មន្ត្រី​សិទ្ធិមនុស្ស​មួយ​រូប​ប្រើប្រាស់​បណ្ដឹង​បរិហារ​ដើម្បី​តស៊ូ​មតិ​រឿង​បទល្មើស​ធនធានធម្មជាតិ

ដោយ ស្ងួន អមរា
2018-05-09
អ៊ីម៉ែល
មតិ
Share
បោះពុម្ព
មន្ត្រី​កម្មវិធី​បណ្ដាញ​សហគមន៍​នៃ​សមាគម​អាដហុក (ADHOC) លោក ប៉ែន ប៊ុណ្ណារ៍ ក្នុង​កម្មវិធី​វេទិកា​អ្នក​ស្ដាប់​វិទ្យុ​អាស៊ីសេរី កាល​ពី​ថ្ងៃ​ទី​១២ ខែ​ឧសភា ឆ្នាំ​២០១៧។
មន្ត្រី​កម្មវិធី​បណ្ដាញ​សហគមន៍​នៃ​សមាគម​អាដហុក (ADHOC) លោក ប៉ែន ប៊ុណ្ណារ៍ ក្នុង​កម្មវិធី​វេទិកា​អ្នក​ស្ដាប់​វិទ្យុ​អាស៊ីសេរី កាល​ពី​ថ្ងៃ​ទី​១២ ខែ​ឧសភា ឆ្នាំ​២០១៧។
Photo: RFA

មន្ត្រី​សិទ្ធិមនុស្ស​មួយ​រូប​បាន​ជ្រើសរើស​យក​ការ​ដាក់​បណ្ដឹង​តាម​ផ្លូវ​ច្បាប់ ជា​មធ្យោបាយ​តស៊ូ​មតិ​បែប​ថ្មី ដើម្បី​ជំរុញ​ឱ្យ​មាន​ដំណោះស្រាយ​ជុំវិញ​រឿង​បទល្មើស​ធនធានធម្មជាតិ ការ​កាប់​បំផ្លាញ​ព្រៃឈើ និង​បទល្មើស​ឧក្រិដ្ឋ​មួយ​ចំនួន​ទៀត។ ក្នុង​ចំណោម​បណ្ដឹង​ដែល​មន្ត្រី​សិទ្ធិ​រូប​នោះ បាន​ដាក់​ទៅ​តុលាការ មាន​មួយ​ចំនួន​កំពុង​រង់ចាំ​សវនាការ​ជំនុំជម្រះ មួយ​ចំនួន​កំពុង​ស្ថិត​ក្នុង​ដំណាក់កាល​ស៊ើបអង្កេត​របស់​ព្រះរាជអាជ្ញា និង​មួយ​ចំនួន​ទៀត​ត្រូវ​បាន​ស្ថាប័ន​អយ្យការ​តម្កល់​មិន​ចាត់ការ។

មន្ត្រី​កម្មវិធី​ពង្រឹង​សិទ្ធិ​អំណាច​សហគមន៍​មូលដ្ឋាន​នៃ​សមាគម​អាដហុក (ADHOC) លោក ប៉ែន បុណ្ណារ៍ គឺជា​មន្ត្រី​សិទ្ធិមនុស្ស​មួយ​រូប ដែល​បាន​ខ្នះខ្នែង​ដាក់​បណ្ដឹង​បរិហារ​ទៅ​ស្ថាប័ន​អយ្យការ​តាម​ខេត្ត​មួយ​ចំនួន​ទូទាំង​ប្រទេស។ លោក​បាន​ចាប់ផ្ដើម​ដាក់​បណ្ដឹង​បរិហារ​នេះ តាំងពី​ឆ្នាំ២០១៥ មក​ម្ល៉េះ ហើយ​មក​ទល់​នឹង​ពេល​នេះ បណ្ដឹង​ដែល​លោក​បាន​ដាក់​រួចរាល់​មាន​ចំនួន ១១​បណ្ដឹង ក្នុង​នោះ ៥​បណ្ដឹង ដាក់​ទៅ​តុលាការ​ខេត្ត​រតនគិរី ២​បណ្ដឹង ដាក់​ទៅ​តុលាការ​ខេត្ត​មណ្ឌលគិរី ១​បណ្ដឹង ទៅ​តុលាការ​ខេត្ត​កំពង់ចាម ១​បណ្ដឹង ទៅ​តុលាការ​ខេត្ត​ក្រចេះ និង ១​បណ្ដឹង​ទៀត ទៅ​តុលាការ​ខេត្ត​កំពត។

