តូច ចាប់​ផ្ដើម​កម្រើក​គ្រប់​ទី​កន្លែង​កើន​ឡើង​វិញ​ក្រោម​ស្លាក​ភោជនីយដ្ឋាន។

ក៏​ប៉ុន្តែ​បន្ទាប់​មក ក៏​ស្រាប់​តែ​មាន​ព្រឹត្តិការណ៍​ឆ្លង​ជា​សហគមន៍ ហើយ​ព្រឹត្តិការណ៍​ឆ្លង​ជា​សហគមន៍​ទាំង​បី​លើក សុទ្ធ​តែ​កើត​ឡើង​ដោយ​សារ​ចំណាត់​ការ​ការពារ​ធូរ​រលុង​ពី​សំណាក់​រដ្ឋាភិបាល។

លើក​ទី​១​ នៅ​ថ្ងៃ​៥ ​វិច្ឆិកា កើត​ឡើង​បន្ទាប់​ពី​នាយករដ្ឋមន្ត្រី​កម្ពុជា​បើក​ទ្វារ​ផ្ទះ​ទទួល​ជួប​រដ្ឋមន្ត្រី​ការបរទេស​ហុងគ្រី។ ជំនួប​នេះ​ដើម្បី​ពង្រឹង​មិត្តភាព​ឡើង​វិញ ហើយ​ក៏​ជា​ឱកាស​អោយ​កម្ពុជា​អរគុណ​ចំពោះ​ការ​គាំទ្រ​របស់​ហុងគ្រី ក្នុង​សហគមន៍​អឺរ៉ុប​លើ​សំណុំ​រឿង​ប្រព័ន្ធ​អនុគ្រោះ​ពន្ធ EBA។ មន្ត្រី​ជាន់​ខ្ពស់​កម្ពុជា ហុងគ្រី ឱប​គ្នា ចាប់ដៃ រលាក់ និង​មិន​មាន​ពាក់​ម៉ាស់​ផង។ ​ទាំង​កម្ពុជា ទាំង​ហុងគ្រី​សុទ្ធ​តែ​បញ្ជាក់​ថា​មិន​ដឹង​មេរោគ​កូវីដ​ឆ្លង​ពី​ប្រភព​ណា​មក​នោះ​ទេ។

ករណី​ឆ្លង​ជា​សហគមន៍​លើក​ទី​២ ផ្ដើម​ចេញ​ពី​ក្រុម​គ្រួសារ​អគ្គនាយក​នាយកដ្ឋាន​ពន្ធនាគារ​លោក ឆែម សាវុធ។ តាម​ការ​បញ្ជាក់​ជា​សាធារណៈ​របស់​លោក ហ៊ុន សែន ក្រុម​គ្រួសារ​លោក ឆែម សាវុធ ឆ្លង​កូវីដ​ពី​ជន​ជាតិ​ចិន​ជា​អ្នក​ជំនួញ​ធំ​ដែល​ចូល​មក​កម្ពុជា​ដោយ​ធ្វើ​ចត្តាឡឺស័ក វី ​អាយ ភី (VIP) តែ ​២​យប់ រួច​ចេញ​មក​ក្រៅ​ដើរ​បាច​សាច​មេរោគ​ពេញ​ដី។

បន្ទាប់​ពី​ឆ្លង​មេរោគ​បន្ត​កន្ទុយ​គ្នា​រាប់​សិប​នាក់​រួច​មក ក្រសួង​សុខាភិបាល​ប្រកាស​បិទ​សេវា​ចត្តាឡីស័ក វីអាយភី នេះ​ចេញ​វិញ ខណៈ​ពី​ដើម​មក​ស្ទើរ​តែ​គ្មាន​សាធារណជន​ណា​ដឹង​សោះ​ ពី​សេវា​ពិសេស​មួយ​នេះ។ សេវា​ចត្តាឡឺស័ក វីអាយភី នេះ ទំនង​ជា​មិន​មាន​ប្រទេស​ណា​នឹក​ឃើញ​ទេ​មើ​ល​ទៅ ក្រៅ​ពី​ព្រះ​រាជាណាចក្រ​អច្ឆរិយ​មួយ​នេះ។

