បទ​វិភាគ៖ បាតុកម្ម​ការពារ​ប្រជាធិបតេយ្យ និង​ប្រវត្តិ​ក្រុង​ហុងកុង

ដោយ ជី វីតា
2014-10-11
អ៊ីម៉ែល
មតិ
Share
បោះពុម្ព
ក្រុម​អ្នក​តវ៉ា​ការពារ​លទ្ធិប្រជាធិបតេយ្យ​នា​ទីក្រុង​ហុងកុង កាល​ពី​ថ្ងៃ​ទី​១០ ខែ​តុលា ឆ្នាំ​២០១៤។
ក្រុម​អ្នក​តវ៉ា​ការពារ​លទ្ធិប្រជាធិបតេយ្យ​នា​ទីក្រុង​ហុងកុង កាល​ពី​ថ្ងៃ​ទី​១០ ខែ​តុលា ឆ្នាំ​២០១៤។
Photo AFP

ជាង​ដប់​ថ្ងៃ​ហើយ​ដែល​ពលរដ្ឋ​ចិន​ហុងកុង រាប់​ម៉ឺន​នាក់​ចេញ​ធ្វើ​បាតុកម្ម​តវ៉ា​តាម​ផ្លូវ​ថ្នល់ និង​កាន់​កាប់​តំបន់​ពាណិជ្ជកម្ម ដើម្បី​ការពារ​សិទ្ធិ​សេរីភាព​របស់​ខ្លួន​ពី​ការ​ជ្រៀតជ្រែក​ដោយ​រដ្ឋាភិបាល​ក្រុង​ប៉េកាំង។ ពលរដ្ឋ​ហុងកុង ទាមទារ​សិទ្ធិ​ជ្រើស​រើស​មេ​ដឹក​នាំ​ហុងកុង ដោយ​ខ្លួន​ឯង និង​មិន​ចង់​អោយ​ក្រុង​ប៉េកាំង បំពាន​កិច្ច​ព្រមព្រៀង ៥០​ឆ្នាំ​រវាង​ចិន និង​អង់គ្លេស ឡើយ។

តើ​ទីក្រុង​ហុងកុង មាន​ប្រវត្តិ​បែប​ណា?

លោក ជី វិតា មាន​បទ​វិភាគ​មួយ​បកស្រាយ​អំពី​រឿង​នេះ តាម​ការ​សាកសួរ​របស់ អ្នកស្រី ម៉ៅ សុធានី ដែល​សេចក្តី​ដូច​ត​ទៅ៖

អ្នកស្រី ម៉ៅ សុធានី៖ លោក ជី វិតា តើ​បាតុកម្ម​នៅ​ទីក្រុង​ហុងកុង រហូត​មក​ដល់​ពេល​នេះ​មាន​សភាព​បែប​ណា​ហើយ?

លោក ជី វិតា៖ បាទ! គិត​ចាប់​ពី​ដើម​សប្ដាហ៍​នេះ​មក បាតុកម្ម​តវ៉ា​ដើម្បី​លទ្ធិប្រជាធិបតេយ្យ​នៅ​ទីក្រុង​ហុងកុង មាន​សភាព​ធូរ​ស្រាល​បន្តិច បន្ទាប់​ពី​ហ្វូង​បាតុករ​សម្រេច​ចិត្ត​លែង​កាន់​កាប់​អគារ និង​ការិយាល័យ​រដ្ឋ ព្រម​ទាំង​បើក​ផ្លូវ​អោយ​មន្ត្រី​រាជការ​ចូល​ធ្វើ​ការ​វិញ​បាន។

ភាព​ធូរ​ស្រាល​បន្តិច​នេះ កើត​ឡើង​បន្ទាប់​ពី​មាន​កិច្ច​ប្រជុំ​មួយ​រវាង​តំណាង​បាតុករ​ដែល​ជា​និស្សិត និង​មន្ត្រី​រដ្ឋបាល​ក្រុង​ហុងកុង កាល​ពី​យប់​ថ្ងៃ​ច័ន្ទ ដែល​ភាគី​ទាំង​ពីរ​យល់​ព្រម​ជួប​ជជែក​គ្នា​ជា​ផ្លូវ​ការ​បន្ត​ទៀត ដើម្បី​រក​ដំណោះស្រាយ​ទៅ​នឹង​ការ​ទាមទារ​របស់​បាតុករ។ ប៉ុន្តែ​បាតុករ​មួយ​ចំនួន នៅ​បន្ត​កាន់​កាប់​តំបន់​ពាណិជ្ជកម្ម​ធំៗ​ដែល​ជា​ចរន្ត​សេដ្ឋកិច្ច​នៃ​ទីក្រុង​ហុងកុង។