លោក ប៉ែន បុណ្ណារ៍ អះអាង​ថា បណ្ដឹង​បរិហារ​ទាំងនោះ សុទ្ធ​សឹង​ជា​ករណី​បទល្មើស​ធនធាន​ធម្មជាតិ ការ​កាប់​បំផ្លាញ​ព្រៃឈើ និង​ការ​កាប់​ទន្ទ្រាន​ដី​ព្រៃ ដែល​ជា​បទល្មើស​ឧក្រិដ្ឋ។ លោក​បញ្ជាក់​ថា បណ្ដឹង​របស់​លោក​ដែល​រួមគ្នា​ជាមួយ​ប្រជា​សហគមន៍​នេះ ចែក​ជា​ពីរ​ប្រភេទ គឺ​ទី​មួយ​ប្ដឹង​ជនល្មើស​ដោយ​ផ្ទាល់ និង​មួយទៀត​ប្ដឹង​មន្ត្រី​នគរបាល​យុត្តិធម៌​ដែល​បណ្ដែតបណ្ដោយ​ឱ្យ​មាន​បទល្មើស​ធនធានធម្មជាតិ​ក្នុង​តំបន់​ដែល​ខ្លួន​គ្រប់គ្រង៖ «បណ្ដឹង​មួយ​ចំនួន យើង​ដាក់​ប្ដឹង​ទៅ​ជនល្មើស​ផ្ទាល់ ដែល​ជា​ឧកញ៉ា និង​ជា​មន្ត្រី​ធំៗ ហើយ​មាន​បណ្ដឹង​ខ្លះ​ទៀត យើង​ប្ដឹង​ពី​ការ​មិន​ទទួលខុសត្រូវ និង​ការ​បណ្ដែតបណ្ដោយ​របស់​មន្ត្រី។ ដើម្បី​ឱ្យ​បណ្ដឹង​យើង​ងាយស្រួល​ក្នុង​ការ​ដាក់ យើង​គិត​ថា​បន្ទាប់ពី​បណ្ដឹង ១១ នេះ​ទៅ បណ្ដឹង​លើក​ក្រោយ​យើង​នឹង​ប្រើ​បណ្ដឹង​ផ្លូវការ​ដោយ​ដាក់​បន្ទុក​ទៅលើ​មន្ត្រី​នគរបាល​យុត្តិធម៌​ដែល​ទទួលខុសត្រូវ​ក្នុង​កិច្ចការ​ការពារ​ធនធាន​ធម្មជាតិ​នៅ​តំបន់​ទាំងនោះ​តែម្ដង អីចឹង​មន្ត្រី​នគរបាល​យុត្តិធម៌​ត្រូវ​ដោះ​បន្ទុក​ខ្លួន​ចំពោះ​ការបាត់បង់​ព្រៃឈើ​នៅ​ក្នុង​តំបន់​ដែល​ខ្លួន​ទទួលខុសត្រូវ»

