"ទំនួញ​មច្ឆជាតិ" អត្ថបទ​អំពាវ​ឱ្យ​បញ្ឈប់​ការ​ចាប់ ទិញ​លក់ និង​ទទួល​ទាន​ត្រី​ពង​កូន

ដោយ សេក បណ្ឌិត
2019-08-09
អ៊ីម៉ែល
មតិ
Share
បោះពុម្ព
អាជីវករ​លក់​ត្រី​ប៉ាសេអ៊ី និង​ត្រី​កម្រ​ផ្សេង​ទៀត​នៅ​ផ្សារ​ខេត្ត​ស្ទឹងត្រែង កាល​ពី​ថ្ងៃ​ទី​១៥ ខែ​ឧសភា ឆ្នាំ​២០១៦។ RFA/Men Sothyr
អាជីវករ​លក់​ត្រី​ប៉ាសេអ៊ី និង​ត្រី​កម្រ​ផ្សេង​ទៀត​នៅ​ផ្សារ​ខេត្ត​ស្ទឹងត្រែង កាល​ពី​ថ្ងៃ​ទី​១៥ ខែ​ឧសភា ឆ្នាំ​២០១៦។ RFA/Men Sothyr
RFA/Men Sothyr

អ្នក​អភិរក្ស​មច្ឆជាតិ​នៅ​ទន្លេ​មេគង្គ និង​ទន្លេសាប ព្រួយបារម្ភ​ពី​វិនាស​សកម្ម​ពូជ​ត្រី​សំខាន់ៗ ខណៈ​ទិន្នផល​ត្រី​ទឹកសាប​បាន​ថយ​ចុះ​ជា​បន្តបន្ទាប់​ស្ទើរ ជា​រៀងរាល់​ឆ្នាំ។ ពួកគេ​អំពាវនាវ​ប្រជា​ពលរដ្ឋ​ទូទៅ និង​អ្នក​ពាក់ព័ន្ធ ជួយ​ទប់ស្កាត់​ការ​នេសាទ​ត្រី​ខុស ច្បាប់ បញ្ឈប់ ការទិញ​លក់ និង ឈប់​ទទួលទាន​ត្រី​ពង​កូន ដែល​ជា​ប្រភព​មេ​ពូជ​ដ៏​សំខាន់ តាមរយៈ​អត្ថបទ​កំណាព្យ​ស្ដីពី «ទំនួញ​មច្ឆជាតិ»

សកម្មជន​បរិស្ថាន និង​ជា​អ្នក​អភិរក្ស​មច្ឆជាតិ លោក ថាច ថាណារ៉ា បាន​ជ្រើសរើស​មធ្យោបាយ​ប្រឆាំង​ការ​នេសាទ​ត្រី​ខុសច្បាប់ ការទិញ​លក់ និង​ការ​ទទួល ទាន​ត្រី​ពង​កូន នេះ​តាមរយៈ​អត្ថបទ​កំណាព្យ​របស់​លោក និង​បាន​ផ្សព្វផ្សាយ​ក្នុង​គេហទំព័រ និង​បណ្ដាញ​សង្គម​ហ្វេសប៊ុក​របស់​អង្គការ​មិន​រដ្ឋាភិបាល​ជាតិ និង​អន្តរជាតិ​។​

