ຊາວນາ ໄປເຮັດວຽກ ຢູ່ໄທ ຍ້ອນບໍ່ມີວຽກ ຢູ່​ລາວ

ມະນີຈັນ
2018-02-13
ອີແມວລ໌
ຄໍາເຫັນ
Share
ພິມ
ຊາວກະສິກອນລາວ
ຊາວກະສິກອນລາວ
RFA

ຊາວນາລາວ ຈໍານວນນຶ່ງ ໃນເຂດແຂວງຕ່າງໆ ຂອງລາວ ພໍເຮັດນາ ເກັບກ່ຽວເຂົ້າ ເອົາເຂົ້າຂຶ້ນເລົ້າ ແລະ ຂາຍເຂົ້າສ່ວນນຶ່ງ ເພື່ອໃຊ້ໜີ້ ແລ້ວກໍກຽມໂຕຈາກ ຄອບຄົວ ຂ້າມໄປເຮັດວຽກ ຢູ່ປະເທດໄທ, ອີງຕາມຄໍາເວົ້າ ຂອງຊາວນາລາວ ຈາກແຂວງຄໍາມ່ວນ ທ່ານນຶ່ງ ທີ່ຂໍບໍ່ອອກຊື່ ຕໍ່ ວິ​ທ​ຍຸ ເອ​ເຊັຽ ເສ​ຣີ (Radio Free Asia) ເມື່ອໄວໆມານີ້ ໂດຍຍົກເອົາ ກໍຣະນີ ຂອງຕົນເອງ ມາເປັນໂຕຢ່າງ. ລາວເວົ້າວ່າ ຢູ່ເຂດບ້ານ ຂອງຕົນ ​ເມື່ອ​ເຮັດ​ນາ​ແລ້ວ ກໍບໍ່ມີວຽກງານ ອີ່ຫຍັງ ພໍ​ສິ​ເຮັດ ຫາ​ເງິນ​ໄດ້, ຄັນບໍ່ຂ້າມໄປຝັ່ງໄທ ກໍຕ້ອງໄດ້ ເດີນທາງເຂົ້າໄປຫາ​ວຽກ​ເຮັດ ໃນເມືອງທ່າແຂກ, ຫາເຮັດວຽກ ນໍາຮ້ານຄ້າ ຂອງຄົນວຽດນາມ ຫ^n ຢູ່ຕາມຕລາດ. ແຕ່ ລາຍໄດ້ໜ້ອຍ, ບໍ່ຄ່ອຍກຸ້ມຄອບກຸ້ມຄົວ ເພາະ​ເຂົາ ​ໃຫ້​ຄ່າແຮງ​ງານ​ຕ່ຳ​ຫຼາຍ:

"ເຮັດນາແລ້ວ ກໍບໍ່ມີວຽກເຮັດ ໄປຫາເຮັດວຽກ ຢູ່ເມືອງໄທ ພຸ້ນລະ ບໍ່ມີວຽກເຮັດ ລະເວົ້າກັບ ເມັຽ ສິໄປຢູ່ໄທ ພຸ້ນລະ ລູກເມັຽ ບໍ່ໄດ້ ໄປ ໄປຜູ້ດຽວ ແມ່ ກະລ້ຽງລູກ ຢູ່ເຮືອນ."

ຊາວນາຜູ້ນີ້ ເວົ້າວ່າ ຢູ່ເຂດບ້ານ ຂອງຕົນ ຊຶ່ງເປັນບ້ານໃຫຍ່, ມີທັງໝົດ ປະມານ 120 ຄອບຄົວ, ເປັນຊາວນາປູກເຂົ້າ. ໃນ​ຄອບ​ຄົວ ຜູ້ເປັນ ຜົວ ຫລື ເປັນລູກຊາຍ ທີ່ເປັນຫລັກແຫລ່ງ ຂອງຄອບຄົວ ຈໍານວນນຶ່ງ ກໍຈໍາຕ້ອງ ໄປຫາເຮັດວຽກງານ​ທຳ ຢູ່ໂຕເມືອງໃຫຍ່ ຂອງລາວ, ໂດຍ ສເພາະ ຢູ່ນະຄອນຫລວງວຽງຈັນ ສຳ​ລັບຜູ້ມີ ພີ່ນ້ອງ ຢູ່ທີ່ນັ້ນ. ສໍາລັບລາວເອງ ແມ່ນບໍ່​ໄດ້​ໄປ ​ນຳ​ໝູ່ ຍ​້ອນບໍ່ມີອ້າຍເອື້ອຍນ້ອງ ຫລື ​ພີ່​ນ້ອງ ຢູ່ ເມືອງໃຫຍ່ ຈຶ່ງ​ໄດ້​ຕັດ​ສິນ​ໃຈ ໄປ​ຫາ​ເຮັດ​ວຽກ ​ຢູ່​ປະ​ເທດໄທ ຄື​ກັນ​ກັບ​ຊາວ​ບ້ານ​ນັ້ນ ອີກສ່ວນນຶ່ງ ​​ທີ່ໄດ້ເງິນຄ່າຈ້າງຫລາຍກວ່າ.