ករណី​ឆ្លង​ជា​សហគមន៍​លើក​ទី៣ ជា​ករណី​ដែល​រក​ឃើញ​តាំង​ពី​ថ្ងៃ​ទី២០ កុម្ភៈ ដល់​សព្វ​ថ្ងៃ។ ជំងឺ​នេះ​ផ្ទុះ​ក្នុង​ចំណោម​ជន​ជាតិ​ចិន ក្លឹប​កម្សាន្ត​ចិន និង​កាស៊ីណូ​ចិន ដែល​បើក​ដំណើរ​ការ​យ៉ាង​សេរី​ មិន​ខ្វល់​ពី​វិធានការ​ប្រឆាំង​ជំងឺ​ឡើយ។

ពួក​ចិន​ទាំង​នោះ​បាន​ប្រើ​លុយ​សូក​ប៉ាន់​កង​សន្តិសុខ ដើម្បី​គេច​ខ្លួន​ពី​ចត្តាឡឺស័ក នាំ​ឱ្យ​មាន​អ្នក​ឆ្លង​ច្រើន​មិន​ធ្លាប់​មាន​នៅ​កម្ពុជា។ គិត​ត្រឹម​ ១​ខែ​ចុង​ក្រោយ​ប៉ុណ្ណោះ កម្ពុជា​មាន​អ្នក​ឆ្លង​កូវីដ១៩ ជាង ១ពាន់​នាក់។ ដល់​តែ​ស្នេហ៍​សិទ្ធ​នឹង​ចិន​ពេក​ទៅ អ្នក​ដែល​រង​ទុក្ខ​ គឺ​ប្រជាពលរដ្ឋ​ខ្មែរ​ដែល​ខកខាន​ប្រកប​របរ​រក​ស៊ី សិស្ស​សាលា​ដែល​មិន​បាន​ចូល​រៀន ខ្វះ​អាហារ​ហូប​ចុក...

សរុប​សេចក្ដី​ទៅ​ការ​បង្កើត​ច្បាប់​ថ្មី​នេះ ពាក់ព័ន្ធ​បន្តិច​បន្តួច​ប៉ុណ្ណោះ​ទៅ​នឹង​វិធានការ​ការពារ​ការ​ឆ្លង​រីក​រាល​ដាល​នៃ​ជំងឺ​កូវីដ១៩។ ការ​បង្កើត​ច្បាប់​នេះ ទំនង​ជា​ការងារ​មួយ​ដែល​លោក​ហ៊ុន សែន ចង់​អោយ​គេ​ឯង​ដឹង​ថា​លោក​រវល់​ណាស់ គិត​ខ្លាំង​ណាស់​ពី​សុខ​ទុក្ខ​រាស្ត្រ ប៉ុន្តែ​ធាតុ​ពិត​ពេញ ១ឆ្នាំ​ឆ្លង​កូវីដ១៩ កន្លង​ទៅ​នេះ របប​ក្រុង​ភ្នំពេញ​ដើរ​តែ​ប៉ះ​គូថ​ខោ ដែល​ខ្លួន​ធ្វើ​ឱ្យ​រហែក​តែ​ប៉ុណ្ណោះ៕

កំណត់​ចំណាំ​ចំពោះ​អ្នក​បញ្ចូល​មតិ​នៅ​ក្នុង​អត្ថបទ​នេះ៖ ដើម្បី​រក្សា​សេចក្ដី​ថ្លៃថ្នូរ យើង​ខ្ញុំ​នឹង​ផ្សាយ​តែ​មតិ​ណា ដែល​មិន​ជេរ​ប្រមាថ​ដល់​អ្នក​ដទៃ​ប៉ុណ្ណោះ។

ព័ត៌មាន (0)

មើល​មតិ​ទាំង​អស់.

បញ្ចេញ​មតិយោបល់៖

បញ្ចូលមតិរបស់អ្នកដោយបំពេញទម្រង់ខាងក្រោមជាអក្សរសុទ្ធ។ មតិនឹងត្រូវសម្រេចដោយអ្នកសម្របសម្រួល និងអាចពិនិត្យកែប្រែឲ្យស្របតាម លក្ខខណ្ឌនៃការប្រើប្រាស់ របស់វិទ្យុអាស៊ីសេរី។ មតិនឹងមិនអាចមើលឃើញភ្លាមៗទេ។ វិទ្យុអាស៊ីសេរី មិនទទួលខុសត្រូវចំពោះខ្លឹមសារនៃមតិដែលបានចុះផ្សាយឡើយ។ សូមគោរពមតិរបស់អ្នកដទៃ ហើយប្រកាន់ខ្ជាប់នូវការពិត។

គេហទំព័រ​ទាំងមូល