លោក ថាច ថាណារ៉ា បាន​បង្ហាញ​ពី​មូលហេតុ ដែល​នាំ​ឱ្យ​លោក​សរសេរ​អត្ថបទ​ជា​ពាក្យកាព្យ​នេះ​ឡើង គឺ​ដោយសារ​លោក​បាន​ឃើញ​ផ្ទាល់​ភ្នែក​នូវ​ការ​ហិនហោច​ពូជ​ត្រី តាមរយៈ​ការ​ចាប់​ត្រី​មេ​ពូជ​ដែល​កំពុងតែ​ពង​កូន នៅ​ពេល​លោក​ចុះ​សិក្សា​ស្រាវជ្រាវ​អំពី​ពូជ​ត្រី​នៅ​តាម​ដង​ទន្លេ​មេគង្គ និង​ដើរ​តាម​ទីផ្សារ​ជាច្រើន ឃើញ​នៅ​មាន​និន្នាការ​ទិញ​លក់​និង​បរិភោគ​ត្រី​ពង ក្នុង​រយៈពេល​ប្រមាណ​២០​ឆ្នាំ​ដែល​លោក​បាន​ធ្វើ​ការងារ​ជា​អ្នក​អភិរក្ស​មច្ឆជាតិ​កន្លង​មក​នេះ មិន​មាន​ការ​ថមថយ​ចុះ​ឡើយ។លោក​បាន​ដាក់​ចំណងជើង​អត្ថបទ​កំណាព្យ​របស់​គាត់​នោះ​ថា «ទំនួញ​មច្ឆជាតិ» ក្នុង​ន័យ​អប់រំ​ឱ្យ​មាន​ការ​អាណិតអាសូរ​ដល់​ត្រី និង​លះបង់​គំនិត​ចង់​ទទួល​ទាន​តែ​ត្រី​ពង និង​សូម​ឱ្យ​បញ្ឈប់​ការ​ចាប់​ត្រី​ពង​មក​លក់ដូរ​តទៅទៀត៖ «ខ្ញុំ​ធ្វើការ​ខាង​ហ្នឹង​អ៊ីចឹង​នឹកឃើញ​ស្ដាយ​ត្រី ដូច​ខ្ញុំ​ចុះ​ទៅ​ខាង​ស្ទឹងត្រែង​ឃើញ​អ្នកនេសាទ ពួកគាត់​ចាប់​បាន​ត្រី​មេ​ពូជ​សុទ្ធតែ​ពង​ពេញ​ពោះ​មក​លក់ ហើយ​អ្នកទិញ​ក៏​ទិញ​មក​ទទួលទាន​ដោយ​ឥត​ស្ដាយ​ស្រណោះ​ពី​ការ​បាត់បង់​ពូជ​ត្រី ដល់​អ៊ីចឹង​ខ្ញុំ​ស្ដាយ ក៏​សរសេរ​អត្ថបទ​កំណាព្យ​អំពី «ទំនួញ​មច្ឆជាតិ»

អត្ថបទ​កំណាព្យ​ស្ដីពី​« ទំនួញ​មច្ឆជាតិ​» ដែល​ចុះផ្សាយ​លើ​គេហទំព័រ​បណ្តាញ ត្រី​ទន្លេមេគង្គ ឬ​ហៅថា Mekomh Fish Network និង​មាន​ចែកចាយ​បន្ត​លើ​បណ្ដាញ​សង្គម ជាច្រើន​ផង​នោះ​មាន​អត្ថន័យ និង​ខ្លឹមសារ​ដើម​ដូច្នេះ​ថា​៖

អស់​ឱ​មនុស្សលោក​អើយ ចុះ​ហេតុ​ម្តេច​ឡើយ​អ្នក​មិន​ប្រណី ខ្ញុំ​ប្រឹង​ត្រដរ​រស់ ពពោះ​ពង ក្នុង​ផ្ទៃ លោក​មិន​ប្រណី អភ័យ​ដោះលែង តាម​ចាប់​ប្រល័យ​ឱ្យ សូន្យ​សង្ខារ ខុស ច្បាប់​មាត្រា​ដែល​បាន​កំណត់​អ្នក​ចាប់​ស្វះស្វែង​ប្រឹងរក គ្រប់​ច្រក កន្លែង តំបន់​ការពារ មិន​ខ្លាច​រអែង ជលផល​ឡើយណា គិតតែ​អាត្មា​មិន​ខ្វល់​ឡើយ ណា​ពី​ការ​បាត់បង់ នាំគ្នា​ប្រឹង​ចាប់ អូស​ឆក់ ត្រជាក់​ក្ដី ដើម្បី​តម្រូវ​នៅ​លើ​ទីផ្សារ។

អ្នកផ្សារ​ប្រឹង​លក់​អួត ស្រែក​លក់​ក្តែងៗ អួត​គេ​អួត​អែង​ថា ត្រី​ពង​មាន​ជាតិ ចាប់​ពី​ទន្លេ មេគង្គ​ធម្មជាតិ សែន​មាន​រសជាតិ​ត្រី​ពង​ពេញ​ពោះ ត្រី​តូច​ត្រី​ធំ​ពង​ពេញ ទាំងអស់ មិនដែល​គិត​សោះ ជិត​វិនាស​អស់​មច្ឆា​ធម្មជាតិ​ត្រី​តូច​ត្រី​ធំ លើ​ដៃ​ប្រណម​សំពះ​អង្វរ មេត្តា​លើកលែង​ខ្ញុំ​ទៅ​ទុក​ពូជ​បន្ត តែ​ចិត្ត​អមនុស្សធម៌ មិន​ប្រណី​ឡើយ មិនដែល​គិត​ថា រក្សា​វា​ទុក​ទៅ​ថ្ងៃ​ខាងមុខ​នៅ​បន្ត។