ព័ត៌មាន​ចុង​ក្រោយ​អោយ​ដឹង​ថា កាល​ពី​យប់​ថ្ងៃ​ព្រហស្បតិ៍ ទី​៩ តុលា ឆ្នាំ​២០១៤ អាជ្ញាធរ​ក្រុង​ហុងកុង បាន​លុប​ចោល​គម្រោង​ជួប​ប្រជុំ​ជាមួយ​ក្រុម​បាតុករ ដោយ​អះអាង​ថា ក្រុម​បាតុករ​នៅ​មាន​ចេតនា​មិន​ល្អ​ក្នុង​ការ​ចរចា​ដោយ​នៅ​តែ​បន្ត​ធ្វើ​បាតុកម្ម។

ទោះ​ជា​យ៉ាង​ណា បាតុករ​ប្ដេជ្ញា​ថា​នឹង​បន្ត​ធ្វើ​បាតុកម្ម​ទៅ​មុខ​ទៀត ដរាប​ណា​រដ្ឋាភិបាល​មិន​ព្រម​ផ្តល់​ការ​សន្យា​ជា​ទី​ពេញ​ចិត្ត​ណា​មួយ ទៅ​នឹង​ការ​ទាមទារ​របស់​ពួក​គេ។

អ្នកស្រី ម៉ៅ សុធានី៖ តើ​ពួក​គេ​ចង់​បាន​អ្វី​អោយ​ប្រាកដ?

លោក ជី វិតា៖ បាទ! ពួក​គេ​ទាមទារ​ឲ្យ​ប្រធាន​ប្រតិបត្តិ​ក្រុង​ហុងកុង បច្ចុប្បន្ន គឺ​លោក លឿង ឈុន យីង (Leung Chun-Ying) ដែល​ត្រូវ​បាន​តែង​តាំង​ដោយ​រដ្ឋាភិបាល​ក្រុង​ប៉េកាំង ចុះ​ចេញ​ពី​តំណែង។ ពលរដ្ឋ​ហុងកុង យល់​ឃើញ​ថា បក្ស​កុម្មុយនិស្ត​ចិន ចាប់​ផ្តើម​បន្តិច​ម្តងៗ​លូក​ដៃ​ចូល​ជ្រៀតជ្រែក​ក្នុង​កិច្ចការ​នយោបាយ​ហុងកុង។

អ្នកស្រី ម៉ៅ សុធានី៖ យើង​ដឹង​ថា ឥឡូវ​ហុងកុង ជា​ផ្នែក​មួយ​នៃ​ប្រទេស​ចិន ចុះ​ហេតុ​អ្វី​បាន​ជា​រដ្ឋ​អំណាច​ប៉េកាំង លូក​ដៃ​មិន​បាន?

លោក ជី វិតា៖ បាទ! ដើម្បី​អោយ​យល់​ច្បាស់​អំពី​បញ្ហា​នេះ ខ្ញុំ​សូម​ជម្រាប​ជូន​អំពី​ប្រវត្តិ​ក្រុង​ហុងកុង បន្តិច។ ក្រោយ​ពេល​គ្រប់គ្រង​ទីក្រុង​ហុងកុង អស់​រយៈ​កាល​មួយ​សតវត្សរ៍​កន្លះ (១៥០​ឆ្នាំ) មក ចក្រភព​អង់គ្លេស បាន​ប្រគល់​ហុងកុង អោយ​ចិន វិញ​នៅ​ថ្ងៃ​ទី​១ ខែ​កក្កដា ឆ្នាំ​១៩៩៧។ បើ​ទោះ​ជា​ពលរដ្ឋ​ហុងកុង ជា​ជនជាតិ​ចិន ដូច​ចិន​ដី​គោក​ក៏ដោយ ប៉ុន្តែ​បន្ទាប់​ពី​រស់នៅ​ក្រោម​អាណានិគម​អង់គ្លេស ១៥០​ឆ្នាំ​មក ពលរដ្ឋ​ហុងកុង មាន​ភាព​ស៊ាំ​ទៅ​នឹង​ជីវភាព​រស់នៅ​ក្រោម​របប​នយោបាយ និង​ច្បាប់​ទម្លាប់ ព្រម​ទាំង​វប្បធម៌​ដែល​ខុស​ប្លែក​គ្នា​ពី​ពលរដ្ឋ​ចិន​ដី​គោក។