លោក ប៉ែន បុណ្ណារ៍ បញ្ជាក់​ថា ក្នុងចំណោម​បណ្ដឹង​បរិហារ​ចំនួន ១១​នោះ មានតែ​បណ្ដឹង​នៅ​ខេត្ត​កំពត​មួយ​ប៉ុណ្ណោះ ដែល​ត្រូវ​បាន​តំណាង​អយ្យការ​តម្កល់ទុក​ឥត​ចាត់ការ ចំណែក​បណ្ដឹង ១០ ផ្សេងទៀត សុទ្ធ​តែ​មាន​ដំណើរការ ដោយ​តំណាង​អយ្យការ​បាន​កោះហៅ​រូបលោក និង​ពលរដ្ឋ​ដទៃ​ទៀត ឱ្យ​ទៅ​បំភ្លឺ​លើ​ពាក្យ​បណ្ដឹង​ទាំងនោះ។ ជាពិសេស គឺ​បណ្ដឹង​ទាក់ទង​នឹង​កាប់​បំផ្លាញ​ព្រៃឈើ និង​ការទន្ទ្រាន​ដី​ព្រៃ​សហគមន៍​ជាង ៥​ពាន់​ហិកតារ នៅ​ខេត្ត​ត្បូងឃ្មុំ ប្រព្រឹត្ត​ដោយ​ក្រុម​ឧកញ៉ា​មួយ​ចំនួន និង​បក្ខពួក ត្រូវ​បាន​ចៅក្រម​ស៊ើបសួរ​នៃ​តុលាការ​ខេត្ត​កំពង់ចាម បញ្ចប់​នីតិវិធី​រួចហើយ រង់ចាំ​តែ​ថ្ងៃ​បើកសវនាការ នៅ​ខែ​មិថុនា​ខាងមុខ ប៉ុណ្ណោះ។ លោក​សង្កត់ធ្ងន់​ថា ចំណាត់​ការ​របស់​សាលាដំបូង​ខេត្ត​កំពង់ចាម​នេះ នឹង​ក្លាយ​ជា​គម្រូ​ល្អ​ដល់​តុលាការ​ខេត្ត​ក្រុង​ដទៃ​ទៀត ហើយ​នេះ​ក៏​ជា​ការ​លើកទឹកចិត្ត​ដល់​រូបលោក និង​ប្រជា​សហគមន៍ ឱ្យ​បន្ត​ដាក់​បណ្ដឹង​បរិហារ​ជាច្រើន​ផ្សេងទៀត​ដែរ ដើម្បី​ជំរុញ​ឱ្យ​មាន​វិធានការ និង​ដំណោះស្រាយ​នានា ជុំវិញ​រឿង​បទល្មើស​ធនធានធម្មជាតិ ដែល​បាន​កើតឡើង​ពេញ​ផ្ទៃ​ប្រទេស៖ «ខ្ញុំ​ជាមួយ​នឹង​សហគមន៍ ហើយ​បន្តិចទៀត​យើង​នឹង​ប្រមូល​អ្នកកាសែត និង​សង្គម​ស៊ីវិល​ផ្សេងៗ​ទៀត ដើម្បី​ឱ្យ​ចូលរួម​ក្នុង​ការ​ដាក់​បណ្ដឹង​បរិហារ​ផ្លូវការ ដោយ​យក​មាត្រា ៥២៩ (​ក្រមព្រហ្មទណ្ឌ​) ធ្វើជា​គោលដៅ​ក្នុង​ការ​ដាក់​បណ្ដឹង ពីព្រោះ​យើង​បាន​ឆ្លើយ​បំភ្លឺ​ទៅ​ស្ថាប័ន​អយ្យការ​រួចហើយ។ គាត់​សួរ​ថា​ហេតុអ្វី​បានជា​យើង​ដាក់​បណ្ដឹង ដែល​មិនមែន​ជា​ខេត្ត ឬ​តំបន់​ដែល​យើង​រស់នៅ។ (​ការ​ការពារ​) ទ្រព្យ​សម្បត្តិ​សាធារណៈ​របស់​រដ្ឋ គឺជា​កាតព្វកិច្ច​របស់​កូន​ខ្មែរ​ទាំងអស់ មិន​ថា​រស់នៅ​កន្លែង​ណា​នោះ​ទេ ហើយ​ក្រមព្រហ្មទណ្ឌ​មាត្រា ៥២៩ ក៏បាន​ដាក់​បន្ទុក​ឱ្យ​ពលរដ្ឋ​ខ្មែរ​ទាំងអស់​ត្រូវតែ​ប្ដឹង កាលណា​ដឹង​ថា​មាន​បទល្មើស​ឧក្រិដ្ឋ​កើតឡើង​នៅ​កន្លែង​ណាមួយ។ បទឧក្រិដ្ឋ​ព្រហ្មទណ្ឌ មិន​ចាំបាច់​ទាល់តែ​ជា​បទល្មើស​ធនធានធម្មជាតិ​នោះ​ទេ សូម្បីតែ​ករណី​ល្បែងស៊ីសង ឬ​គ្រឿងញៀន​ក៏​អាច​ប្ដឹង​បាន​ដែរ»