ចំណែក​អ្នកទិញ ប្រញាយ​គ្នា​ទិញ ត្រី​តូច​ត្រី​ធំ​ត្រី​ពេញក្រមុំ ត្រី​ពង​ពេញ​ពោះ សែន​អរ​កន្លង អួត​ប្រាប់​អ្នកផង មាន​រសជាតិ​ឆ្ងាញ់ មិនបាន​រិះគិត​ថា ពុំ​ចំណេញ ដណ្ដើម​គ្នា​ទិញ​ត្រី​ណា​មាន​ពង មិន​គិតក្រែង​ថា ពង​នោះ​ឯង​មាន​ប៉ុន្មាន​ទៅ មួយ​លាន​ពីរ​លាន​រាប់​ម្ដេច​អស់​ទៅ បើ​ទុក​វា​រស់​នៅ ពេល​ពង​ញ៉ាស់​ទៅ​តើ​ច្រើន​យ៉ាងណា បើ​ទុក​វា​រស់នៅ បន្ត​កូនចៅ​នៅ​ក្នុង​ជលសារ សំបូរ​ក្រៃណា​នៅ​ក្នុង​ធម្មជាតិ បើ​យើង​ឈប់​ទិញ អ្នកលក់​មិន​ចំណេញ អ្នក​ចាប់​សែន​ស្តាយ ឈប់​ប្រឹង​ចំណាយ​ស្វែង​ចាប់​ពួកវា ខាត​ទាំង​ប្រេង​សាំង​ខាត​ទាំង​វេលា ខុសច្បាប់​នានា​លាលែង​ប្រព្រឹត្ត។

កូន​អើយ​កូន​មាស​ម្តាយ កូន​កើត​ញាស់​មក​ហើយ ម្តាយ​សប្បាយចិត្ត​ពេក​ក្រៃ សង្ឃឹម​ថា កូន​មាសស្ងួន​ពីសី ឆាប់​ធំ​ពេញវ័យ​បំពេញ​ទីផ្សារ បម្រើ​មនុស្សលោក​ធ្វើជា​អាហារ តែ​គួរ​អនិច្ចា កូន​ត្រូវ​មរណា ដោយ​មនុស្ស​ចិត្ត​អប្រិយ លប​លួច​ពួនស្ទាក់ ស្បៃ​មុង​ប្រល័យ មិន​ទាន់​ពេញវ័យ តាមច្បាប់​កំណត់​ទន្លេ​បឹងបួ ស្ទឹង​អូរ​ពួនស្ទាក់ ចាប់​មក​ប្រឡាក់ ធ្វើ​ផ្អក​ត្រី​នុយ មិនដែល​ធ្វើតាម ច្បាប់​រដ្ឋ​បាន​ហាម រដូវ​ត្រី​ពង​កូន វស្សា​ហាមឃាត់ ១​មិថុនា​កំណត់ ដោយ​ច្បាប់​រដ្ឋា ស្បៃ​មុង​អួន​អូស សន្ទូច​ឆៃរា នាម​ម៉ាញ់ ផង​ណា ហាម​ជា​ដាច់​ខាត។

អង្គការ​បណ្ដាញ ត្រី​ទន្លេ​មេគង្គ ដែល​ជា​បណ្ដាញ​តំបន់​ទន្លេ​មេគង្គ ធ្វើ​ការងារ​គាំទ្រ​ដល់​ដៃគូ​អភិរក្ស​បរិស្ថាន ជាពិសេស​ផ្ដោត​លើ​ការ​រក្សា ការពារ​ពូជ​ត្រី​នៅ​អាង​ទន្លេ​មេគង្គ និង​ដើម្បី​កសាង​សមត្ថភាព​បច្ចេកទេស និង​បង្កើន​ការ​ទំនាក់ទំនង​ផ្នែក​វិទ្យាសាស្ត្រ​នៅ​ក្នុង​តំបន់​បរិស្ថាន​ចម្រុះ និង​ផលិតភាព បាន​សរសេរ​បញ្ជាក់​នៅ​ចុង​បញ្ចប់​នៃ​អត្ថបទ​កំណាព្យ «ទំនួញ​មច្ឆជាតិ​» ថា​៖ ប្រជា​នេសាទ​គ្រប់គ្នា រួម​ទាំង​អ្នកទិញ អ្នក​លក់ដូរ​ផង គួរ​ប្រលែង​ត្រី​ណា​ដែល​មាន​ពង​កូន​ទៅវិញ ដើម្បី​រក្សា​វា ទុក​ដូចជា​ជង្រុក​ត្រី​ដែល​ចាប់​មិន​ចេះ​អស់។