ហើយ​រហូត​មក​ដល់​បច្ចុប្បន្ន ហុងកុង មាន​ប្រព័ន្ធ​តុលាការ​ខ្លួន​ឯង។ ហុងកុង មាន​រូបិយប័ណ្ណ​របស់​ខ្លួន និង​មាន​លិខិត​ឆ្លង​ដែន​ដោយ​ឡែក​ពី​ចិន។ ហុងកុង មាន​វប្បធម៌ និង​សំនៀង​ភាសា​របស់​ខ្លួន និង​មាន​ប្រព័ន្ធ​គ្រប់គ្រង​ប្រទេស​តាម​របៀប​អង់គ្លេស ដែល​ខុស​ប្លែក​ពី​រដ្ឋាភិបាល​ចិន​ប៉េកាំង ដែល​ដឹក​នាំ​តាម​បែប​កុម្មុយនិស្ត​សង្គម​និយម។ ពោល គឺ​ចិន​ហុងកុង មាន​អ្វីៗ​ទាំងអស់​គ្រប់គ្រាន់​ជា​រដ្ឋ​តូច​មួយ។ ប៉ុន្តែ​អ្វី​ដែល​ហុងកុង មិន​មាន​នោះ គឺ​កងទ័ព និង​ក្រសួង​ការ​បរទេស។

អ្នកស្រី ម៉ៅ សុធានី៖ តើ​ពេល​អង់គ្លេស ធ្វើ​អាណានិគម​មក​លើ​ហុងកុង អង់គ្លេស បាន​អោយ​ប្រជាជន​ហុងកុង មាន​ប្រជាធិបតេយ្យ​ពេញ​លេញ​ឬ​ទេ?

លោក ជី វិតា៖ អត់​ទេ។ ហុងកុង ក្រោម​ការ​គ្រប់គ្រង​របស់​អង់គ្លេស រយៈពេល ១៥០​ឆ្នាំ រាជ​រដ្ឋាភិបាល​អង់គ្លេស មិន​ដែល​បាន​ផ្តល់​សិទ្ធិ​បោះ​ឆ្នោត​អោយ​ប្រជាជន​ហុងកុង ដើម្បី​ជ្រើស​រើស​មេ​ដឹក​នាំ​របស់​ខ្លួន​តាម​បែប​លទ្ធិប្រជាធិបតេយ្យ​ឡើយ។ អាជ្ញាធរ​អង់គ្លេស តែង​តែ​តែង​តាំង​ចៅហ្វាយ​ក្រុង​ហុងកុង ដោយ​ផ្ទាល់។

ទោះ​ជា​យ៉ាង​ណា ក្រោម​អាណានិគម​របស់​អង់គ្លេស ហុងកុង រហូត​មក​ដល់​ពេល​នេះ អនុវត្ត​ប្រព័ន្ធ​មូលធន​និយម​ដែល​ផ្តល់​សិទ្ធិ​សេរីភាព​ដល់​ប្រជាជន និង​ក្រុមហ៊ុន អោយ​មាន​កម្មសិទ្ធិ​កាន់​កាប់​ទ្រព្យ​សម្បត្តិ​ផ្ទាល់​ខ្លួន។

ដោយ​ដឹង​ថា​ប្រព័ន្ធ​ច្បាប់ និង​របប​នយោបាយ​នៅ​ទីក្រុង​ហុងកុង អាច​នឹង​ត្រូវ​ផ្លាស់ប្ដូរ បន្ទាប់​ពី​ប្រគល់​ទៅ​អោយ​ប្រទេស​ចិន​កុម្មុយនិស្ត​វិញ​នោះ អង់គ្លេស បាន​ធ្វើ​ការ​ចរចា​ជាមួយ​រដ្ឋាភិបាល​ចិន មុន​នឹង​ព្រមព្រៀង​ប្រគល់​កោះ​ហុងកុង អោយ​ចិន វិញ។

អ្នកស្រី ម៉ៅ សុធានី៖ តើ​ចិន និង​អង់គ្លេស បាន​ព្រមព្រៀង​គ្នា​អ្វី​ខ្លះ លោក ជី វិតា?