បណ្ដឹង​បរិហារ គឺជា​បណ្ដឹង​ប្រាប់​ឱ្យ​ដឹង​នូវ​អំពើ​ល្មើស ឬ​បទល្មើស​អ្វីមួយ​ក្នុង​បំណង​ឱ្យ​អាជ្ញាធរ​មាន​សមត្ថកិច្ច​ចាត់ការ​តាម​សមត្ថកិច្ច​របស់​ខ្លួន ដែល​ច្បាប់​បាន​កំណត់។ បុគ្គល​គ្រប់រូប រួម​ទាំង​អង្គការ​មិនមែន​រដ្ឋាភិបាល អង្គការ​រដ្ឋ ឬ​រដ្ឋ​បរទេស​នានា សុទ្ធសឹងតែ​អាច​ធ្វើ​បណ្ដឹង​បរិហារ​បាន​ទាំងអស់ ហើយ​ក្រមព្រហ្មទណ្ឌ​មាត្រា ៥២៩ ចែងថា រាល់​បុគ្គល​ណា​ដែល​បាន​ដឹង​ពី​បទ​ឧក្រិដ្ឋ ដែល​អាច​នឹង​បង្ការ ឬ​បន្ថយ​អានុភាព​របស់​បទល្មើស​បាន ហើយ​មិន​ប្ដឹង​បរិហារ​ដល់​អាជ្ញាធរ​តុលាការ ឬ​អាជ្ញាធរ​មាន​សមត្ថកិច្ច​ផ្សេងទៀត នឹង​ត្រូវ​ផ្ដន្ទាទោស​ដាក់​ពន្ធនាគារ​ពី ១ ខែ​ទៅ ១ ឆ្នាំ និង​ពិន័យ​ជា​ប្រាក់​ពី ១ សែន​ទៅ ២ លាន​រៀល។

លោក ប៉ែន បុណ្ណារ៍ យល់ឃើញ​ថា បណ្ដឹង​បរិហារ​នេះ គឺជា​មធ្យោបាយ​តស៊ូ​មតិ​ថ្មី​មួយ ដែល​អាច​មាន​ប្រសិទ្ធភាព​ជាង​ការ​គ្រាន់តែ​ចេញ​សេចក្ដីថ្លែងការណ៍ ឬ​របាយការណ៍ ដូចដែល​អង្គការ​សង្គម​ស៊ីវិល និង​សកម្មជន​មួយ​ចំនួន​ធ្លាប់​បាន​ធ្វើ កាល​ពី​ពេល​កន្លង​ទៅ។ ម្យ៉ាងវិញទៀត លោក​ថា​ការ​ដាក់​បណ្ដឹង​បរិហារ​នេះ​មាន​ភាព​ងាយស្រួល ហើយ​ក្រមព្រហ្មទណ្ឌ​បាន​ផ្តល់​សិទ្ធិ​យ៉ាង​ទូលំទូលាយ​ដល់​ពលរដ្ឋ​ខ្មែរ​គ្រប់រូប​អាច​ដាក់​បណ្ដឹង​បរិហារ​នេះ​បាន៖ «បើសិនជា​យើង​ប្រៀបធៀប​ទៅ​នឹង​សេចក្ដីថ្លែងការណ៍ វា (បណ្ដឹង​បរិហារ) មាន​ឥទ្ធិពល​ខ្លាំង​ណាស់។ មុន​ដាក់ (បណ្ដឹង​បរិហារ) ឧកញ៉ា​ទាំងអស់​នោះ ធ្វើ​សកម្មភាព​ដោយ​មិន​គ្មាន​ខ្លាច​អ្វី​នោះ​ទេ ក៏ប៉ុន្តែ​ពេល​យើង​ដាក់​បណ្ដឹង​បរិហារ​ទៅ​ក្នុង​តុលាការ យើង​ឃើញ​ថា ឧកញ៉ា​ទាំងអស់​នោះ​នាំគ្នា​លាក់​ឈ្មោះ​អស់ ដូចជា ឧកញ៉ា លឹម ប៊ុនណា និង​ឧកញ៉ា វុន ប៊ុនថៃ ជាដើម គឺ​បាត់​សំឡេង​ពី​ការ​កាប់​បំផ្លាញ់​ព្រៃឈើ។ ការ​តស៊ូ​មតិ​របៀប​ដាក់​បណ្ដឹង​បរិហារ​ផ្លូវការ វា​ជា​វិធី​មួយ​ល្អ​ហើយ​តាម​ផ្លូវ​ច្បាប់​ទៀត ហើយ​បើ​ភាគី​ណាមួយ​ដែល​យើង​បាន​ដាក់​ប្ដឹង​ដាក់​បន្ទុក​នោះ ធ្វើការ​គំរាមកំហែង​មក​លើ​យើង​ជា​អ្នកប្ដឹង ភាគី​នោះ​នឹង​ត្រូវ​ច្បាប់​ដាក់ទោស​ថែមទៀត តាម​ក្រមព្រហ្មទណ្ឌ»

