ນອກນັ້ນ ໂຄງການຂຸດຄົ້ນ ບໍ່ແຮ່ ທີ່ແຜ່ລາມ ເຂົ້າມາ ໃນບໍຣິເວນ ປູກກາເຟນັ້ນ ເຮັດໃຫ້ພື້ນທີ່ ປູກກາເຟ ຂະຫຍາຍໂຕ ບໍ່ໄດ້ ແລະ ເຂົາກໍເປັນຫ່ວງ ນໍາໂຊກຊາຕາກໍາ ຂອງເຂົາເຈົ້າ ວ່າ ໃນອະນາຄົດ ຕໍ່ໄປ ຈະເປັນແນວໃດ.
ຊາວກະສິກອນ ປູກຕົ້ນກາເຟຕ້ອງການ ໃຫ້ຣັຖບານ ກໍານົດ ຂອບເຂດ ຂອງການຜລິດ ໃຫ້ຄັກແນ່ ໂດຍຜ່ານ ການວິໃຈ ແລະ ຕັ້ງລະບຽບ ການຄຸ້ມຄອງ ໃຫ້ດີ. ທ່ານຄໍາຫລ້າ, ຊາວສວນ ໝາກກາເຟ ໃນເຂດເມືອງປາກຊ່ອງ ໃຫ້ທັດສະນະ ວ່າການປູກຕົ້ນ ຢາງພາຣາ ໄດ້ແຜ່ລາມ ເຂົ້າມາ ໃນເຂດເມືອງປາກຊ່ອງ ຊື່ງເປັນເຂດອຸດົມສົມບູນ ທີ່ສຸດ ດ້ານການກະສິກໍາ ໃນປະເທດລາວ ເຮັດໃຫ້ເນື້ອທີ່ ປູກກາເຟ ຊື່ງເປັນອາຊີບຫລັກ ຂອງຊາວສວນ ບໍ່ສາມາດ ຂະຫຍາຍຕົວໄດ້.
ໃນຂະນະດຽວກັນທ່ານສີໜຸກສີສົມບັດປະທານ ສະມາຄົມ ໝາກກາເຟລາວ ໄດ້ເປີດເຜີຽ ວ່າ ໃນລະຍະ 2-3 ປີ ຜ່ານມານີ້ ຊາວສວນ ໝາກກາເຟ ມີຄວາມພໍໃຈ ກັບອາຊີບ ຂອງຕົນ ເມື່ອຣາຄາໝາກກາເຟສູງຂື້ນ ຈາກປະມານເກືອບ 2,000 ໂດລາ ສະຫະຣັຖ ຕໍ່ນື່ງໂຕນ ໃນປີ 2007 ຂື້ນເປັນ ປະມານເກືອບ 2,800 ໂດລາ ສະຫະຣັຖ ຕໍ່ນື່ງໂຕນ ໃນປີ 2008 ນີ້.
ທ່ານວ່າ ເພື່ອໃຫ້ຊາວສວນກາເຟ ມີລາຍໄດ້ຕື່ມຂື້ນມັນຈໍາເປັນຕ້ອງ ມີການຂະຫຍາຍ ເນື້ອທີ່ ປູກກາເຟໃຫ້ກ້ວາງອອກໄປ. ນັກວິຊາການໄທ ທ່ານນື່ງ ທີ່ເຂົ້າມາສັງເກດການ ດິນປູກຝັງ ໃນເຂດເມືອງປາກຊ່ອງໃຫ້ທັດສະນະ ວ່ານັກທຸຣະກິດ ໃນເຂດເອເຊັຽ ໃຜໆ ກໍຮູ້ຈັກວ່າ ດິນປູກຝັງ ໃນເຂດເມືອງປາກຊ່ອງ ເປັນດິນ ທີ່ເໝາະສົມຫລາຍ ສໍາລັບ ປູກພືດ ກະສິກໍາ ປະເພດຕ່າງໆ ທີ່ເຮັດໃຫ້ ປະເທດລາວສາມາດ ສ້າງເປັນ ຄັງສະບຽງ ອາຫານໃຫ່ຽ ຂອງໂລກ ຄືກັນກັບປະເທດເພື່ອນບ້ານໄດ້, ແຕ່ວ່າ ເນື້ອທີ່ປູກ ຊໍ້າພັດ ຖືກຈໍາກັດ ເຂົ້ານັບມື້, ແລະ ຂາດ ວິທີ ການນໍາໃຊ້ ທີ່ດິນ ໃຫ້ຖືກຕ້ອງ.
ທ່ານວ່າ ດິນປູກຝັງ ໃນເຂດເມືອງປາກຊ່ອງ ສາມາດ ໃຊ້ເປັນເນື້ອທີ່ ປູກຝັງ ພືດອາຫານ ຫລາຍຊນິດ ທີ່ລາວ ສາມາດ ສົ່ງອອກໄປຂາຍ ຕ່າງປະເທດ ແລະ ນໍາລາຍໄດ້ ມາໃຫ້ປະຊາຊົນ ແລະ ຣັຖບານ ຢ່າງມະຫາສານ. ທ່ານວ່າ ເມື່ອມາເຫັນໂຕຈິງແລ້ວ ທ່ານມີຄວາມເປັນຫ່ວງ ທີ່ເນື້ອທີ່ປູກຝັງ ຈໍານວນຫລວງຫລາຍ ຖືກນໍາໃຊ້ ປູກຕົ້ນຢາງພາຣາໝົດ ແລະ ອະນຸຍາດ ໃຫ້ມີການຂຸດຄົ້ນ ແຮ່ທາດ ໃນບໍຣິເວນທີ່ອຸດົມສົມບູນ ນີ້.
ປະເທດໄທ ມີປະສົປະການ ໃນການປູກຕົ້ນໄມ້ ອຸດສະຫະກໍາ ຫລາຍຊະນິດ. ການປູກ ຕົ້ນຢາງພາຣາແລະ ການຂຸດຄົ້ນ ແຮ່ທາດບໍ່ແມ່ນ ການພັດທະນາ ທີ່ຍືນຍົງ, ວັນນື່ງ ໃນຂ້າງໜ້າ ແຮ່ທາດ ກໍຈະໝົດຊິ້ນໄປ, ພື້ນທີ່ ທີ່ໃຊ້ປູກຕົ້ນຢາງພາຣາ ກໍຈະເສື່ອມເສັຽ ຄຸນະພາບ ເຮັດໃຫ້ແຫລ່ງນໍ້າ ບົກແຫ້ງ.