លោក ជី វិតា៖ បាទ! ក្នុង​សេចក្តី​ប្រកាស​រួម​គ្នា​រវាង​សាធារណរដ្ឋ​ប្រជាមានិត​ចិន និង​ចក្រភព​អង់គ្លេស ចុះ​កាលបរិច្ឆេទ​ថ្ងៃ​ទី​១៩ ខែ​ធ្នូ ឆ្នាំ​១៩៨៤ និង​បន្ទាប់​មក កិច្ច​ព្រមព្រៀង​នេះ​ក៏​បាន​ចុះ​បញ្ជី​នៅ​អង្គការ​សហប្រជាជាតិ ថ្ងៃ​ទី​២ ខែ​មិថុនា ឆ្នាំ​១៩៨៥ នោះ ចក្រភព​អង់គ្លេស និង​ចិន បាន​ព្រមព្រៀង​គ្នា​ថា ទីក្រុង​ហុងកុង នឹង​ត្រូវ​ស្ថិត​នៅ​ក្រោម​អធិបតេយ្យភាព​របស់​ចិន វិញ​ចាប់​ផ្ដើម​ពី​ថ្ងៃ​ទី​១ ខែ​កក្កដា ឆ្នាំ​១៩៩៧។

សេចក្តី​ប្រកាស​រួម ក៏​បាន​ចែង​ដែរ​ថា រដ្ឋ​អំណាច​ទីក្រុង​ប៉េកាំង នឹង​អនុវត្ត​នយោបាយ ប្រទេស​មួយ​ប្រព័ន្ធ​ពីរ សម្រាប់​ទីក្រុង​ហុងកុង បន្ទាប់​ពី​អង់គ្លេស ប្រគល់​អោយ​វិញ។ ក្នុង​កិច្ច​ព្រមព្រៀង​បាន​បញ្ជាក់​ដែរ​ថា ចិន នឹង​មិន​យក​ប្រព័ន្ធ​នយោបាយ​សង្គម​និយម​ដែល​អនុវត្ត​នៅ​ប្រទេស​ខ្លួន មក​អនុវត្ត​នៅ​ហុងកុង នោះ​ទេ។ ក្នុង​សេចក្តី​ប្រកាស​រួម​នោះ ក៏​បាន​ព្រមព្រៀង​គ្នា​ថា ប្រព័ន្ធ​មូលធន​និយម​ដែល​មាន​ស្រាប់ និង​របៀប​របប​រស់នៅ​ដែល​ពលរដ្ឋ​ហុងកុង បាន​ប្រតិបត្តិ​ពី​មុន​មក នឹង​ត្រូវ​រក្សា​ទុក​បន្ត​អនុវត្ត​រយៈពេល ៥០​ឆ្នាំ​ទៅ​មុខ​ទៀត។ ចំណុច​ដ៏​សំខាន់​នេះ ក៏​បាន​ចារ​ទុក​នៅ​ក្នុង​ច្បាប់​ហុងកុង ផង​ដែរ។

ក្រោម​កិច្ច​ព្រមព្រៀង ហុងកុង គឺ​ជា​តំបន់​រដ្ឋបាល​ពិសេស​របស់​ចិន។ បច្ចុប្បន្ន ហុងកុង មាន​ប្រជាជន​ជាង ៧​លាន​នាក់ ជា​ទីក្រុង​ដ៏​រីក​ចម្រើន​ជឿន​លឿន​មួយ ដែល​មាន​ក្រុមហ៊ុន​ខាង​ភាគ​ហ៊ុន​ធំ​ជាង​គេ​ទី​៣​លើ​ពិភពលោក។

អ្នកស្រី ម៉ៅ សុធានី៖ តើ​រដ្ឋ​អំណាច​ក្រុង​ប៉េកាំង អាច​បារម្ភ​ថា ពលរដ្ឋ​ហុងកុង អាច​មាន​បំណង​ផ្តាច់​ខ្លួន​ចេញ​ពី​ចិន​ដី​គោក​ឬ​ទេ?