អង្គការ​ដដែល​នេះ ក៏បាន​សរសេរ​ទៀត​ថា លោក ថាច ថាណារ៉ា គឺជា​បុគ្គល​ឆ្នើម ប្រចាំ​ឆ្នាំ​២០១៨ -២០១៩ ក្នុង​ការ​អភិរក្ស​តំបន់​ទន្លេ​មេគង្គ​ដែល​បាន​ជ្រើសរើស​ដោយ គម្រោង​«​អច្ឆរិយ​ភាព​នៃ​ទន្លេ​មេគង្គ»

អនុប្រធាន វិទ្យាស្ថាន​ស្រាវជ្រាវ និង​អភិវឌ្ឍ​ជលផល​ទឹកសាប នៃ​រដ្ឋបាល​ជលផល លោក តុប ចាន់អូន បាន​ឱ្យ​អាស៊ីសេរី ដឹង​ពី​ជីវិត លោក ថាច ថាណារ៉ា ដែរ​ថា ស្ទើរតែ​ជិត​ពាក់​កណ្តាល​នៃ​ជីវិត​របស់​លោក គឺ​លោក​រស់នៅ និង​ធ្វើ​ការងារ​ជាមួយ​បរិស្ថាន ដោយ​អភិរក្ស និង​ការពារ​សម្បត្តិ​ធម្មជាតិ​កុំ​ឱ្យ​បាត់បង់ ក្នុង​នោះ​រួមមាន​ការងារ​រក្សា​ការពារ​ពូជ​ត្រី​ធម្មជាតិ​ជាដើម៖ «និយាយ​រួម​គាត់​ជា​អ្នក​លះបង់​លើ​ការងារ​ហ្នឹង​ច្រើន​មែនទែន គ្រាន់តែ​ឃើញ​រូបភាព​លើ​បណ្ដាញ​សង្គម​ដឹង​ហើយ គឺ​គាត់​ចុះ​ទឹក ហែល​ទឹក​ចាប់​ត្រី ដាក់​ស្លាក​ហើយ​លែង​ទៅវិញ ក្នុង​ជា​មន្ត្រី​ជើងចាស់​មួយ​រូប គឺ​កម្រ​មាន​មន្ត្រី​ណា​អាច​ធ្វើ​បាន នេះ​ចង់​និយាយ​ពី​ការងារ​អភិរក្ស​ធនធានធម្មជាតិ​របស់​គាត់​...»

ចំណែក លោក ថាច ថាណារ៉ា ផ្ទាល់​វិញ ក៏​បាន​បញ្ជាក់ដែរ​ថា ការ​ខិតខំ​របស់​គាត់​នេះ ដោយសារ​លោក​មិន​អាច​បិទ​ភ្នែក​មើល​រំលង​នូវ​ទម្លាប់​អាក្រក់​របស់​អ្នក​នេសាទ និង​អ្នក​ចូលចិត្ត​ទទួលទាន​ត្រី​ពង​កូន​មួយ​ចំនួន​ធំ ដោយ​មិន​គិត​ពី​វិនាស​សកម្ម​មច្ឆជាតិ​ទៅ​ថ្ងៃ​អនាគត ដើម្បី​បម្រើ​មហិច្ឆតា​ចង់​មាន​បាន​ដោយ​កេង​ចំណេញ​ពី​ធនធានធម្មជាតិ និង​ដើម្បី​ភាព​ឆ្ងាញ់​តែមួយ​ពេល៖ «​អ្នកនេសាទ អត់​គិត​ពី​ភាព​ហិនហោច​ពូជ​ត្រី​ទេ គឺ​គាត់​គិតតែ​ពី​ប្រយោជន៍​ផ្ទាល់ខ្លួន អត់​សោកស្ដាយ អត់​គិត​ថា ជួយ​ការពារ​ឱ្យ​ពូជ​មច្ឆា​ជាតិ​ឱ្យ​នៅ​គង់វង្ស​បាន​យូរ​អង្វែង​នោះ​ឡើយ»