ຄອບ​ຄົວ​ ຂອງ​ຊາວ​ນາ​ຜູ້​ນີ້ ມີລູກທັງໝົດ 4 ຄົນ. 2 ຄົນ ​ໃຫຍ່​ພໍ​ໃຊ້​ວຽກ​ໄດ້ ​ເຂົ້າ​ໂຮງ​ຮຽນ ແລະ ​ອີກ 2 ຄົນ​ຍັງ​ນ້ອຍ​ຢູ່. ດັ່ງນັ້ນ ພາຣະ​ຫາ​ລ້ຽງ​ຄອບ​ຄົວ ​​ຈຶ່ງ​ຕົກ​ໃສ່​ລາວ ເປັນ​ຜູ້​ຫາບ​ແບກ, ຫາເງິນ ມາລ້ຽງຄອບຄົວ. ປີ 2018 ນີ້ ເປັນປີທໍາອິດ ທີ່​ລາວໄດ້ ໄປ​ຊ​ອກ​ເຮັດ​ວຽກ​ ຢູ່​ປະ​ເທດໄທ ພໍ​ໄດ້ເງິນ ສົ່ງມາໃຫ້ຜູ້ເປັນເມັຽ ລ້ຽງລູກ ຖ້າຢູ່ບ້ານຊໍາຊາ ຮອດຣະດູເຮັດນາ. ລາວ​ເວົ້າ​ວ່າ ການໃຊ້ຈ່າຍ ຢູ່ບ້ານເຮົາ ມັນຫລາຍ ຫລາຍອັນຈ່າຍ ຄ່ານັ້ນຄ່ານີ້:

"ໂອ໋ຍ ຫລາຍໃດ ໄປເຮັດວຽກ ກະໄດ້ເງິນ ສົ່ງມາໃຫ້ເມັຽ ໃຫ້ລູກຈ່າຍ ເພາະຢູ່ບ້ານເຮົາ ດຽວນີ້ ກໍລາຍຈ່າຍຫລາຍ ໃຊ້ຈ່າຍ ປະຈໍາເດືອນ ກະປະມານ ເດືອນລະ ພັນກວ່າ ແຕ່ບັນຫາ ເຮົາບໍ່ມີລາຍໄດ້ ສົມມຸດ ເຮົາໄດ້ເດືອນນີ້ ພັນບາດ ກະໝົດລະ ເຮົາບໍ່ມີລາຍໄດ້ ປະຈໍາ."

ແລະ​ວ່າ ເຮັດນາປີນີ້ ເຂົ້າກໍບໍ່ໄດ້ຫລາຍ ບໍ່ຄືປີກາຍປີກ່ອນ ທີ່ເຄີຍໄດ້ ເຖິງ  60-70 ເປົ໊າ ແຕ່ຕົກ​ມາ​ປີນີ້ ໄດ້ເຂົ້າພຽງ 42 ເປົ໊າ ຍ້ອນເອົາ ແນວພັນເຂົ້າໃໝ່, ເມັດນ້ອຍ ບໍ່ແມ່ນເມັດໃຫຍ່ຄືເກົ່າ. ຖ້າຫາກເວົ້າເຖິງ ລາຄາເຂົ້າ ກໍແມ່ນວ່າ ບໍ່ຂຶ້ນ ບໍ່ລົງ, ຍັງຄືເກົ່າຢູ່ ຄືຂາຍໄດ້ໝື່ນນຶ່ງ 20 ພັນກີບ, ກະຟ້າວຂາຍ ເພາະຟ້າວເອົາເງິນ ໄປໃຊ້ໜີ້ ທີ່​ກູ້​ຢືມ ເພີ່ນ​ມາ​ໃຊ້​ຄອບ​ຄົວ ແລະ ອີກຢ່າງນຶ່ງ ພໍຮອດທ້າຍປີມາ ລາ​ຄາ​ເຂົ້າ​ ມັກຈະຖືກລົງ, ແທນທີ່ ຈະໄດ້ໝື່ນ​ນຶ່ງ 20 ພັນກີບ ກໍຈະໄດ້ພຽງ 18 ພັນກີບເທົ່າ​ນັ້ນ:

"ເຮັດໃນນາທໍ່ເກົ່າຫັ້ນລະ ເຂົ້າເມັດນ້ອຍ ເອົາມາແຕ່ໂຮງສີ ເພິ່ນຮັບ ປະກັນລາຄາ ລະໄປເອົານໍາເພິ່ນ ມັນເປັນໜໍ່ລະມັນຕາຍ ຕອນຖືພາ ລາຄາ ເຂົ້າກະ 12 ໂລ ໝື່ນກະຕົກຢູ່ 20 ພັນກີບກະສໍ່າປີກາຍ ທ້າຍປີມາແຮງ 18 ພັນ."

ຊາວ​ນາ​ຜູ້​ນີ້ ​ເວົ້າ​ວ່າ ການໄປຫາ​ເຮັດ​ວຽກ ​ຢູ່ໄທ​ປີ​ນີ້ ແມ່ນເປັນ ເທື່ອທໍາອິດ ທີ່ຈະ ຕ້ອງໄດ້ຈາກ ຄອບຄົວໄປ ຊຶ່ງກໍບໍ່ແນ່ໃຈວ່າ ຈະໂຊກດີ ຄືກັນ​ກັບ ໝູ່​ຄູ່ ທີ່ໄດ້​ໄປ ເຮັດວຽກຢູ່ໄທ ກ່ອນແລ້ວນັ້ນ ​ຫລືບໍ່ ທີ່ວ່າ ​ຖ້າໄດ້ ນາຍຈ້າງດີ ​ກໍໄດ້ ຄ່າຈ້າງ ມື້ນຶ່ງ 250 ບາດ, ກິນຢູ່ກັບ ນາຍຈ້າງ, ເຮັດວຽກ ຢູ່ສວນໝາກໄມ້, ຍາມໝາກໄມ້ກໍ ເກັບໝາກໄມ້, ຖ້າບໍ່ແມ່ນ ຍາມໝາກໄມ້ ກໍເສັຽຫຍ້າ, ​ສີດ​ຢາ, ໃສ່ປຸ໊ຍ.

ຊາວນາຜູ້ນີ້ ເວົ້າຕໍ່ໄປເຖິງ ລູກໆທັງ 4 ຂອງລາວ ວ່າ ຜູ້ກົກ ເປັນລູກສາວ ອາຍຸ 15 ປີ ຮຽນເກັ່ງຢູ່. ແຕ່ຮຽນຮອດຫ້ອງ ປໍ 5 ກໍຕ້ອງໄດ້ອອກ ຍ້ອນມີລາຍຈ່າຍຫລາຍ, ຮຽນແມ່ນບໍ່​ໄດ້​ເສັຽ​ຄ່າ, ແຕ່ໄດ້ເສັຽຄ່າທໍານຽມນັ້ນນີ້ ຫລາຍ​ຢ່າງ ປີນຶ່ງ ກໍຕົກຢູ່ຫລາຍແສນກີບ, ກໍເລີຍຕ້ອງໄດ້ ອອກມາ ຢູ່ບ້ານ ​ຊື່ໆ ກັບແມ່. ຜູ້ທີ 2 ເປັນຜູ້ຊາຍ ຮຽນຢູ່ ມ. 1, ຮຽນເກັ່ງຫລາຍ. ແຕ່ລະມື້ ຂີ່ຣົດຖີບໄປຮຽນ ແຕ່ເຊົ້າ ຢູ່ບ້ານອື່ນ ທີ່ຢູ່ໃກ້ຄຽງ, ໄປກັບໝູ່ ໄທບ້ານດຽວກັນ ເພາະໃນເຂດບ້ານ ຂອງຕົນ ມີແຕ່ໂຮງຮຽນປະຖົມ ປ. 1 ຮອດ ປ. 5., ໄປເປັນໝູ່ມີ 10 ປາຍຄົນ ທັງ ມ. 1 ແລະ ມ. 2, ແຕ່ງຫໍ່ເຂົ້າໃຫ້ ໄປກິນຢູ່ໂຮງຮຽນ, ຕອນບ່າຍ 4-5 ໂມງ ຈຶ່ງກັບ ມາຮອດບ້ານ ທຸກມື້:

"ໄປຮຽນມໍ ຢູ່ບ້ານອື່ນ ຂີ່ຣົດຖີບ ໄປແຕເຊົ້າ ເອົາຫໍ່ເຂົ້າໃຫ້ລູກ ໃຫ້ເງິນ ລູກ 1 ພັນກີບ ມີຫຍັງ ກໍຫໍ່ໃຫ້ລູກໄປກິນ ປະຢັດແດ່ນະ ໃຫ້ລູກໄປ ໂຮງຮຽນ 6 ໂມງອອກບ້ານ ເກືອບ 5 ໂມງຮອດບ້ານ ປົກຕິ ເຂົ້າ 8 ໂມງເລີກ 4 ໂມງ ກິນເຂົ້າຢູ່ພຸ້ນເລີຍ ບໍ່ມີບ່ອນ ໃຫ້ກິນດອກ ກິນນໍາ ຮົ່ມນໍາຫຍັງ ຫັ້ນລະ."

ເມື່ອຖາມເຖິງ ຄວາມຝັນ ຂອງຜູ້ເປັນລູກຊາຍ ລາວບອກ ວ່າ ລູກຊາຍຂອງລາວ ຮຽນເກັ່ງ ແລະ ຕັ້ງໃຈຮຽນ ມີຄວາມຝັນ ຢາກເປັນທະຫານ ຊຶ່ງຜູ້ເປັນພໍ່ ກໍບໍ່ຮູ້ວ່າ ລູກຊາຍ ຂອງ​ຕົນ ຈະມີໂອກາດ ໄດ້​ເປັນ ​ຄື​ຄວາມ​ຝັນ​ນັ້ນ ​ຫລືບໍ່ ເພາະຕ້ອງ ມີເງິນ 7-8 ໝື່ນບາດ ຈຶ່ງໄດ້ເຂົ້າໃດ໊ ດຽວນີ້ນະ:

"ຢາກເປັນ ທະຫານ ຄືພໍໄດ້ຊັ້ນ 7-8 ໝື່ນບາດ ຈຶ່ງໄດ້ເຂົ້າ."

ພ້ອມດຽວກັນນັ້ນ ລາວກໍໄດ້ເວົ້າເຖິງ ການມາເຮັດວຽກຢູ່ໄທ ຂອງລາວວ່າ ມາແບບຖືກຕ້ອງຕາມກົດໝາຍ ເພື່ອຄວາມປອດພັຍ ບໍ່ສ່ຽງ ຕໍ່​ການທີ່ຈະຕົກເປັນຜູ້ ເຄາະຮ້າຍ, ຖືກເອົາລັດ​ເອົາປຽບ ຈາກນາຍຈ້າງ ຄືມາແບບເຮັດບັດ ບົດ​ບັນ​ທຶດ (MOU) ເຮັດໜັງ​ສື​ເດີນ​ທາງ (passport) ມາ, ໄດ້ເສັຽເງິນຄ່າເຮັດ ໜັງສື 18 ພັນບາດ. ນາຍຈ້າງ ທີ່ຢູ່ທາງໄທ ຈ່າຍລ່ວງໜ້າ ໃຫ້ໝົດ, ໃຊ້ເວລາລໍຖ້າ ປະມານ ອາທິດ ອາທິດປາຍ ກໍໄດ້ໜັງສືແລ້ວ. ເງິນ​ຈຳ​ນວນ 18 ພັນ​ບາດ ທີ່​ວ່ານັ້ນ ນາຍ​ຈ້າງ​ຈະ​ຫັກ​ເອົາ​ນຳ ເປັນແຕ່​ລະ​ເດືອນ​ໄປ ເວ​ລາ​ທີ່ມາເຮັດວຽກ ຢູ່ນໍາເຂົາແລ້ວ ດັ່ງ​ທີ່ລາວເວົ້າວ່າ:

"ເອົາເຂົ້າຂຶ້ນເລົ້າ ລະແລ່ນເລີຍ ຂະເຈົ້າ ເຮັດໃຫ້ໝົດ ມີແຕ່ນາຍໜ້າ ເຮັດໃຫ້ 5 ພັນບາດເຮັດໜັງສືເດີນທາງ ເຮັດໜັງສື ອີ່ຫຍັງ ທັງໝົດ 18 ພັນບາດ ນາຍຈ້າງເສັຽ ໃຫ້ກ່ອນ ບັດ MOU ລະເພິ່ນ ອອກໃຫ້ກ່ອນ ລະເຮົາຈ່າຍ ທີຫລັງໃດ໊ ຫັກເປັນ ເດືອນລະພັນ 2 ພັນບາດ."