លោក ជី វិតា៖ គេ​សង្កេត​ឃើញ​ថា ការ​តវ៉ា​ពេល​នេះ​មិន​មាន​សារ​ជាក់លាក់​ចង់​បំបែក​រដ្ឋ​ទេ។ ប៉ុន្តែ​ទោះ​ជា​យ៉ាង​ណា​ក៏ដោយ រដ្ឋបាល​ក្រុង​ប៉េកាំង ក៏​មាន​ការ​ប្រុង​ប្រយ័ត្ន​ដែរ មិន​ចង់​ឃើញ​ក្រុង​ហុងកុង ប្រែ​ក្លាយ​ទៅ​ជា​តំបន់​បះបោរ​មួយ​ទៀត ដូចជា តំបន់​ទីបេ និង​តំបន់​ស៊ិនជាង ដែល​កំពុង​ប្រឆាំង​ទាមទារ​ផ្តាច់​ខ្លួន​ពី​ប្រទេស​ចិន នោះ។

បើ​តាម​អ្នក​សង្កេតការណ៍​ខ្លះ ចិន ក៏​មាន​បំណង​ទុក​អោយ​ហុងកុង ដែល​ជា​មណ្ឌល​ពាណិជ្ជកម្ម​អន្តរជាតិ​ដ៏​ធំ​នេះ ដើរ​តួ​ជា​ស្ពាន​សម្រាប់​ផ្សារភ្ជាប់​គ្នា​រវាង​ប្រទេស​មូលធន​និយម និង​ប្រទេស​ចិន សម្រាប់​គោល​បំណង​ពង្រីក​សេដ្ឋកិច្ច​របស់​ខ្លួន។ ប៉ុន្តែ​រដ្ឋាភិបាល​ចិន ដែល​កំពុង​មាន​មោទនភាព​ចំពោះ​ការ​រីក​ចម្រើន​ផ្នែក​សេដ្ឋកិច្ច និង​យោធា​របស់​ខ្លួន​នោះ ក៏​ភ័យ​ព្រួយ​អំពី​អស្ថិរភាព​សង្គម និង​លទ្ធភាព​បែក​បាក់​ទឹក​ដី​ដ៏​ធំ​ល្វឹងល្វើយ​ដែល​ខ្លួន​កំពុង​គ្រប់គ្រង​នេះ​ដែរ។ ក្តី​ព្រួយ​បារម្ភ​នេះ បាន​ជំរុញ​អោយ​ចិន បង្កើន​ការ​លូក​ដៃ​ចូល​ទៅ​ក្នុង​ការ​ត្រួតត្រា​លើ​ការ​គ្រប់គ្រង​ក្រុង​ហុងកុង ដែល​អាច​នាំ​អោយ​ប៉ះពាល់​ដល់​កិច្ច​ព្រមព្រៀង​ជាមួយ​អង់គ្លេស។

អ្នកស្រី ម៉ៅ សុធានី៖ ចង់​សួរ​បញ្ជាក់​ថា ថ្នាក់​ដឹក​នាំ​ក្រុង​ហុងកុង បច្ចុប្បន្ន ឡើង​តាម​ការ​បោះ​ឆ្នោត​ដែរ​មែន​ទេ?