ពលរដ្ឋ​ជនជាតិ​ដើម​ភាគតិច​ទំពួន​មួយ​រូប ដែល​រស់នៅ​ភូមិ​សមុទ្រ​ក្រោម ឃុំ​សេដា ស្រុក​លំផាត់ ខេត្ត​រតនគិរី លោក ស៊ីថាន់ ញ៉ាន់ ថ្លែង​ថា លោក​បាន​ចូលរួម​ដាក់​បណ្ដឹង​បរិហារ​មួយ​ច្បាប់​ទៅ​តុលាការ​ខេត្ត​រតនគិរី​ជាមួយ​សមាគម​អាដហុក និង​អង្គការ​ការពារ​ធនធាន​ធម្មជាតិ ដើម្បី​ប្ដឹង​អាជ្ញាធរ​មូលដ្ឋាន​រហូត​ដល់​មន្ត្រី​បរិស្ថាន​ខេត្ត ពី​បទ​អនុគ្រោះ​ចំពោះ​បទល្មើស​ព្រៃឈើ និង​មិន​ទប់ស្កាត់​បទល្មើស​កាប់​រាន​ទន្ទ្រាន​ដី​ព្រៃ​សហគមន៍ ភូមិ​សមុទ្រ​ក្រោម និង​ព្រៃ​ដែន​ជម្រក​សត្វ​ឱ្យ​បាន​ទាន់​ពេល​វេលា។ លោក​បញ្ជាក់​ថា ការ​សម្រេច​ប្ដឹង​បរិហារ​មន្ត្រី​អាជ្ញាធរ​នេះ ដោយសារ​ពួក​លោក​បារម្ភ​ពី​វិនាសកម្ម​ព្រៃឈើ​ក្នុង​តំបន់​ការពារ ហើយ​ពលរដ្ឋ​មាន​ក្តី​សង្ឃឹម​ចំពោះ​សំណុំ​រឿង​នេះ ដោយសារ​មានការ​ចូលរួម​ពី​អង្គការ​សង្គម​ស៊ីវិល។ លោក​បញ្ជាក់​ថា តំណាង​អយ្យការ​បាន​កោះហៅ​រូបលោក និង​អ្នក​ផ្សេង​ឱ្យ​ទៅ​បំភ្លឺ​រួចហើយ​លើ​ពាក្យ​បណ្ដឹង​នេះ៖ «គាត់​បាន​ចូល​ប្រឡូក​ធ្វើ​ពាក្យបណ្ដឹង​ជាមួយ​យើងខ្ញុំ ហើយ​យើងខ្ញុំ​ក៏​មាន​សេចក្ដីសង្ឃឹម​ដោយសារតែ​គាត់​ចូលរួម​នេះ​ដែរ។ ប្រជាពលរដ្ឋ​មិន​រាថយ​នោះ​ទេ គឺ​នៅតែ​ប្រកាន់​ជំហរ​បែបនេះ​រហូត ហើយ​អ្នក​ដែល​ដាក់​ពាក្យ​បណ្តឹង​មិន​ហ៊ាន​ទៅ​ធ្វើ​អ្វី​នោះ​ទេ ពួក​យើង​ចាំ​ឃ្លាំមើល​តែ​អីចឹង​ហើយ»