ລາວກ່າວ ໃນຕອນທ້າຍວ່າ ຢູ່ບ້ານ ຂອງຕົນເອງ ມີຄວາມສະບາຍໃຈ ອົບອຸ່ນໃຈ ຢູ່ກັບຄອບຄົວ ອັນໝາຍເຖິງ ເມັຽ ແລະ ລູກ 4 ຄົນ. ອັນທີ່ ໜັກໃຈ ກໍມີແຕ່ວ່າ ບໍ່ມີ ວຽກເຮັດງານ​ທຳ ​ຫລັງ​ຈາກ ​ເຮັດ​ນາ​ແລ້ວ, ບໍ່ມີລາຍໄດ້ ຊຶ່ງຕ້ອງການ ເດືອນລະປະ​ມານ 1100 -1200 ບາດກໍພໍ ເພາະເຂົ້າ ກໍມີພໍກິນ​ຢູ່​ແລ້ວ, ໄດ້​ຊື້ ແຕ່ອາຫານ ເລັກນ້ອຍ ເປັນບາງໂອກາດ. ສ່ວນຫລາຍ ກໍຫາເຄື່ອງປ່າຂອງດົງ, ປູປານານ້ຳ ມາ​ກິ​ນ, ​ຖ້າ ບໍ່ຈໍາເປັນ ແທ້ໆ ກໍບໍ່ຢາກປະ ຄອບຄົວ ໄປໃສດອກ.

"ບໍ່ຈໍາເປັນ ກະບໍ່ຢາກປະ ຄອບຄົວ ບໍ່ມີຫຍັງ ກະຫາປູປາສູ່ ຄອບຄົວ ກິນ ນີ້ບໍ່ເຄີຍ ແຍກກັນຈັກເທື່ອ ລະໄປແຍກ ຄິດຮອດໃດ໊."

ເຖິງແນວໃດ ລາວກໍເວົ້າວ່າ ເຖິງຈະຄິດຮອດກັນປານໃດ ກໍຕ້ອງ ໄດ້ອົດເອົາ ມັນຈໍາເປັນ ຄຶດແນວດຽວວ່າ ເພື່ອຫາເງິນ ຝາກມາໃຫ້ເມັຽ ໃຊ້ຈ່າຍ ໃນຄອບຄົວ ລ້ຽງລູກ 4 ຄົນ ຕໍ່ໄປ ແລະ​ວ່າ ຈະ​ເຮັດ​ວຽກ​ ຢູ່​ປະ​ເທດໄທໄປ ຈົນຮອດ ຣະດູເຮັດນາປີ ​ຄືປະມານເດືອນ 6 ເດືອນ 7 ພຸ້ນ ລະຈຶ່ງຈະໄດ້ ກັບ​ຄືນມາບ້ານ ມາເຮັດນາ ​ແລະ ​ເມື່ອເຮັດນາແລ້ວ ກໍຈະກັບ​ຄືນ ມາເຮັດວຽກ ຢູ່ໄທ​ອີກ. ຄົງຈະເປັນແນວນີ້ລະ ຕໍ່ໄປ ຊໍາຊາລູກ ຮຽນໜັງ​ສືຈົບ.

ຄໍາເຫັນ (1)
Share

(

This is SHAME for the Lao government. No Lao people wouldn't want to leave from their country or from their lands to risk their lives elsewhere. Lao government you have created poverty, misery and all kind of social ills to your own people and you don't seem to understand. With dictatorship there won't never be peaceful transtions. To save your skin and to save your country the only one way is democracy and freedom for all Lao people. Look at some Lao in the free world. When the minds are FREE with no MASTERS they can do a lot of productive things for themselves and for their families. Don't look the other way round it's no use. Open your eyes and think, use your brains before it's too late. Let your people decide. If you're not capable of leading don't lead go find some other jobs. Let the capable people do the job and this is democracy.



[ຄໍາເຫັນນີ້ໄດ້ຖືກກວດແກ້ ໂດຍບັນນາທິການ ເອເຊັຽເສຣີ ອີງຕາມເງື່ອນໄຂການນໍາໃຊ້ ]

Feb 15, 2018 03:06 AM

ເຕັມຫນ້າ