លោក ជី វិតា៖ បាទ! តាម​ការ​បោះ​ឆ្នោត​ដែរ ប៉ុន្តែ​បេក្ខជន​ឈរ​ឈ្មោះ​ដែល​ក្រុង​ប៉េកាំង ហៅ​ថា​ប្រធាន​ប្រតិបត្តិ​នោះ គណបក្ស​កុម្មុយនីស្ត​ចិន ជា​អ្នក​រៀបចំ។ នេះ​ជា​របៀប​ប្រជាធិបតេយ្យ​បែប​ប្រទេស​កុម្មុយនិស្ត​ដូចជា​នៅ​ប្រទេស​វៀតណាម អ៊ីចឹង​ដែរ គឺ​គេ​រៀបចំ​អោយ​ពលរដ្ឋ​មាន​សិទ្ធិ​បោះ​ឆ្នោត​ជ្រើស​រើស​មេ​ដឹក​នាំ​របស់​ខ្លួន ប៉ុន្តែ​បេក្ខជន​ឈរ​ឈ្មោះ​សុទ្ធតែ​បក្ស​ជា​អ្នក​រៀប​អោយ​ឈរ។ កត្តា​នេះ​ហើយ​ដែល​ពលរដ្ឋ​ក្រុង​ហុងកុង កើត​ទុក្ខ​មិន​សុខ​ចិត្ត ហើយ​មាន​បាតុកម្ម​ផ្ទុះ​ឡើង។ ពលរដ្ឋ​ក្រុង​ហុងកុង យល់​ថា ទីក្រុង​ប៉េកាំង មាន​បំណង​បន្តិច​ម្តងៗ​ដក​ហូត​សិទ្ធិ​សេរីភាព​របស់​ពួក​គេ អោយ​ឃ្លាត​ចាក​ឆ្ងាយ​ពី​គន្លង​ប្រជាធិបតេយ្យ។

អ្នកស្រី ម៉ៅ សុធានី៖ ប៉ុន្តែ​ទាក់ទង​នឹង​របៀប​ជ្រើស​រើស​មេ​ដឹក​នាំ​ក្រុង​ហុងកុង នេះ កាល​ពី​នៅ​ក្រោម​ការ​គ្រប់គ្រង​របស់​អង់គ្លេស រយៈពេល ១៥០​ឆ្នាំ​នោះ ក៏​មិន​មាន​ប្រជាធិបតេយ្យ​ដែរ​មែន​ទេ?

លោក ជី វិតា៖ ត្រូវ​ហើយ ចំណុច​នេះ​ហើយ​ដែល​ចិន​ប៉េកាំង​អស់​សំណើច។ អស់​សំណើច​ត្រង់​ថា ក្រោម​អាណានិគម​អង់គ្លេស អង់គ្លេស ក៏​មិន​ដែល​ផ្តល់​សិទ្ធិ​សេរីភាព​អោយ​ពលរដ្ឋ​ហុងកុង បោះ​ឆ្នោត​ជ្រើស​រើស​អភិបាល​ក្រុង​ហុងកុង ផ្ទាល់​តាម​ការ​ចង់​បាន​របស់​ពួក​គេ​ដែរ។ អង់គ្លេស តែង​តាំង​អភិបាល​ក្រុង​ហុងកុង ពី​ទីក្រុង​ឡុងដ៍ ប្រទេស​អង់គ្លេស។ ចំណែក​ឥឡូវ​នេះ ចិន ជ្រើស​រើស​បេក្ខជន​របស់​ខ្លួន​អោយ​ឈរ​ឈ្មោះ​ជា​មេ​ដឹក​នាំ​ហុងកុង ពី​ប៉េកាំង។ តើ​វា​ខុស​គ្នា​ទេ? តាម​ពិត​វា​ដូច​តែ​គ្នា​ទេ ដូច​គ្នា​ត្រង់​ថា ពលរដ្ឋ​ហុងកុង ពី​មុន និង​ឥឡូវ នៅ​តែ​គ្មាន​សិទ្ធិ​បោះ​ឆ្នោត​ជ្រើស​រើស​មេ​ដឹក​នាំ​ហុងកុង របស់​ខ្លួន​តាម​បែប​ប្រជាធិបតេយ្យ។

អ្នកស្រី ម៉ៅ សុធានី៖ បើ​តែ​មួយ​ដំប និង​បួន​ទេ ហេតុ​អី​បាន​ជា​ពលរដ្ឋ​ហុងកុង នាំ​គ្នា​ធ្វើ​ការ​តវ៉ា​នា​ពេល​នេះ?