កម្ពុជា​បាន​ជាប់​ឈ្មោះថា ជា​ប្រទេស​មិន​គោរព​នីតិរដ្ឋ​ដោយសារតែ​ស្ថាប័ន​កំពូល​ទាំង ៣ របស់​ជាតិ ត្រូវ​បាន​ដាក់​ឱ្យ​ស្ថិត​ក្រោម​ការ​បង្គាប់​បញ្ជា​ពី​បុគ្គល​តែ​ម្នាក់ គឺ​លោកនាយក​រដ្ឋមន្ត្រី ហ៊ុន សែន ខណៈ​តុលាការ​ត្រូវ​បាន​រក​ឃើញ​ថា ជា​ស្ថាប័ន​ដែល​ពុករលួយ​ជាងគេ។

ទោះបីជា​បែបនេះ​ក្ដី លោក ប៉ែន បុណ្ណារ៍ ជំរុញ​ឱ្យ​អង្គការ​សង្គម​ស៊ីវិល សកម្មជន និង​ពលរដ្ឋ​ខ្មែរ​ទូទៅ រួមគ្នា​ដាក់​បណ្ដឹង​បរិហារ​ឱ្យ​បាន​ច្រើន ដើម្បី​ជំរុញ​ឱ្យ​ដំណើរការ កែទម្រង់​ប្រព័ន្ធ​យុត្តិធម៌​មាន​ប្រសិទ្ធភាព និង​ជំរុញ​ឱ្យ​ស្ថាប័ន​តុលាការ​អនុវត្ត​ការងារ​របស់​ខ្លួន​ឱ្យ​បាន​ត្រឹមត្រូវ។

លោក ប៉ែន បុណ្ណារ៍ គឺជា​អ្នកការពារ​សិទ្ធិមនុស្ស​ដ៏​សកម្ម​មួយ​រូប​នៃ​សមាគម​អាដហុក ចាប់​តាំង​ពី​ឆ្នាំ ១៩៩៩ រហូត​មក​ទល់នឹង​ពេល​បច្ចុប្បន្ន​នេះ។ លោក​ធ្លាប់​ជា​អតីត​អ្នក​សម្របសម្រួល​សមាគម​អាដហុក​ខេត្ត​រតនគិរី​ចន្លោះ​ពី​ឆ្នាំ១៩៩៩ ដល់​ឆ្នាំ២០១០។

ក្នុង​ពេល​បំពេញការងារ​នៅ​ខេត្ត​ភាគ​ឦសាន​មួយ​នេះ លោក​ធ្លាប់​ទទួលរង​បណ្ដឹង​ចំនួន ៤ ដែល​សុទ្ធ​សឹង​ជា​ការ​ចោទប្រកាន់​ពី​បទ​ញុះញង់ និង​ផ្សាយ​ព័ត៌មាន​មិន​ពិត ក៏ប៉ុន្តែ បណ្ដឹង​ទាំងនោះ​ក្រោយមក​ត្រូវ​បាន​ទម្លាក់​ចោល​វិញ។ ករណី​ធំ​ជាងគេ​ក្នុងចំណោម​សំណុំរឿង​ទាំង ៤ នេះ គឺ​ការ​ប្ដឹងផ្ដល់ និង​គំរាម​ចាប់​ដាក់​ពន្ធនាគារ​ពី​សំណាក់​អតីត​អនុប្រធាន​តុលាការ​ខេត្ត​រតនគិរី លោក ថោ សារ៉ន ដែល​ចោទ​លោក​ពី​បទ​ញុះញង់​ពាក់ព័ន្ធ​នឹង​ទំនាស់​ដីធ្លី​រវាង​ជនជាតិ​ដើម​ភាគតិច និង​បុគ្គល​មាន​អំណាច​នៅ​ខេត្ត​រតនគិរី កាល​ពី​ឆ្នាំ​២០០៩។ ក្រោយ​ពេល​ផ្ទុះ​ការ​ប្ដឹងផ្ដល់​នេះ លោក​ត្រូវ​បាន​សមាគម​អាដហុក​កោះហៅ​ឱ្យ​មក​ភ្នំពេញ​វិញ ក៏ប៉ុន្តែ​លោក​បាន​ស្នើសុំ​ទៅ​ថ្នាក់ដឹកនាំ​សមាគម​នេះ​ដើម្បី​ទៅ​តតាំង​ក្តី​រឿង​នេះ​នៅ​ខេត្ត​រតនគិរី​វិញ។ នៅ​ទីបំផុត​លោក​បាន​ឈ្នះ​ក្តី​លើ​សំណុំ​រឿង​នេះ ដោយ​ចៅក្រម ថោ សារ៉ន ត្រូវ​ទទួល​រង​ពិន័យ ដោយ​ត្រូវ​បាន​ដាក់​ឱ្យ​ចូល​និវត្តន៍។