លោក​បន្ត​ថា អ្វី​ដែល​សោកស្ដាយ និង​អំពាវនាវ​ឱ្យ​ឈប់ ចាប់ លក់ និង​ទទួលទាន​ត្រី​ពង​នេះ ព្រោះ​មក​ដល់​ពេលនេះ​នៅតែ​មាន​អ្នក​គិត​មិន​ដល់​អំពី​ទង្វើ​របស់​ខ្លួន​ក្នុង​ការ​ចូលរួម​ធ្វើ​ឱ្យ​ហិនហោច​ពូជ​ត្រី​ធ្ងន់ធ្ងរ​ដោយ​ផ្ទាល់ និង​ប្រយោល៖ «តាម​ខ្ញុំ​សិក្សា​មើល​ទៅ គឺ​ត្រី​មួយ​ដែល​មាន​ពង អាច​មាន​កូន​ពី​៧០​ម៉ឺន ទៅ​មួយ​លាន​កូន​ចំពោះ​ត្រី​ឆ្កោក ត្រី​កំពូល​បាយ ត្រី​សណ្ដាយ ត្រី​ប្រា​អីហ្នឹង គឺ​ពង​វា​ច្រើន អ៊ីចឹង​យើង​ហូប​មេ​វា​មួយ​គឺ​ស្មើនឹង​យើង​ហូប​ត្រី​៥០​ម៉ឺន​ក្បាល​អ៊ីចឹង»

លោក ថាច ថាណារ៉ា ក៏​ចង់​ឱ្យ​ប្រព័ន្ធ​ផ្សព្វផ្សាយ​នានា ជាពិសេស​បណ្ដាញ​សង្គម​ហ្វេសប៊ុក មេត្តា​ជួយ​បង្ហាញ​ពី​ផល​ប៉ះពាល់ នៃ​ការ​ទទួល​ទាន​ត្រី​ពង ដើម្បី​ជំរុញ និង​លើកទឹកចិត្ត​អ្នក​ដែល​ធ្លាប់​និយម​បរិភោគ​ត្រី​ពង​ឱ្យ​ផ្លាស់ប្ដូរ​គំនិត​ចាស់​ចោល និង​ឱ្យ​ធ្វើ​ពហិការ​ជាបន្ទាន់ ហើយ​ងាក​មក​ចូលរួម​អភិរក្ស​ពូជ​ត្រី​ឱ្យ​គង់វង្ស​បាន​យូរ​អង្វែង​ទៅ​មុខ​ទៀត និង​ទុក​ឱ្យ​កូនចៅ​ជំនាន់​ក្រោយ​បាន​ស្គាល់​នូវ​ពូជ​ត្រី​សំខាន់ៗ​របស់​ខ្មែរ៖ «បើ​មានការ​ផ្សព្វផ្សាយ​បន្ត​អំពី​អត្ថបទ​ទំនួញ​មច្ឆជាតិ​នេះ ខ្ញុំ​សប្បាយចិត្ត ព្រោះ​ចង់​ឱ្យ​ពលរដ្ឋ និង​អ្នក​ពាក់ព័ន្ធ​នានា​បាន​យល់​អំពី​ទំនួញ​មច្ឆា​ជាតិ​ហ្នឹង​វា​យ៉ាងម៉េច យើង​ចាប់តាំង​ពី​មេ ចាប់​ទាំង​កូន រហូត​ពេញវ័យ​ចាប់​ទៀត ចាប់​ទាល់តែ​អស់​អញ្ចឹង​បើ​រដ្ឋ​បាន​យល់ដឹង​ឱ្យ​គាត់​បាន​ជួយ​ថែរក្សា​ទុក​ឱ្យ​កូន​ខ្មែរ​ជំនាន់​ក្រោយ បាន​ស្គាល់​ពូជ​ត្រី​ខ្មែរ​ថា មាន​ប្រភេទ​ត្រី​អ្វីខ្លះ ដូចជា​ប្រភេទ​ត្រី​តូចៗ ត្រី​ធំៗ ត្រី​អី​ខ្លះ​ដែល​ជិត​ផុត​ពូជ ត្រី​អ្វីខ្លះ​ដែល​ជា​ប្រភេទ​ត្រី​កម្រ ចាំបាច់​ត្រូវ​ការពារ​ជាដើម»

 

កំណត់​ចំណាំ​ចំពោះ​អ្នក​បញ្ចូល​មតិ​នៅ​ក្នុង​អត្ថបទ​នេះ៖ ដើម្បី​រក្សា​សេចក្ដី​ថ្លៃថ្នូរ យើង​ខ្ញុំ​នឹង​ផ្សាយ​តែ​មតិ​ណា ដែល​មិន​ជេរ​ប្រមាថ​ដល់​អ្នក​ដទៃ​ប៉ុណ្ណោះ។

ព័ត៌មាន (0)
Share
គេហទំព័រ​ទាំងមូល