លោក ជី វិតា៖ ចម្លើយ​ទៅ​នឹង​សំណួរ​នេះ​អាច​មាន​ពីរ។ ទី​១ ពលរដ្ឋ​ហុងកុង សំអាង​លើ​កិច្ច​ព្រមព្រៀង​រវាង​ចិន និង​អង់គ្លេស ដែល​ចែង​ថា ចិន មិន​ត្រូវ​ផ្លាស់ប្ដូរ​របប​នយោបាយ ជាពិសេស​របប​មូលធន​និយម​របស់​ហុងកុង ក្នុង​រយៈពេល ៥០​ឆ្នាំ​ក្រោយ​កិច្ច​ព្រមព្រៀង​អង់គ្លេស ប្រគល់​ហុងកុង អោយ​ចិន វិញ​នៅ​ឆ្នាំ​១៩៩៧។ រហូត​មក​ដល់​ពេល​នេះ ទើប​តែ​បាន ១៧​ឆ្នាំ​ទេ។

ចំណុច​ទី​២ គឺ​ថា ពលរដ្ឋ​ហុងកុង ភាគ​ច្រើន​ភ័យ​ខ្លាច​របប​កុម្មុយនិស្ត។ ពួក​គេ​បារម្ភ​ថា បើ​អនុញ្ញាត​អោយ​ចិន លូក​ដៃ​បន្តិច​ម្តងៗ​ចូល​មក​ត្រួតត្រា​លើ​ហុងកុង របប​កុម្មុយនិស្ត​ផ្តាច់​ការ​របស់​ចិន អាច​នឹង​ឆ្លង​ចូល​ហុងកុង យ៉ាង​ឆាប់​ជា​មិន​ខាន។

ទោះ​ជា​យ៉ាង​ណា​ក៏ដោយ​ចុះ ចំពោះ​អនាគត​ទីក្រុង​ហុងកុង គ្មាន​អ្នក​ណា​ដឹង​ច្បាស់​ទេ​ថា តើ​នៅ​ឆ្នាំ​២០៤៧ គឺ​រយៈពេល ៥០​ឆ្នាំ​ក្រោយ​ពី​អង់គ្លេស ប្រគល់​ហុងកុង អោយ​ចិន វិញ​នោះ នឹង​ក្លាយ​ទៅ​ជា​យ៉ាង​ណា​នោះ​ទេ។

តើ​ក្រុង​ប៉េកាំង នឹង​នៅ​រក្សា​ទុក​នូវ​របប​នយោបាយ ប្រទេស​មួយ​ប្រព័ន្ធ​ពីរ​ដូច​បច្ចុប្បន្ន ដើម្បី​ទាញ​យក​ផល​ប្រយោជន៍​សេដ្ឋកិច្ច​ពី​ហុងកុង ដែល​ជា​មជ្ឈមណ្ឌល​ពាណិជ្ជកម្ម​ដ៏​ធំ​មួយ​ក្នុង​ពិភពលោក ឬ​ប្រែ​ក្លាយ​ហុងកុង អោយ​ទៅ​ជា​អាណា​ខេត្ត​មួយ​របស់​ចិន?

ទោះ​ជា​យ៉ាង​ណា ប្រហែល​ជា​មាន​តែ​បក្ស​កុម្មុយនិស្ត​ចិន តែ​ប៉ុណ្ណោះ ទើប​ដឹង​ពី​ចម្លើយ​នេះ៕

កំណត់ចំណាំចំពោះអ្នកបញ្ចូលមតិនៅក្នុងអត្ថបទនេះ៖ ដើម្បី​រក្សា​សេចក្ដី​ថ្លៃថ្នូរ យើង​ខ្ញុំ​នឹង​ផ្សាយ​តែ​មតិ​ណា ដែល​មិន​ជេរ​ប្រមាថ​ដល់​អ្នក​ដទៃ​ប៉ុណ្ណោះ។

ព័ត៌មាន (1)
Share

អ្នក​អាន​អនាមិក

As a result of the negotiations and the 1984 agreement between China and Britain, Hong Kong was handed over to the People's Republic of China and became its first Special Administrative Region on 1 July 1997, under the principle of "one country, two systems" (the other special region, Macau, attained that status when Portugal handed it over in December 1999). Hong Kong has a different political system from mainland China. Hong Kong's independent judiciary functions under the common law framework.[15][16] The Hong Kong Basic Law , the constitutional document drafted by the Chinese side before the handover based on the terms enshrined in the Joint Declaration,[17] governs its political system, and stipulates that Hong Kong shall have a high degree of autonomy in all matters except foreign relations and military defence.[18][19] Although it has a multi-party system, a small-circle electorate controls 30 out of 70 seats of its legislature, which was classified as flawed democracy[20][21] with the lowest score in political rights among advanced economies.[22]

Oct 13, 2014 12:11 AM

គេហទំព័រ​ទាំងមូល