បន្ទាប់ពី​ចប់​ក្តី​រឿង​នេះ នៅ​ដើម​ឆ្នាំ២០១១ លោក​ត្រូវ​បាន​ផ្លាស់​ឱ្យ​មក​ធ្វើការ​នៅ​ការិយាល័យ​សមាគម​អាដហុក​នៅ​ភ្នំពេញ​វិញ ដោយ​ត្រូវ​បាន​ដំឡើង​តួនាទី​ជា​មន្ត្រី​ជាន់ខ្ពស់​ស៊ើបអង្កេត​ផ្នែក​ដីធ្លី និង​ធនធានធម្មជាតិ ហើយ​នៅ​ឆ្នាំ ២០១៥ លោក​ក៏​ត្រូវ​បាន​ផ្ដល់​ឱ្យ​នូវ​តួនាទី​បន្ថែម​ថ្មី​មួយទៀត គឺជា​មន្ត្រី​កម្មវិធី​ពង្រឹង​សិទ្ធិ​អំណាច​សហគមន៍​មូលដ្ឋាន​នៃ​សមាគម​អាដហុក។

លោក ប៉ែន បុណ្ណារ៍ ធ្លាប់​ទទួល​បាន​ពានរង្វាន់​អ្នកការពារ​សិទ្ធិមនុស្ស​ពី​បណ្ដុំ​អង្គការ​សង្គម​ស៊ីវិល​នៅ​កម្ពុជា ក្រោយពេល​លោក​បាន​ចុះទៅ​ជាមួយ​មន្ត្រី​អង្គការសហប្រជាជាតិ ដើម្បី​ជួយ​ជនភៀសខ្លួន​ម៉ុងតាញ៉ា ដែល​រត់​ភៀសខ្លួន​ចូល​ក្នុង​ព្រៃ នា​ទឹកដី​ខេត្ត​រតនគិរី ដោយសារ​រង​ការ​ធ្វើ​ទុក្ខបុកម្នេញ​ពី​អាជ្ញាធរ​វៀតណាម។ ក្រៅ​ពី​នេះ លោក​ក៏​ទទួល​បាន​ប័ណ្ណសរសើរ និង​ប័ណ្ណ​លើកទឹកចិត្ត​មួយ​ចំនួន​ពី​សំណាក់​ថ្នាក់ដឹកនាំ​នៃ​សមាគម​អាដហុក​ផង​ដែរ៕

កំណត់​ចំណាំ​ចំពោះ​អ្នក​បញ្ចូល​មតិ​នៅ​ក្នុង​អត្ថបទ​នេះ៖ ដើម្បី​រក្សា​សេចក្ដី​ថ្លៃថ្នូរ យើង​ខ្ញុំ​នឹង​ផ្សាយ​តែ​មតិ​ណា ដែល​មិន​ជេរ​ប្រមាថ​ដល់​អ្នក​ដទៃ​ប៉ុណ្ណោះ។

ព័ត៌មាន (0)
Share
គេហទំព័រ​ទាំងមូល